Niegrzeczne dziewczynki muszą milczeć

Widzę, że jest nieznacznie gorzej oceniana od reszty trylogii, mam nadzieję, że to jednak nie zniechęci miłośników do sięgnięcia po nią. Choć pierwszego twistu da się domyślić, to autorka ma jeszcze parę asów w rękawie. Poza tym nie samymi fabularnymi przewrotkami ta książka stoi. Mimo że Millie jest już starsza niż w "Sekrecie", doczekała się męża, dwójki dzieci i nowego domu, to wciąż nie ustaje jej szczęście do wpadania w kłopoty. Książkę czyta się z zapartym tchem, autorka nie gubi się w wątkach, każdy trop, każdy wątek prędzej czy później otrzyma swoje domknięcie. Jestem pod wrażeniem z jaką gracją wszystko tutaj się spina.

Dobra i równie zaskakująca jak pierwsza część Pomocy Domowej. Świetnie się słucha w wersji audiobooka. Autorka znów zaskakuje, napięcie jest odczuwalne już od pierwszych stron a nieoczekiwany obrót spraw tylko podkręca atmosferę. Kolejna książka która wręcz prosi się o adaptację filmową.

Choć w książce jest kilka rzeczy, z którymi się nie zgadzam, to uważam ją za ogromne kompendium wiedzy na temat dzisiejszego żywienia. Po przeczytaniu „Ultraprzetworzonych ludzi” na pewno będzie jeszcze bardziej zwracała uwagę na to, co znajduje się na co dzień na moim talerzu.

Tym razem gwiazdka mniej za to że już na początku domyśliłam się kto zabija , super że w końcu definitywnie ( mam nadzieję) został zamkniety rozdział oskarżenia Luca o gwałt, przez 5 części walkowane non stop myślę że już dość;) tym razem na minus Awa tak trochę się jak by nie nadawała jednak na stanowisko nadinspektorki stała się bardzo irytująca. Polecam i czekam na więcej;)

Więzi - wciągający kryminał, w którym podkomisarz Robert Lew wraca do sprawy sprzed piętnastu lat – zaginięcia dziewczyny, które mogło zostać błędnie zamknięte. Wraz z aspirantką Sonią Czech odkrywa kolejne tajemnice, a przeszłość zaczyna coraz mocniej wpływać na teraźniejszość. To historia nie tylko o śledztwie, ale też o konsekwencjach dawnych decyzji i o tym, jak silne potrafią być ludzkie więzi. Książka trzyma w napięciu i stopniowo odsłania prawdę, pokazując bardziej emocjonalną stronę kryminału.

Zbliżona poziomem do poprzednich tomów tej serii. Głównych bohaterów można polubić i zgadywać, w którą stronę pójdzie ich relacja, może autorka jeszcze nie zdecydowała ;). Przede mną trzy następne tomy, z przyjemnością wysłucham audiobooków, zwłaszcza, że czyta wspaniały Mariusz Bonaszewski. Za lektora dałam 1 punkt więcej.

Ciekawa pozycja, poparta odnośnikami naukowymi. Nie jest to poradnik, nie daje jednoznacznych odpowiedzi. Daje za to okazję do refleksji, postawienia sobie różnych pytań na temat siebie, swojej historii oraz historii przodków. "Czytałam" audiobook, ale chętnie sięgnę także do wersji papierowej.

Prowokacyjnie nadany tytuł skrywa rzetelny, choć krótki reportaż. Jednak jest długość jest wystarczająca, aby zbudzić niepokój czytelnika. Nie potrafię tej książki polecić, mimo że arcyciekawego tematu, bo jest zwyczajnie bardzo trudna. Momentami słuchało mi się audiobooka po prostu przykro i z dużą ilością empatii wobec opisanych zmarłych. Na pewno moja wiedza na główny temat (i poboczne) uległa rozszerzeniu, ale dodam na koniec: czytasz na własne ryzyko.

Umrzesz za sześć godzin” to mroczny thriller opowiadający o zagadkowych i bardzo brutalnych morderstwach. Prasa nazywa zabójcę Człowiekiem Zagadką, ponieważ zostawia on wymyślne łamigłówki dla swoich ofiar, gdzie odpowiednie ich rozwiązanie da im wolność. Śledztwo prowadzą dwaj policjanci, którzy szybko odkrywają, że ofiary łączy pewna tajemnica wspólnie spędzonego Sylwestra przed 10 Laty… Koncept powieści jest naprawdę ciekawy, bo mamy tu pewnego mordercę z celem, który zrobi wszystko, aby go do końca zrealizować. Wymyślne zagadki bardzo przypominają te znajdujące się w escape roomach, które ja osobiście bardzo lubię. Pikanterii dodaje fakt, że morderca jest prawdopodobnie związany z policją, gdyż jest na bieżąco z śledztwem… Oprócz świetnie skonstruowanej kryminalnej zagadki znakomicie sprawdzają się w tej powieści wątki poboczne, takie jak życie prywatne starszego policjanta Wabickiego czy młodszego. Liczne przez nich prowadzonego rozmowy z świadkami pokazują też ogrom ludzkiego cierpienia… To są takie thrillery, które bardzo lubię. Mroczne i wciągające z seryjnym mordercą. w_barwach_literatury 24.02.2025

