W tym miejscu cienie nigdy nie zasypiają

Name: W tym miejscu cienie nigdy nie zasypiają
Rating: 7,8 (44 reviews)
Author: Catherine Reiss
ISBN: 9788368657159

Okładka książki W tym miejscu cienie nigdy nie zasypiają

Catherine Reiss

7,8 / 10

44 ocen

16 opinii

Wydawnictwo Nocą

Wydawnictwo: Wydawnictwo Nocą Cykl: Miejsce styku (tom 3) kryminał, sensacja, thriller

390 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Cykl:: Miejsce styku (tom 3)
Data wydania:: 2026-03-04
Data 1. wyd. pol.:: 2026-03-04
Liczba stron:: 390
Czas czytania: 6 godz. 30 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788368657159

Jeśli myślałeś, że przetrwanie w tym miasteczku było trudne, przygotuj się – prawdziwe zło dopiero wychodzi z cienia.

Po katastrofie lotniczej zbiegli więźniowie, dowodzeni przez sadystycznego Nilsena, przejmują władzę w pensjonacie Starej Szkoły. Dotychczasowe zasady przestają obowiązywać. Zarówno za dnia, jak i nocą poluje najgroźniejszy drapieżnik – człowiek.

Kellerowie wraz z garstką seniorów, którym udało się przetrwać, uciekają do labiryntu tuneli pod miasteczkiem. W tym miejscu przeszłość i teraźniejszość splatają się w gęstą, duszącą mgłę strachu. Myśli o ucieczce czy odzyskaniu dawnego życia schodzą na dalszy plan. Teraz liczy się jedno: przetrwać każdą godzinę i odbić pensjonat z rąk tych, którzy uczynili z niego arenę brutalnej zabawy.

Średnia ocen

7,8 / 10

16 opinii 44 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup W tym miejscu cienie nigdy nie zasypiają w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Opinia społeczności i

W tym miejscu cienie nigdy nie zasypiają

Dziękuję za książkę do recenzji Wydawnictwo Nocą "W tym miejscu cienie nigdy nie zasypiają" to trzeci tom cyklu "Miejsce styku" autorstwa Catherine Reiss, i jest bezpośrednią kontynuacją wydarzeń z poprzedniej części. Fabuła zaczyna się dokładnie tam, gdzie wszystko się urwało… płynnie wciąga nas ponownie w losy bohaterów…jak w pułapkę , której nikt się nie spodziewa. Katastrofa lotnicza pogrąża miasteczko w chaosie, którego nikt nie był w stanie przewidzieć. To, co jeszcze chwilę wcześniej wydawało się stabilne i niepodważalne, rozpada się jak domek z kart. Zasady przestają istnieć. Porządek znika. Władzę przejmują ci, którzy odnajdują przyjemność w cudzym strachu i cierpieniu. Okrucieństwo staje się nową walutą, a każdy dzień to walka o przetrwanie. Ci którzy chcą żyć, muszą szubko nauczyć się nowych reguł…poruszać się w świecie, gdzie każdy krok może być błędem, a zaufanie… najniebezpieczniejszym wyborem ze wszystkich. A jednak… ktoś to wszystko Obserwuje. W ciszy. Z ukrycia. Czekając. Bo tutaj nie chodzi już o to, kto ma rację. Tylko o to, kto przetrwa. To nie jest lektura, po którą sięga się bez konsekwencji. To sidła. Zanurzyłam się znów w tę historię po raz kolejny. Wystarczy jedno spojrzenie, jeden rozdział…a potem nie miałam już odwrotu. Strona po stronie zanurzałam się coraz głębiej. Napięcie rosło , cisza gęstniała, a granica między rzeczywistością a koszmarem zaczynała się zacierać. Była obserwatorem a może to ktoś obserwował mnie? Nie potrafiłam tego rozstrzygnąć. Strach , groza przenikały mnie coraz mocniej…cicho, niepostrzeżenie, aż w końcu przestałam być tylko czytelniczką…stałam się częścią tej historii.Historia która oplatała moje myśli niczym mgła, powoli przesłaniając wszystko inne i pozostawiając po sobie mroczny, trudny do strząśnięcia ślad. Duszny i ciężki klimat niemal odczuwałam na sobie fizycznie…a z każdym zdaniem gęstniał jeszcze bardziej wywołując strach, a jednocześnie karmiąc ciekawość, popychając mnie dalej…coraz głębiej. Bałam się pasażerów tego samolotu… i bałam się potworów. Jedni byli prawdziwi. Drudzy — czaili się w cieniu. A może różnica między nimi nie była już tak oczywista? Kiedy zamykasz książkę…serce mocniej bije. Niby już wszystko się wyjaśniło …ale cisza nie nadchodź. Wciąż nasłuchujesz. Ktoś szepcze, śpiewa tuż obok? Ktoś stoi za drzwiami? Nie otwieraj! Nie patrz w okno! Polecam…ale pamiętaj kiedy w to wejdziesz nie będzie już odwrotu bo tak naprawdę ta historia, nigdy się nie kończy…

Zgłoś

324

267

Oceny książki W tym miejscu cienie nigdy nie zasypiają

Średnia ocen

7,8 / 10

44 ocen

Twoja ocena

0 / 10

6 ocen

8 ocen

10 ocen

9 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

187

Sylwia

08.04.2026

8 / 10

Na półkach: ,

"W tym miejscu cienie nigdy nie zasypiają"
Miejsce styku Tom 3
Catherine Reiss
Wydawnictwo Nocą
#współpraca_barterowa

