Strasznie podoba mi się, że mamy tu do czynienia z prostotą narracyjną i brakiem "przegadania" a z drugiej, introspekcje głównego bohatera zahaczają wręcz o poezję. Ciężkie są a zarazem podane lekkim piórem.
Sama historia ma podobny sens co Żywot Briana grupy Monty Pythona lecz humoru mamy tu jak na lekarstwo (relacja Marii i Józefa może kogoś rozbawić, ale nie zakładam, że był to cel autora). Główny nacisk położono na to w jak wielu miejscach historie biblijne mogły zniekształcić faktyczny przebieg zdarzeń, zmieniając jego sens tudzież sugerując niewłaściwe oceny osób biorących w nich udział.
Dobry tytuł.
Warto pamiętać, że Moorcock (znany przede wszystkim z powieści z gatunku magii i miecza) napisał tę książkę w latach 60.

Strasznie podoba mi się, że mamy tu do czynienia z prostotą narracyjną i brakiem "przegadania" a z drugiej, introspekcje głównego bohatera zahaczają wręcz o poezję. Ciężkie są a zarazem podane lekkim piórem.
Sama historia ma podobny sens co Żywot Briana grupy Monty Pythona lecz humoru mamy...

Rozwiń

Zwiń

Późno się za ten tytuł zabrałem, zakładam, że w młodszym wieku byłoby to dla mnie mocniejsze uderzenie lecz obecnie i tak nie mogę stwierdzić nic innego jak to, że mamy do czynienia z arcydziełem. Fabuła, narracja, świat przedstawiony. Wszystko aż ocieka treścią i klimatem.

Późno się za ten tytuł zabrałem, zakładam, że w młodszym wieku byłoby to dla mnie mocniejsze uderzenie lecz obecnie i tak nie mogę stwierdzić nic innego jak to, że mamy do czynienia z arcydziełem. Fabuła, narracja, świat przedstawiony. Wszystko aż ocieka treścią i klimatem.