Rita Gombrowicz

Źródło: www.e-teatr.pl

Pisze książki: powieść historyczna, biografia, autobiografia, pamiętnik, publicystyka literacka, eseje, czasopisma

Gombrowicz w Argentynie: świadectwa i dokumenty 1939–1963

7,1 z 11 ocen

39 czytelników 0 opinii

Rita Gombrowicz (nazw. panień. Labrosse, ur. 1935, Montreal, Kanada)- Kanadyjka, wdowa po Witoldzie Gombrowiczu. Poznała Witolda Gombrowicza we Francji w 1964 r. gdzie przyjechała pisać pracę doktorska o pisarce francuskiej Colette. Cztery lata później (1968) wzięli ślub. Uzyskała doktorat z literatury francuskiej na Sorbonie. Od śmierci pisarza w 1969 r. jest strażniczką i propagatorką jego twórczości. Opublikowała dwie dokumentalne książki "Gombrowicz w Argentynie" i "Gombrowicz w Europie". Od 4 października 2007 roku jest Honorowym Obywatelem Miasta Lublin. http://www.gombrowicz.net

Wszystkie
Książki
Czasopisma

Sortuj od:

2005

Wspominając Gombrowicza

Rita Gombrowicz

5,9 z 10 ocen

30 czytelników 1 opinia

2005

Gombrowicz w Argentynie: świadectwa i dokumenty 1939–1963

Rita Gombrowicz

7,1 z 11 ocen

39 czytelników 0 opinii

2005

2004

Studium. Dwumiesięcznik literacko - artystyczny, nr 4 (46) - 5 (47) 2004

Michał Witkowski, Jerzy Pilch

4,0 z 3 ocen

3 czytelników 0 opinii

2004

2002

Gombrowicz w Europie: świadectwa i dokumenty 1963–1969

Rita Gombrowicz

7,1 z 10 ocen

28 czytelników 0 opinii

2002

1988

Gombrowicz w Argentynie: świadectwa i dokumenty 1939-1963

Rita Gombrowicz

7,8 z 4 ocen

11 czytelników 1 opinia

1988

1985

Wokół Gombrowicza

Rita Gombrowicz, Witold Wirpsza

10,0 z 1 ocen

4 czytelników 0 opinii

1985

Najnowsze opinie o książkach autora

Gombrowicz w Argentynie: świadectwa i dokumenty 1939-1963 Rita Gombrowicz

rad

ocenił(a) na 96 lata temu

Rozmowy, listy, wspomnienia zestawiane z fragmentami dzienników, biogramami osób z orbity życia Gombro w Buenos. Rita układała to kilka lat, 2 razy odwiedziła miasto w którym jej mąż spędził ponad 2O lat. Całość wspaniale pokazuje Gombro, jego ciekawy, trudny charakter, a do tego literackie Buenos. Nie ma tu niepotrzebnego lukru, który tak często niszczy książki wspomnieniowe.

Przeczytaj