Z dala od drogi...

Dalej w podróży jestem, tym razem bliższe rejony Wrocławia a dokładnie północna wschodnia część od miasta. Są parę miejsc, które warto zobaczyć. Szkoda, że wiele miejsc tych jest zrujnowane i zapomniane, a czas robi swoje. Urzekły mnie stawy milickie w dolinie Baryczy "Przez godzinę możecie zobaczyć więcej ptaków niż prze całe swoje życie"

Zamki i pałace u stup Karkonoszy, kolejny raz sięgnąłem po książkę Joanny Lamparskiej. Opisy miejsc, których była teraz przelała na papier. Nowe miejsca, nowe historie kolejna podróż. Książka ma to do siebie, że oprócz opisów są dużo zdjęć ciekawych. Zawsze można sięgnąć po internet i doczytać coś nieco o tych miejscach. Lasy, krajobraz daleko od miast spokój to duże plusy tej książki.

A gdyby tak spacerkiem po Łodzi? :) “Spacerownik łódzki” jest, wydanym w książkowej formie, cyklem przewodników wywodzących się z Biblioteki Gazety Wyborczej. Autorami pozycji są: Ryszard Bonisławski - regionalista oraz niezastąpiony przewodnik po Łodzi i regionie; Joanna Podolska-Płocka - dziennikarka oraz dyrektor Centrum Dialogu im.Marka Edelmana w Łodzi. Seria ma za zadanie popularyzować wiedzę o Łodzi i zachęcić do indywidualnego zgłębiania jej tajemnic i piękna. Autorzy, w ramach wspomnianego cyklu, organizowali cieszące się wielką popularnością spacery po najciekawszych rejonach miasta. W “Spacerowniku” znajdziemy 10 interesujących tras - dotyczących każdej z lódzkich dzielnic: Bałut, Górnej, Polesia, Śródmieścia oraz Widzewa. Kojarzycie, którąś z nich? :) Na początku każdego rozdziału znajdziecie mapę z ponumerowanymi, omawianymi obiektami oraz krótką “techniczną” notkę na temat przebiegu danego etapu trasy. Informacje podane są w przystępny, konkretny sposób. Nie brakuje także adnotacji i ciekawostek. Całość wzbogaca szeroka gama fotografii oraz rycin. “Spacerownik” wzbogaca wiedzę o przemysłowej historii Łodzi. Prezentuje najpiękniejszą architekturę, przypomina sylwetki znanych postaci związanych z miastem. Jednakże przewodnik nie pomija też współczesności. Zawiera informacje o tym jak na przestrzeni lat zmienia się miasto. Dzięki tej serii przewodników możemy zgłębić historię miasta także z podziałem tematycznym na między innymi dziedzictwo: filmowe lub żydowskie. Jednakże to pierwszy tom, “Spacerownik łódzki”, stanowi prawdziwe kompendium wiedzy o naszym mieście. Jeśli chcecie je odwiedzić a nie macie pojęcia od czego zacząć i gdzie się udać (a Internet czasem zawodzi) - znajdziecie tutaj przystępne i rzetelne źródło informacji. Jeśli natomiast mieszkacie w Łodzi - a chcecie ją lepiej poznać - nie mogliście trafić lepiej!

