Edward Cyfus

Na taką książkę czekałam, takiej książki szukałam...znalazłam, kupiłam i... całkowicie mnie pochłonęła. Jestem zauroczona i zachwycona. Warmię po prostu kocham miłością bez granic (Warmiaczką niestety nie jestem) i choć autor faktycznie opowiada o swoim dzieciństwie spędzonym właśnie na warmińskiej wsi, moim zdaniem, jest to książka uniwersalna, która spodoba się wszystkim osobom, tęskniącym za dawnym, wprawdzie ciężkim, ale o ileż mniej skomplikowanym życiem, gdy wszystko było o wiele prostsze, a uniwersalne prawdy stanowiły coś oczywistego i niepodważalnego. Napisana nieskomplikowanym i bardzo przystępnym językiem, podzielona zgodnie z następującymi po sobie porami roku książka, opowiada o prostej codzienności na warmińskiej ( i nie tylko) wsi sprzed kilkudziesięciu lat. Czym ludzie się zajmowali, co jedli, jak spędzali święta, jak żyli? Odpowiedzi na te wszystkie pytania znajdziemy w opowieści E. Cyfusa. To przepiękna osobista historia, przepełniona tęsknotą za cudownymi czasami, które, choć nie zawsze sielskie anielskie, Autor pragnie przywołać we wspomnieniach i ocalić od zapomnienia. Ale jest to również niezwykłe kompendium wiedzy dla wszystkich zainteresowanych tym, jak wyglądała codzienność jeszcze kilkadziesiąt lat temu...zadziwiające, że to było tak niedawno, a przecież teraz rzadko gdzie odnajdziemy już tylko szczątki tej rzeczywistości... Starsi czytelnicy przeniosą się w czasy swojej młodości - pewnie zakręci im się w oku niejedna łza, a i uśmiech wielokrotnie zagości na ich twarzach. Młodsi czytelnicy będą mieli niepowtarzalną i jedyną w swoim rodzaju szansę na poznanie rzeczywistości, w której żyli i dorastali ich rodzice i dziadkowie. Lektura obowiązkowa nie tylko dla miłośników Warmii, ale przede wszystkim dla tych, którzy tęsknią za światem, którego niestety już nie ma. Gdyby żyli moi dziadkowie, właśnie taką opowieść chciałabym od nich usłyszeć... Myślę, że do tej książki będę często powracać... POLECAM!!!