XXL

Łatwo, lekko i przyjemnie. "Najdroższe dzieciaki" nie są z całą pewnością lekturą wnoszącą coś nowego do naszego światopoglądu, ale zapoznanie się z treścią tej książki jest świetną zabawą. A chyba nikt niczego więcej od tego rodzaju powieści nie oczekuje :) Zdecydowanie polecam na odprężenie i wywołanie uśmiechu w każdej sytuacji.

"Nawet najdłuższa podróż zaczyna się od pierwszego kroku." Humorystyczna opowieść o dwóch siostrach, różniących się praktycznie wszystkim: wygląd, zachowanie, podejście do życia, związków... Niestety mam wrażenie, że jej potencjał został zmarnowany. Książka dobra na wolny wieczór. Pozwala oderwać się od trosk codzienności. "Ale wiesz, jak to jest. Gonisz za niewłaściwym facetem aż do ostatniego tchu i wtedy okazuje się, że ten właściwy był cały czas na miejscu, czekając na Ciebie."

Po przebrnięciu przez nudnawy początek jakoś poszło. Opowieść o wyścigu szczurów wśród 5-latków... a raczej wśród ich rodziców, zapisujących dzieci do nowojorskich prywatnych szkół. Zakładam że historia nieco przerysowana ;) Czytało się nieźle. Natomiast opis z tylnego skrzydełka niosący obietnicę, że "każda kolejna strona książki wywołuje wybuch niepohamowanego śmiechu" mocno przesadzony.

Nie jest to może literatura wysokich lotów, ale myślę, że mogę ją spokojnie polecić. Jest to opowieść o trzech przyjaciołach: Ruby, Lou i Martinie. Cała ta trójka nie ma szczęścia w miłości, dlatego postanawia dopomóc sobie pisząc ogłoszenie w gazecie w rubryce dla samotnych. Żeby zwiększyć szanse, to bohaterowie nie piszą ogłoszeń sobie sami, tylko piszą im je przyjaciele. Ruby: kobieta, która nie ma szczęścia w wyborze mężczyzn. Zawsze wybiera takich, którzy potrzebują jej tylko po to, żeby zyskać pewność siebie, a później zapolować na młodsze. Przeważnie są to mężczyźni, którzy właśnie rozstali się z żoną, bądź są w trakcie rozwodu. Lou: to taki typ opiekunki. Jest przeważnie wykorzystywana przez swoich mężczyzn. Niespodziewanie spotyka swój ideał w metrze, niestety nie wykorzystuje sytuacji i tak oto marzy, że uda jej się jeszcze spotkać owego mężczyznę. Martin: wybiera dla siebie same idiotki. Marzy o napisaniu książki. Niestety nie ma weny twórczej, dlatego jego marzenie w dalszym ciągu czeka na spełnienie. I tak oto po umieszczeniu ogłoszenia, nasi bohaterowie umawiają się na randki z wybranymi osobami. Powiem, że była to zabawna książka, dlatego mi się spodobała. Co prawda historia Ruby i Martina mnie nie zdziwiła, za to zakończenia dotyczącego Lou się nie spodziewałam.