Książka podzielona jest na cztery części. Pierwsza poświęcona jest "Ziemi obiecanej" (1974 r.) Andrzeja Wajdy, ekranizacji powieści Władysława Reymonta. Nie powinno to dziwić, w końcu jest to niewątpliwie jeden z ważniejszych filmów o Łodzi. Do tego praktycznie 95 procent scen kręconych było w prawdziwych fabrykach, pałacach oraz na ulicach tego miasta. Większość budynków nadal istnieje, więc wędrówka po tych miejscach może być prawdziwą gratką dla fanów filmu. Kolejna część poświęcona jest łódzkiemu Muzeum Kinematografii, które swoją siedzibę ma w Pałacu Karola i Anny Scheiblerów. Budynek powstał w roku 1856. Potem był dwukrotnie przebudowywany, ostatni raz w latach 1884-1887. Miejsce to ma też bogatą historię filmową - jego wnętrza były scenografią do wielu filmów i etiud. Muzeum w swoich zbiorach ma m.in. oryginalny fotoplastykon (sygnowany przez Augusta Fuhrmanna), który wystąpił chociażby w filmie "Vabank" (reż. Juliusz Machulski, 1981). W trzecim rozdziale wyruszamy na wyprawę śladami filmowych plenerów Łodzi, którą autorzy ułożyli alfabetycznie. Spacerujemy po ulicach, parkach, cmentarzach - miejscach, które wystąpiły w wielu filmach. Czasem pojawiały się tylko na chwilkę, a innym razem grały zupełnie inne lokalizacje. Dla przykładu na łąkach niedaleko lotniska na Lublinku, na potrzeby filmu "Panienka z okienka" (reż. Maria Kaniewska, 1964), zbudowano gdańską ulicę Długą. Ostatnia część opowiada historię łódzkiej szkoły filmowej. To miejsce ważne ma mapie Łodzi, w końcu miasto to było kiedyś prawdziwą mekką dla osób ze świata polskiego filmu, a szkołę ukończyło wiele znanych dziś postaci. Tak naprawdę "Spacerownik. Łódź filmowa" to nie tylko podróż filmowa, ale i historyczna. Można w nim obejrzeć dużo zdjęć z planów filmowych, zdjęć aktorów, reżyserów, kadrów z filmów, cytatów, fragmentów wywiadów czy anegdot. Autorzy jednak nie ograniczają się jedynie do głównego, filmowego tematu, ale przybliżają też nieco historię prezentowanych miejsc i ulic. Jest zatem również wiele zdjęć archiwalnych, na których można zobaczyć dawną Łódź, np. taką z lat 30. XX wieku. Dziennikarze pokazują, jak było kiedyś, gdzie były kina czy teatry. Niektóre kina pamiętam jeszcze z czasów dzieciństwa, a inne zniknęły zanim mogłam w ogóle uświadomić sobie ich istnienie. Opowiadają także o miejscach, w których bywali wszyscy znani wówczas artyści z branży filmowej, ale również literaci czy plastycy. Takim miejscem spotkań łódzkiej bohemy była chociażby "Honoratka", niewielki lokal na Moniuszki 2, po którym obecnie nie ma żadnego śladu. Czytając książkę nie sposób nie dostrzec, że napisały ją osoby zafascynowane tematem, które musiały poświęcić mnóstwo czasu na obejrzenie filmów, na zebranie informacji, na rozmowy, poszukiwania. Trzeba przyznać, że wyszło im to naprawdę dobrze. Dla mnie, jako mieszkanki Łodzi, była to szczególnie interesująca podróż. Z jednej strony nieco sentymentalna, a z drugiej czasami także odkrywcza. Myślę, że również dla turysty taki tematyczny spacer ścieżkami filmowymi może być ciekawym sposobem na zwiedzenie miasta. Po "Spacerownik. Łódź filmowa" zdecydowanie warto sięgnąć. https://wporywienatchnienia.blogspot.com/2023/02/spacerownik-odz-filmowa-joanna-podolska.html

Włochy to akurat kraj, do którego nie trzeba mnie specjalnie przekonywać. Byłem tam kilkukrotnie i może właśnie dlatego z tym większym zainteresowaniem sięgnąłem po tę pozycję z serii „Cuda świata”. Chciałem sprawdzić, czy wśród „100 kultowych rzeczy, zjawisk, miejsc” znajdzie się coś, co mnie zaskoczy. I znalazło się, choć nie od razu. Forma książki jest dobrze znana z innych tomów tej serii – krótkie teksty, bogato ilustrowane, z naciskiem na ciekawostki, symbole kultury i miejsca, które coś znaczą. Nie jest to przewodnik w klasycznym sensie, raczej rodzaj kulturowego kalendarza inspiracji – przystępny, przyjazny, wizualnie bardzo dobrze zaprojektowany. Do tego poręczny – idealny do przeglądania wieczorem po pracy albo w pociągu. Oczywiście lista stu tematów nie może objąć wszystkiego. Ale książka nie ma ambicji wyczerpania – to bardziej zaproszenie do tego, by szukać dalej. Są tu i oczywistości (jak Koloseum, pizza czy Ferrari), ale i mniej oczywiste tropy – lokalne festiwale, tradycje, miejsca poza głównym szlakiem. To właśnie one były dla mnie najciekawsze. Książka przypomniała mi, że Włochy to nie tylko Rzym, Wenecja i Toskania, ale też Sycylia, Apulia, Sardynia – z własną historią, własnymi legendami, własnym spojrzeniem na świat. Nie dowiedziałem się z tej książki niczego przełomowego – ale też nie o to chodziło. Raczej przypomniałem sobie, dlaczego Włochy tak mnie pociągają. Po tej lekturze mam ochotę wrócić nie tylko do odwiedzonych miast, ale też do nieco zapomnianych książek włoskich autorów, których dzieła kiedyś czytałem z melancholią w oczach.

