Assad, nie wtrącaj się i nie psuj awantury!

Kuriozalny? Co to znaczy? Coś związanego z kurami czy co?

Trzeba robić swoje, póki czas.

Rose jest jak piasek na grzbiecie wielbłąda.Czasami drapie w dupę, a czasami nie. Chodzi tylko o to, jak jest się gruboskórnym.

Bałagan nie był przecież tylko zjawiskiem zewnętrznym. Wewnątrz czuł się wyjątkowo dobrze zorganizowany.

Kiedy człowiek tkwi po uszy w gównie, nierozsądnie jest zwieszać głowę.

Ona jest do­wo­dem na to, że za wy­so­kim czo­łem może się kryć niski ilo­raz (...).

W ludzkim życiu czas liczy się najbardziej wtedy, gdy już go nie ma.

Na tym świecie nic nie jest proste. Nawet wiosna nie trwa w nieskończoność, a największy ból sprawia ponowne jej doświadczenie.

Ale może próbowałeś utrzymać się na wielbłądzie, który nie chce, byś siedział na jego grzbiecie? Nagle leżysz z gębą w piasku i nie masz pojęcia, co się stało.

Najgorszych wrogów znajdziesz między przyjaciółmi.

Nie wie­dział zbyt wiele o samej śmier­ci. Tylko tyle, że może być nie­prze­wi­dy­wal­na jak ude­rze­nie pio­ru­na albo nie­skoń­cze­nie spo­koj­na, gdy już na­stą­pi.

Kilku z nich poruszyło się na krzesłach. Mógł to być sygnał, że wreszcie do nich dotarło. Z drugiej strony mogli po prostu mieć hemoroidy. Z funkcjonariuszami państwowymi nigdy nie wiadomo.

W tym zakątku Kopenhagi historia w ponury sposób demonstrowała, że ludzkość to najgorsze, co mogło się przydarzyć tej zielonej planecie.

I z myślą o śmier­ci jako o ry­su­ją­cym się po­wo­li za­koń­cze­niu tej sy­tu­acji wy­obra­zi­ła sobie broń, którą wy­mie­rzą w nią głód i pra­gnie­nie. Po­wol­na śmierć, pod­czas któ­rej w ciele do­cho­dzi do serii zwarć, a wszyst­kie prze­kaź­ni­ki in­stynk­tu sa­mo­za­cho­waw­cze­go zo­sta­ją odłą­czo­ne jeden po dru­gim. Apa­tycz­ny, osta­tecz­ny sen, który w końcu ją wy­ba­wi.

Żadne morderstwo nie powinno popaść w zapomnienie.

Czasem wystarczy jedno spojrzenie w przeszłość, żeby zobaczyć, jak wiele rzeczy zostało zbudowanych na cudzym cierpieniu.

Są chwile, gdy zastanawiam się, ilu ludzi przeszło przez świat niezauważonych — jakby nigdy nie istnieli.

Cisza wokół starych spraw bywa głośniejsza niż krzyk.

— Nie rozumiesz. Wszystko, co zrobiłam, było dla większego dobra.
— Dobre dla kogo? Dla siebie? Dla idei, która krzywdzi niewinnych?
— Świat nie pamięta o słabych. Lepiej dla nich, żeby o sobie zapomnieli.
— Ale ja nie zapomnę. I sprawię, że inni też nie zapomną.

- Byłeś zabawniejszy, kiedy byłeś tylko starym i skwaszonym dupkiem, a nie starym, skwaszonym, a do tego świętoszkowatym.

- To dobrze - oświadczyła spokojnie i pomimo dojmującego bólu, który musiała odczuwać, jej twarz rozjaśnił diaboliczny uśmiech. - Wie pan co? - spytała nie czekając na odpowiedź. - Jeśli mogłam to przeżyć, to z Bożą pomocą mogę przetrwać wszystko.

Za każdy zamach na człowieka należy się surowa kara.

Gdy kobieta wstała, zobaczyła tylko płomienie i dym. Warsztat zawalił się dokumentnie, a jej samochód leżał w odległości kilku metrów kołami w górę.

Czasem myślę, że największe zło rodzi się nie z nienawiści, ale z chłodnego przekonania, że ktoś wie lepiej, jak powinien wyglądać świat.