Nie opuszczając klimatów lektury miłej, lekkiej i przyjemnej zabrałam się z wielką chęcią za ‘Gwiazdy i gwiazdki’, bo kto by nie chciał poznać tajników życia w Hollywood? Książkę czytałam cały jeden dzień podczas mojej podróży do Polski, więc samo to świadczy o tym jak bardzo ‘ciężka’ jest to książka. Po prostu nie musiałam zbytnio skupiać się na treści by cokolwiek z niej zrozumieć. Lola Santisi… jest jak wszystkie jej znajomości z Hollywood: przewrażliwiona na swoim punkcie i uważa się za największą przegraną świata. Cóż, trochę to ma na własne życzenie. Jednak jest to postać dość sympatyczna, ale trochę irytująca. No, bo ile można czytać o ciągłym użalaniu się nad sobą? Litości dla biednych czytelników. Lola jest córką znanego reżysera, który po latach posuchy w końcu drugi raz nominowany jest do Oscara. Lola nigdy nie zaznała ojcowskiej miłości. Paulie Santisi poświęca się głównie swojej karierze i cały czas wierzy, że jego kolejny dzień chwały nadejdzie. On w zasadzie wymaga od swoich dzieci tego aby po prostu zachowywały się jak przystało. Jednak gdy jest się Lolą i na dodatek otacza się całe grono przystojnych aktorów nie trudno jest wpaść w tarapaty. Na dodatek na wsparcie matki – Blanci nie ma co liczyć, bo ona uznaje tylko pomoc różnych znachorów i innych dziwnych ludzi. Lolę poznajmy w momencie gdy leczy się z uczucia do niejakiego SMITHA (pełne imię i nazwisko nie zostało podane, ale to może być każdy aktor Hollywood), który złamał jej serce, gdy rozstał się z nią z powodu mało pochlebnych opinii (nie ukrywajmy się recenzje były fatalne) jej debiutu na wielkim ekranie. Jako młody i dobrze zapowiadający się aktor nie mógł być z kimś kto nie posiada nawet za grosz talentu. Lola ciężko to przeżyła. Wylądowała na kozetce u psychologa, który próbuje ją wyciągnąć z uzależnienia od aktorów. Lola nie wie kompletnie co ze sobą począć. Tak ciężko jest żyć w świecie gdzie ma się na pstryknięcie palcami stroje od najlepszych projektantów i każdy najmodniejszy gadżet (serio! No bo jak zdecydować się czy bardziej nam pasuje fioletowy róż czy może seledynowa zieleń?!). Jednak panna Santisi posiada ogromny talent jeśli chodzi o modę. Co prawda może żadna z niej projektantka, ale ma wspaniałe wyczucie stylu. Mając dwadzieścia sześć lat pora najwyższa coś ze sobą zrobić i w tym momencie dostaje propozycje pracy od swojego najlepszego przyjaciela Julianna, który jest początkującym projektantem, aby nakłoniła jakąś gwiazdę by pokazała się w jego stroju na gali Oscarów. Ma na to tylko lub aż siedem dni. Jednak los wcale jej nie sprzyja zsyłając na jej drogę kolejne przeszkody nie tylko w postaci nowych i przystojnych aktorów, którzy stanowią pokusę do tego aby nie przetrwać kolejnego dnia ‘trzeźwości’ oraz również rozkapryszone gwiazdy i gwiazdki… Lola ma swoje dwie najlepsze przyjaciółki, których życie również nie jest usłane różami. Obje mają swoje problemy, ale przede wszystkim wspierają się w każdej sytuacji. Mnie najbardziej zaintrygował początek przyjaźni między Kate a Lolą. Pamiętajcie najlepsze przyjaźnie zawiązują się gdy jakaś dziewczyna trzyma wam włosy podczas waszej bardzo bliskiej rozmowy z toaleta! „Gwiazdy i gwiazdki” ukazują brutalną prawdę o życiu wśród gwiazd Hollywoodu. Ich życie to ciągłe pasmo wymogów by być idealnym, by dostać upragnioną rolę i nagrodę. Ci ludzie mają jeszcze większe problemy ze swoją psychiką niż normalni ludzie. Autorki idealnie oddały to co się dzieje w ostatnim tygodniu przed Oscarami. Dzięki humorowi, ciętemu językowi jakim posługiwały się piszące powieść jest lekka i przyjemna w odbiorze, a przy okazji pokazuje brutalną prawdę, że nie wszystko złoto co się świeci. „W życiu każdego człowieka wcześniej czy później nadchodzi moment, który wszystko nieodwracalnie zmienia i wpływa na jego dalszą przyszłość, […].” ~ Amanda Goldberg, Ruthanna Hopper, Gwiazdy i gwiazdki, Warszawa 2008, s. 124.

Lekka ale nie głupia. Kobieca, ale nie naiwna. Historia Anny to poważne dylematy, samotne macierzyństwo, rodzinne tajemnice, niewłaściwi faceci. Anna godzi różne role, próbuje ułożyć sobie życie i po prostu być szczęśliwa w swoim nieidealnym świecie. Niezapominajkę czyta się bardzo szybko, książka wciąga,czasem bawi,czasem wzruszy. Na pewno daje wiele przyjemności czytelnikowi.