Tom 3 dorównuje poprzednim dwóm tomom . Intrygująca, niepokojąca i duszna kontynuacja utrzymana w równym stopniu. Autorka już po raz kolejny udowadnia, że potrafi w takie historie. Nie daje odetchnąć, cały czas trzyma w napięciu i nie podaje na tacy gotowca, zmusza czytelnika do myślenia. Opisy... rewelacja, bo z łatwością możemy wyobrazić sobie miejsca i sytuacje, które mrożą krew w żyłach.
Wprowadzony w tym tomie wątek katastrofy lotniczej ze zbiegłymi więźniami na pokładzie ożywił jeszcze bardziej już i tak przerażające miasteczko. Przejęcie pensjonatu, łamanie dotychczasowych zasad, kolejne morderstwa, intrygi i kłamstwa... sztos.
Seria Miejsce styku to jedna z najciekawszych i najmroczniejszych serii i pojedynczych książek jakie czytałam. Wciągnęła mnie od pierwszych stron tomu 1 do ostatniej strony tomu 3. Jeśli i Ty lubisz ociekające krwią, mroczne i duszne klimaty sięgnij po tę serię. Ja polecam bardzo, bardzo.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

91 użytkowników ma tytuł W tym miejscu cienie nigdy nie zasypiają na półkach głównych

Przeczytane 49
Chcę przeczytać 39
Teraz czytam 3

20 użytkowników ma tytuł W tym miejscu cienie nigdy nie zasypiają na półkach dodatkowych

2026 6
Posiadam 5
Ebook 2
Legimi 2
Audiobooki 2
Horror 2
Chcę przeczytać: serie i cykle 1

Inne książki autora

Więcej

7,6

W tym miejscu martwi wyglądają najlepiej Catherine Reiss

7,2

W tym miejscu śpiewają potwory Catherine Reiss

7,1

Królowa kłamstw Catherine Reiss

8,2

Bloody Island Catherine Reiss

8,3

Zapach Oliwii Catherine Reiss

8,1

Chroń mnie przed złem Catherine Reiss

7,6

Farma złych dusz Catherine Reiss

więcej

Catherine Reiss

Catherine Reiss - polska pisarka i psycholożka, publikująca pod pseudonimem. Autorka bestsellerowej trylogii „Fetor”, która porusza trudną tematykę dorastania w sektach, oraz pozytywnie przyjętego thrillera „Pokój już na ciebie czeka”. Książki przez nią napisane wyróżniają się nie tylko głęboką analizą psychologiczną bohaterów, ale także napięciem i tajemniczością. Jej talent literacki oraz wrażliwość pozwalają czytelnikom przenieść się w świat pełen emocji i niezapomnianych przeżyć. Prywatnie miłośniczka kina i teatru, czerpiąca inspirację z różnorodnych form sztuki.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Zły kadr

K. Gawron

Wciągająca historia, liczne zwroty akcji, zamieszanie i kontrolowany chaos, który sprawia, że ciężko oderwać się od lektury. Dobrze poprowadzona fabuła, spójna, a język prosty i pasujący do klimatu, który ta książka ma od pierwszej do ostatniej strony. Według mnie – fenomenalny debiut!

Ruudziuutka

oceniła na 10 2 dni temu

Wampir z Woźnickich Dołów

Konrad Chęciński

Za mną już trzeci i jak na razie ostatni tom perypetii oficera Piotra Wernera. Tym razem trafiliśmy do Woźnickich Dołów, gdzie w tajemniczych okolicznościach zostaje zamordowana miejscowa bibliotekarka. Wszystko wskazuje na włamanie, jednak szybko okazuje się, że ktoś postanowił uciszyć kobietę. Jaką tajemnicę zabrała ze sobą zamordowaną? Komu zależało, aby pewne rzeczy nigdy nie ujrzały światła dziennego? Dlaczego giną kolejne osoby? Chętnie wróciłam do znajomych postaci i byłam ciekawa, jak zmieniło się ich życie po tragiczny wydarzeniach w Dobrowoli. Niektóre sytuacje mnie zaskoczył, a inne były do przewidzenia. Duet Nikifor i Piotr trochę się od siebie oddalił, ale sprawa w Woźnickich Dołach skrzyżowała, po raz kolejny, ich drogi. W najnowszej powieści autor zdecydowanie zmniejszył liczbę bohaterów i od samego początku krąg podejrzanych jest naprawdę skromny. Każdy z nich mógł dopuścić się zbrodni, tylko który z nich zdecydował się na tak radykalny krok? Całe śledztwo opiera się na dedukcji, poszlakach, motywach i pozorach. W historii przeplatają się też wątki pożaru w czasach powojennych, tajemnicze spotkania w hotelu w niedalekiej okolicy oraz wstrząsające opowieści o dawnym sierocińcu. Czy przeszłość przyczyniła się do śmierci bibliotekarki? Zdecydowałam na audiobooka czytanego tym razem przez pana Roberta Michalaka. Lektor stanął na wysokości zadania i z przyjemnością słuchałam utworu w jego wykonaniu. Niestety, pomimo świetnego lektora, ta część najmniej przypadła mi do gustu. Czegoś mi w niej zabrakło. Chwilami czułam, jakby autor bał się puścić wodze fantazji. Akcja nabierała tempa, napięcie budowało się z każdym zdaniem i nagle koniec. Urwane w najmniej oczekiwanym momencie. Największą zaletą tej powieści był zdecydowanie klimat. Mała wioska, każdy zna każdego. Wszyscy są chętni do rozmowy, ale nie mówią całej prawdy. Autor przedstawił mroczne oblicze mieszkańców prowincji. Wieś jest pełna tajemnic, kłamstw i fałszywych obliczy. Nie jest do końca pewne, kto jest sobą, a kto odgrywa wybraną rolę. Pan Konrad stworzył ciekawy kryminał ze wciągającą fabułą. Było kilka zgrzytów, które wywołały u mnie mieszane uczucia. Mimo to nie żałuję czasu poświęconego na odsłuchanie powieści. Mam nadzieję, że to nie koniec tej serii i będę wyglądać następnego tomu. Kto wie, może tym razem skuszę się na poznanie nowej historii w tradycyjnej formie.