„Najgorsze randki świata” są świetne pod względem językowym, pełne subtelnych spostrzeżeń oraz humoru. Stylistycznie kojarzą mi się z piórem Dolly Alderton i z przemyśleniami Carrie Bradshaw z „Seksu w wielkim mieście”, o której wspomina sama autorka. Bardzo przyjemna lektura, szkoda tylko, że taka krótka (chciałabym więcej!).

Bardzo cieszę się, że książka Linusa Geschke w końcu trafiła na polski rynek. Słyszałam naprawdę wiele dobrego. Przysiadłam do książki od razu, tego samego dnia i nie zawiodłam się. Jestem oczarowana i czekam na więcej! Autor cudownie uknuł intrygę z wieloma zwrotami akcji, które nieraz wbijają w fotel. Na dodatek książkę otacza obłoczek napięcia, który potęguje dreszczyk ekscytacji przy kolejnych rozdziałach. Jest to spowodowane głównie notką samego autora na początku powieści, albowiem Geschke zapewnia wręcz czytelnika, że nie uda mu się w pełni rozwiązać zagadki. To co podniesiecie rękawicę i spróbujecie odkryć zagadkę? Mnie się prawie udało, ale „prawie” robi różnicę… Sarah i Marc mogą wyglądać z daleka jak idealna para – miłość od pierwszego wejrzenia, szybkie wspólne zamieszkanie. Tym bardziej, że Marc jest wpatrzony w Sarah jak w obrazek. Całe to sielankowe życie zakłóca współlokator hamburskiego loftu, a prywatnie najlepszy przyjaciel mężczyzny – Henning. Bywają między współlokatorami lepsze i gorsze chwile, oczywiście z przewagą tych gorszych. Jednak wszystko komplikuje się, gdy Henning znika, a kuchnia wygląda jak istne pobojowisko. Głównymi podejrzanymi stają się właśnie Sarah i Marc, którzy wzajemnie zapewniają sobie alibi. Sarah jest typem niewiniątka, który ma wiele do ukrycia. Robi zbolałą minę i wierzy, że wszystko ujdzie jej płazem i będzie postrzegana jako ofiara. Natomiast Marc bierze sobie za zadanie ochronę dziewczyny za wszelką ceną. Po prostu rycerz na białym koniu XXIw. O Henningu lepiej nie wspominać. Jest wyrachowanym, bezczelnym wręcz irytującym człowiekiem. Zastanawiające jest to czemu Marc aż taki kawał życia wytrzymał z nim. Rozdziały podzielone są perspektywy obojga zakochanych. Z pozoru można założyć, że wiele ich łączy, jednakże ich zeznania budzą wątpliwości, na tyle, że zaczęłam zastanawiać kto bardziej kłamie oraz komu i czy w ogóle można zaufać. W trakcie czytanie nasuwa się bardzo wiele pytań bez odpowiedzi. Czy główni bohaterowie są winni zdarzeniu w ich mieszaniu? Czy para wzajemnie się chroni, bo wie, że druga połówka zawiniła? A może zostali wrobieni? To tylko kilka zagwozdek, z którymi czytelnik musi się uporać. Z każdym kolejnym rozdziałem pojawiają się nowe hipotetyczne warianty zakończenia, dlatego tak bardzo „Współlokator” wciąga i nie da tak po prostu odłożyć książkę na półkę. Jak dla mnie „Współlokator” jest must read tego roku! Nie da się obojętnie przejść obok tego tytułu i co najważniejsze z całą pewnością zakończenie nie zawiedzie!

Czwarta część serii z Larysą Luboń. Seria wybitna, całość oceniam na 10! Pierwsza myśl po końcówce trzeciego tomu: „Dlaczego”? Nie sądziłam, że Izabela Janiszewska będzie w stanie napisać kolejny tom.. a jednak zrobiła to i to z wielkim Wow! Naprawdę nie spodziewałam się, że dalej tak można 🤭 Powróciła w wielkim stylu i „dowiozła towar” w całości! 🤭💚 A co najlepsze! Otworzyła tym tomem drogę do kolejnych! Jestem pod ogromnym wrażeniem twórczości, lekkiego pióra i pomysłowości, która nie jest przerysowana. Podziwiam!

