Lubię "naszych" polskich detektywów/komisarzy. Są swojscy, zwyczajni, mają "normalne" ludzkie wady, trudną, skomplikowaną przeszłość, można się trochę z nimi utożsamiać (oczywiście nie pod kątem zawodu). A jednocześnie prowadzą swoje dochodzenia w sposób niemalże doskonały, perfekcyjny. Znajdują takie "haczyki" na przestępców, że tylko im pozazdrościć bystrości umysłu. I taki właśnie jest dla mnie Jakub Mortka - balansuje "na granicy", dlatego śledzę jego losy z ogromnym zainteresowaniem zastanawiając się,  co mogłabym dla siebie "ugrać" z jego postawy. Warto uczyć się od pozytywnych bohaterów. Nawet, a może zwłaszcza?, jeśli są detektywami.

Lubię "naszych" polskich detektywów/komisarzy. Są swojscy, zwyczajni, mają "normalne" ludzkie wady, trudną, skomplikowaną przeszłość, można się trochę z nimi utożsamiać (oczywiście nie pod kątem zawodu). A jednocześnie prowadzą swoje dochodzenia w sposób niemalże doskonały, perfekcyjny. Znajdują...

więcej mniej