Profil użytkownika: Anna

Okrutne słowa od bliskich często zapuszczają najgłębsze korzenie w naszych duszach.

Okrutne słowa od bliskich często zapuszczają najgłębsze korzenie w naszych duszach.

Żal jest czymś ciężkim i masywnym – być może czymś najcięższym. Naciska na krawędzie duszy, zmuszając ją do zmiany kształtu. Żalu nie da się wypełnić, ponieważ nie jest pusty.
I nie zmniejsza się z czasem. Ale możecie nauczyć się go znosić. Gdy zwracacie na niego mniejszą uwagę, staje się bardziej znaną częścią was.
Żal będzie istniał zawsze, zawsze będzie zajmował miejsce. I właśnie to jest piękne w duszy:
Jest w niej nieskończona przestrzeń.

Żal jest czymś ciężkim i masywnym – być może czymś najcięższym. Naciska na krawędzie duszy, zmuszając ją do zmiany kształtu. Żalu nie da się wypełnić, ponieważ nie jest pusty.
I n...

Rozwiń

Zwiń

Zostałeś zostawiony. Porzucony. Nikogo nie obchodziłeś. Może i nie jestem sierotą, ale wiem, jakie to uczucie. Być pominiętym, zapomnianym, pozostawionym na pastwę losu. Ale ja ci powiem, kto się o ciebie zatroszczy. Kto postawi cię na pierwszym miejscu… – Dziewiątka wyciągnął pazur w kierunku Bazyla. – Ty.

Zostałeś zostawiony. Porzucony. Nikogo nie obchodziłeś. Może i nie jestem sierotą, ale wiem, jakie to uczucie. Być pominiętym, zapomnianym, pozostawionym na pastwę losu. Ale ja ci powie...

Rozwiń

Zwiń

Jakże smutne jest widzieć kogoś tak rozpaczliwie pragnącego aprobaty tego, kto ją zranił. Tego, który ją porzucił.

Jakże smutne jest widzieć kogoś tak rozpaczliwie pragnącego aprobaty tego, kto ją zranił. Tego, który ją porzucił.

W Zaświatach istnieją cztery królestwa (...) każdą duszę przyciąga świat, w którym będzie jej najwygodniej.

W Zaświatach istnieją cztery królestwa (...) każdą duszę przyciąga świat, w którym będzie jej najwygodniej.

Wyciągnęła rękę do białego futrzaka na parapecie.
- Chodź do mamci, skarbie!
Engelbert chwilę się namyślał, a potem wystawił szorstki języczek.
- To pers, jak mniemam? - zagadnęła Dana.
- Blisko, młoda damo - odparła Rita. - Pers szynszylowy.
- Zdumiewające - szepnął dziadek Banks. - Przysiągłbym, że to kot.

Wyciągnęła rękę do białego futrzaka na parapecie.
- Chodź do mamci, skarbie!
Engelbert chwilę się namyślał, a potem wystawił szorstki języczek.
- To pers, jak mniemam?...

Rozwiń

Zwiń

To pytanie powinna była sobie zadać już dawno. Ale o wiele łatwiej było się zastanawiać bez wodorostów we włosach u mułu w kieszeniach. “Detektyw stanowczo powinien odwiedzać miejsce zbrodni w suchych skarpetkach” - pomyślała Bonnie. I tak ukuła świetną życiową dewizę.

To pytanie powinna była sobie zadać już dawno. Ale o wiele łatwiej było się zastanawiać bez wodorostów we włosach u mułu w kieszeniach. “Detektyw stanowczo powinien odwiedzać miejsce zb...

Rozwiń

Zwiń

Dawni żeglarze i detektywi mają ze sobą coś wspólnego: wszyscy się boją, że utkną w martwym punkcie.

Dawni żeglarze i detektywi mają ze sobą coś wspólnego: wszyscy się boją, że utkną w martwym punkcie.

To ta książka mnie nauczyła, że za pomocą słów można uciec przed światem! Że można znaleźć między stronicami przyjaciół, wspaniałych przyjaciół.

To ta książka mnie nauczyła, że za pomocą słów można uciec przed światem! Że można znaleźć między stronicami przyjaciół, wspaniałych przyjaciół.

Czy może być coś wspanialszego od historii, która za każdym razem, gdy jej słuchamy, wkłada inną suknię? Od historii, które rosną i rozkwitają, jak coś żywego? A co można powiedzieć o tych, które wciska się między okładki? Owszem, może i żyją dłużej, ale oddychają tylko wówczas, gdy człowiek otwiera książkę. Są dźwiękiem sprasowanym między kartami i dopiero głos ludzki budzi je do życia! Wtedy dopiero sypią skrami, Balbulusie! Rozwijają skrzydła jak ptaki i wyfruwają w szeroki świat!

Czy może być coś wspanialszego od historii, która za każdym razem, gdy jej słuchamy, wkłada inną suknię? Od historii, które rosną i rozkwitają, jak coś żywego? A co można powiedzieć o t...

Rozwiń

Zwiń