Ten świat ma tylko jeden słodki moment, przeznaczony dla nas.

Znasz ten moment, gdy chcesz zatrzymać czas, tuż przed tym, zanim wszystko się rozpadnie? Straszną rzeczą jest to, że nigdy nie wiesz, kiedy ten moment nastąpi. Patrzysz na to wstecz i chciałbyś zapamiętać więcej. Ale nie wiesz, że twój świat właśnie ma się przechylić na swojej osi.

Nie potrzebuję, by tysiące ludzi wiedziało, że istniałem. Chcę tylko, aby ktoś wiedział, że żyłem.

Nie chcę po prostu istnieć, Parker. Chcę żyć. Chcę doświadczać.
Chcę opuścić świat w tym jednym słodkim momencie. Chcę dominować w pamięci. Więc
kiedy mnie nie będzie, część mnie zostanie, by żyć gdzieś indziej.

Każdy kto popatrzy na to zdjęcie,
zobaczy nas pod łukiem. Ale kiedy ty popatrzysz na zdjęcie, zobaczysz kanion i wodę oraz
całe piękno przed nami.(...) Pamiętaj o tym, Parker. Jeśli spojrzysz na to zdjęcie,
pamiętaj o patrzeniu ze mną na czyściec. Podczas, gdy wszyscy inni patrzyli na łuk, my
patrzyliśmy na to.

Ten świat ma tylko jeden słodki moment przeznaczony dla nas.
– Uczyniłaś mój tatuaż kłamstwem, Parker.
Podniosłam oczy z mojego imienia na jego klatce piersiowej do jego twarzy. – Co
masz na myśli?
– Nie dostałem jednego słodkiego momentu. Miałem ich garście.

-Kochasz mnie już?
-Jeśli cię okłamię, złamię zasady. I jeśli powiem ci prawdę, również złamię zasady.

Kocham cię, Parker. Bardziej niż kiedykolwiek kogoś kochałem. Jestem tak wdzięczny za tego sms-a, tak wdzięczny, że to ty odpowiedziałaś. Jestem wdzięczny, żeprzejechałaś ze mną pół kraju. Ale przede wszystkim, jestem wdzięczny za to, co mi dałaś. To był najlepszy czas w moim życiu. I to nie były wszystkie postoje, czy główne atrakcje. To byłaś ty. To zawsze byłaś tylko ty.

Chce jednej słodkiej chwili, jednego momentu w mojej pamięci, aby trzymać się go, kiedy moja dusza odejdzie z tej ziemi.

Miłość, czyli to uczucie, które powinno w zasadzie mnie uzdrowić, okazało się najbardziej bolesnym ze wszystkich. Miłość przychodzi nieproszona. I rozgaszcza się jak u siebie. Dezorientuje hormony. Obniża odporność na ból. Osłabia zdrowy rozsądek i przyprawia o szalone pragnienia. A co najgorsze, boli.

Przepraszam za wczoraj. Niektórzy z nas mają blizny, które nie są przeznaczone do tego, by były widoczne.

To było jak grawitacja. Ale nie mogłam być jego grawitacją. Nie mogłam go zatrzymać.

Nie chcę daru pozbycia się moich wspomnień. Chcę pamiętać to wszystko, pamiętać ciebie. Wolałbym raczej umrzeć z tymi wspomnieniami w głowie i z
twoim imieniem na ustach, niż mieć operację i obudzić się, zapominając o najlepszym czasie
mojego życia, zapominając ciebie. Niewiedza nie jest błogością.

Kłamstwa ubrane w ładne słowa w rezultacie nie
przynoszą korzyści.

....Jeśli umrzesz, tylko mnie zostaną nasze wspomnienia. Jeśli będziesz miał operację, jeśli będziesz żył, możesz je stracić. Ale będziesz żywy. A ja wciąż będę miała te wspomnienia...