Nie pamiętam jak ta książka trafiła do mnie ale chyba był to czysty przypadek. Historia prosta ale zapadająca w pamięć. Mądra. Napisana bardzo obrazowo. Przeczytałam ją ze trzy razy lata temu i do tej pory niektóre sceny mam na żywo w pamięci. Jest to historia z wszech miar prawdziwa ale nie dołująca a to wielka sztuka dla autora aby osiągnąc taki efekt. Historia o prawdziwej miłości a także tego jak ją powinniśmy definiować aby jej nie przegapić. Książka naprawdę dobra jeśli znalazła miejsce w mojej głowie po setkach tego typu książek jakie przeczytałam. Polecam gorąco.

Judith ma 34 lata, dom na przedmieściu, 2 dzieci i wiecznie zapracowanego męża. W takiej sytuacji trudno się spodziewać, że przydarzy się jej coś ekscytującego. A jednak! Sąsiad Judith zostaje zamordowany... Kto aż tak bardzo nie znosił doktora Flecksteina? Zawistny kolega po fachu? Wściekła pacjentka? Zazdrosny mąż? Judith postanawia rozwiązać zagadkę tego zabójstwa. Prywatne śledztwo staje się jej pasją, zwłaszcza od chwili, gdy policyjnym dochodzeniem zaczyna kierować seksowny porucznik... Bardzo zabawny kryminał, z zagadką do rozwiązania, ciekawymi zwrotami akcji i zaskakującymi bohaterami. Książkę czyta się szybko. Dużym plusem jest poczucie humoru autorki. Ogólnie mam pozytywne wrażenie po przeczytaniu ,,Kompromitacji". Zakończenie - świetne. Polecam księżkę wszystkim, którzy lubią styl Joanny Chmielewskiej, bo pani Isaacs jest jej amerykańskim odpowiednikiem. Na pewno się nie zawiedziecie. Książka na jeden wieczór, pozwala się zrelaksować i odprężyć oraz zapewnić dużą dawkę śmiechu ;)

Zabawna, cyniczna i trochę bezwstydna opowieść o dwóch przyjaciółkach stawiających czoła wyzwaniom wieku czterdziestu lat- erotycznej bieliźnie, odsysaniu tłuszczu, nowym kochankom! Książka utrzymana w stylu "Diabeł ubiera się u Prady", "Seks w wielkim mieście" i "Niania w Nowym Jorku". W świecie, gdzie chirurgia plastyczna jest tak popularna jak seksowana para butów Monolo Blahnika, samotna matka z przedmieść, Jessica Taylor, próbuje przekroczyć magiczny wiek czterdziestu lat, uzbrojona w jedynie krem nawilżający i tusz do rzęs. Jej olśniewająca przyjaciółka, producentka telewizyjna Lucy Baldor, ma odmienne poglądy na dostojne starzenie się. Przyjaźń Lucy i Jess przetrwała burze małżeńskie, pojawienie się dzieci i transformację ze skąpych bikini w "urocze" stroje jednoczęściowe. Tym razem jednak, ku przerażeniu Jess, Lucy oznajmia, że ma kochanka. Bardzo znanego kochanka. A Jess sama znajduje się w kłopotliwym położeniu, kiedy to były mąż, seksowny Francuz, ponownie wypełnia jej życie i łóżko... Z dzienników botoksowych jest porywającą historią, oferującą niespodziewane i pełne atrakcji podglądanie perypetii dwóch kobiet w średnim wieku. Od masażu tajskiego po seks tantryczny- kto mógłby zgadnąć, że życie po czterdziestce może zapewnić tyle rozrywek? Analizując książkę po tytule miałam nadzieję, że znajdę w niej więcej zagadnień z medycyny plastycznej. Jednak tak się nie stało. Pomimo tego braku książka wynagrodziła mi wszystko fajną i ciekawą fabułą powieści. Polecam zwariowane życie dwóch szalonych czterdziestek.

