Cytat dnia
Rzym walczył o "zwycięstwo" mocniej niż Kartagina.
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2025
2015
2013
2013
Armia spartańska John Lazenby 
Kolejna bardzo dobra książka Lazenby'ego, która ukazała się po polsku, tym razem jest poświęcona armii spartańskiej. Autor w przedmowie pisze, że ma nadzieję, iż praca będzie równie zrozumiała dla laika, jak i dla specjalistów. Sądzę jednak, że jest to raczej pozycja kierowana do tych drugich.
Książka jest zasadniczo podzielona na dwa fragmenty. Pierwszy z nich to ogólne rozważania dotyczące armii spartańskiej. Autor przede wszystkim rozwija tutaj swoje trzy główne tezy dotyczące jej liczebności, organizacji i składu społecznego, ale między tym przemyca też różne informacje dotyczące uzbrojenia czy życia codziennego spartańskich żołnierzy.
Druga część to już opis kilku starć z udziałem armii spartańskiej: Termopile, Plateje, Sfakteria, Mantineja, Nemea, Koroneja, Lechajon i Leuktry. Poza oczywistym przedstawieniem przebiegu walki, manewrów, autor w skali mikro przenosi to o czym pisał wcześniej o liczebności i szyku wojsk spartańskich do konkretnych bitew. Książkę wieńczy epilog, który omawia jeszcze losy armii po bitwie pod Leuktrami, kończąc na ostatnim królu Sparty - Lakonikosie.
Trudno mi powiedzieć, że jest to pozycja kierowana do laików, fani antycznych militariów powinni być zadowoleni, bo jest tu sporo dokładnych rozważań o liczebności czy ustawieniu wojsk spartańskich. Ode mnie też plusik dla autora, że zwiedził omawiane przez siebie pola bitew.
Wojna peloponeska. Historia militarna John Lazenby 
„Wojna peloponeska: historia militarna” to książka opisująca wojnę między Atenami a Spartą. Konflikt między tymi dwoma greckimi miastami-państwami trwał około trzydziestu lat. Każda ze stron cechowała się innymi silnymi oraz słabymi cechami.
Autor John Lazenby cieszył się moim uznaniem od czasu, kiedy przeczytałem „Wojnę Hannibala”. Miałem wysokie oczekiwania, jednak ta książka jeszcze je przerosła.
Pisarz ponownie wziął sobie do serca „Historię Militarną” w tytule. Dowiadujemy się dosłownie wszystkiego o aspekcie wojskowym tego konfliktu. Poznajemy szczegóły bitew lądowych oraz morskich, które były kluczowe dla wojny. Śledzimy drobne potyczki, które nie miały wpływu na przebieg wojny. Czytamy o strategii, taktyce, wyszkoleniu, technologii, morale oraz organizacji obu stron. Zostają nam przybliżone powody wojny, cele kierujące Atenami i Spartą oraz aspekty psychologiczne. Spotykamy wodzów oraz polityków wybitnych, przeciętnych i miernych. Mamy sposobność wysnuwania wniosków, ponieważ Lazenby nierzadko przedstawia nam opisy wydarzeń z perspektywy różnych historyków. Bardzo często różnią się one między sobą.
Najprawdopodobniej nie istnieje książka na polskim rynku czytelniczym, która tak dokładnie opisywałaby wojnę peloponeską. Zdobycie równowartej ilości informacji, jaka jest w niej zawarta, wymagałoby dokładnego studiowania kilkudziesięciu pozycji historycznych. Wtedy jednak nie mielibyśmy celnych spostrzeżeń, analiz oraz wniosków Johna Lazenby’ego.
W „Wojnie Hannibala” najciekawsze było dla mnie podsumowanie. Tak samo jest w „Wojnie peloponeskiej”. Jest niezwykle treściwe, a jednocześnie dotykające każdy czynnik mający wpływ na zakończenie wojny.
Moim największym zarzutem wobec książki są mapy. Nie ma wielu miejscowości, które pojawiają się na stronach publikacji. Brakuje również map bitew podzielonych na fazy. Ubolewam nad tym, że te bolączki tyczą się ogromnej części książek historycznych.
W wojnie peloponeskiej jest mniej epickich wydarzeń niż w II wojnie punickiej. Z tego powodu chwilami można odczuć znużenie. Pisze to ktoś, kogo niewiele rzeczy fascynuje równie mocno, jak zmagania wojenne.
„Wojnę peloponeską: historię militarną” polecam czytelnikom historii. Najbardziej tym, którzy interesują się Grecją w okresie starożytnym i pasjonują się zmaganiami militarnymi.