zaczytana_kobitka

oceniła na 7 5 dni temu

Martwy sezon

Darcy Coates

„Martwy sezon” to jedna z tych książek, które naprawdę trudno odłożyć - wciąga od pierwszych stron i nie pozwala złapać oddechu aż do samego końca. Autorka świetnie buduje napięcie, zamykając bohaterów w kameralnym gronie podejrzanych, gdzie każdy może być winny. Najbardziej urzekł mnie gęsty, duszny klimat oraz wszechobecny brak zaufania, który sprawia, że czytelnik sam zaczyna podejrzewać absolutnie wszystkich. Momentami książka jest jednak zbyt brutalna, co nie każdemu może przypaść do gustu. Mimo to całość czyta się genialnie - styl jest lekki, a akcja dynamiczna. Zakończenie wydało mi się nieco przekombinowane, jakby autorka chciała zbyt mocno zaskoczyć czytelnika. Mimo drobnych zastrzeżeń to zdecydowanie pozycja godna polecenia, zwłaszcza dla fanów thrillerów z klaustrofobiczną atmosferą.

Kamila

oceniła na 8 18 dni temu

Szmelc

S.J. Lorenc

Czy aparat może stać się przekleństwem? W świecie wykreowanym przez S.J. Lorenca fotografia to nie tylko zapis chwili, ale niebezpieczna podróż na krawędź obłędu. „Szmelc” to jedna z tych książek, które po przeczytaniu odkłada się z pewnym rodzajem lęku, zerkając niepewnie na własny telefon czy aparat leżący na półce. Poznajemy Lucjana, który pod pseudonimem „Lucy” odnosi sukcesy w Berlinie. Jego życie to uporządkowane sesje, blichtr i ucieczka od demonów przeszłości. Wszystko pęka w momencie otrzymania pocztówki od dawnego mistrza, Pawła Zmory. Powrót do Warszawy, zamiast oczekiwanego spotkania, przynosi konfrontację z pustką – mentor zniknął, a Lucy, przejmując jego mieszkanie, nieświadomie wchodzi w sam środek narastającego chaosu. To, co w tej powieści zachwyca najbardziej, to jej „zdjęciowa” struktura. Autor nie dzieli książki na zwykłe rozdziały, lecz na konkretne fotografie. Dzięki temu lektura przypomina przeglądanie starego, niepokojącego albumu, w którym obraz wyłania się stopniowo, niczym na papierze w kuwecie z odczynnikiem. Lorenc mistrzowsko buduje duszny, niemal klaustrofobiczny klimat, w którym techniczne detale pracy fotografa nadają całości niesamowitego, brudnego realizmu. Tytułowy „szmelc”, czyli stary, analogowy aparat, to w rzeczywistości milczący świadek i sprawca nieszczęść. Wątek robienia selfie tym konkretnym modelem wprowadza do fabuły pierwiastek niemal paranormalny. To właśnie w tych momentach kryminał ustępuje miejsca mrocznej fantastyce i horrorowi, a my zaczynamy zadawać sobie pytanie: czy to, co uznajemy za zużyte i niepotrzebne, naprawdę traci swoją moc? A może tylko czeka w ukryciu, by znów stać się istotnym? Muszę przyznać, że wejście w ten świat wymaga skupienia. Narracja jest gęsta, pełna niedopowiedzeń i luk w pamięci bohatera, co sprawia, że sami czujemy się zagubieni w labiryncie warszawskich kamienic. Jednak gdy mechanizm tajemnicy w końcu zaskakuje, akcja wciąga bez reszty. Granica między jawą a koszmarną wizją staje się cieńsza niż klisza, a każde kolejne odkrycie podnosi tętno. A zakończenie? Lorenc serwuje finał, który jest jak nagły błysk lampy w ciemnym pokoju – oślepia, zostawia powidoki pod powiekami i nie pozwala o sobie zapomnieć. To porażająca puenta opowieści o pasji, która przeradza się w niszczycielską obsesję. Jeśli szukacie literatury, która bawi się konwencją, nie podaje gotowych rozwiązań i trzyma w napięciu aż do ostatniego „kliknięcia” migawki – „Szmelc” jest pozycją obowiązkową. Ale ostrzegam: po tej lekturze już nigdy nie spojrzycie na stare przedmioty w ten sam sposób.

