Wytresowano nas, byśmy czuli, że tak naprawdę nie wolno nam liczyć na innych: już od dziecka mieliśmy rozumieć, że poproszenie kogoś o posiłek czy o pomoc w razie awarii samochodu to luksus, coś, co należało traktować oszczędnie, by nie wyczerpać zasobów dobrej woli, która była w naszym życiu czymś w rodzaju spadochronu.

Mamaw i Papaw zadbali o to, bym poznał podstawowe zasady bitek: nigdy nie zaczynaj walki; jeśli ktoś inny zacznie, ty masz ją skończyć; no i choć nie wolno zaczynać, to jednak czasem, może, jest to dozwolone, jeśli ktoś poniewiera ci rodzinę.

Tymczasem w moim nowym kościele mogłem się nasłuchać o gejowskim lobby i o wojnie z Bożym Narodzeniem więcej niż o tym, do jakich dokładnie cnót powinien dążyć chrześcijanin.

Miarą mężczyzny jest to, jak traktuje kobiety ze swojej rodziny.