Aktualności
2
6. Nadmorski Plener Czytelniczy w Gdyni
Już po raz szósty we współpracy z włodarzami Gdyni organizowany jest Nadmorski Plener Czytelniczy – wakacyjne spotkania z literaturą...
Popularne wyszukiwania
Książki i czasopisma
- Wszystkie
- Książki
- Czasopisma
2025
2020
2020
2019
2018
2018
Powiązane treści
Iszsza Elżbieta Kosobucka 
"Nie bój się, dziecko. Sądzę, że on cię nie skrzywdzi, choć to nie oznacza, że nie będziesz przez niego cierpiała. Miłość niesie ze sobą ryzyko, bo odsłaniasz serce, które łatwo można urazić."
Iszsza jest tytułową bohaterką najnowszej powieści Elżbiety Kosobuckiej. Poznajemy ją gdy rodzice dziewczyny giną w katastrofie lotniczej. Pogrążona w żałobie dziewczyna odnajduje spokój w Insuli - miejscu, w którym mieszka w otoczeniu najbliższych. Niestety niespodziewanie na jej drodze staje nieznana do tej pory ciotka, która wymaga od dziewczyny przeprowadzki w zupełnie obce miejsce.
Czy bohaterka odnajdzie się w Metropolis?
Historia jakich wiele, taka, którą z powodzeniem mogłoby napisać życie. Jednak poza główną osią fabularną znajdujemy w niej również wartości naddane. Zacznijmy od tego, że wydarzenia rozgrywają się w fikcyjnym świecie. Tak naprawdę, trudno jednoznacznie określić jego charakter. Mamy do czynienia z dwoma miejscami, z których jedno ukazane jest w pozytywnym świetle (Insula),drugie w negatywnym (Metropolis). Wyraźną aprobatą autorki cieszy się tradycja, łączność z naturą i wiara w Boga. Miałam poczucie, że cechy te uosabiają stare czasy, które dziś odeszły w zapomnienie. Po przeciwnej stronie znajduje się nowoczesność i związany z nią dystans, izolacja oraz zatracenie podstawowych wartości. Pisarka zestawia ze sobą oba światy, aby podkreślić ich przeciwieństwo.
Przyznam, że na początku miałam niewielkie trudności z odnalezieniem się w tym świecie. Iszsza jawiła mi się jako naiwna bohaterka, która nie zna reguł rządzących światem. Z biegiem czasu zaczęłam zauważać, że w rzeczywistości to silna postać, wierna wpojonym jej przez rodziców zasadom. Mimo niebezpiecznych podszeptów Iszsza do samego końca trzymała się swoich postanowień. Do tej pory jestem pełna podziwu dla jej niezłomności i siły charakteru. Jestem pewna, że niejednokrotnie miała ciężko, jednak nigdy nie dała tego po sobie poznać.
Iszsza jest niczym światełko w tunelu dla pozbawionego skrupułów świata, w którym dawno zapomniano jak powinno się postępować. Bez zawahania dąży do obranego sobie celu, jakim jest pomoc jak największej grupie osób. Nie zważa przy tym na niebezpieczeństwo, które jej grozi. W działaniu ludzi zawsze doszukuje się dobra, tłumacząc ich pobudki brakiem siły charakteru. Jej zachowanie wpływa na otoczenie, przede wszystkim na Epistrefa, mężczyznę, będącego jej opiekunem w nowym, nieznanym jej świecie.
"Iszsza" to piękna powieść, ukazująca nam w jaki sposób miłość i dobro wpływają na świat. Czasem wystarczy odrobina ciepła, by zmienić otaczających nas ludzi, wpłynąć na ich sposób postrzegania rzeczywistości.
Warto o tym pamiętać.
Serdecznie zachęcam do poznania tej historii.
Moja ocena 8/10.
Iszsza Elżbieta Kosobucka
Na Insuli każdy jest dobry, szczodry i uprzejmy. Co innego w Metropolis, gdzie zło rozpanoszyło się w każdym człowieku. I właśnie tu trafia Iszsza – dziewczyna z Insuli, z sercem na dłoni. Po stracie rodziców trafia pod opiekę ciotki, choć jest to słowo mocno nad wyraz. Czy przetrwa? Czy może podda się złu i beznadziei nowego miejsca?
Iszsza jest normalna na insuli. W Metropolis staje się naiwna, niemądra i dziwna. A co gorsza, podpada wysoko postawionym ludziom, bo pomaga. Tak, dobrze czytacie, pomaganie w tym miejscu nie jest dobrze widziane, zwykła rozmowa czy podarowanie kromki chleba może się skończyć zniszczeniem mieszkania i groźbami śmierci. I choć technologia jest na najwyższym poziomie, wypadki lotnicze na przykład się w ogóle nie zdarzają, a medycyna poszła do przodu w sposób niewyobrażalny, to zwykła ludzka życzliwość i empatia gdzieś umarły.
To nie jest zwykła książka, można ją trochę wrzucić do marzeń, trochę do urban fantasy, a trochę do specyficznej wizji przyszłości. Przez to nie jest dla każdego. Z jednej strony autorka pokazuje brudny, brzydki, okrutny świat, w którym nikt nie cofnie się przed niczym, a z drugiej młodą dziewczynę wierzącą w dobro i w Boga. A na jej drodze staje mężczyzna bez skrupułów, za to z ogromnymi wpływami. Oczywiście, od razu można się domyślić, że jak to w bajkach bywa będą żyli długo i szczęśliwie, bo jej dobro złamie zły czar. I tak, po trosze jest to bajka, ale taka, w którą bardzo chce się uwierzyć. Szczególnie dziś potrzebujemy dobrych, ciepłych historii, w których cokolwiek by się nie działo po drodze, w finale to dobro tryumfuje. I pociąga za sobą zmiany.
Iszsza bardzo dużo spraw oddaje Bogu. Jednak niech nie boi się ten, któremu z Nim nie po drodze, to nie nachalna agitacja, Iszsza po prostu taka jest, to część jej, której nikomu nie narzuca. Po prostu idzie drogą, w którą wierzy. W swym działaniu i wierze jest spójna, choć nawet na dzisiejsze czasy jest w tym wyjątkowa, a pamiętać należy, że żyje w nieokreślonej przyszłości.
Jest jedna rzecz, której mi bardzo brakowało, bo jedynie jest lekko zarysowana i dana do zrozumienia. Mianowicie wypadek rodziców Iszszy. Bo skoro lotnicze się prawie nie zdarzają, to co się wtedy zdarzyło? Jestem przekonana, że to mogłoby uczynić fabułę jeszcze ciekawszą. Mimo tego niedociągnięcia książkę czyta się szybko, choć czytanie jej wprowadza spokój i spowalnia człowieka. Polecam wszystkim, którzy szukają dobra i ukojenia. Na pewno znajdziecie w niej mnóstwo światła i nadziei. A może nawet przekonanie, że warto być po prostu dobrym człowiekiem, bo to, co dajemy innym, zawsze do nas wraca.
Recenzja również na https://duzeka.pl/