Już od pierwszych stron wiedziałam, że ta książka mi się spodoba. Właściwie nawet samej trudno mi zrozumieć dlaczego tak przylgnęłam do tej książki. Od razu poczułam jakieś porozumienie z pisarką, jakby napisała tę historię specjalnie dla mnie. Kiedyś tak samo poruszyła mnie Joanna Trollope (ciekawym wydaje się fakt, że obie książki wydała "Książnica"). Teraz Stephanie Gertler. Niby prosta historia, jakich są setki. Któż z nas nie przeżył pierwszej miłości, a dla ilu z nas zakończyła się ona małżeństwem? Zapewne dla niewielu. Rozdziela nas życie, okoliczności, przeprowadzki, nowe szkoły, nowe znajomości i zauroczenia. Refleksja nad młodzieńczym uczuciem, które wydaje się ideałem, a obecnym życiem, w którym małżeństwo zaczyna się ograniczać do troski o byt, wychowanie dzieci, zaczyna brakować bliskości, czułości, rozmów. Właściwie smutna i gorzka opowieść o niespełnionym uczuciu. Opowieść o trudnym wyborze, który może nie jest najlepszy, ale ma ranić jak najmniej ofiar. Recenzje powinny być pozbawione emocji, ale w tym wypadku trudno mi je oddzielić. To takie zauroczenie od pierwszego wejrzenia. Szkoda tylko, że nie ma więcej książek tej pisarki.

Zadziwiające, jak wciągająca może okazać się powieść o fryzjerce. Kulisy ekskluzywnych salonów Nowego Jorku są tu pokazane ze znawstwem, ale też humorem. Historia głównej bohaterki dość sztampowa, ot dziewczyna z małej mieściny przez lata wspina się na sam szczyt dzięki swojej pracy i wytrwałości. Mimo to czyta się to dobrze i bez znudzenia.

Bardzo lekka, przyjemna,odprężająca,kobieca lektura z subtelnie zaprezentowanym zjawiskiem przyjaźni, pięknem wolno rodzącej się miłości, z wytrawnym winem, wytwornym domem i... pięknym obrazem w tle... Nie znałam tej autorki wcześniej, ale historia, którą tu przedstawiła od początku mnie wciągnęła, zaintrygowała i zadziałała jak ciepła herbata z miodem i kocykiem :) Kolejna spontaniczna książeczka z biblioteki a tyle dała mi uśmiechu. Bardzo podnosi na duchu:) przyjaźń, miłość, zaufanie, pomoc innym, odwaga, metamorfoza i tona poczucia humoru:)))) cudowni bohaterowie... Dla mnie bomba:) polecam kobietkom :) wzruszająca i ciepła historia:) niby nic nadzwyczajnego a jednak urzeka swoją prostotą... czasami to co najzwyklejsze staje się dla nas ...niezwykłe... zapomnijcie o świecie i zanurzcie się w lekturze... nie pozalujecie:D ja nie mogłam się oderwać dopóki nie skończyłam po północy:) Polecam gorąco! :)

Bardzo przyjemna w odbiorze opowieść o dwóch kobietach, które wyniku pewnych okoliczności zamieniają się miejscami. Singielka wchodzi w rolę mężatki i matki, mężatka w rolę singielki. A, żeby było jeszcze ciekawiej, to singielka, Vicky jest Angielką, natomiast mężatka Amber to Amerykanka. Co wyniknie z tej szalonej zamiany? Co w ogóle ją spowodowało? Tego nie będę zdradzała, choć można się domyślać, że u podstaw leży odwieczne chyba przekonanie, że wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma😉 Vicky, choć zawodowo spełniona, jest jednocześnie sfrustrowana niepowodzeniami w relacjach damsko - męskich i tęskni za tym, by mieć szczęśliwą rodzinę, męża i dzieci. Amber posiadająca, to wszystko w pakiecie, bywa momentami zagubiona w roli ‘idaelnej’ żony i matki i tęskni do tego, żeby być sobą dla samej siebie. Więc nic dziwnego, że decydują się skorzystać z możliwości, którą zsyła im los i przez cztery tygodnie odnaleźć siebie, przeżywając życie kogoś innego. Miało być lekko, przyjemnie i było. Na to się nastawiałam i to otrzymałam😊. Czy zapamiętam tę historię na dłużej? Pewnie nie, choć niewątpliwie miło spędziłam czas, a całość niepozbawiona jest również głębszych refleksji. Co ważne, bohaterki wzbudzają sympatię i można się z nimi solidaryzować, rozumiejąc ich punkt widzenia, co przy tego typu książkach nie zawsze jest takie oczywiste. Polecam, jeżeli lubicie ten gatunek albo szukacie po prostu czegoś lekkiego, co pozwoli się w przyjemny sposób zrelaksować 😊

