Z Galileusza też się śmiali

"Zamiast chronić najbardziej bezbronnych członków kościelnej społeczności, wydawali ich na żer opracom"... "Gdy pukał do drzwi wieczorem i proponował, że poczyta dzieciom na dobranoc, rodzice byli pewni, że Bóg się do nich uśmiecha".... "Uczono nas, że księża są jak Chrystus na Ziemi"....

Książka napisana jest prostym językiem i składa się z dużej liczby ciekawostek. Momentami styl autora i jego żarty bywają irytujące. Duża liczba podawanych ciekawostek powoduje, że ciężko je zapamiętać, co powoduje, że cała lektura staje się moim zdaniem trochę bezcelowa. Czy wrócę do niej, aby przypomnieć sobie więcej podanych faktów? Nie, nie raczej już do niej nie wrócę. Czytanie tej książki nie sprawiło mi na tyle dużo przyjemności, żeby poświęcać jej więcej czasu.

Na początku bardzo trudno mi się czytało tę książkę. Podchodziłam do niej kilka razy z dłuższymi przerwami. Z każdym rozdziałem było jednak coraz ciekawiej. Historie oparte na faktach, a najciekawsze mechanizmy w nich opisane są poparte badaniami psychologicznymi.

Autor z błyskotliwym humorem portretuje najbardziej ekscentrycznych dyktatorów, wydobywając na światło dzienne ich absurdalne decyzje, nieprzewidywalne posunięcia i groteskowe „osiągnięcia”. W lekkiej formie pokazuje, co dzieje się w głowie despoty, gdy ma nieograniczoną władzę, posłuszne otoczenie i zbyt bujną wyobraźnię. To zabawna, a zarazem niepokojąca opowieść o władzy doprowadzonej do granic absurdu.

Autor pewnie sprawdziłby się jako felietonista. Z tym wyjątkiem, że musiałby podszlifować język literacki, bo miejscami mamy do czynienia z wulgaryzmami, w innych ustępach język jest co najmniej soczysty. Przede wszystkim poszczególne rozdziały opisują na czym praca w gastronomii polega. Najlepiej jest darowac sobie studia typu techologia żywności, bo lepiej zacząć na zmywaku i przejsć wszystkie etapy restauracyjnej hierarchii. Przy okazji podobo wiele sie można nauczyć. Fachowe porady, bez ściemniania odstraszą potencjalnych restauratorów, którzy mają fanaberię mieć włąsną rstaurację. Wyśmiewa pęd celebrytów do wydawania ksiażek o kulinarnych odkryciach. Punktuje wszelkie bolączki pracy w gastronomii, ale niektóre fakty jak np metody na wysokie napiwki i wyciąganie z tej pracy miesięcznie nawet 10000 mnie zaskoczyły. Radzi teżklientom aby nie podpaść kelnerowi,bo metody zemszczenia się na frajerach śa fntazyjne i drastyczne.