Czytadła_Czekadełka

oceniła na 7 18 dni temu

Kierunek zemsta

Riley Sager

W 1954 r. pociąg Philadelphia Phoenix wyrusza w bardzo nietypową podróż ekspresową. Ma przejechać 13 godzinną trasę bez przystanków aż do Chicago. Miejscówki wykupiła Anne Mathenson. Kobieta wiedziona zemstą przez wiele lat opracowywała plan zniszczenia tych, którzy przyczynili się do zniszczenia jej życia. Wszystko ma zaplanowane w najmniejszych szczegółach. Plan jednak sypie się od razu na początku.... Riley Sager wrócił do korzeni kryminału czyli rozwiązania zagadki zbrodni w zamkniętej przestrzeni. Jednak, jak tytuł wskazuje jest to głównie opowieść o zemście i demonach przeszłości. Były momenty, które mnie intrygowały i były takie, które wręcz przeciwnie. Śledztwo i dedukcja mieszały się z rozliczaniem z przeszłością, instynktem i kwestiami sumienia. Bardzo liczyłam na autora, bardzo liczyłam na ten tytuł, a miałam podobnie jak przy jego "Ocalałe". Niejednokrotnie chciałam odłożyć lekturę. Pomimo zamkniętej przestrzeni ciężko w książce o poczucie osaczenia i niepokoju. Sporo jednak chaosu wywołanego częstymi zwrotami akcji i momentami mocno naciąganą dla mnie fabułą. Mimo wszystko autorowi udało się wciągnąć mnie w lata 50. Sager miał wszystkie elementy na genialną książkę. Efekt jednak genialny nie jest. Niezły, a to w przypadku Sagera, jak dla mnie, trochę mało. Współpraca reklamowa

Rosario-Tijeras

ocenił na 6 1 dzień temu

Czarne ptaki

Bartosz Szczygielski

Współpraca barterowa z wydawnictwem Muza! Jeden świat, dwie historie, ale jedno rozwiązanie. Poznajemy losy Arka i Kamila oraz Amelii i Małgorzaty – to jednak czytelnik decyduje, którą z nich odkryje jako pierwszą. Autor proponuje różne sposoby lektury: można czytać naprzemiennie po jednym rozdziale z każdej części lub skupić się na jednej historii, by dopiero potem przejść do drugiej. Wybór należy wyłącznie do nas. Historia Kamila i Arka osadzona jest w latach 90. XX wieku – młodzi przyjaciele stają się świadkami wydarzenia, którego nigdy nie powinni zobaczyć. Ten jeden dzień odciska piętno na ich dalszym życiu, niosąc długofalowe skutki. Z kolei wątek Małgorzaty i Amelii rozgrywa się współcześnie i opowiada o dwóch koleżankach, które wybierają się na tajemnicze wydarzenie. Zadaniem czytelnika jest odkrycie, co łączy obie historie. Książka porusza ważne tematy wchodzenia w dorosłość, mierzenia się z problemami rodzinnymi, dokonywania trudnych wyborów i ponoszenia ich konsekwencji. W kryminale „Czarne ptaki” Bartosz Szczygielski proponuje opowieść inną niż wszystkie – zaskakującą zarówno formą, jak i treścią. Jako czytelnicy mamy realny wpływ na sposób jej odbioru, co czyni lekturę jeszcze bardziej angażującą. Styl autora jest lekki i bardzo przystępny, dzięki czemu książkę czyta się szybko, z rosnącym zaciekawieniem. Napięcie budowane jest umiejętnie, a sposób, w jaki odkrywamy powiązania między historiami, dodatkowo potęguje atmosferę tajemnicy. To moje pierwsze spotkanie z twórczością autora, ale zdecydowanie bardzo udane – pozytywnie mnie zaskoczył i z pewnością sięgnę po jego kolejne książki.

Book_maniaczka

oceniła na 7 18 godzin temu

Martwa cisza

Justyna Jelińska

Trzebież to z pozoru spokojna, niczym niewyróżniająca się wioska. Do czasu gdy las zaczyna skrywać brutalne sekrety, a pod osłoną nocy dzieją się straszne rzeczy. Społeczność staje się coraz bardziej uwikłana w mroczne interesy, a zło...nie bierze jeńców. Jedynie babka szeptucha czuje jak ono rośnie i z każdym dniem staje się coraz groźniejsze. Jednak mieszkańcy Trzebieży nie wierzą w jej proroctwa... Ile ofiar pochłonie las? I kto jest wcielonym złem? "Martwa cisza" to historia o tym, że właśnie ta tytułowa cisza jest niekiedy najgorszą zbrodnią. Zmowa milczenia i sieć tajemnic, w którą wplątują się kolejne osoby, staje się sytuacją bez wyjścia. Kto wchodzi do tego przestępczego świata, nie ma już powrotu do normalnego życia. Czy ta historia sprostała moim oczekiwaniom? O tak, i nie. Cała ta otoczka tajemniczości i mroku bardzo mi się spodobała. Takim ciekawym punktem i czymś dla mnie nowym, była babka szeptucha. Dodała ona do tej historii iskry i czegoś, bez czego cała fabuła nie nabrałaby spójności. Autorka miała ciekawy pomysł, a sam jej styl pisania tekstu bardzo do mnie przemawia. Ale...mam wrażenie, że po drodze coś się rozsypało. Zaczęłam nie do końca rozumieć zachowania bohaterów, a część wątków wydała mi się absurdalnych. Moim zdaniem niektóre z nich były wręcz zbyteczne. Zakończenie mocno przygotowuje na kolejne część tej historii i myślę, że kiedyś po nie sięgnę - z czystej ciekawości tego, w jakim kierunku potoczyło się życie bohaterów. To była dobra książka, ale zabrakło mi w niej postaci, którą mogłabym darzyć sympatią. Większość bohaterów była taka "typowa". Dziękuję tylko za babkę Eleonorę!

life_beauty_books Makowiec

ocenił na 6 9 dni temu

Kto zabije Georgię Morgan?