Dobrze napisana książka w której jednak nie znajdziemy wielu wskazówek jak tanio podróżować. Zawiera ogólną subiektywną charakterystykę paru krajów europejskich, które same w sobie nie uchodzą za drogie i które faktycznie są na każdą kieszeń (Turcja, Grecja, Włochy, Bułgaria, Malta, Niemcy, Czechy i. in.)

Absolutnie doskonała książka. Przede wszystkim opisane są w niej wszystkie chyba duchy Londynu, a więc styl również pasuje do tematu, co jest największą zaletą: autorka potrafi stworzyć nastrój niesamowitości, grozy, pewnego niepokoju; jej opisy zaułków i klimatycznych zakątków Londynu są niezrównane, a do tego rzecz jasna całość poparta rzetelną wiedzą historyczną, która wcale nie czyni książki nudną. Ja byłam zachwycona :D.

Spacerownik to specyficzny przewodnik napisany (moim zdaniem) z myślą głównie o mieszkańcach grodu Kraka. Pokazuje (opisuje)on bowiem różnorakie budowle, zaułki, pomniki i inne drobnostki poukrywane wśród uliczek miasta. Nie są to pierwszoplanowe obiekty, które powinni koniecznie zobaczyć turyści będący pierwszy raz w Krakowie. Są to raczej obiekty dla koneserów, poszukiwaczy "dziwadeł" i ciekawostek historyczno - architektonicznych, różnorakiej maści szperaczy. Z tej książki można się bardzo dużo dowiedzieć o mieście, o budynkach i pomnikach, które, być może mija się codziennie a mających swoją interesująca historię. Jest to też idealna książka dla osób, które chciałyby "zaimponować" wiedzą prawie przewodnicką wśród swoich znajomych. Zwiedzanie miasta ułatwiają zamieszczone mapki z zaznaczoną trasą spaceru oraz ponumerowanymi obiektami na trasie, których opisy znajdują się na dalszych stronach.

Pisany bardzo łatwym i przyjaznym językiem. Styl tekstu przypomina artykuły spotykane w gazetach, co jest dużym plusem, ponieważ szukanie informacji jest dzięki temu, przyjemne i wciągające. Nawet nie ciekawe rzeczy szybko się wchłaniają :) Sama uczyłam się z tej książki do nie jednego konkursu i szczerze polecam wszystkim pasjonatom Wrocławia i nie tylko. Niestety książka nie jest już drukowana, także szukajcie tylko w bibliotekach.

Kristo - krótko. Z tym przewodnikiem można śmiało wyruszyć na poszukiwania w Łodzi śladów po Żydach, ich majątkach, budynkach i pozostałościach po zagładzie getta. Zebrane informacje to efekt wielu lat pracy i pasji autorki. Do tego przewodnik zawiera mnóstwo współczesnych i historycznych zdjęć, obfituje też w ciekawostki - jednym słowem nie jest nudny. Jedyny minus to zbyt słabo opracowane mapki.

Z przewodnikiem tym spotkałem się po raz pierwszy będąc właśnie w Madrycie, dlatego z sentymentu sobie go kupiłem i przeczytałem "od deski do deski" Bardzo ładnie wydany, dużo zdjęć, mała czcionka (ciężko się czyta na łączeniu stron gdyż bardzo się "schodzą" wskutek czego trzeba lekkiej siły aby doczytywać to co jest na łączeniu, co po dłuższym czasie jest denerwujące), same najważniejsze miejsca Madrytu + Ważne telefony, jako przewodnik polecam, lecz jeśli ktoś będzie w Madrycie dłużej i chciałby poznać Madryt od mniej komercyjnej strony, to polecam bardziej książkę "Conrado Moreno - Mój Madryt" Ogólna ocena przewodnika 8/10

Bardzo ciekawa pozycja dla lubiących podróże, ale też po prostu dla czytelników interesujących się innymi kulturami. Książka nie jest zbyt obszerna więc opisuje tylko główne różnice. Podczas czytania doszlam do wniosku, że wszystkie zakątki ziemi się czymś od siebie różnią, ale Chińczycy z tą swoją odmiennością wręcz przesadzają ;)

Atlas podzielony na działy: Azja, Europa, Australia i Oceania, Afryka, Ameryka Północna i Środkowa, Ameryka Południowa Plusy: - szczegółowe mapy - opisy i ciekawostki dotyczące Ziemi oraz poszczególnych kontynentów, - w każdym dziale mapy kontynentu, wymienione kraje wraz z flagami i podstawowymi informacjami o każdym z nich a także dużo barwnych fotografii. Minus: - według mnie atlas to rzecz przydatna tak uczniowi/studentowi jak i każdemu w domu. Przeglądana wielokrotnie. Dlatego dużym błędem jest wydanie jej w postaci klejonej a nie zszywanej. Wylatujące kartki są tutaj zmorą.