Moje piąte spotkanie z Robertem Lwem. Fabuła ciekawa, ale ilość błędów w ebooku woła o pomstę do nieba. Błędy typu łepski zamiast łebski, kont padania światła zamiast kąt, Robert widziała, Sonia powiedział, albo on starał się przerzuć słowa zamiast przeżuć tak rażą w oczy. Od pierwszej części jest masa błędów. Czy nikt nie sprawdza tego przed wydaniem?

Króciutka, za to całkiem zgrabnie i ciekawie napisana książka. Przed lekturą warto zapoznać się z powieścią "Pacjent" tego samego autora. "Sekretna historia..." jest niejako wyjaśnieniem i poszerzeniem kontekstu jednej z postaci występujących w serii Gómeza-Jurado.

Piąty tom serii z Olgą Balicką i Kornelem Mureckim. Kornel, zatrudniony jako szkolący pracowników ochrony otrzymuje tym razem zlecenie na wyjazd służbowy do Albanii. Zgadza się na ten wyjazd dopiero gdy możliwe staje się zabranie również Olgi. Olga znalazła się w trudnym położeniu. Jej związek z Kornelem przeżywa poważny kryzys. W Jeleniej Górze trwają poszukiwania seryjnego zabójcy młodych kobiet, a Olga została zawieszona w pracy w policji. Przyczyną zawieszenia było zastrzelenie przez nią w miejscu odkrycia zwłok kolejnej dziewczyny chłopaka, który miał być jej domniemywanym zabójcą. Olga nie była jednak wtedy na służbie, a na dodatek działała pod wpływem alkoholu. Wyjazd Olgi i Kornela, który miał być właściwie wakacjami, przeradza się w dramat. Rozgrywki polityczno-mafijne i zamach na polityka sprawią, że Kornel będzie podejrzewany o udział w jego zorganizowaniu. Uczestnikami dramatu jest także inne polskie małżeństwo, które po przylocie do Albanii zostało uprowadzone wraz z ich małym dzieckiem. Prawdopodobieństwo opisywanych w tej części zdarzeń można kontestować. Akcja trzyma jednak poziom napięcia i łączy w końcu równolegle biegnące wątki – dramatu odbywającego się w Albanii i śledztwa prowadzonego przez ekipę jeleniogórskiej policji.

W powieści „Gen zabójcy” Agnieszka Peszek kreśli obraz zbrodni, która przestaje być intymnym aktem dokonanym w mroku, a staje się makabrycznym widowiskiem na oczach tłumów. Autorka rzuca Dorotę Czerwińską na głęboką wodę, stawiając ją przed wyzwaniem, które testuje nie tylko jej instynkt śledczy, ale i zdolność do adaptacji w obliczu zmian personalnych w zespole. Pojawienie się nowego partnera wprowadza do fabuły fascynujący wątek psychologiczny, budując napięcie oparte na wzajemnym braku zaufania i potrzebie wypracowania wspólnego języka w cieniu narastającej liczby ofiar. Kolejne morderstwa, dokonywane w tak różnorodnych i publicznych miejscach jak teatr, galeria handlowa czy przestrzeń internetowa, nadają akcji zawrotne tempo i sprawiają, że nieustannie towarzyszyłam bohaterom w wyścigu z czasem. Sercem książki pozostaje jednak prowokacyjne pytanie o naturę ludzkiego zła i jego biologiczne uwarunkowania. Peszek zmusza do refleksji nad tym, czy morderca rodzi się z gotowym zestawem cech, czy też staje się nim pod wpływem ekstremalnych okoliczności, które niczym zapalnik uruchamiają mroczne instynkty. Autorka balansuje między klasycznym kryminałem a thrillerem psychologicznym, unikając prostych rozwiązań i prowadząc fabułę ku finałowi, który obiecuje nieodwracalne zmiany w życiu bohaterów. Choć jest to już piąte spotkanie z Czerwińską, konstrukcja powieści jako zamkniętej całości pozwala na pełną satysfakcję z lektury nawet osobom, które wcześniej nie miały styczności z piórem autorki. „Gen zabójcy” to nie tylko dobrze napisana historia o poszukiwaniu sprawcy, ale przede wszystkim niepokojące studium nad tym, jak niewiele trzeba, by w uporządkowanym świecie doszło do tragedii o nieodwracalnych skutkach.

