J.H. Markert

"Gość z koszmaru", czyli jak zaprzepaścić (mówiąc łagodnie) świetny pomysł na horror. Zacznijmy od tego, że opis książki słabo odzwierciedla to co znajdziemy w fabule. Nie będę wymieniał błędów. Każdy kto przeczyta “Gościa z Koszmaru” je odnajdzie. Na początku autor podaje bibliografię serii książek z cyklu o Detektywie Mulkym. Głównym bohaterze naszego głównego bohatera pisarza Bena Bookmana. Oryginalny zabieg, który powoduje, że jesteśmy w stanie choć trochę ogarnąć pewne wątki w fabule. Każdy z rozdziałów zakończony jest randomowymi wspomnieniami którejś z postaci. Niekoniecznie potrzebnymi dla rozwijania opowieści. Mam wrażenie, że autor wziął z każdego pisarza strasznych historii trochę stylu i zszył to w fabule jak morderca suszone łuski kukurydzy. Czuć tutaj klimat horroru. Można by powiedzieć, że się on wylewa z książki, która jest zanurzona w misce z płynnym horrorem. Przez co zarazem wydaje się być zbyt ciężka w odbiorze. Brakuje tu trochę równowagi jak u Kinga. Takiego łapania oddechu pomiędzy strasznymi momentami. Dopiero na ostatnich stu stronach autor odnalazł w końcu idealną drogę fabularną. Taką na jaką ta historia zasługuje. Szkoda, że tak późno. Fabuła ma dwóch głównych bohaterów. Pisarza Benjamina Bookmana, który lunatykuje i jest zafascynowany swoim dziadkiem oraz Detektywa Winchestera Millsa, który od małego skrywa pewną tajemnice związaną z koszmarami. Jeszcze warta uwagi jest Samantha Blue, która mocno odciska swój udział w fabule. Reszta postaci jest tylko epizodyczna. Nawet ci z ciemnej strony mocy. Zwroty akcji tylko potęgują bałagan w fabule. Jakby za każdym razem autor zmieniał pomysł na nią, albo inny pisarz w danym momencie ją pisał. Jak wspominałem wcześniej to końcówka pokazuje jak naprawdę powinien wyglądać porządnie napisany horror o koszmarach. Zakończenie pozostaje otwarte, ale mam nadzieję że Markert ewentualną kontynuację pozostawi komuś innemu. Po wielkich zapowiedziach jestem rozczarowany “Gościem z koszmaru”. Nie pierwszy raz wielkie zapowiedzi okazują się wielką klapą. W New Haven dochodzi do brutalnego morderstwa. Ciała zostały ukryte w kokonach z pozszywanym zasuszonych łusek kukurydzy. Detektywi Mills i Blue odkrywają, że sprawca wzoruje się książce lokalnego pisarza horrorów. Jedyny problem polega na tym, że ta powieść jeszcze nie została wydana.