cytaty z książek autora "Rafał Wicijowski"
Pamiętaj księżniczko, że łobuz kocha najbardziej… a później cierp, wyj i rycz, bo zamiast faceta z mózgiem wybrałaś zwykłego kurwa debila.
Nie da się iść do przodu, gdy nie masz odwagi, żeby zrobić pierwszy krok. Tak samo nie da się utrzymać czegokolwiek, jeśli nie będziesz o to dbać. Marzenia same się nie spełniają, marzenia się spełnia. Nieważne czy dotyczy to pasji, miłości czy pracy. Ludzi czy rzeczy. Drobiazgów czy też wielkich marzeń. Wszystko bierze się z pracy i działania.
Nigdy nie błagaj o czyjąś obecność i zainteresowanie. Gdyby komuś naprawdę na Tobie zależało, to samemu zrobiłby wszystko, żeby być przy Tobie.
Życie jest zbyt krótkie, aby pić niedobre wino, nie jeść lodów i marnować czas na ludzi, którzy nie przeskoczyliby dla nas kałuży. Nie traćmy go na kiepski seks, nieszczęśliwe związki i wszystkie inne gówniane znajomości.
Kiedyś zrozumiesz, że wszystko co się wydarzyło w Twoim życiu było potrzebne. Każda dobra i zła chwila miała Cię czegoś nauczyć. Nowy dzień jest nową lekcją.
Mądre kobiety nauczyły się być twarde. Ich siła jest ich tarczą ochronną. Nie mają jednak serca z kamienia. Skrycie marzą, by ktoś się nimi zaopiekował i sprawił, że znów będą mogły być wrażliwe i delikatne.
Nie jestem ideałem. Mylę się, popełniam błędy i ponoszę porażki. Mogę mieć gorszy dzień, ale to tylko dzień. Kolejnego poranka wstaję i chcę znów walczyć o swoje marzenia. Wierzę w ciężką pracę i codziennie intensywnie zapierdalam na swój sukces. W końcu marzenia się nie spełniają. Marzenia się spełnia. Dzisiaj już nie popełnię tych samych błędów co wczoraj. Dlatego właśnie nigdy nie przegrywam. Albo wygrywam, albo się uczę.
Nigdy nie błagaj kogoś o bliskość.
Jeśli będzie chciał być
TO BĘDZIE.
Silne i wartościowe osoby nie muszą znęcać się nad innymi, by poczuć się kimś ważnym. Silni są Ci, którzy potrafią ofiarować innym dobroć.
Gdyby ktoś zapytał mnie czym jest dla mnie szczęście pokazałbym mu Ciebie.
Przyjaciółki to takie kretynki, których nikt nie może zrozumieć, a one rozumieją się bez słów. Bo przyjaźń nie musi być normalna. Ważne żeby była prawdziwa.
Życie jest takie kruche. Wykorzystaj je na bycie z tymi, którzy są tego warci.
Słuchaj uważnie ludzi. To jak mówią o innych mówi dużo o nich samych.
Nigdy o niej nie zapominaj. Nie odkładaj na później tak jakby niewiele dla Ciebie znaczyła. Nie ignoruj jej, gdy Cię potrzebuje. Zacznij doceniać to co posiadasz, zanim to stracisz. Dbaj o nią, zanim zrobi to ktoś inny.
Wszyscy udają porządnych i „świętych”, a gdyby tylko mogli utopiliby Cię w łyżeczce wody. Nie przepraszaj ich jednak za to kim jesteś. Uśmiechaj się szczerze i dalej bądź po prostu sobą, bo nic nie wkurwia ich bardziej niż Twoja pewność siebie i szczęście.
Nie spieprzcie sobie życia z kimś kto do miłości jeszcze nie dorósł i nie wiadomo czy kiedykolwiek dorośnie.
O takich ludzi się nie walczy.
Od takich ludzi się odchodzi i zostawia za sobą raz na zawsze - z szacunku dla samych siebie, po to by móc jeszcze się uśmiechać i mieć normalne życie.
Jak coś Cię wkurwia to mów, że Cię wkurwia a nie, że złowrogo szumią wierzby czy duch Twój na rozżarzone węgle gołą dupą usiadł.
Miłość ma wywoływać uśmiech. Dawać Ci chęć do życia i uskrzydlać.
Jeśli masz kogoś kto uczy Cię latać
nie puszczaj.
Nie obiecuj, jeśli nie jesteś w stanie dotrzymać słowa. Pamiętaj, że nie ma nic gorszego od rzucania słów na wiatr i niespełnionych obietnic.
Ci, którzy przeszli przez piekło, wiedzą lepiej niż ktokolwiek inny, jak ważna jest miłość i wsparcie. Wiedzą, jak bezcenne jest poczucie, że ktoś rozumie, że nie jesteś sam ze swoim bólem. Ich serca, choć obolałe, nigdy nie tracą zdolności do miłości - wręcz przeciwnie, wydają się być jeszcze większe, jeszcze bardziej wrażliwe, jeszcze bardziej gotowe do podzielenia się ciepłem. Zdają sobie sprawę, że każdy gest, każde dobre słowo, każda chwila empatii, może mieć ogromne znaczenie dla kogoś, kto walczy ze swoim własnym piekłem. Ich serca, choć naznaczone bliznami, biją mocno, rozsyłając światło w najciemniejsze zakątki świata.
Mówią, że czas leczy rany. To kłamstwo, które powtarzamy sobie, by przetrwać. Czas niczego nie leczy – on tylko zakrywa, przysypuje warstwami dni i tygodni, aż zapominamy, że pod spodem wciąż jest otwarta rana.
Niektórzy ludzie twierdzą, że zawsze trzeba walczyć do końca. Pomimo wszystko, wbrew sobie i wszystkiemu. Może mają rację.
Ja jednak uważam, że każda walka ma swój koniec. Czasami i Ty musisz przestać walczyć. Nie z powodu dumy, lecz z szacunku do siebie. Po to by móc jeszcze się uśmiechać i mieć normalne życie. Nie czekaj ma cud.
Nie poświęcaj swojej przyszłości dla kogoś, kto nie widzi ciebie w swojej.
Czasem musi upłynąć wiele wody w rzece by osoba zraniona mogła na nowo pokochać.
Naprawdę silni ludzie nie krzywdzą innych. Oni ich wspierają.
Miłość to nie poligon
pełny ciężkich słów
latających niczym zabójcze kule
nie ma być polem bitwy
pełnym nieustającej walki
niech będzie
spokojnym schronieniem
w którym żyjemy
a nie
umieramy.
Mężczyzna, który naprawdę Cię kocha nie będzie ciągnął Cię w dół. On nauczy Cię latać.
Nie potrzebujesz księcia, który przyjedzie na białym rumaku. Jeśli spotkasz mężczyznę, który Cię wysłucha, będzie wspierał i potrafił rozbawić.
Będziesz mieć wszystko.
Patrz przed siebie z nadzieją , a nie wstecz z żalem. To, co przed tobą, ma więcej znaczenia niż to, co za tobą.
Nie da się walczyć o miłość samemu. W pojedynkę możesz jedynie bić głową w mur. Gwarantuję Ci, że prędzej zrobisz sobie krzywdę, niż nakłonisz kogoś do miłości.