Najnowsze artykuły
ArtykułyNie żyje Wiesław Myśliwski. Autor „Kamienia na kamieniu” i „Traktatu o łuskaniu fasoli” miał 94 lata
LubimyCzytać11
ArtykułyZaczęłam od tajemnicy. Reszta przyszła sama - rozmowa z Małgorzatą Rogalą
LubimyCzytać1
ArtykułyCzytamy w weekend. 27 marca 2026
LubimyCzytać436
ArtykułyPrzeczytaj fragment książki „Zbrodnia w rezydencji“
LubimyCzytać1
Popularne wyszukiwania
Polecamy
Rozalia Szum

Pisze książki: kryminał, sensacja, thriller, literatura podróżnicza
Rozalia Szum — pseudonim publicystki i blogerki publikującej w Onecie, Wirtualnej Polsce a najwięcej — w Tygodniku NIE. W Kielcach jej teksty czytać było można m.in. na portalu Wici.info i w lokalnym wydaniu Gazety Wyborczej. Debiutowała w Słowie Ludu. Prowadziła kilka blogów, także o Kielcach. Rozalia jest z wykształcenia polonistką i prawniczką. Zawsze uważała, że Kielce powinny mieć własny kryminał i własne trupy, a pisarz powinien mieć kota.
3,8/10średnia ocena książek autora
10 przeczytało książki autora
1 chce przeczytać książki autora
0fanów autora
Zostań fanem autoraKsiążki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
Najnowsze opinie o książkach autora
Rozłączenie. Drugi tom Trylogii Kieleckiej Rozalia Szum 
3,0

Rozczarowanie. To jedyne co przychodzi mi na myśl, gdy mam wyrazić opinię o tej książce. Na pewno nie powinna stać na półce kryminał/sensacja/thriller, bo akcji w niej nie ma żadnej, a większe emocje wywołują codzienne Wiadomości czy Fakty.
Wątek kryminalny, który dobrze zapowiadał się w pierwszej części trylogii, w ogóle nie jest rozwinięty w drugiej części. Jak kogoś ciekawi kto zabił nastolatki, to niech nie łudzi się, że otrzyma odpowiedź. To książka głównie o pseudoperypetiach i podbojach seksualnych komisarza.
Niestety to kolejna książka pełna błędów (choć muszę uczciwie przyznać, że jest ich mniej niż w pierwszej części) i to od pierwszej strony. Wśród nich błędy merytoryczne, a nie tylko interpunkcyjne czy literówki. Masa błędów w składzie. Wytłuszczone pojedyncze słowa, które nie układają się w jakąś całość.
Drugi raz na pewno nie sięgnęłabym po tę pozycję.
Prawda Część pierwsza Trylogii Kieleckiej Rozalia Szum 
4,6

Podsumuję w dwóch słowach. Grafomański bubel. Niedorzeczna, fatalnie poprowadzona historia. Styl literacki zobrazować może cytat: "wyszła z bloku i skierowała się w kierunku Biedronki". 2/3 powieści to opisy nieustających erekcji policjanta, prowadzącego śledztwo, które wywołuje absolutnie wszystko, zarówno widok kobiecej nagości jak i gotowanie makaronu, oczekiwanie na posiłek w mlecznym barze, a nawet kontemplacja urody wiaduktu kolejowego. Jego marudne refleksje życiowe, bezcelowe kręcenie "w koło Macieju" po mieście, domu, komendzie. Sporo miejsca zajmują subiektywne opisy miasta które autorka za wszelką cenę usiłuje przedstawić jako bury, smrodliwy, zapyzialy grajdoł. Obraz nieprawdziwy i bardzo krzywdzący. Czy ta Pani w ogóle zna miasto Kielce? Można wątpić czytając, że dzielny komisarz zaparkował na Pomorskiej obok warzywniaka przy Seminaryjskiej. Gdzie Rzym, gdzie Krym, a gdzie świętokrzyskie buraki? Mamy mnóstwo dosadnie wyrażanych antypatii politycznych autorki. Obok tego, gdzieś na marginesie wątły, mało przekonujący wątek kryminalny. Nie polecam. I mam wielką nadzieję, że autorka nie popełni kolejnej części tego "arcydzieła".





























