Marek Smuga

Pochylił się i przez dolną szparę wsunął stówę. Banknot zniknął prawie natychmiast, jakby wciągnął go odkurzacz, po czym rygiel zgrzytnął i drzwi uchyliły się na dwa palce. Ujrzał wyłupiaste oczy mężczyzny o cerze obsypanej trądzikiem oraz czarnych włosach zaczesanych do tyłu. - Masz tego więcej? - zapytał tamten. -Tak jakby. - A czego chcesz? - Pewnego filmu nakręconego w nocy dziewiątego czerwca nad Polną. Wyłupiasty milczał przez kilku sekund, jakby zastanawiał się, czy warto kontynuować tę konwersację. - Nie powiedziałem, że go mam - odparł w końcu. - Ale też nie zaprzeczyłeś. - Nie podobasz mi się, koleś. Dzięks za stówkę, ale teraz spadaj.

Pochylił się i przez dolną szparę wsunął stówę. Banknot zniknął prawie natychmiast, jakby wciągnął go odkurzacz, po czym rygiel zgrzytnął i ...

zak Spojrzał na podłogę i zrozumiał. Dywan! Duma Anny Kuby. Przywieźli go z wyprawy do Iranu. „Ręcznie tkany Isfahan. Dwie kobiety wykonywały go przez trzy lata." Dywan zniknął, w oddali świeciła tafla białej żywicy. Ktoś potrzebował go, aby zawinąć w nie ciało, a potem chciał wsadzić je do czarworka i wywieźć z tego przeklętego miejsca? nego Dźgnięty niewidzialną ostrogą, podbiegł do drzwi tarasowych. Naparł na nie barkiem i ze zdziwieniem skonstatował, że się uchylają. Były otwarte. Młoteczki w głowie znowu rozpoczęły swój taniec. Bum, bum."Nie ruszasz się dzisiaj z domu. Nikomu nie otwierasz." „Oczywiście, proszę pana"...

zak Spojrzał na podłogę i zrozumiał. Dywan! Duma Anny Kuby. Przywieźli go z wyprawy do Iranu. „Ręcznie tkany Isfahan. Dwie kobiety wykonywał...