𝗣𝗥𝗔𝗪𝗗𝗔 𝗣𝗢𝗗𝗔𝗡𝗔 𝗪 𝗣𝗥𝗭𝗘𝗥𝗔Ż𝗔𝗝Ą𝗖𝗬 𝗦𝗣𝗢𝗦𝗢́𝗕 ! 𝗪ŁĄ𝗖𝗭𝗔𝗠𝗬 𝗠𝗬Ś𝗟𝗘𝗡𝗜𝗘 ! 𝗖𝗭𝗬𝗧𝗔𝗠𝗬 𝗦𝗞Ł𝗔𝗗 𝗡𝗔 𝗘𝗧𝗬𝗞𝗜𝗘𝗧𝗔𝗖𝗛 ! 𝗜 𝗪𝗬𝗕𝗜𝗘𝗥𝗔𝗠𝗬 𝗠Ą𝗗𝗥𝗭𝗘 ! 𝗦𝗭𝗖𝗭𝗘𝗥𝗭𝗘 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠 ! A dla ciekawski i chętnych uzupełnić swoją wiedzę GORĄCO POLECAM posłuchać tych kilku wykładów, do których linki pozostawiam poniżej, pani profesor Grażyny Cichosz, która jest ekspertem w dziedzinie żywności szeroko pojętej. Wspaniale przekazuje swoją wiedzę i rzuca ogrom światła na to jak jesteśmy podtruwaniu z prawie każdej strony, ale też potrafi doradzić jak tego unikać 😉👍 odcinek 1 "Rzekomo zdrowe tłuszcze roślinne" : https://youtu.be/72xm-VOKqpA odcinek 2 "Czy masło jest szkodliwe. Rzekomo niezdrowe tłuszcze zwierzęce" : https://youtu.be/20mR-oUG3_I odcinek 3 "Niebezpieczne mlekozastępcze preparaty" https://youtu.be/18cd2PDHMHM odcinek 4 "Szkodliwe dodatki do żywności!" : https://youtu.be/Ran-w87K-yQ 𝗖𝘇𝘆 𝘄𝗶𝗲𝗱𝘇𝗶𝗲𝗹𝗶ś𝗰𝗶𝗲, ż𝗲 𝘁𝘆𝗹𝗸𝗼 𝘄 𝗱𝘄𝗼́𝗰𝗵 𝗯𝗹𝗶𝘀𝘁𝗿𝗮𝗰𝗵 𝗰𝘇𝘆 𝗱𝗿𝗮ż𝗮𝗰𝗵 𝗴𝘂𝗺𝘆 𝗱𝗼 ż𝘂𝗰𝗶𝗮 𝗷𝗲𝘀𝘁 𝘁𝘆𝗹𝗲 𝘀𝗼𝗿𝗯𝗶𝘁𝗼𝗹𝘂, ż𝗲 𝗺𝗼ż𝗻𝗮 𝗯𝘆 𝗯𝘆ł𝗼 𝗴𝗼 𝘀𝗽𝗼ż𝘆𝘄𝗮ć 𝗽𝗿𝘇𝗲𝘇 𝗰𝗮ł𝗲 𝘀𝘄𝗼𝗷𝗲 ż𝘆𝗰𝗶𝗲 ?!? Takich rewelacji możesz dowiedzieć się oglądając wykłady pani profesor Cichosz. 𝗭 𝗔 𝗖 𝗛 Ę 𝗖 𝗔 𝗠 𝗗 𝗢 𝗢 𝗕 𝗘 𝗝 𝗥 𝗭 𝗘 𝗡 𝗜 𝗔 ! Dla mnie #tylkoketoza zdroworozsądkowo oczywiście 😉👍 Przywróciła mi zdrowie i nie chcę przesadzać, ale śmiem twierdzić, że uratowała mi życie.

"Zbrodnia prawie doskonała" to rozmowa- wywiad dotyczący wszelkich aspektów dotyczących zbrodni. Dziennikarka Iwona Schymalla wraz z Moniką Całkiewicz - specjalistką z dziedziny kryminalistyki i prawa karnego, zagłębiają się w meandry zbrodni, rozkładają na czynniki pierwsze świat kryminalistów, adwokatów, prokuratorów, sędziów oraz ofiar najczęściej popełnianych w Polsce przestępstw. Podczas rozmów czytelnik może dowiedzieć się: jakie znaczenie ma informacja?, czym jest modus operandi?, jak ważne są dowody?, a także tego czy istnieją nierozwiązane sprawy? jaką rolę ma do spełnienia profiler? oraz jak ustrzec się przed staniem się ofiarą przestępstwa. Prawdziwa gratka dla fanów kryminałów. Polecam.

Biografia kosmonauty zadająca kłam temu, że są to geniusze, samorodne talenty. Wręcz przeciwnie wybór tej ścieżki kariery bez gwarancji że po dziesięcioleciach nauki poleci się w kosmos wymaga niesamowitego samozaparcia, wytrwałości, pokory, gotowości do tego by bezustannie obcy ludzie wytykali Ci błędy i ciągłym ich poprawianiu, nie mówiąc o ciągłym doszkalaniu się i uczeniu nowych rzeczy, gotowości do bycia królikiem doświadczalnym, pełnej dyspozycyjności itp. itd. Tak w kosmos polecą najlepsi z najlepszych ale w 99% zależy to od pracowitości i kondycji zdrowotnej. tzw "Gwiazdy" odpadną. Każe zastanowić się czy jesteśmy gotowi zapłacić wygórowaną cenę za realizację własnych marzeń, a z drugiej strony, do pozornie niewykonalnych celów można dotrzeć krok po kroczku- pamiętając o kosztach jakie niesie poświęcenie się marzeniom jakie by one nie były.

