Rozmowy
5
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2026
2025
2025
Powiązane treści
Aktualności
10
Letnie nowości: książki na lipiec, których nie możesz przegapić
Wakacje to doskonały czas, by zanurzyć się w dobrej książce — niezależnie od tego, czy szukasz relaksu nad morzem, czy wciągającej lektury na wieczór po górskiej wędrówce. W lipcu...
Aktualności
21
Klasyka, Remigiusz Mróz i romantasy, czyli najpopularniejsze książki lutego
W zestawieniu trendów lutego w Lubimyczytać jest zachowana równowaga – na liście są zarówno nowości, jak i książki wydane kilka lat temu. Pełna różnorodność panuje też wśród...
Aktualności
28
Już są! Nowości i zapowiedzi książkowe lutego!
Luty ma w sobie coś z filmów krótkometrażowych. Skondensowany, esencjonalny, nie każdy lubi. To trochę taka niedziela roku. Nadal wolne, ale myślami jesteśmy już przy poniedziałku....
Krew ofiary Monika Grabowska 
"Krew Ofiary".
Autor: Monika Grabowska
Wydawnictwo: Nowe Strony
Ocena: 10/10⭐️
[Współpraca reklamowa z @wydawnictwonowestrony]
🩸Enemiest to lovers to enemies...
🩸Klątwa
🩸Kwiożercza mgła
🩸Pragnienie zemsta
🩸Intrygi i zdrada
🩸Mroczny klimat
🩸Romantasy
🩸18+
Jaka jest twoja ulubiona trylogia?
"- Świat ma rację, dostrzegając we mnie zło. Wiem natomiast, czemu ty go nie dostrzegasz. Posłałam mu pytające spojrzenie.
- Spaliłbym cały świat, gdybyś mnie poprosiła. Ale nie poświęciłbym ciebie, by uratować świat. Nie popełniłbym po raz drugi tego błędu, który nie daje mi spać".
Pierwszy tom pokochałam całym sercem. Był tak cudowny, że naprawdę nie spodziewałam się, że drugi może go aż tak przebić, a jednak. Ta seria to moja całkowita miłosć. Naprawdę potrzebuję trzeciego tomu NA JUŻ, bo nie wiem, jak mam funkcjonować po takim zakończeniu.
„Krew ofiary" jest bezpośrednią kontynuacją „Krwi zdrajcy". Nie ma żadnego przeskoku czasowego. Bezpośrednio wkraczamy w sam środek emocji bólu oraz konsekwencji, które muszą dźwigać bohaterowie.
Klątwa wciąż trwa. Nie udało się jej złamać. Dagan próbuje odnaleźć swoją ukochaną, ale jego serce to jedno, a korona to drugie. Musi myśleć o poddanych, o królestwie, o odpowiedzialności, lecz jego serce ciągle wyrywa się w kierunku Opheli. Natomiast dziewczyna nie może zrozumieć jakim cudem przeżyła, dlaczego znalazła się w innym ciele, co się właściwie wydarzyło.
Ophelia z szarej myszki, przerażonej i zagubionej, przechodzi przemianę, która dosłownie zwala z nóg. Staje się silna, niepokojąca, a nawet i przerażająca. Nowe moce, nowy wygląd, nowe spojrzenie na świat. W jej sercu rodzi się pragnienie zemsty, a krwiożercza mgła nieustępliwie podszeptuje jej krwawe myśli. "Będzie umierał wypowiadając moje imię. Zmuszę go do tego nim wyrwę mu serce. Krew na jego wargach ułoży się w te kilka prostych liter. Ophelia".
Uwielbiam motyw mgły, która nieustannie namawia do zabicia Księżycowego Króla. To po prostu genialne. Uwielbiam to jak różne bywają jej uczucia w stosunku do tego czego pragnie mgła i to że momentami przejmuje władzę nad jej ciałem. Zdecydowanie mistrzostwo.
Jeśli chodzi o Dagana to całkowicie skradł moje serce. To, jak ogromnym uczuciem darzy Ophelię. Jak walczy sam ze sobą, aby nie przekroczyć jej granic, mimo że bardzo chciałby ją wziać w objecia. To jak patrzy na nią z tęsknotą, bólem i miłością, której nie sposób zaprzeczyć. Jego zachowanie utwierdziło mnie w przekonaniu, że to mój książkowy mąż. A historia tej dwójki to jedna z absolutnie moich ulubionych.
Relacja Ophelii i Dagana to emocjonalny rollercoaster. Nieskrywany żal, niewypowiedziane słowa, tłumione pożądanie oraz przyciąganie, które boli. A także chęć zemsty i próba zadania śmiertelnego ciosu. Po prostu cudowne. Każdej ich interakcji wyczekiwałam jak wody na pustyni. Każde spojrzenie, każde muśnięcie, każde niedopowiedzenie było dla mnie jak iskra. Całkowicie dla nich przepadłam.
