["CHOROBA" W TWIN PEAKS"]
Czy to dzięki działającej na podświadomość widza reklamie rozpowszechnianej przez kanały Berlusconiego, czy to dzięki tytułowi, który w połączeniu z egzotycznym i tajemniczym wizerunkiem Joan Chen przywodzi na myśl reklamy komercyjne lub budzi skojarzenia językowe z produktami powszechnego użytku (nie wiem dlaczego przychodzi mi na myśl herbata Twinings); dość że z tych czy innych powodów serial MIASTECZKO TWIN PEAKS, jeszcze zanim potwierdził na ekranach, że jest jednym z wielkich wydarzeń telewizyjnych sezonu, cieszył się marką przewyż­szającą zwykły, taśmowy wyrób telewizji. MIASTECZKO TWIN PEAKS to przede wszystkim marka — pierwszy produkt Lynch/Frost Productions Inc., która to firma w obliczu wielkiego sukcesu odniesionego przez serial w Stanach Zjednoczonych postanowiła wykorzystać markę „Twin Peaks”, opatrując nią pewną ilość produktów, takich jak: kawa „Twin Peaks”, intymny dziennik Laury Palmer, kasety zawierające instrukcje dla sekretarki agenta Dale‘a Coopera, tak po prostu, dla zabawy. Ponadto wielkim popytem cieszy się „Floating in the Night”, zbiór wierszy z serialu, śpiewanych przez Julee Cruise, do których teksty napisał Lynch oraz wideokaseta odcinka-pilota. W związku z tą kasetą Warner Bros poprosił Lyncha o dodanie do pilota zakończenia, które nie wyczerpując akcji serialu ani nie wiążąc się z nią zbyt ściśle, stanowi jednak zamknięcie tego odcinka. Zakończenie to jest tak całkowicie oderwane od kontekstu, tak weird (magiczne, dziwaczne, ale przy tym niepokojące), na pograniczu czystego kina poetyckiego, że wywołuje wrażenie podobne do tego, jakie wywołało zakończenie ODYSEI KOSMICZNEJ Kubricka: zakończenie ponadczasowe, ahistoryczne, a jednak wstrząsająco „realne”, teraźniejsze jak szklanka, która spadając ze stolika, tłucze się na kawałki.

Link: [https://tesinblog.wordpress.com/2024/08/31/choroba-w-twin-peaks-fabrizio-liberti-film-na-swiecie-swiat-wedlug-lyncha-1991-r-nr-03-382/].