Aleksandra Maciejowska

Wyobraź sobie: bogatą rezydencję, pełne przepychu wesele za pasem, piękni, bogaci ludzie i nagle… ktoś zostaje zamordowany. A na dodatek ma to związek z Baśniami Braci Grimm. Ola Maciejowska to autorka, która potrafi połączyć coś co już znane, z czymś co zupełnie nowe i oryginalne. Baśnie Braci Grimm w kryminalnej odsłonie? Czemu nie? Agatha Christie, Sherlock Holmes i Wielki Gatsby w jednym? I to jeszcze jak! ,,Kto zabije Georgię Morgan" to opowieść o młodziutkej pannie młodej, która musi poślubić mężczyzne, którego nie kocha. Wszystko po to, by ocalić majątek rodziny. Nigdy nie myślała, że wyjdzie za mąż z miłości ale jej przyszły narzeczony ma ją naprawdę gdzieś! Do tego ktoś wysyła jej listy z pogróżkami, twierdząc, że jej wesele zakończy się pogrzebem. Sprawa jest dość pilna i wymaga profesjonalnego podejścia. Dlatego do domu przyszłych państwa młodych przyjeżdża znany i szanowany w całym Londynie detektyw Finlay, a wraz z nim jego prawa ręka i najlepszy przyjaciel Paddy. Duet zgrany niczym Sherlock Holmes i Watson stara się rozwiązać zagadkę nim będzie za późno. W międzyczasie Paddy dostaje za zadanie ochronę przyszłej Panny młodej. Szkoda tylko, że ona wcale nie chce być chroniona i cały czas gdzieś się wymyka. Ogromnie podobało mi się połączenie kryminału i baśni, vibe Sherlocka Holmesa i tajemniczej zbrodni, która mogła zostać popełniona przez niemal każdego bohatera tej powieści. Georgia i Paddy to duet tak zgrany, że ciężko było ich nie polubić. Oboje sarkastyczni, oboje zranieni przez życie, a jednak niezłomni i nadal gotowi, żeby kochać. Postaci poboczne jak zwykle dopracowane do perfekcji. Ola jest naprawdę niesamowita jeśli chodzi o budowanie swoich bohaterów i nadawanie im unikatowych cech. Żartobliwe wstawki też jak zawsze w punkt, do tego stopnia, że nie raz parskałam śmiechem, gdy ktoś wygłaszał jakiś komentarz. Mój ulubiony: ,,Policjanci dali Hildzie White tyle leków, że teraz nie wzburzy jej nawet oskarżenie o byciu prostytutką w Soho". Ale nie tylko humor liczy się w tej książce, bo Ola jak zawsze potrafi poruszyć również tematy ważne, jak miłość, zdrada, walka z traumatyczną przeszłością czy poszukiwanie samego siebie. A wszystko to w klimacie 20-wiecznych konwenansów społecznych, pięknych willi i pogoni za pieniędzmi i wiecznym szczęściem. Polecam każdą książkę autorki!!!

Ines Fox

ocenił na 9 1 dzień temu

W tym miejscu martwi wyglądają najlepiej

Catherine Reiss

"W tym miejscu martwi wyglądają najlepiej" Miejsce styku Tom 2 Catherine Reiss Wydawnictwo Nocą #współpraca_barterowa Ja...cóż to była za lektura... Przerażająca,mroczna i niezwykle intrygująca kontynuacja "W tym miejscu śpiewają potwory". Kontynuacja, która wciąga (nie napiszę, jak miejsce styku, ponieważ tam trzeba było spełnić trzy warunki)od pierwszych stron w duszny i mroczny klimat tajemniczego miasteczka. Miasteczka,w którym rządzą martwi, to oni ustalają zasady po północy. A żywi... mają swoje tajemnice, które wraz z przybiciem Maxa Kellera wychodzą na jaw. Mężczyzna poszukując swoich bliskich przekracza miejsce styku, trafia do tajemniczego miasteczka, gdzie wrogo nastawieni mieszkańcy izolują go, twierdząc, że jest niebezpieczny. Kiedy Rossana dowiaduje się kim jest nowo przybyły stara się ze wszystkich sił nie dopuścić do jego spotkania z dziećmi. Giną kolejni mieszkańcy pensjonatu nie tylko nocą,jak było do tej pory. Ktoś zabija również za dnia. Nikt już nikomu nie ufa,jedni drugim patrzą na ręce. Jakie tajemnice wyjdą na jaw? Kto zabija? Czy Max zobaczy się z dziećmi? Autorka w doskonały, ale jednocześnie wiarygodny sposób wykreowała bohaterów. Bohaterów, których losy śledzi się z zapartym tchem i gęsią skórką na ciele. Opisy działają na wyobraźnię w niesamowity sposób. Czytelnik jest w stanie wyobrazić sobie każdy detal. Catherine bardzo umiejętnie buduje napięcie, które trzyma od początku do końca. Jeśli lubisz duszne i mroczne historie polecam całym sercem, póki co,tom 1 i 2. A ja zabieram się za tom 3.