24 dobrze opracowane trasy sparecowe, które pozwolą zobaczyć Barcelonę z bardzo różnych stron. W ciągu kilku dni pobytu przeszłam 21 z nich i mogę spokojnie polecić tę książkę, choć mam kilka uwag. Plusem jest różnorodność ułożona tematycznie (rzymskie korzenie miasta, ślad Picassa, dzielnica gotycka itp.). Ponadto autorzy nie silą się na wielkie opisy historyczne. Wychodzą z założenia, że czytelnik chce się wybrać na spacer i nie ma ochoty wczytywać się w zawiłe wywody. Jedocześnie informacji i ciekawostek jest akurat tyle, żeby zorientować się co się ogląda, dowiedzieć się czegoś interesującego, ale nie znudzić. Każdy spacer jest opatrzny przedmową, która wprowadza w historię danej dzielnicy w sposób łatwy i przyjemny. Dodatkowo, jak to w przypadku Natonal Geographic, atutem są też ładne zdjęcia. UWAGA: czas trasy uwzględnia zatrzymanie się lub zwiedzanie, więc jeśli nie ma się ochoty wchodzić do muzeów czy galerii, nie ma się czym przejmować. Minus to informacje bezpośrednio dotyczące poruszania się - nie uwzględniono ile kosztuje wstęp do niektórych miejsc - albo przynajmniej, czy są odpłatne (uwzględnia się jedynie, czy niektóre prywatne kamienice są w ogóle udostępnione zwiedzającym). Drugim problemem są mapki i opisy terenu. Są przygotowane rzetelnie, ale można się w nich zgubić. Po pierwsze, same mapki są dodatkowo opatrzone numerami odnoszonymi do tekstu (np. w którą ulicę skręcamy). Niekiedy są rozmieszczone niejasno, więc najpierw należy przeczytać tekst, aby wiedzieć, gdzie dokładnie skęcić. Fakt, że tekst jest dość rzetelny (konkretne nazy ulic, nawigacja). Niestety niekompatybilność z mapką uniemożliwia sprawne przejśćie trasy np. "od tyłu". To dość duży minus, bo wiele tras (zwłaszcza w okolicy La Rambla, dzielnicy łgotyskiej i żydowskiej) się na siebie nakładają. W związku z tym duży m utrudnieniem jest brak przypisów (np. że jakiś zabytek był omówiony wcześniej). Trzecim minusem jest tekst. Jest rzetelny, bo opisuje początkowo jak należy się poruszać (dość dokładnie), a później historię zwiedzanych miejsc, ale wielokrotnie te teksty nie są jasno podzielone według numerów, które określają na mapie jakąś zmianę w spacerze (np. skręt w lewo). Często więc się okazuje, że należy przeczytać cały tekst zanim się wydedukuje jak dokładnie należy iść. Podsumowując, polecam tę książkę dla samych dobrze i ciekawie opracowaych tras sparecowych. Są wybrane starannie i zapewnaiją poznanie Barcelony z różnych stron. Radzę jednak zapoznać się z topografią miasta wcześniej (albo chociaż z samymi trasami), poniewać poruszanie się z tym przewodnikiem bez uprzedniego przygtowania może nam przysporzyć troche kłopotu.

Naprawdę świetny przewodnik; kiedy przyjeżdżam w Tatry chętnie wieczorem przejdę się niektórymi propozycjami (Zakopane nie kończy się na Krupówkach;)) dużym atutem przewodnika są informacje o różnych osobach związanych z Tatrami. Nie ukrywam, że kiedy gdzieś wyjeżdżam to lubię cokolwiek wiedzieć o danym miejscu. Ten przewodnik polecam wszystkim miłośnikom Tatr, którzy wieczorem, po całodziennej wycieczce, lubią przejść się jeszcze "na dobry sen".