Spodziewałem się pustej opowiastki (jakich wiele) o problemie współczesnego terroryzmu islamskiego powtarzającego główne medialne tezy. Dostałem jednak książkę o wysokim poziomie merytorycznym, doskonale uargumentowaną, bogatą zarówno w fakty jak i opinie. Książka skupia się nie na terroryzmie rozumianym jako opisy morderstw, przemocy czy zamachów, ale analizuje metody stosowane przez tzw. Państwo Islamskie i związane ze sposobami prowadzenia werbunku do organizacji. Autorka zwiedziła szereg Bliskowschodnich krajów aby na własne oczy zobaczyć i poznać osoby zaangażowanie w struktury ISIS. Będąc tam nie powtarza ogólnie przyjętych banałów, ale temat zgłębia i pokazuje w spektrum bardziej wielowymiarowym. Pokazuje też proces radykalizacji i islamizacji młodych ludzi w bogatych krajach Europy Zachodniej. Wszystko na zaledwie trzystu stornach, które czyta się naprawdę szybko. Lektura umocniła mnie jedynie w przekonaniu, że Kalifat (ISIS) nie ma granic tylko fronty, a wojna trwać będzie tylko przeniesie się na inne przestrzenie i do innych wymiarów. 

Dziś dzień chłopaka. Szukasz prezentu dla nietuzinkowego , mężczyzny , faceta,partnera - który lubi sensację ale i interesuje się aktualną sytuacją na świecie? Polecam Ci tę książkę , bo ona właśnie łączy dokładnie oba wątki. Jest i ostra, żywa akcja, są i pieniądze i przekręty, i kobiety , wojna, mataczenie , narkotyki – oraz autentyczne wydarzenia sprzed paru zaledwie lat – wielka polityka i straszna wojna w Afganistanie , taniec na krawędzi rozsądku i ryzyka gdzie stawka to naprawdę niewyobrażalne pieniądze. Trzech chłopaczków z Miami Beach, w zasadzie bez doświadczenia w biznesie i bez wykształcenia, pieniędzy , koneksji - miało marzenie . Jak wszyscy nastolatkowie – chcieli mieć ogromne pieniądze, jeździć super brykami, imprezować, upalić się dobrym towarem , mieć piękne kobiety i wszystko w zasięgu ręki . Brzmi dość kuriozalnie ALE im naprawdę się udało. I nie jest to powieść fantasy ani kino akcji z wymyślonym super agentem - tylko historia , która wydarzyła się naprawdę. Wyobraź sobie więc trzech nastolatków - żaden nie jest geniuszem, nie pochodzą z rodzin powiązanych z biznesem czy polityką.Najstarszy to student pierwszego roku ! Popalają trawę, grzebią w internecie i dumają o bliżej nieokreślonych interesach, snują nierealne pozornie plany na przyszłość . I z tych oparów pozornie absurdalnych snów narkotycznych wyszedł równie absurdalny pomysł – będziemy handlować bronią. I najdziwniejsze jest to ,że tej trójce chłopaków – Efraimowi, Alexowi i Dawidowi na początku stycznia 2007 roku udało się oszukać administrację G, Busha, cały Pentagon i wiele innych poważnych instytucji i finalnie wygrać kontrakt na dostawę BRONI dla żołnierzy w Afganistanie !… Trzech naćpanych nastolatków zagrało w wojnę przez Internet tylko że stawką było życie realnych żołnierzy biorących udział w misjach , dostawy broni nie były wirtualne a pieniądze to nie żetony na stole. I wygrali kontrakt wartości …. 300 mln dolarów na zamówienie publiczne broni ogłoszone przez Pentagon. Nikt z was nie pomyślałby nawet ,że to możliwe , prawda? Tylko brak wyobraźni połączony z młodzieńczą skłonnością do ryzyka i brawurą może sprawić, że człowiek rzuci się z przysłowiową motyką na słońce. Raz na milion wygra. I im się to udało. Rozpoczęli ryzykowną grę na polu największych przemytników broni rynku międzynarodowego. Nie mieli pieniędzy. Dziwnymi transakcjami doprowadzili do ściągnięcia zdezelowanej , zardzewiałeś, nic nie wartej chińskiej amunicji z terenów wojennych dawnej Serbii i wysłali do Kabulu. Wkurzyli po drodze wszystkich przemytników i handlarzy bronią. Narazili na śmierć tysiące żołnierzy… I to nie jest fikcja. I to jest przerażające. Gdyby nie mały błąd , nigdy nie usłyszelibyśmy o tym, jak przekręcili rząd Stanów Zjednoczonych . Wszak służby FBI czy CIA nie mają czym się pochwalić.. Książka wciąga niesamowicie. Powiem tak – nie oglądam filmów akcji , nie czytam raczej takiej sensacji . Nie mogłam się jednak oderwać . I dlatego w ten dzień o niej przypominam. Uważam ,że to świetny prezent szczególnie dla faceta, ale niekoniecznie tylko faceta - jak dowodzi mój przykład. O tym , że zawsze znajdzie się nawet w najciaśniejszym systemie luka , przez którą da się wyciągnąć pierwszy milion . O tym ,że ryzyko i marzenie pozwalają uruchomić taki sposób myślenia ,że nawet karkołomny plan może się udać.. O tym ,że nie istnieje niemożliwe. To właśnie o tym jest ta książka. Polecam . Warto .

