Dawid Sierakowiak

Książka historyczna, pamiętniki, biografia, dokument z II wojny światowej, łódzkie getto. Na prawdziwych faktach. Tylko pięć i dobrze , że choć tyle uratowanych dzienników Dawida Sierakowiaka, czternastoletniego żydowskiego chłopca z łódzkiego getta. ,, Błyskotliwość nastolatka i dar obserwacji sprawiły, że prowadzone przez niego zapisy mają wyjątkową wartość poznawczą. Szczególnie widoczne jest to przy opisach działalności organizacji młodzieżowych, rozpadu więzi rodzinnych oraz sytuacji politycznej po drugiej stronie drutów ’’. Książka wprowadza nas wstępnym opracowaniem i dodatkami historycznymi z tego okresu. Masa zdjęć, ilustracji, przedruków dokumentów, fotokopii banknotów dzięki Konradowi Turowskiemu, Bibliotece Uniwersytetu Łódzkiego ,Działu Numizmatycznego Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi, Zbiorów Specjalnych Wojewódzkiej Biblioteki Pedagogicznej w Łodzi. Zapiski zaczynają się 28 czerwca 1939 roku, a kończą się 15 kwietnia 1943 roku. Zaczynał notować w wieku czternastu lat niedługo przed piętnastoma swoimi urodzinami. Opisał całą tragedię upadku łódzkiego getta. Nie skupił się tylko na swojej osobie , ale na całym społeczeństwie żydowskim w getcie, na powolnym jego umieraniu. Autor pozostawał przez cały czas optymistą , z niezłomną wiarą na lepsze jutro , które musi nadejść, pomimo tych wszystkich tragicznych wydarzeń , które cały czas działy się obok niego i sam był ich uczestnikiem. Terror, głód , choroby, brud, upodlenie człowieczeństwa , na koniec złudzenia. Zeszyt 1. Niemcy rozpoczęły wojnę! 28 czerwca–31 grudnia 1939 roku . Zeszyt 2. Ten nigdy nieustający głód. 6 kwietnia–23 października 1941 roku. Zeszyt 3. Ciągły strach. 18 marca–31 maja 1942 roku. Zeszyt 4. Krwiożercza bestia germańskiego hitleryzmu. 4 czerwca–6 września 1942 roku. Zeszyt 5. Nie ma dla nas wyjścia. 11 listopada 1942 roku –15 kwietnia 1943 roku. Na koniec kalendarium , wykaz źródeł ilustracji, przypisy. Autor zmarł 8 sierpnia 1943 r., prawdopodobnie na skutek gruźlicy w łódzkim getcie. Młodsza siostra Dawida – Natalia (Nadzia) zginęła w komorze gazowej Auschwitz-Birkenau w sierpniu 1944 roku. Prawdziwy świat pełen emocji, obaw, wielkiej dorosłości, odpowiedzialności, przynależności narodowej. Brak jakiegokolwiek koloryzowania. Prawda i tylko prawda. Świadectwo jak można być do końca człowiekiem w takich ciężkich czasach i warunkach. Bardzo cenna publikacja i warto przeczytać. Polecam tym, którzy interesują się historią z tego okresu. Nie jest to wielkie dzieło literackie, ale za to można wiele się dowiedzieć. Bezcenne informacje. Najprawdziwszy relikt przeszłości a nie podkoloryzowane cukierkowe książki , wydawane non stop z serii … z Auschwitz w czasach współczesnych.