Cytat dnia
Miłość to nie choroba.
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2018
2015
2014
2012
Łuska w cieniu Rachel Hartman 
Pewnie było do przewidzenia, że książka mnie nie zachwyci, bo cz. 1 cyklu na kolana nie rzucała ale chciałam dać szansę autorce, a nuż się rozkręci.
"Łuska w cieniu" jest naiwna i nudna. Nie mam tu na myśli wyłącznie naiwności głównej bohaterki, bo naiwni bohaterowie też są potrzebni. Cała koncepcja jest naiwna. Akcja się wlecze. Bohaterów jest za dużo przez co są potraktowani po łebkach, zlewają się ze sobą. Opowieści brakuje konsekwencji, a w miejscach kłopotliwych, gdzie potrzebny był jakiś zwrot akcji, autorka zwyczajnie przemilcza przyczyny i przebieg wydarzenia przeskakując od razu do niewytłumaczalnych logicznie skutków. Szkoda czasu, chyba, że ktoś się bardzo przywiązał do bohaterów po przeczytaniu cz. 1.
Łuska w cieniu Rachel Hartman
„Łuska w cieniu” to druga część dwutomowej serii o półsmoczycy – Serafinie. W obliczu wojny próbuje zgromadzić podobnych sobie, aby obronić swoją ojczyznę przed atakiem złowrogich smoków.
Świat wykreowany przez autorkę pochłonął mnie i nie chciał wypuścić. Każdy element współgrał z innymi. Poznawanie historii, hierarchii i obyczajów było najmocniejszym elementem powieści. Stworzenie kilku kultur, różnych od siebie, wymagało sporej dozy kreatywności. Chętnie odwiedzałam te krainy, jedna po drugiej.
Bohaterowie jednak byli dość płascy. Serafina była naiwna i wyjątkowo niedomyślna. Momentami łapałam się za głowę przez jej uporczywą niewiedzę – jakby sama broniła się przed logicznym rozumowaniem.
Akcja rozkręca się dość powoli. Jeśli się przez to przebrnie, potem toczy się już całkiem wartko.
Jednak samo zakończenie fabuły przekreśliło dla mnie efekt, który autorka budowała przez całą serię. Niepasujące do reszty i zrobione jakby na szybko… A szkoda, bo był tu potencjał.
Warto również wspomnieć o języku użytym do zbudowania powieści. Było to odświeżające po czytaniu niektórych wypocin obecnej literatury. Choć możliwe, że moje oczekiwania nie są już zbyt wygórowane. Któż to może wiedzieć?
