O futbolu i nie tylko, czyli spowiedź legendy mikrofonu

Książka napisana we współpracy z Przemysławem Rudzkim została zgrabnie podzielona na 11 rozdziałów, ale informacje sportowe to nie wszystko. Czytelnicy zapewne docenią obszerne wywiady z Grażyną Strachotą-Szpakowską, żoną legendy sprawozdań, a także z dorosłymi już dzisiaj córkami pary- Julią i Gabrielą. Dzięki idealnie zaprojektowanym pytaniom możemy zrozumieć, jak na najbliższe osoby z otoczenia pana Szpakowskiego wpływała jego kariera, a przede wszystkim niekończąca się krytyka. Ponadto, jak można pogodzić ze sobą dwie postaci żyjące w blasku fleszy? Z kolei wywiad z córkami mistrza narracji sportowej przypomina o ciągłej nieobecności ojca w gronie rodzinnym, która to okazała się wysoką ceną dobrobytu. 

Łakomym kąskiem tej książki jest ogrom dodanych zdjęć. Nie liczyłam ich dokładnie, ale dotyczą one każdego etapu życia pana Szpakowskiego. Niemal na złotej tacy podano nam jego młodość, fascynację muzyką i różnorodnymi dziedzinami sportu (wędkarstwo, siatkówka, koszykówka, narty). Podziwiać możemy wiele ujęć z życia zawodowego i osobistego polskiego komentatora. W książce, po raz kolejny, nie pomija się żony, a także córek pary. Jedno jest pewne- zdjęcia te zostały wykonane w różnych miejscach świata, co już doskonale podkreśla, jak trudno jest pogodzić obowiązki zawodowe z domowymi. 

Muszę podkreślić, że nie jestem ekspertem w dziedzinie sportu. Mogę jednak zapewnić wszystkich czytelników, że autobiografia najsłynniejszego polskiego komentatora to nie labirynt pełen niezrozumiałych zwrotów. Wręcz przeciwnie- wszystkie rozdziały przeznaczone są dla każdego odbiorcy. Fakty podane nam są logiczne i interesujące. Kto wie, może po dogłębnej lekturze doczekamy się nowych pasjonatów sportu?  Mamy też prawo zazdrościć czegoś panu Szpakowskiemu. Przez niemal 5 dekad swojej pracy spotkał on na swojej drodze wiele gwiazd sportu. Miał szansę rozmawiać, poznawać kulisy konkretnej dyscypliny, jak też pozować do zdjęć.

Nie mam żadnych zastrzeżeń odnośnie do tej książki, a jest to istotne, gdyż z chęcią przeczytała ją osoba kompletnie niezwiązana ze światem sportu. Z drugiej strony- fani olimpiad potraktują tę autobiografię jak kronikę, idealne przypomnienie ważnych rozgrywek.

Natalia Wróż