Sylwia

oceniła na 8 8 dni temu

Wyspa dusz

Piergiorgio Pulixi

Bardzo dobry, klimatyczny i mroczny thriller, gdzie pradawne rytuały i wierzenia prowadza do okrutnych morderstw, może trochę za dużo było gadania, gdzie dwie główne policjantki bez przerwy docinały sobie nawzajem i prowadziły bardzo mozolnie śledztwo, nie mogłam się doczekać kiedy bohaterki zetna się z postaciami z drugiego wątku bardziej mrocznego i ciekawszego czyli z Bastianem Ladu i jego rodziną kultem, czuję niedosyt, myślałam że autor w którymś momencie połący te dwie linie narracyjne, zakończenie jest otwarte, z niecerpliwoscia bede czekać na kontynuację, jesli takowa bedzie

kelis

ocenił na 7 5 dni temu

Ślady

Paulina Cedlerska

„Ślady” autorstwa Pauliny Cedlerskiej (Wydawnictwo Filia, Seria Mroczna Strona) Książka otrzymana w ramach współpracy barterowej. Akcja powieści rozgrywa się na Podlasiu, w okolicach granicy białoruskiej. Śledzimy trzy równoległe historie, których główną osią fabularną jest zaginięcie Ewy wraz z całą rodziną. Poznajemy wydarzenia z 1995 roku - historię Marzeny wychowującej dwójkę dzieci, z których jedno pozostaje w stanie wegetatywnym. Drugim wątkiem jest historia zaginięcia Ewy, przedstawiona z perspektywy 30 dni poprzedzających to wydarzenie. Trzecią linię czasową stanowi teraźniejszość - siostra Ewy, Monika z Mrągowa, przyjeżdża, aby przekazać policji wszystkie informacje mogące pomóc w jej odnalezieniu. To mroczna opowieść o wiejskiej społeczności Podlasia - pełna konfliktów rodzinnych i sąsiedzkich, powiązana z niejasnymi interesami przy granicy oraz lokalną legendą o wiedźmie. Wszystkie pozornie niezwiązane wątki z czasem zaczynają się ze sobą splatać, tworząc spójną i intrygującą całość. Każdą perspektywę śledzi się z dużym napięciem, chcąc odkryć prawdę o przeszłości i zrozumieć, jak wpływa ona na teraźniejszość. Największe wrażenie zrobił na mnie wątek wiedźmy - niejednoznaczny, niepokojący i celowo pozostawiony w sferze niedopowiedzeń. Do samego końca nie otrzymujemy jednoznacznej odpowiedzi, co tylko potęguje atmosferę grozy. Jej wątek jest tak dobry bo symboliczny, emocjonalny i niedopowiedziany. Bardzo doceniam wplątanie grę z folklorem lokalnym. Najmniej angażujący wydał mi się wątek Moniki, choć i on miał swoje bardzo dobre momenty - szczególnie przy kluczowych odkryciach związanych z zaginięciem Ewy. Zaskoczył mnie również zwrot akcji związany z działaniami policji - zupełnie się go nie spodziewałem. To moja trzecia książka tej autorki (wcześniej czytałem „Puste miejsce” oraz „Punkty przecięcia”) i zdecydowanie najlepsza z dotychczasowych. Fabularnie jest najbardziej dopracowana, a zakończenie - wręcz perfekcyjne. W przeciwieństwie do wielu thrillerów, gdzie napięcie opada po rozwiązaniu zagadki, tutaj utrzymuje się ono niemal do ostatniej strony, głównie dzięki częściowo otwartemu zakończeniu i pozostawieniu niektórych wątków bez jednoznacznego wyjaśnienia. To właśnie za takie nieoczywiste, działające na wyobraźnię historie można pokochać literaturę. „Ślady” to bardzo dobry thriller, który zapewnia kilka angażujących wieczorów z lekturą. Najlepiej czytać go podczas burzy, przy jednym, skromnym źródle światła - wtedy atmosfera wręcz wylewa się spomiędzy stron, przyspieszając tętno czytelnika. Moja ocena: 8/10. Zdecydowanie polecam, szczególnie fanom mrocznych historii osadzonych w podlaskich lasach.

Yivrett

ocenił na 8 4 dni temu

Co się stało z Margot Clair?