Ogólnie książka wg mnie nie dla wszystkich. Jeśli kogoś faktycznie interesuje życie modelek, tryb pracy agencji modowych itd to faktycznie można się dowiedzieć paru rzeczy. Mnie może i zaciekawiła, jednak z trudem dobrnęłam do końca. Z nudów można przeczytać.

REWELACYJNA powieść! Całkowicie podbiła moje serce. Pisana doskonałym, oryginalnym stylem, ze sporą dawką humoru - wielokrotnie śmiałam się do łez. Niesamowicie wciągająca, całkowicie zaskakująca czytelnika - czytając każdy rozdział wymyślasz 100 sposobów na to jak się sprawa zakończy, a okazuje się, że autor wykorzystał ten 101 :) I najważniejsze: książka przestrzega nas przed tym, że często goniąc za sukcesami i sławą zapominamy o tym, kim naprawdę jesteśmy i zaniedbujemy naszych prawdziwych przyjaciół, których nieraz też porzucamy na rzecz nowych osób i idei. Po przeczytaniu tej powieści przekonamy się również, że życie każdego człowieka jest wyjątkowe, wspaniałe - nie trzeba być wielką osobistością, ze wspaniałą urodą, pieniędzmi i zaszczytami. Na miano bohatera o wiele bardziej niż te wszystkie gwiazdy i gwiazdeczki prezentowane nam w mediach zasługuje chociażby matka samotnie wychowująca córkę.

Ciekawa obyczajówka. Cztery dziewczyny zakładają "klub" i ich przyjaźń trwa już prawie 20 lat. Sielanka? Nie do końca. W tak zwanym międzyczasie sporo się w ich zyciu wydarzyło, a przełomem będzie dzień, w którym Freddie odbierze dwa telefony, a każdy z nich przyniesie - mogłoby się wydawać - złą wiadomość... Ale ta historia pokazuje, że nic nie jest czarno-białe, a to, co dla jednych jest końcem (świata), dla innych może być początkiem... Nowego życia? A może brakującym elementem układanki. Polecam osobom, które lubią przepatające się historie kilku osób i zgłębianie rodzinnych tajemnic.

Można by rzec, że to typowe babskie czytatdło, ale chociaż historia jest rodem z brazylijskiego serialu, jest kilka rzeczy, które wyróżniają tę książkę spośród innych i sprawiają, że zasługuje na uwagę. Autorka nie tylko jest świadoma tego, jaką intrygę uknuła (i sama stwierdza, że jest jak z Wenezueli), ale jeszcze cudownie puentuje ją ostatnim zdaniem. Uśmiałam się serdecznie po przeczytaniu go, brawo! Poza tym wartka akcja i lekki, przyjemny język, to też plus. No i dawno już nie widziane przeze mnie retrospekcje, dzięki którym lepiej poznajemy bohaterów i ich historię. Bardzo zgrabny zabieg językowy, który doceni każdy zainteresowany ;) Natomiast gigantycznym minusem jest to, że wydawnictwo dopuściło książkę do druku w tak karygodnym stanie (mówię o wydawnictwie Amber, seria "My dwudziestolatki, trzydziestolatki..."). Nie dość, że roi się od błędów stylistycznych ("Miłego wieczora", "tą nową imprezę") i literówek, to znaki interpunkcyjne wstawiano chyba na oślep - na kogo wypadnie, na tego bęc. Wstyd!