Bardzo ciekawa książka i tak jak poprzednia "Przywitaj się z królową. Gafy, wpadki, faux pas i inne historie" trzyma odpowiedni poziom. Z pewnością nie jest to książka dla każdego. Mnie świat międzynarodowej dyplomacji i protokołu dyplomatycznego ciekawił od zawsze dlatego sięgnąłem po obie książki Pana Łukasza. W poprzedniej można się było sporo dowiedzieć o zasadach sovir vivre'u oraz zachowań w świecie międzynarodowej dyplomacji. W tej autorzy skupili się głównie na funkcji ambasadora, szczegółowo opisując jego pracę i sporo aspektów z tym związanych. Można się dowiedzieć jak organizuje się placówkę dyplomatyczną i jak powinna być wyposażona, jak wygląda praca ambasadora, czym charakteryzuje się protokół dyplomatyczny, jak wyglądają międzynarodowe negocjacje czy jakie niebezpieczeństwa związane są z tą pracą. Sporo szczegółów, przykładów, ciekawostek oraz anegdot opowiedzianych przez byłych dyplomatów znakomicie dopełnia fabułę książki. Znalazło się w niej również kilka zdjęć. Choć jest to książka na raz i jeszcze raz podkreślę, że to nie książka dla każdego to przyjemnie się ją czyta. Polecam.

Dom Rothschildów. Prorocy finansów 1798–1848 to znakomita, ambitna i bardzo wciągająca książka, która pokazuje narodziny nowoczesnych finansów od kuchni — bez taniej sensacji, za to z imponującą rzetelnością. Niall Ferguson z ogromną swobodą łączy historię polityczną, gospodarczą i społeczną, tworząc fascynującą opowieść o tym, jak z rodzinnego interesu w getcie frankfurckim powstała pierwsza globalna sieć bankowa. Autor nie mitologizuje Rothschildów, lecz pokazuje ich jako ludzi epoki: odważnych, pragmatycznych, świetnie zorganizowanych i gotowych podejmować ogromne ryzyko. Ogromnym atutem książki jest oparcie narracji na prywatnych archiwach rodziny — listach, rachunkach i korespondencji, które pozwalają zajrzeć w realne mechanizmy władzy finansowej. Dzięki temu czytelnik rozumie, że potęga Rothschildów nie wynikała z tajemniczych spisków, lecz z przewagi informacyjnej, zaufania, dyscypliny i bezprecedensowej skali działania. To lektura wymagająca, ale bardzo satysfakcjonująca. Dla każdego, kto interesuje się historią pieniądza, elit, kapitalizmu i kulisami wielkiej polityki, jest to pozycja absolutnie obowiązkowa — mądra, solidna i zostająca w głowie na długo.

