Książka porusza bardzo poważny temat, ale jest on ujęty zbyt pobieżnie i mało obiektywnie. Osobiste wycieczki autorki zupełnie nie potrzebne, a z których dowiadujemy się o niej więcej niż o sprawach o których miały być głównym tematem.

Książka porusza bardzo poważny temat, ale jest on ujęty zbyt pobieżnie i mało obiektywnie. Osobiste wycieczki autorki zupełnie nie potrzebne, a z których dowiadujemy się o niej więcej niż o sprawach o których miały być głównym tematem.

Zachęcona blurbem sięgnęłam po tą pozycję. Niestety się rozczarowałam. Postacie są nijakie, wiecznie wkurzeni i na kacu. To co najważniejsze, śledztwo, nie wciąga, a jego rozwiązanie bardzo rozczarowujące. To wszystko podszyte okropnym językiem oraz wewnętrznymi fetyszami autora co do mebli z Ikei i najprzeróżniejszymi opisami piersi. Po kilku tygodniach po skoczonej lekturze pamiętam tylko to: ikea i cycki.

Zachęcona blurbem sięgnęłam po tą pozycję. Niestety się rozczarowałam. Postacie są nijakie, wiecznie wkurzeni i na kacu. To co najważniejsze, śledztwo, nie wciąga, a jego rozwiązanie bardzo rozczarowujące. To wszystko podszyte okropnym językiem oraz wewnętrznymi fetyszami autora co do mebli z Ikei i najprzeróżniejszymi opisami piersi. Po kilku tygodniach po skoczonej...