Janie Chang

Książka z mojej ulubionej półki - powieści orientalne. Piękna, pełna wzruszeń, okraszona magią. Mamy wielka tragedię - porzucenie dziecka przez matkę na pastwę losu, poniewierkę i może nawet śmierć. Mamy jednak też nadzieje, wiarę w dobro, ogromna matczyną miłość, przyjaźń, siłę przetrwania, moc tradycji i wierzeń. Jialing ma 7 lat gdy dopada ja zło tego świata. Do tego czasu chroniła ja matka i ukrywała przed światem. Dziewczynka jest zazhong czyli Euroazjatką i czego nie wie - owocem wymuszonej miłości czy też bardziej zależności jej matka. Gdy rodzina jej "wujka" wyprowadza się, matka musi ją porzucić, ale zadbała o to, żeby zostawić jej posag na przetrwanie. Dziewczynka musi się mocno starać, żeby nowi właściciele nieruchomości pozwolili jej zostać. Bez Yangów i opieki ich najstarszej córki Anjuin czeka ją śmierć. Nad niełatwym losem dziewczynki cały czas czuwa duch matki pod postacią lisa. Do do niego się zwraca gdy jej źle, gdy życie się komplikuje, gdy potrzebuje pociechy. Jialing dorasta na tle przemian w kraju. Ma szanse na poprawę losu gdy zaprzyjaźnia się z angielska dziewczynką - ale ta znika w tajemniczych okolicznościach. Poznaje też mężczyznę, zakochuje się, ale wplątuje się w intrygę polityczną, morderstwo, romans - jej życie ma wiele barw. Cały czas jednak myśli o matce i ma nadzieje na jej odnalezienie. Lisica to jedyny łącznik z przeszłością. Pomaga, nie pozwala się poddać, daje nadzieję. Lisica odejdzie dopiero wówczas gdy w życiu Jialing zapanuje harmonia.