Ochroniarze władzy. Za kulisami akcji BOR-u. Książka dostarcza bardzo wiele ciekawych informacji o VIP-ach, prawie każdy widział chodzących krok w rok za głową państwa czy politykami, postawnych panów w czarnych garniturach i okularach, szepczących coś do rękawa albo kołnierzyka:) W książce znajdziecie trochę ciekawostek nie zabrakło też dobrego humoru, jak i ciekawostek o wyszkoleniu techniczno taktycznym, jak i gadżetach używanych w formacji. Książka warta uwagi, ciekawa, a dodatkowym plusem jest czcionka która jest tak duża, że fajnie i szybko się czyta. Idealna na jesienny wieczór

Cóż, nie jest to żaden "kurs", lecz dość luźny zapis strumienia świadomości autora na szerokie spektrum tematów, od wywiadu, przez politykę po historię. Całkiem ciekawie się to czyta. Największą uwagę przykuwa analiza biografii Czesława Kiszczaka pod kątem teorii, iż był on radzieckim nielegałem. Tak, wiem jak to brzmi, ale wyłapane przez Wrońskiego luki w życiorysie CZ.K. dadzą do myślenia nawet sceptykom. Ogólnie jest to ciekawa książka, jednak czytelnikowi obeznanemu z tematami szpiegowskimi nie przyniesie ona wielu nowych informacji.

Życiem naszym rządzą stereotypy. Pokutuje w nas utwierdzany przez lata pogląd ,iż historia człowieka , jego rozwój i człowieczeństwo rozpoczyna się wraz z chrześcijaństwem i wkroczeniem Kościoła, jego uczonych mnichów oraz przede wszystkim ideologii jedynie słusznej miłości bliźniego. Wcześniej człowiek co najwyżej mógł kopać w ziemi kością z biodra bawołu i dziwić się ,że ktoś obok niego umiera z niewiadomych przyczyn. Philippe Charlier , znakomity francuski patolog detektyw w krótkich esejach – obrazach przedstawia nam wyniki badań przypadków , do których oceny został wezwany. Są wśród nich i efekty obdukcji szczątków zmarłych z czasów prehistorycznych jak i znanych nam z historii postaci historycznych jak Robespierre , Agnieszka Sorel , Ryszard Lwie Serce czy Joanna D’arc i jej rzekome szczątki pieczołowicie przechowywane w formie relikwii. Obrazki utrwalone nam przez filmy w typie „ Walka o ogień” pokazują dość prymitywne klany ludzi usuwające ze swoich gron istoty np. słabsze, zdeformowane i chore. Patolog wyraźnie wskazuje ,że nawet w takich społecznościach udawało się przetrwać i przeżyć osobnikom po np. trepanacji ( udanej) czaszki! Żyły i cieszyły się opieką osoby z zespołem Downa! Czy deformacjami kończyn. Czyż nie zmienia to naszej optyki ? Ciekawe wnioski wysuwa tez patolog na podstawie badanych nekropolii różnych izolowanych i zamkniętych społeczności – np. wyspiarskich , zdziesiątkowanych przez np. epidemię świnki czy ospy. Wiele dla mnie osobiście ciekawych informacji wyniosłam z przeczytania analizy badań kości oraz maski pośmiertnej Robespierra- wyniki podzieliły Francuzów z których część zarzuciła autorowi celowe podkreślenie brzydoty Wielkiego Nieprzekupnego z powodów ideologicznych ( brzydota charakteru wyrysowana na twarzy ) – a przecież istniejące pomniki i wizerunki tego nie pokazują. Dla patologa choroba sarkoidalna jednak była wyraźna i niezaprzeczalnie odciskająca zmiany na twarzy polityka. Lektura znakomita. Czyta się jednym tchem. Bez zbędnych upiększeń- czyste badanie, argumenty , wnioski.

Trafiłam na tę książkę przypadkiem i bardzo się z tego cieszę. Od zawsze interesowała mnie historia Titanica, więc z zaciekawieniem sięgnęłam po książkę. I powiem, że nie zawiodłam się. Autor spisał się na medal; nie dość, że opisy są wciągające, to jeszcze do tego zawierają mnóstwo relacji ocalałych. Dzięki nim możemy poznać ich perspektywę i złożyć w całość wydarzenia owej tragicznej nocy. Polecam książkę wszystkim, których interesuje i porusza tragedia Titanica.

