Lubię historie młodzieżowe, a w szczególności, gdy łączą w sobie wątki fantastyki. Taka właśnie jest książka "Neverworld Wake". Po paru fragmentach możemy kibicować niektórym z bohaterów. Spójna historia, która z każdą kolejną przeczytaną stroną wciąga w swoją opowieść.

Lubię historie młodzieżowe, a w szczególności, gdy łączą w sobie wątki fantastyki. Taka właśnie jest książka "Neverworld Wake". Po paru fragmentach możemy kibicować niektórym z bohaterów. Spójna historia, która z każdą kolejną przeczytaną stroną wciąga w swoją opowieść.

Zachęcony niektórymi opiniami z chęcią sięgnąłem po tę książkę. Mam wrażenie, że finał został napisany jak najszybciej. Przez całą powieść historia jest skrupulatnie rozwijana, natomiast na sam koniec bardzo szybko przyspiesza. Uważam, że można było jeszcze ją trochę rozszerzyć. Duży plus za niektóre "twisty" fabularne, niektórych naprawdę się nie spodziewałem.

Zachęcony niektórymi opiniami z chęcią sięgnąłem po tę książkę. Mam wrażenie, że finał został napisany jak najszybciej. Przez całą powieść historia jest skrupulatnie rozwijana, natomiast na sam koniec bardzo szybko przyspiesza. Uważam, że można było jeszcze ją trochę rozszerzyć. Duży plus za niektóre "twisty" fabularne, niektórych naprawdę się nie spodziewałem.

Po pierwszych stronach zastanawiałem się, dlaczego książka ma w miarę tak średnie oceny. Dopiero pod koniec jej zrozumiałem czemu. Niektóre wątki nie potrzebnie dodane, w tym walka głównego bohatera z kartelem.

Pierwsze ponad sto stron, czytało się bardzo przyjemnie, historia była bardzo spójna i można było w pewnym sensie bliżej przywiązać się do niektórych bohaterów. Niestety im dalej w las, tym trochę słabiej. Mnie osobiście rozczarował "finał" książki.

Po pierwszych stronach zastanawiałem się, dlaczego książka ma w miarę tak średnie oceny. Dopiero pod koniec jej zrozumiałem czemu. Niektóre wątki nie potrzebnie dodane, w tym walka głównego bohatera z kartelem.

Pierwsze ponad sto stron, czytało się bardzo przyjemnie, historia była bardzo spójna i można było w pewnym sensie bliżej przywiązać się do niektórych bohaterów....

Z dużą rezerwą podchodziłem do tego tytułu. Cóż można więcej napisać o Lokim? Zwłaszcza jak się czytało "Mitologię nordycką" Neila Gaimana i jest się fanem Marvela, to nie można spodziewać się czegoś nowego. Jak ja się myliłem... Panie Jakubie chylę czoła, pierwsza część trafia na moją półkę "MUSISZ DO TEGO WRÓCIĆ JESZCZE Z 20 RAZY!" :) Cieszę się, że książka nie jest jednostajna, nie dostajemy jednej historii i jej się trzymamy. Loki wykonuje różne "misje" i w każdej z nich kibicujemy niesfornemu "Kłamcy". Jeśli myślałeś, że o Lokim nie można niczego więcej wymyślić, podobnie jak o Ragnarocku to jesteś w błędzie! Teraz przepraszam, ale uciekam po kolejne części tej serii ;)

Z dużą rezerwą podchodziłem do tego tytułu. Cóż można więcej napisać o Lokim? Zwłaszcza jak się czytało "Mitologię nordycką" Neila Gaimana i jest się fanem Marvela, to nie można spodziewać się czegoś nowego. Jak ja się myliłem... Panie Jakubie chylę czoła, pierwsza część trafia na moją półkę "MUSISZ DO TEGO WRÓCIĆ JESZCZE Z 20 RAZY!" :) Cieszę się, że książka nie jest...

Mam bardzo mieszane uczucia odnośnie tej pozycji. Z jednej strony porusza bardzo ważne sprawy i według autora jest oparta na faktach. Jednak z drugiej strony pisze, że w większości to fikcja. W niektórych fragmentach widać, że mamy do czynienia z fikcją. Autor próbował pokazać nam rozpacz postaci i kiedy je kolokwialnie "rozkręcał" to zakończył swoją książkę... Mam wrażenie, że końcowe fragmenty były pisane na szybko, byle zakończyć jakoś tę historię. Szkoda, bo uważam, że jeszcze można rozwinąć było tą historię.

Mam bardzo mieszane uczucia odnośnie tej pozycji. Z jednej strony porusza bardzo ważne sprawy i według autora jest oparta na faktach. Jednak z drugiej strony pisze, że w większości to fikcja. W niektórych fragmentach widać, że mamy do czynienia z fikcją. Autor próbował pokazać nam rozpacz postaci i kiedy je kolokwialnie "rozkręcał" to zakończył swoją książkę... Mam...

Nie zdarzyło mi się płakać na żadnej książce, którą w życiu przeczytałem. Aż do dziś. Chłopak, który bał się być sam złapał mnie za serce od pierwszych stron i nie puścił chociażby na chwilę.

Nie zdarzyło mi się płakać na żadnej książce, którą w życiu przeczytałem. Aż do dziś. Chłopak, który bał się być sam złapał mnie za serce od pierwszych stron i nie puścił chociażby na chwilę.