Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
Miejsce na skale Jol Temple 
„Miejsce na skale” to poruszająca historia, którą można czytać tradycyjnie lub wspak. Skierowana jest do najmłodszych czytelników, ale chwyta za serce nawet dorosłych.
W zależności od której strony zaczniemy czytać książkę, to poznajemy inną perspektywę i zupełnie odmienną wersję opowieści.
Dwie foki musiały uciekać ze swojego dotychczasowego domu, ponieważ stał on się miejscem niebezpiecznym, nie mogły dłużej tam zostać. Na horyzoncie ujrzał skałę, zbliżyły się do niej z nadzieją. Niestety, zamieszkujące ją zwierzęta przepędziły strudzone i zmęczone przybyszki. Stwierdziły, że na skale nie ma już miejsca dla nikogo więcej...
Gdy obrócimy książkę i zaczniemy czytać ją wspak, to poznajemy zupełnie inną stronę tej historii.
Foki zostają przyjęte z uśmiechem i serdecznością. Nikt nie odmawia im schronienia.
Uwielbiam książki, które w tak subtelny i jednocześnie wymowny sposób uczą empatii. Mamy tutaj piękne, delikatne ilustracje, które idealnie komponują się z treścią. Choć tekstu jest tutaj nie zbyt wiele, to przekaz jest wielki niczym ocean.
Los bywa okrutnie nieprzewidywalny...
Jednego dnia możemy mieć dom, nasze miejsce na ziemi, w którym planujemy dożyć starości i z uśmiechem patrzeć kiedyś na wnuki. Kolejny dzień może przynieść strach, ból i przymus ucieczki.
Miejsce na skale Jol Temple
Czy zdarzyło się Wam, że po przeczytaniu książki czuliście pewien wewnętrzny bunt? Takie uczucie wywołała we mnie lektura książki "Miejsce na skale". Ale rzecz w tym, że tego pięknie zilustrowanego picturebooka trzeba przeczytać dwukrotnie. Za pierwszym razem poznajemy opowieść o foczej skale, której mieszkańcy nie chcą przyjąć nikogo więcej do swojego grona, wręcz wypędzają inne stworzenia szukające nowego, bezpiecznego miejsca. Gospodarze skały są bezwzględni, niemal okrutni w stosunku do przybyszów.
Całe szczęście, można, a nawet trzeba przeczytać tę książkę wspak, by na nowo odkryć historię o tej samej skale, której mieszkańcy tym razem witają w nowym domu inne foki szukające azylu. Decydują jednogłośnie, iż nie ma możliwości, by tamci wrócili w swoje strony, gdzie nie jest bezpiecznie.
Morał płynący z tej książki jest taki, że nie zawsze spotykamy na swojej drodze ludzi nam życzliwych, troskliwych i empatycznych. Jednak mając na uwadze to, iż dobro wraca, warto otworzyć serce na potrzeby innych, bo nigdy nie wiadomo, kiedy sami będziemy na ich miejscu, a przecież, jak mówi stare przysłowie - prawdziwych przyjaciół poznaje się właśnie w biedzie.