Zombie czyli żywe trupy to postaci powszechnie występujące w naszej popkulturze- w filmach, książkach, grach. Skąd się jednak wzięły? Na to i inne pytania odpowiada Adam Węgłowski zabierając nas w podróż przez rozmaite kontynenty, kultury i wierzenia. Jak pokazuje historia jest się czego bać a postać zombiaka nie wzięła się z niczego. Na koniec Autor stawia diagnozę czy może sami nie upodabniamy się do żywych trupów poprzez ciągłą pracę i konsumowanie dóbr co jest samonapędzającym się mechanizmem. Książka według mnie jest ciekawa, zawiera liczne ciekawostki historyczne i jeśli fascynuje was zombie jak i cała otoczka wokół nich to sięgnijcie po nią. Na pewno w jakimś stopniu zaspokoi wasz głód wiedzy. Sześć gwiazdek.

Ten kto niejednokrotnie był na diecie, wie jakie to bardzo stresujące i ile wysiłku od nas wymaga. Pilnujesz kalorii, pilnujesz porcji, pilnujesz makro, mikro, fit i Bóg wie jeszcze jakiego "low fat"... Czy to wszystko ma sens? Zdecydowanie NIE. Mówię to jako kobieta, przyszły psycholog i osoba świadoma problemu. Dokładnie wiem co to zaburzenia odżywiania i to dzięki twórczości Anny Gruszczyńskiej, autorce " To nie jest dieta" zrozumiałam, że moje życie jest bardziej cenne niż odpowiednia cyferka na wadze. Kim jest owa Pani? Anna Gruszczyńska, to cudowna i jednocześnie zwyczajna kobieta, która przez 15 lat zmagała się z bulimią. Dzięki swojej determinacji i chęci zmiany dla siebie samej, dla swojego zdrowia postanowiła zmienić swoje życie. Genialna mówczyni, mentorka, coach i inspiracja dla wielu innych kobiet cierpiących na zaburzenia odżywiania czy uzależnienia. Polka mieszkająca w Belgii. Ma na swoim koncie także inne książki takie jak "Super laska", " Ja. Wersja 2.0" czy " Wilczogłodna". Prowadzi kanał na Youtube gdzie ma tysiące lajków i subskrybcji. Blogerka strony "Wilczogłodna", gdzie pisze o wszystkim czego sama doświadcza, ale czego doświadczają także jej podopieczne. Osobiście - cudowna, mądra i pełna empatii, zapału i pasji kobieta. Zawodowo spełniona i to widać na oko. Książka pt. "To nie jest dieta" jest 30 dniowym planem zmiany siebie, swoich nawyków, swojego myślenia, myślenia o jedzeniu, spostrzegania swoich emocji, opanowywaniem ich, zmiany spojrzenia na świat. Ogólnie - BOMBA. Bardzo dużo tekstów na temat naszego człowieczeństwa. Bardzo dużo cennych rad i przemyśleń, w których widzimy sens swojego istnienia. Jest tam dużo obrazków i graficznego spojrzenia na nasze potwory. Znajdziemy tam także zadania dla siebie. Dzięki nim możemy ćwiczyć nasze wewnętrzne "ja" i kreować swoją pewność siebie na nowo. Polecam gorąco jak czytelniczka i praktykantka tej książki. A dla Ani ogromne podziękowania i kolejnych sukcesów.!

