Marian Promiński

Pierwszy z dwóch tomów wyboru opowiadań i nowel polskich napisanych w czasach powojennych (to oznacza słowo współczesny w tytule). Po przeczytaniu tomu - utworów traktujących o wojnie i związanymi z nią wydarzeniami - mam nieodparte wrażenie, że książka jest bardzo dobra. Jedynie kilka opowiadań mnie nie zachwyciło. Jest to przekrój tego, co było wtedy istotne dla ludzi, opowiadania układają się w kronikę wydarzeń od kampanii wrześniowej 1939 do czasów świeżo powojennych (drugi tom, którego nie miałem w rękach zawiera utwory bez nawiązań do wojny). Wśród autorów pojawia się wiele nazwisk, które dziś nie są popularne czy interesujące, które popadły w zapomnienie (często słusznie). Co ciekawe, w całym tomie pojawia się tylko jedna pisarka, Nałkowska z nowelą ze słynnych <<Medalionów>>. Wśród utworów znajdują się tutaj perełki, na przykład <<Lotna>> Żukrowskiego, <<Proszę państwa do gazu>> Borowskiego, ale też utwory według mnie słabsze, których żal wymieniać. Patrząc na całość nie żałuję, że przeczytałem antologię, jeśli będzie możliwość, przeczytam tom drugi.