Monika Zajączkowska

"Nie możemy zmienić kierunku wiatru, ale możemy inaczej postawić żagle" - Andreas Pflüger. Iga ma 40 lat i właśnie wali się jej świat. Mąż odchodzi, twierdząc, że nigdy jej nie kochał tak jak powinien prawdziwy mąż. Czujecie już te irytację w stosunku do tego pana? Ja też, idziemy dalej. Został jej wspierający na każdym kroku syn. Gdy wyjeżdża do sanatorium poznaje uroczą kobietę, która zostaje jej przyjaciółką. Po przechadzce w parku napotyka na pewnego mężczyznę. Jednak trzyma go na dystans. Was też to nie dziwi jak mnie? Jednak mężczyzna nie daje tak szybko się zbyć, okazuje się, że może być to ciekawy człowiek, ale partner? Nie jest nadal przekonana. Międzyczasie zaczyna malować obrazy i zdobywa uznanie wielu profesjonalistów. Ale czy Iga zgodzi się zakochać po raz kolejny? Sami zobaczcie. Muszę przyznać, że styl tej książki był bardzo lekki - myślę, że on sam wielu osobą się spodoba. Czytało się szybko. W książce porażka i smutek przeplata się z chwilami radości. Te pierwsze jak zapewne wiele osób nie zbyt lubi czytać - widząc, że pozytywnemu bohaterowi się dzieje krzywda. Osobiście wolę jak wspina się na drabinę radości - ale życie takie nie jest. I w życiu Igi musi zagościć ponura aura - by za chwilę zobaczyć iskierkę nadziei. Plusem jest motyw podróży - może nie jakiś bardzo nakreślony w szczegółach, ale za to nie pomięty. Słuchałam z fascynacją opowieści Igi opisującej kolejne warte uwagi miejsce na świecie. Muszę powiedzieć, że znalazłam jeden minus, który jest dużo większy niż takie maleńkie mankamenty w wielu książkach - wtrącenia w innych językach. Zaznaczę jedno - nie umiem ich poprawnie przeczytać, zrozumieć i mój wzrok musiał skakać między przypisami na dole, a znów szukaniem tekstu. Może to komuś nakreśli bardziej realny obraz tamtej części świata - ale dla mnie osoby nie zbyt orientuje się w językach nie było to wygodne. Ale ocenę książki i jej budowę zostawiam i Wam! Bardzo, bardzo dziękuję @bookedit.pl za egzemplarz! 🤗🤗🤗 Trzymka! 🤓