“Chodzisz do roboty, której nienawidzisz. Kupujesz rzeczy, których nie potrzebujesz. Mieszkasz z babą, która cię nie kocha. W końcu zrozumiałem, że choćbym nie wiem jak się starał, to nigdy nie wystarczy” – czytam. Ten cytat z książki “Hotel Bankrut” jest uderzająco trafny, nieprawdaż? Powieść Magdaleny Żelazowskiej to doskonałe studium przypadku – a może przypadków? Ludzi, którzy z powodu biedy, nieprzystosowania, a może z winy okrutnych mechanizmów tego świata są “jak grosz, który wyszedł już z obiegu.” Pozwolę sobie wyznać, że należę do osób zdecydowanie leniwych. Lubię wszystko to, co łatwe i przyjemne – dotyczy to również książek. Preferuję pozycje, które czyta się bez wysiłku, tymczasem “Hotelu Bankrut” nieuważnie czytać się nie da. To książka wymagająca skupienia i pewnej koncentracji, jako że wątki z losami bohaterów coraz to urywają się, by następnie przeplatać z historiami innych… Kim są główne postaci? Zacznijmy od słów samej autorki, która opisuje ich w ten sposób: “Bezrobotna stara panna, samotna emerytka, przeterminowany stary kawaler, siksa, której wyimaginowany talent nikogo nie obchodzi, bo takich jak ona jest na pęczki.” Bezrobotna stara panna to Weronika – urodziwa, nieco “puszysta” brunetka, która w lepszych czasach mogła być nazwana kobietą sukcesu. Młoda menager pięła się po szczeblach kariery – jej sukcesy na polu finansowym pozwoliły na zakup pięknego mieszkania w Łodzi oraz liczne podróże do dalekich krajów… Do czasu jednak. Zwolnienie z doskonałej pracy staje się początkiem szybkiego i nieuchronnego upadku w życiu tej aktywnej kobiety. Samotna emerytka to zacna Łucja, która na początkowych stronach powieści zatrudnia się jako recepcjonistka, by dorobić parę groszy, a przede wszystkim wyjść w końcu “do ludzi.” Nowe zajęcie daje jej wiele radości, na krótko jednak! Pechowo dla starszej pani, w tym samym budynku pracuje jej ambitny wnuk, który fakt, że jego babcia siedzi na portierni uważa za uwłaczający… Samotny stary kawaler nazywa się Leon i jest tak naprawdę kawalerem z odzysku. Odeszła od niego żona – ten fakt przypieczętował serię niepowodzeń w życiu bohatera. Przez wiele lat prowadził razem z małżonką popularny w okolicy sklep spożywczy, zbankrutował jednak w wyniku konkurencji z zagranicznym supermarketem… Od tego czasu prowadzi skromny lombard. “Siksa, której wyimaginowany talent nikogo nie obchodzi” to Kinga – wychowywana przez ojca, z którym jest bardzo związana dziewczyna z prowincji wyrusza do miasta Łodzi. Przez dłuższy okres zadowala się pracą w sklepie odzieżowym, pielęgnuje jednak marzenie o zostaniu projektantką ubrań: niespuszczanie z oka tego celu zapoczątkuje niespodziewany zakręt w karierze dziewczyny. To jednak nie wszystko, głównych bohaterów jest bowiem pięcioro. Ostatni z nim jest ambitny Damian, zwany w rodzinie Dudusiem. Mieszkający z matką przystojniak pracuje w banku, jego zajęcie polega głównie na utrzymywaniu kontaktu z osobami, którym się nie powiodło… Jak Weronika, która po utracie pracy nie jest w stanie spłacać swojej wysokiej pożyczki, zaciągnietej we frankach szwajcarskich. Tytułowy “Hotel Bankrut” to mieszkanie Leona, który za opłatą oferuje własny kąt lokatorom. Wprowadzają się do niego: Kinga, która ma serdecznie dość mieszkania z ciotką, Łucja, która po odejściu z pracy wkracza na nową ścieżkę życiową oraz smutna Weronika, zmuszona do wynajecia własnego, wspaniałego mieszkania. Jak wspomniałam wcześniej, powieść Magdaleny Żelazowskiej nie należy do “łatwych” książek… Dlaczego więc przeczytałam ją w jeden wieczór? Odpowiedź brzmi – naprawdę warto. To wspaniała pozycja, która na przykładzie miasta Łodzi pokazuje, jak kryzys ekonomiczny wpływa na życie mieszkańców… W mojej opinii, pomimo niepowodzeń, jakie spadają na bohaterów “Hotel Bankrut” jest powieścią dosyć optymistyczną. Pokazuje, że pieniądze to nie wszystko… Ludziom potrzeba również czegoś innego. Czy to to cenne “coś” zostanie odnalezione przez Weronikę, Leona, Łucję, Damiana i Kingę? O tym należy się przekonać, sięgając po powieść Magdaleny Żelazowskiej! Naprawdę polecam.

Bardzo ciekawa I inspirująca książka. Odrobinę żałowałam, że szczegóły techniczne zagadnień zostały potraktowane aż tak po macoszemu, podczas gdy autor całkowicie skupił się na cywilizacyjno-socjologicznym aspekcie odkryć. Fascynujące jest jak autor odnajduje zaskakujące ciągi przyczynowo-skutkowe między dokonanymi odkryciami czy wynalazkami a ich wpływem na przemiany społeczne i odległe dziedziny życia. Napisana bardzo lekkim językiem, czyta się jak powieść, wręcz może niektórych czytelników rozczarować powierzchownym potraktowaniem zagadnień. Ale polecam gorąco.