Lily Bernheimer

Książka, jak sama nazwa wskazuje, traktuje o przestrzeni. Sięgając po lekturę spodziewałem się podejścia architektonicznego, budowlanego, środowiskowego (zrównoważonego rozwoju). I owszem, takie elementy w tej pozycji się znajdują, natomiast jest poruszanych wiele aspektów społecznych (akurat to taka dziedzina, w której tego elementu raczej pominąć się nie da) i wywodów psychologicznych i w mojej opinii są to gorsze element tej książki. Nie żebym się tego nie spodziewał, tylko mam wrażenie, że autorka chciała poruszyć wiele zagadnień, co w rezultacie raczej wyszło tak sobie. Książka porusza m.in takie zagadnienia jak: -komunikacja miejska, -powierzchnie biurowe, tożsamość miejsca, zaburzenia społeczne, przestrzeń domowa -koncepcje miasta współczesnego i miasta ogrodu -postrzeganie krajobrazu naturalnego jako przestrzeni (np. sawanny),krajobraz jako determinant zachowania ludzi -pochodzenie człowieka w pigułce -patogeny, ludzie, a osobowość -fraktale w budownictwie i architekturze (wątki filozoficzne) -dobrostan, zrównoważony rozwój i funkcjonalność obecnych budynków W skrócie - początek zapowiadał się bardzo dobrze, ale im dalej tym gorzej. Końcówka trochę ratuje pozycje. Każdy musi sam przeczytać i ocenić, czy książka do niego przemawia, natomiast ja trochę się zawiodłem, a i w pewnym momentach - wynudziłem. Zdjęcia i rysunki są czarnobiałe (nie jest ich też jakoś dużo).