Słuchałam książki w wersji audiobooka i mam wrażenie, że albo sięgnęłam po nią ponownie, albo widziałam tę historię w jakimś dokumencie. Trudno mi się do tego jednoznacznie odnieść. Cała książka wydaje się trochę chaotyczna — choć jest uporządkowana i chronologiczna, dzięki czemu historia płynie płynnie, nie do końca rozumiem, skąd pochodzą niektóre opisy zdarzeń. Nie wiem, czy to fakty, czy wyobrażenia autora, co sprawia, że niektóre momenty mi się nie „kleją”. Możliwe, że w rozmowach z bohaterami niektórzy próbowali się wybielić lub złagodzić sytuację, co potęguje ten chaos i niepełne zrozumienie. Może to też wynikać z tego, że żyję w innym kraju i nie byłam świadkiem podobnych wydarzeń, przez co mam wrażenie, że rozmówcy autora wprowadzili zamieszanie i pewne nieścisłości. Sama historia jest okropna, nie potrafię pojąć, jak ktoś może oszukiwać otoczenie, manipulować własnymi dziećmi i robić to wobec innych ludzi. Mamy prawa człowieka i dziecka, żyjemy w Europie, w cywilizowanym świecie, a mimo to nie potrafimy poradzić sobie z przemocą fizyczną w pełnej rodzinie. Pytanie, jak uchronić dzieci przed matką, przed opuszczeniem i tym, że „dobro dzieci” dla każdego znaczy coś zupełnie innego.

To taka książka o której szybko się zapomina. Dobre czytadło dla miłego spędzenia czasu. Po czasie jednak ulatuje z pamięci. Piszę tę recenzję dwa miesiące po wysłuchaniu. Mniej więcej pamiętam o czym była. Żona wpływowego polityka zgłasza się z prośbą o pomoc do detektyw, która nie cieszy się ani sławą ani renomą. Kobieta ta wkrótce po tym zaginie... Nie pamiętam jednak jak się skończyła ta książka;) Pamiętam za to, że wciągnęła mnie i miło spędziłam czas, bo czytał oczywiście najlepszy lektor świata - Filip Kosior :)

Obrzydliwa zbrodnia, która zbulwersowała całą Polskę. Żyliśmy tym mordem, dopóki specjalna jednostka / wydział Policji nie złapał tego psychopaty. Chwała im za to, że nie odpuścili, dali z siebie wszystko. To dzięki ich niezłomności Kajetan został postawiony w stan oskarżenia i osadzony. Myślę, że będąc na wolności zrobił by to kolejny raz, bo tak jego chora natura funkcjonuje. Ten jego zachwyt nad postacią Hannibala Lectera...ta jego ciekawość smaku ludzkiego mięsa i w ogóle-odebrania komuś życia... Autorka świetnie opisuje tą przykrą historię, przybliża nam postać Kajetana-pana bibliotekarza o ego wyższym niż Mount Everest, spokojny, cichutki i wycofany chłopak...a w jego głowie samo zło i zachwyt nad zbrodnią. Z dobrego domu. Wpływowego domu...Autorka przybliża nam pościg za mordercą nauczycielki włoskiego, krok po kroku aż do samego końca i procesu. To nie jest łatwa i przyjemna lektura, ale jest dobrze skonstruowana, przejrzysta. Mogę śmiało polecić!

Części zamienne - Kontynuacja serii z komisarz Olgą Balicką i Kornelem Mureckim (szósta część). Tytułowe części zamienne to ludzkie organy do przeszczepów, które na rynku mogą osiągać zawrotne ceny. Konieczność przeszczepu u bliskiej osoby może też skłaniać człowieka do kroków pozaprawnych. Takich części zamiennych człowiek posiada - przynajmniej wg Autorki – ok. 130, a ich łączna rynkowa wartość sięga 700 tys. zł. Dla urealnienia swojej intrygi Katarzyna Wolwowicz przypomina znaną historię z tzw. łowcami skór, tzn. pracownikami służb medycznych, którzy uśmiercali pavulonem osoby wymagające pilnej pomocy. Jedyna motywacją sprawców była wówczas stosunkowo skromna gratyfikacja uzyskiwana od zakładów pogrzebowych zainteresowanych pozyskaniem nowego „klienta”. Olgą Balicka i Kornel Murecki znów prowadzą wspólnie śledztwo. Śmierć w szpitalu młodej kobiety w zaawansowanej ciąży, zabójstwo jej lekarza przez nieznanego sprawcę, w kostnicy dochodzi do zbezczeszczenia zwłok kilku osób, a osoba odpowiedzialna za przygotowanie ciał do pochówku niespodziewanie znika. W Jeleniej Górze znów pojawia się były mąż Olgi, który podejmuje starania o nawiązanie kontaktu z córką. Typowy kryminał/thriller, z charakterystycznym dla tej Autorki i tej serii zakończeniem, które - po rozwiązaniu praktycznie wszystkich głównych wątków intrygi - w epilogu rozpoczyna nowy wątek. Finał zapewne skłoni niejednego czytelnika do sięgnięcia po kolejny tom serii, by dowiedzieć się jak rozwinie się ten nowy wątek.