Zanim będzie za późno

Zapowiedź historii o FBI z psem z K9 w roli głównej sprawiła, że z ciekawości sięgnęłam po Sarę Driscoll i jej „Zanim będzie za późno”, nie zrażona tym, że to drugi tom cyklu FBI K9, a ja pierwszego nie znam.
To akurat nie było żadnym problemem. Zapowiedź dodawała, że mogę liczyć na thriller policyjny, który pędził wręcz będzie jak radiowóz na sygnale, bez chwili na złapanie oddechu.
Cóż, takiego wrażenia akurat nie miałam, co wcale nie oznacza, że odradzam lekturę, pozostawiając każdemu z czytelników przestrzeń na własne decyzje.
Para głównych bohaterów w tej części to agentka specjalna Meg Jennings i jej wierny labrador Hawks. Już od samego początku widać, że czeka ich nie lada zadanie. Kobieta zostaje zakopana żywcem, a kodowana wiadomość od porywacza, jeśli zostanie trafnie rozszyfrowana może uratować jej życie. Zaczyna się zatem wyścig z czasem, który szybko przeradza się w pogoń, kiedy okazuje się, że pojawiają się kolejne ofiary, a z każdą następną sprawca staje się coraz bardziej bezwzględny.
I tu na plus oddać należy Driscoll, że nie bawi się w subtelności – od razu wrzuca czytelnika w sam środek dramatu, w którym stawką jest nie tylko życie niewinnych kobiet, ale również reputacja, kariera i psychiczna równowaga bohaterki. No właśnie, skoro o bohaterce mowa. Meg Jennings to z pewnością świetnie wyszkolona agentka, której nie brak w swym profesjonalizmie świadomości tego, że jest też kobietą z krwi i kości. Stąd wyraźnie widoczne w fabule są jej wątpliwości, kierujące nią emocje, bezpardonowość, a wręcz gotowość do łamania wszelkich zasad, jeśli tego wymaga sprawiedliwość. Decyzja o sprowadzeniu siostry Cary, genialnej lingwistki, by pomogła w łamaniu kodów, nadaje śledztwu osobisty wymiar. Meg balansuje na granicy obowiązku służbowego i potrzeby ochrony bezbronnych, a dylematem związanym z uwikłaniem siostry w śledztwo. I dobrze, bo to czyni jej rozterki bardziej wiarygodnymi i poruszającymi.
Driscoll bardzo sprawnie łączy wątki proceduralne z napięciem typowym dla thrillerów psychologicznych. Zabójca jest sprytny, jego zagadki mają literacko-symboliczny charakter, co wprowadza klimat intelektualnej gry rodem z klasycznych powieści detektywistycznych, tylko, że mimo tego, czasami siada tempo, które powinno w tego rodzaju historiach być zachowane. Czasem traci się napięcie konieczne dla utrzymana ciekawości czytelnika, co jest minusem tej lektury. Na minus zaliczyć również należy te momenty, w których daje o sobie znać schematyczność intrygi – kolejne zakodowane wiadomości i śledcze manewry czasem zlewają się w powtarzalny rytm, który może wywołać uczucie déjà vu u bardziej wymagających czytelników. Także psychologia antagonisty – choć fascynująca – mogłaby zostać rozwinięta bardziej szczegółowo. Czasem jego motywacje wydają się ledwie zarysowane, co nieco spłyca dramatyzm sytuacji.
Na pochwałę z całą stanowczością zasługuje natomiast relacja Meg z Hawksem – psem służbowym, wyszkolonym do tropienia ludzi. Nie jest to tylko gadżet fabularny – pies żyje, reaguje, wpływa na decyzje bohaterki i bywa równorzędnym uczestnikiem akcji. Autorka pokazuje niezwykle realistycznie, jak wygląda współpraca agenta z psem K9, unikając przesłodzeń czy antropomorfizacji. Dzięki temu związek człowiek-zwierzę nabiera dodatkowej głębi.
Mimo tych drobnych potknięć „Zanim będzie za późno” jest opowieścią, po którą z pewnością sięgną ci, którzy zainteresowani są realistycznym oddaniem pracy zespołu K9. Tym czytelnikom polecam w ciemno tę lekturę, pozostali muszą zdecydować sami.

Zapowiedź historii o FBI z psem z K9 w roli głównej sprawiła, że z ciekawości sięgnęłam po Sarę Driscoll i jej „Zanim będzie za późno”, nie zrażona tym, że to drugi tom cyklu FBI K9, a ja pierwszego nie znam.
To akurat nie było żadnym problemem. Zapowiedź dodawała, że mogę liczyć na thriller policyjny, który pędził wręcz będzie jak radiowóz na sygnale, bez chwili na...