Natalia K. Palonek

Czy wykorzystałabyś swoją przyjaciółkę aby zrealizować swój cel? Szczęśliwe przykładne małżeństwo czy układ? "Zresztą żadne z nich nie było święte - ani on, ani Margot. Może właśnie z tego powodu tak bardzo do siebie pasowali i wszystkim wokoło wydawało się, że są sobie przeznaczeni. A w gruncie rzeczy byli na siebie skazani." Margot jest panią domu, żona wschodzącej gwiazdy polityki. Weszła do sławetnej rodziny wielkich Clair. Potajemnie oddaje się swojej pasji jaką jest malarstwo. Jej mąż Oskar właśnie ogłasza swoją kandydaturę na burmistrza kiedy Margot znika w tajemniczych okolicznościach. Sztab uznaje to za dobry motyw całej kampanii wyborczej. Ojciec Oskara, sławny wielki Arthur Clair człowiek starej daty i takich samych poglądów. Nie był wielkim fanem swojej synowej, zawsze mogła liczyć na jego uszczypliwości. W kręgu podejrzanych są jedynie ludzie, których małżeństwo dobrze znało, a mają oni solidne alibi na moment porwania Margot. Kto więc stoi za brutalnych porwaniem żony przyszłego burmistrza? I co właściwie ukrywa małżeństwo Clair? Czytalam i strona za strona zastanawiałam jak wiele sekretów kryje to małżeństwo. Tajemnice wyłaniają się powoli, a po chwili dostajemy kolejne wątpliwości. I cały czas towarzyszyło mi uczucie, że coś jest nie tak. Rozdział za rozdziałem napięcie rośnie. To małżeństwo i ich najbliżsi mają sporo za uszami. Zniknięcie Margot uruchomiło lawinę niespodziewanych wydarzeń, nie standardowych zachowań. Każda kolejna strona wciąga czytelnika w psychologiczną grę, a z niej nie da się wyjść tak łatwo. Nie do końca wiesz co jest nie tak i brniesz w tą historię oczekując, że finał odpowie na wszystkie pytania. Ta książka wbija w fotel. Pełna napięcia, tajemnic, które powoli wychodzą na światło dzienne. Rodzinne brudy w połączeniu z polityką przynoszą masę zaskoczeń. Jeśli szukacie dobrego thrilera z nutką psychologicznej gry, koniecznie sięgnijcie po "Co się stało z Margot Clair".

Pokusa_poczytania

oceniła na 9 3 dni temu

Żywok

Magdalena Sobota

„Żywok” to horror, który stawia na klimat zamiast tanich straszaków. Gęsta atmosfera, niepokojący las i niedopowiedzenia robią świetną robotę. Tempo bywa spokojne, ale napięcie rośnie konsekwentnie. Dla fanów mrocznych, klimatycznych historii – bardzo solidna rzecz.

Dawid Gawałkiewicz

ocenił na 8 16 dni temu

Echo kłamstw

Sylwia Bies

Bardzo dobrze się czyta tę książkę, ciekawie skonstruowana akcja. Tylko w którymś momencie robi się tak dużo zbiegów okoliczności, okazuje się się, że każdy każdego zna albo jest z nim powiązany, że robi się to nieprawdopodobne. A zakończenie jak dla mnie kiepskie.

klara123

ocenił na 7 2 dni temu

Pustka

Agnieszka Peszek

Wiktor Sosnowski staje przed dramatycznym wyborem, gdy jego ciężko chora córka potrzebuje ratunku, a tajemniczy szantażysta zmusza go do działania. Włamanie na Żoliborzu uruchamia lawinę wydarzeń, odsłaniając dawne, ukrywane zbrodnie i rodzinne sekrety. W miarę jak Wiktor zagłębia się w przeszłość, musi podejmować coraz trudniejsze decyzje. Agnieszka Peszek słynie z nieodkladalnych historii i tutaj nic się nie zmieniło. „Pustka” wciąga i angażuje już od samego początku i nie daje wytchnienia, aż do samego końca, który… następuje szybciej niż by się tego chciało. Znajdziecie tu napięcie, dużo moralnych dylematów, tajemnice z przeszłości, manipulacje i nieprzewidywalną fabułę. To idealna propozycja zarówno dla fanów gatunku, jak i dla tych, którzy chcą poznać pióro autorki. Ja przeczytałam tę książkę na jedno posiedzenie o uważam, a wręcz - jestem pewna, że nie da się tego zrobić inaczej. Bardzo wam polecam! PS. @agnieszka nie wiem czy przeoczyłam, czy w tej książce naprawdę nie pada słowo „peszek”?! 🤯

Bookholiczka_poleca Sarnecka

oceniła na 9 23 godziny temu

Hejterka. Historia pewnej nienawiści

Natasza Socha

To książka, która w prosty, ale celny sposób rozkłada na czynniki pierwsze mechanizm rodzenia się hejtu. Bez moralizatorskiego tonu, za to z uważnością na emocje i konsekwencje. Poznajemy dwie uczennice szkoły średniej. Hela jest wrażliwa, cicha, obdarzona talentem plastycznym. Anka z kolei, początkowo udająca jej przyjaciółkę, mierzy się z rozwodem rodziców. Narastające w niej poczucie złości i niesprawiedliwości potrzebuje ujścia i znajduje je w najłatwiejszym celu: Heli. Autorka bardzo przekonująco pokazuje, jak z pozoru niewinne, początkowo drobne złośliwości ewoluują w spiralę nienawiści. Każdy kolejny cios daje Ance coraz większe poczucie kontroli i satysfakcji, podczas gdy Hela powoli osuwa się w psychiczny mrok. Co gorsza, za charyzmatyczną liderką podążają inni uczniowie, traktując hejt jak formę rozrywki i rywalizując w okrucieństwie. Działają bezrefleksyjnie, aż sytuacja wymyka się spod kontroli. Hela nie potrafi się bronić, jest zastraszona i osamotniona. Inaczej reaguje dorosły, nauczyciel, który również staje się ofiarą pomówień. Jego postawa stanowi ważny kontrapunkt i pokazuje, że odpowiedzialna reakcja jest możliwa, a konsekwencje takich działań mogą być nie tylko moralne, ale i prawne. Bohaterki zostały przedstawione realistycznie, choć z pewnym uproszczeniem, które działa na korzyść przekazu. To nie jest wielowarstwowa analiza psychologiczna, lecz raczej wyraźne studium mechanizmów społecznych. Na końcu książki autorka przytacza prawdziwe historie związane z hejtem, co dodatkowo wzmacnia wydźwięk powieści. „Hejterka” jest nie tylko opowieścią, ale też ostrzeżeniem. Pokazuje obie strony konfliktu z empatią, nie usprawiedliwiając krzywdy, ale próbując zrozumieć jej źródło. To książka, po którą warto sięgnąć.