Autorka niezwykle umiejętnie gra na uczuciach czytelnika. Raz się uśmiechałam. Raz byłam podekscytowana. Innym razem łzy cisneły mi się do oczu. Przeżywałam wszystko razem z bohaterami - każdy zwrot akcji, każdą zdradę, każde niepowodzenie, momentami czułam się jakbym sama była w środku tych wydarzeń. Monia uwielbiam Cie za to.
Ta historia ma w sobie coś niezwykłego. Coś mrocznego i magicznego jednocześnie. Kocham tą krwawą otoczkę, intrygi i zdrady, a także napięcie towarzyszące bohaterom. To wszystko sprawia, że "Krew ofiary" jest niezwykle wyjątkowa. A dodatkowo dostajemy nieidealnych bohaterów, poranionych, często podejmujących złe decyzje ale własnie za to ich uwielbiam.
Muszę wam powiedzieć, że dooiero co skończyłam drugi tom, a już mam ochotę zacząć od nowa pierwszy. A potem drugi i ponownie przeżywać całą historię.
Seria „Spętani klątwami” to uzależniająca historia. Nie wiem jak wytrzymam oczekiwanie na 3 tom. Potrzebuje na wczoraj .
#bookstagram #bookreview #book #książka #recenzja #cosplay #cosplayer #couple #enemiestolovers #fantasy #romantasy #książkara #krewofiary #krewzdrajcy #monikagrabowska #wydawnjctwonowestrony #współpracareklamowa
Krew ofiary Monika Grabowska
Kiedy po raz pierwszy sięgnęłam po „Krew Ofiary” wiedziałam, że czeka mnie emocjonalna przeprawa, ale nie spodziewałam się, że ta historia aż tak głęboko zakorzeni się w moim sercu. Autorka, która zdążyła już przyzwyczaić swoje czytelniczki do mrocznego, gęstego stylu i bezlitosnego wystawiania bohaterów na próby, tym razem wspięła się na wyżyny gatunku romantasy. To powieść, która w mistrzowski sposób łączy klasyczną fantastykę z ogromnym ładunkiem uczuciowym, tworząc mieszankę, od której nie sposób się oderwać.
Akcja kontynuacji rzuca nas w sam środek świata, który zdaje się krwawić wraz ze swoimi mieszkańcami. Po tragicznych wydarzeniach Krwawej Trójnocy, kraina Incarceris pogrąża się w chaosie. Niebo przybiera barwę karmazynu, a złowrogie Cienie i pochłaniające osady Szczeliny stają się codziennością. Osią narracji jest nie tylko walka o przetrwanie królestwa Edanii, ale przede wszystkim desperackie poszukiwanie sensu w świecie, w którym klątwa zamiast zniknąć, przybrała na sile. To mroczna, duszna wędrówka przez zgliszcza nadziei, gdzie każde zwycięstwo okupione jest niewyobrażalną ceną.
Główni bohaterowie, Dagan i Ophelia, to postacie nakreślone z niezwykłą psychologiczną precyzją. Dagan, król rozdarty między lojalnością wobec poddanych a obezwładniającą tęsknotą, jest postacią tragicznie wiarygodną; jego ból jest niemal namacalny, a dylematy moralne sprawiają, że staje się nam niezwykle bliski. Z kolei Ophelia zachwyca swoją kruchością podszytą niesamowitą siłą. Jej zmagania z własnym ciałem, które zaczyna się zmieniać, oraz dojmująca cisza ze strony tajemniczego Głosu, czynią z niej bohaterkę, której kibicuje się z zapartym tchem.
Książka porusza fundamentalne tematy: ciężar władzy, cenę wolności oraz niszczycielską, a zarazem ocalającą moc miłości. Monika posługuje się językiem niezwykle plastycznym, który potrafi w jednej chwili zachwycić pięknym opisem natury, by za moment uderzyć surowością brutalnej sceny walki. Narracja jest dynamiczna, a autorka z wyczuciem dawkuje emocje, sprawiając, że refleksyjne fragmenty idealnie współgrają z nagłymi zwrotami akcji.
Największą mocą tej powieści jest jej atmosfera oraz to, jak autorka buduje napięcie między Daganem a Ophelią. Ich relacja jest pełna ognia, niedopowiedzeń i bolesnej czułości. Choć tempo momentami zwalnia, by oddać głos wewnętrznym przeżyciom bohaterów, dla mnie nie była to wada, lecz zaleta, pozwalająca w pełni wybrzmieć ich cierpieniu.
Moje osobiste odczucia po lekturze to przede wszystkim zachwyt nad tym, jak bardzo ta historia mnie poruszyła i jak długo po odłożeniu książki nie mogłam przestać o niej myśleć. Monika stworzyła dzieło kompletne, w którym ból miesza się z pięknem w sposób absolutnie hipnotyzujący. Jest to rzadki przykład kontynuacji, która nie tylko dorównuje pierwszemu tomowi, ale pod wieloma względami go przewyższa, oferując czytelnikowi emocjonalny rollercoaster najwyższej próby.