Myślę, [...] że nikt nigdy wcześniej cię nie cenił. Jak możesz zobaczyć wartość życia, jeśli nikt nie widział wartości w tobie? Jest mi przykro z twojego powodu, Parker. I jest mi przykro z powodu tych wszystkich ślepych osób, które nie potrafiły cię zobaczyć.

Be broken, Parker. For fuck's sake. Be broken and be okay with it. Be okay that I know.

Czy przeżyłeś kiedyś taki moment, który chciałbyś zatrzymać na wieki? To moment tuż przed tym, kiedy wszystko trafia szlak. Ach, gdybyśmy tylko mogli wiedzieć, kiedy on nastąpi. Dopiero później orientujemy się, że to była nasza ostatnia spokojna chwila. I z całego serca pragniemy cofnąć czas, by jak najwięcej zapamiętać. W teraźniejszości żyjemy nieświadomi. Nie wiemy, że cały nasz świat wisi na włosku.

Sprawiając, że czułam, Everett mnie uleczał. Pokazywał mi, jak żyć. Ale życie i uleczanie bolało. Raniło mnie wraz z wiedzą, że Everett wciąż umiera.

Nie jesteś zamrożona, Parker. Nie tutaj. Jesteś
ciepła. Trochę rozbita, ale ciepła - jego wargi przycisnęły się do mojej głowy. – I będziesz
mnie tutaj miała. W swoich wspomnieniach.

Miłość, uczucie, które powinno wywoływać leczenie, było w rzeczywistości najbardziej bolesnym uczuciem z nich wszystkich. Zakradło się, gdy tego nie chciałeś. Rozgaszczało się w domu, terroryzując twoje hormony niepewnością. To czyniło cię bardziej podatnym na ból, osłabiało twoją determinację, podczas gdy jednocześnie czyniło cię oszalałą z potrzeby.
I bolało. Nie tylko psychicznie, ale fizycznie.

Śmiesz nazywać mnie tchórzem, kiedy ty jesteś tym, który rezygnuje z życia. Jak śmiesz mi mówić, jak mam żyć, kiedy sam umierasz?

...
– Jesteś smutna - powiedział. To nie było pytanie.
Patrzyłam w podłogę, śledząc oczami wzór hotelowego dywanu. – Nie chcę być.
– Przynajmniej jest to szczere.
Podniosłam głowę. – Nie chcę czuć, Everett.
– A ja chcę - powiedział, łapiąc mnie za ramiona. – Nawet jeśli to boli, chcę czuć. A
nawet więcej, chcę, żebyś mi powiedziała, jak się czujesz.
– Smutna - powiedziałam, mój głos był niski.
– Dlaczego?
– Ponieważ myślenie o śmierci jest smutne.
– A dlaczego myślisz o śmierci?
– Ponieważ wpatruję się jej w twarz, Everett!
...

Nie ma przyjemności bez odrobiny bólu.

...Zawsze myślałam praktycznie. Praktyczność: zabójca marzeń i dobrej zabawy. A ja byłam dla
praktyczności najcenniejszym zabójcą...

...
– Tak, jak powiedziałem, kawałek gówna.
– Tak jak powiedziałam, jesteś niegrzeczny.
– Jesteś już we mnie zakochana?
– Nawet nie jestem blisko.
...

....W odpowiedzi, jego ręce ścisnęły moje. Trzy razy. Z każdym uściskiem, wymówił bezgłośnie trzy słowa. – Ja. Cię. Kocham......

..– Myślę, - powiedział przed połknięciem – że nikt nigdy wcześniej cię nie cenił. Jak możesz zobaczyć wartość życia, jeśli nikt nie widział wartości w tobie?..

Pieprz swoją pracę. Nie dbasz o nią. Dlaczego warto inwestować sekundy swojego życia w rzeczy, które cię nie uszczęśliwiają?

Emocje przynoszą cierpienie. Ale jeśli czegoś się w życiu nauczyłam, to tego, że wszystko co dobre niesie ze sobą odrobinę cierpienia.