Andarielka

oceniła na 8 18 godzin temu

Zanim wydasz wyrok

Kathryn Croft

Wciągająca, miło się czyta i zapowiada obiecująco. Nie jest to jednak szczyt osiągnięć autorki. Wysoka ocena, bo lubię takie lekkie powieści, ale mężowi nie dam do czytania, bo będzie rozczarowany, napięcia porozrzucane i nic nie wnoszą do formy, a końcówka, niestety, naciągana.

Ewa Wol

ocenił na 8 2 dni temu

Diabelstwò

Maciej Lewandowski

Co powiecie na zapach cynamonu i jabłek... w domu wiedźmy? Z powodu głupiego zakładu 2 znajomych utknęła w nawiedzonym domu, a reszta ruszam im z pomocą. To dopiero początek przygód Mai, Sławka, Kuby i mojego ulubionego bohatera, czyli Michała. Nie zadzierajcie z truposzami... Horror młodzieżowy w stylu Stranger Things, z przerażającymi, gnijącymi potworami, pająkami wielkości pięści, nawiedzonym domem, gdzie wszędzie pachnie... szarlotką i innymi rogatymi stworzeniami. Dynamiczna przygodówka w przepięknym wydaniu z twardą oprawą i barwionymi brzegami. To druga część po "Grzechócie", który sobie niestety troszkę zaspojlerowałam. Autor umiejętnie buduje klimat: od pierwszych stron czytelnik zostaje zanurzony w świecie pełnym niepokoju, niedopowiedzeń i symboliki. Dużą rolę odgrywa tu język — styl bywa stylizowany, momentami archaizowany, co wzmacnia atmosferę i nadaje historii charakter niemal legendy. Duże tempo akcji, pościgi, ucieczki przed umarlakami i świetne poczucie humoru Lewandowskiego nadają uroku opowieści. Czekam na trzecią część z Michałem w roli głównej mam nadzieję! 🌶

nika_z_kryminalem

ocenił na 8 1 dzień temu

Posoka

Agata Sobisz

Jeśli zachwyciła cię Stara Słaboniowa i Spiekładuchy, to w Posoce znajdziesz godną następczynię. Zachwyciła mnie ta powieść (a właściwie szereg ściśle powiązanych ze sobą opowiadań),jest tak niezwykła i barwna, przepełniona klimatem dawno przebrzmiałej polskiej wsi, podlaskiej, pełnej wiary w świat nadnaturalny. Ponadto ujęło mnie zgrabne połączenie wątków jednego z opowiadań z Janem Rokickim, bohaterem z Uniwersum Powiernika (F.M. Piątkowskiego). Czekam na obiecany dalszy ciąg:)

Beata

oceniła na 10 9 dni temu

Morderca w masce nō

Malenka Ramos

❗️W teatrze śmierci każda twarz nosi maskę, a za nią czai się zbrodnia...❗️ Jest to jedna z lepszych książek, które przeczytałam w ostatnim czasie. Kiedy w labiryncie barcelońskiego metra zostaje znalezione pierwsze ciało nikt się nie spodziewał, że będzie to początek czegoś niewyobrażalnego i wstrząsającego nawet dla prowadzących śledztwo. Kluczową sprawą jest właśnie maska nō budząc strach i przerażenie. Maski te zazwyczaj potrzebne są w teatrze, lecz w tym przypadku jest ona kluczem w sprawie zbrodni, ktorych będzie bardzo dużo w powiesci. Ciężko jest wyczuć kto stoi za śmiercią tych osób i nie wiadomo za jakie grzechy spotyka ich taka kara. Śledczy mają ciężkie zadanie do wykonania a strach wokół rośnie bo nie wiadomo kto będzie następny. Bardzo mi się książka podobała a jeszcze lepiej mi się ją czytało. Bardzo byłam ciekawa zakończenia i sprawcy całego zamieszania oraz sprawy sprzed lat, która była początkiem lata wstecz. Co takiego się wtedy wydarzyło, że śmierć musiała dosięgnąć tyłu ofiar ? Nie będę zdradzać... Polecam jak najbardziej i zachęcam do przeczytania tego świetnego kryminału, od którego nie da się oderwać.

Czytaanna

oceniła na 10 15 dni temu

Cytaty z książki W tym miejscu cienie nigdy nie zasypiają

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki W tym miejscu cienie nigdy nie zasypiają