Michał Marciak

Adiabene była niewielkim królestwem na Bliskim Wschodzie, leżącym w strefie buforowej między Rzymem a Iranem. Przenikały się tam cywilizacyjne tradycje semickie, irańskie i greckie, a chyba najbardziej przykuwającym wzrok momentem w jej dziejach było przyjęcie judaizmu przez jej władcę Izatesa II. Książka M. Marciaka poświęcona jest tradycji literackiej (część I to dokładna analiza opisującego Izatesa i jego matkę Helenę fragmentu "Starożytności żydowskich" Józefa Flawiusza) oraz analizie tła historycznego wydarzeń w I-wiecznej Adiabene. Autor bardzo sprawnie porusza się po tematyce historycznej i archeologicznej (omawia m.in. wykopaliska w Jerozolimie, gdzie adiabeńska rodzina królewska wznosiła swoje pałace i grobowce),biegle analizuje też materiał filologiczny, dobrze operując przy tym greką. Jest to bardzo dobre opracowanie tematu znajdującego się na pograniczu dziedzin skoncentrowanych odpowiednio na Rzymie, Iranie i Izraelu. Wypada się cieszyć, że prace polskich badaczy stoją na takim poziomie i są cytowane w publikacjach międzynarodowych. Tomasz Babnis