Profil użytkownika: Paulina

Najmniej brudna okładka z Brudnych, ale za to środek Markiza jest bardzo, bardzo brudny😈

Igor wraz Julią wybierają się na Hel. Julka ma zaplanowaną operację, a poza tym chcą razem z Igorem odetchnąć od ciągłych emocji.
Nic bardziej mylnego, bo morderca grasujący na Pomorzu chce sie zmierzyć z tym sławnym Brudnym i zaprasza go do swojej gry.

Markiz jest dziewiątym tomem opisującym perypetie Brudnego i Piotrowski niezmiennie potrafi czytelnika zaskoczyć i wciągnąć.
Ta część jest mroczna tak samo jak Hel przed czy po sezonie. Cisza, obezwładniajacy mrok i zimno które ciągnie od morza.
W tym tomie bardzo podobała mi się zła postać. Świetnie napisana, bo nie każdy autor potrafi stworzyć takiego szajbusa z potencjałem. Igor po raz pierwszy tak bardzo poczuje strach, że wydawać by się mogło że to koniec.
Ale wiadomo, główny bohater ma jak zawsze bardzo dużo szczęścia i jeszcze więcej siły do walki :)
Niektóre wątki przekolorowane, ale tu nie ma co się dziwić.
Trochę przy Brudnym blędną inne postacie. Co nie jest złe, ale fajnie byłoby oddać trochę "boskości" Igora innym. Bo przecież Igor wiecznie w tej policji robić nie będzie😂

Były bunkry - było zajebiście 👌

Najmniej brudna okładka z Brudnych, ale za to środek Markiza jest bardzo, bardzo brudny😈

Igor wraz Julią wybierają się na Hel. Julka ma zaplanowaną operację, a poza tym chcą razem z Igorem odetchnąć od ciągłych emocji.
Nic bardziej mylnego, bo morderca grasujący na Pomorzu chce sie zmierzyć z tym sławnym Brudnym i zaprasza go do swojej gry.

Markiz jest dziewiątym tomem...

kandynawskie kryminały zawsze mają miejsce w moim serduszku, dlatego skusiłam się na "Zwierzę ofiarne".
Byłam trochę sceptycznie nastawiona, ponieważ Fexeus w duecie z Lackberg mi nie podszedł.

Dawid dostaje wiadomość od tajemniczej kobiety, która twierdzi że wie coś istotnego o jego dzieciństwie. Problem w tym, że on sam nic z tego okresu nie pamięta poza tym, że jego relacja z matką jest i była trudna oraz fakt, że coś się wydarzyło co pozbawiło go wspomnień. Czy to mogło skończyć się dobrze ?

Minusem był bardzo długi początek. Akcja bardzo powoli nabierała rozpędu. Autor zapoznał nas z większością bohaterów, którzy w perspektywie całej książki odegrali mniej lub bardziej istotną rolę.
Mniej więcej od 1/3 książki akcja przyspieszyła i czytało się to dobrze i niemal z wypiekami na twarzy.
Fexeus świetnie wykorzystał swoje zdolności i wiedzę o psychologii. Pokazuje jak bardzo siła sugestii i manipulacja wpływa za ludzkie wybory i zachowania.
Nie ma tu rozlewu krwii i wnętrzności w dziwnych konfiguracjach. To raczej zabawa "w zgadnij kto".

Nie jest to książka dla każdego i nie jest to typowy kryminał/thriller.
Zwierzę ofiarne to niepokojąca historia, dająca początek serii, która pokazuje że zagrożenie nie musi wynikać z siły fizycznej ale z tego jak bardzo można wpłynąć na ludzki umysł.

Mi się podobało. Z pewnością sięgnę po kolejną część;)

kandynawskie kryminały zawsze mają miejsce w moim serduszku, dlatego skusiłam się na "Zwierzę ofiarne".
Byłam trochę sceptycznie nastawiona, ponieważ Fexeus w duecie z Lackberg mi nie podszedł.

Dawid dostaje wiadomość od tajemniczej kobiety, która twierdzi że wie coś istotnego o jego dzieciństwie. Problem w tym, że on sam nic z tego okresu nie pamięta poza tym, że jego...

Wrócił.
Igor Brudny wrócił.

Gdy trawiony wewnętrzną złością dołącza do śledztwa w sprawie poćwiartowanych zwł0k, bierze sobie do serca, że musi dorwać tego zwyrodnialca.

Fabularnie Brudny się broni. Jest mrocznie, tytułowy fetysz obrzydza, ale Piotrowski opisał to w taki sposób, że mimo wszystko nie trzeba odkładać książki wraz z odruchem wymiotnym.
Jest mniej brutalnie, ale m0rderca budzi duży niepokój. Fakt faktem, że nie zaskoczyło mnie kto jest tym złym.
Trochę te perypetie uczuciowe Brudnego go zmiękczają. Ale dzięki braku Julki u boku Igora czytało się lepiej, bo tak nie irytowała🙈.

Końcówka w stylu mocarnego Brudnego połączonego z Bondem. Strzelanki, łapanie przestępcy i akcja,
która gna na złamanie karku.
Nie jest to najlepsza część z serii (dalej Sfora jest moja no.1), ale taki powrót do korzeni rodem z Piętna dobrze zrobił Brudnemu.

Wrócił.
Igor Brudny wrócił.

Gdy trawiony wewnętrzną złością dołącza do śledztwa w sprawie poćwiartowanych zwł0k, bierze sobie do serca, że musi dorwać tego zwyrodnialca.

Fabularnie Brudny się broni. Jest mrocznie, tytułowy fetysz obrzydza, ale Piotrowski opisał to w taki sposób, że mimo wszystko nie trzeba odkładać książki wraz z odruchem wymiotnym.
Jest mniej...