Katarzyna Rejniak

Książka porusza tematykę uzależnienia, chorych, systemu leczenia, psychoterapeutów i samej psychoterapii. Jest to po części zebranie wiedzy dotyczącej uzależnienia - jego problematyki, skutków i następstw z perspektywy potrzeb więzi, które są kompensowane przez stosowanie używki oraz sposób na poradzenie sobie z nieprzyjemnymi emocjami. To też opowieść o kondycji psychicznej i fizycznej chorych, ich mechanizmach obronnych i braku umiejętności w zakresie dbania o siebie. Autorka dużo miejsca poświęca również specyfice pracy psychoterapeuty oraz paradoksie związanym z tym, iż psychoterapia ma na celu nauczenie pacjentów dbania o siebie przy jednoczesnym zaniedbywaniu swoich potrzeb przez samych psychoterapeutów - przepracowanie, nie dbanie o fizjologiczne i emocjonalne potrzeby. Mnie zdziwiło badanie mówiące,iż psychoterapeuci uzależnień znajdują się na przedostatnim miejscu zawodów w służbie zdrowia, które nie dbają o siebie. Na ostatnim miejscu są pielęgniarki. Każdy rozdział zawiera w sobie pytania do refleksji. Autorka porusza również temat wypalenia zawodowego, przemęczenia współczuciem oraz depresji u psychoterapeutów jako następstwo wieloletniej pracy zawodowej i bagatelizowania swoich potrzeb.