W twych ramionach

Trudno dokonać jednoznaczej oceny. Czyta się szybko, początek historii bardzo oryginalny, wciągający, po jakimś czasie robi się nudnawo, a pod koniec irytująco. Książka wydaje się zupełnie niespójna, bohaterom całkowicie zmienia się charakter, a im dalej tym więcej absurdalnych zbiegów okoliczności.

Devlin miał dziesięć lat, gdy na jego oczach angielski oficer ściął głowę jego ojca. Wtedy też poprzysiągł zemstę, którą przez lata skrupulatnie realizował. Teraz, lata później nadszedł moment na ostateczny cios mający całkowicie pogrążyć znienawidzonego wroga. Wydaje się, że los się uśmiechnął do Devlina. Przypadkiem dowiaduje się, że do Anglii zmierza bratanica wroga. Postanawia ją więc porwać i zażądać nierealnego okupu. Nie wie jednak, że trafi na żywiołową Amerykankę, która nie tak łatwo da się podporządkować. ,,Nagroda" to typowy, bardzo przewidywalny romans historyczny. Zderzenie mężczyzny opętanego przez chęć zemsty z żywiołową, młodą damą musi wywołać w nich zmianę i namieszać w ich życiu. Długo opierają się uczuciu (szczególnie on) oraz robią wszystko na przekór. Oczywiście, nie brakuje niedopowiedzeń, urażonej dumy, wydumanego poczucia honoru, tajemnic z przeszłości oraz czarnych charakterów chowających się po kątach by zaatakować. Dodatkowo, żeby jeszcze bardziej skomplikować sytuację, gdzieś w tle przewija się wojna pomiędzy Anglią i Stanami Zjednoczonymi. ,,Nagroda" z pewnością niczym nie zaskoczy. Nie jest w żaden sposób odkrywcza czy wyróżniająca się. Jest bardzo typową ale przez to bezpieczną lekturą. Przyznam, że sama zaczytywałam się w takich książkach lata temu a teraz już mnie trochę nudzą bo jeśli już po nie sięgam to chcę coś więcej: iskierki humoru, chemii pomiędzy bohaterami lub chociaż złudzenia magii czy romantyczności. Tutaj to trochę zawodzi. Fajna, schematyczna opowieść ale raczej do szybkiego zapomnienia.

Piękna, czarująca Aleksandra Wilton chce wyjść za mąż tylko z miłości poczuć się kochana,żeby ktoś ją pokochał.Jednak nie może znaleźć tego jedynego, który wzbudziłby w niej żywsze uczucia, prawdziwą namiętność. Ojciec dziewczyny zatroskany, zaniepokojony o przyszłość własnej córki zmuszą ją, na mocy testamentu,pod tą groźbą utraty środków do życia, do poślubienia takiego mężczyzny, kto odziedziczy majątek cały jako ten siódmy hrabia Hartford. Lecz się okazuje, że nie jest on nim, jak się okazuje jej daleki kuzyn Geofirey. od lat jest w Aleksandrze bez pamięci zakochany bardzo ją kocha, a to jest nieznany nikomu już przystojny, mądry i dumny Niall MacDonald Szkot. Oburzona dziewczyna i nagle sprzeciwiona temu co ma nastąpić to wydają się do pokonania.A warunki testamentu pociągają za sobą tą całą serię niefortunnych, tajemniczych wypadków, które mają się wydarzyć. Romans bardzo fajny, przyjemny, ciekawa fabuła, akcja wartka i trzyma w dobrym napięciu. Pisarka Joan Wolf stworzyła bardzo dobrą,świetną książkę miło się zrelaksowałam dla odprężenia czasami lubi po coś lekkiego sięgnąć i przeczytać, a ta książka mnie wciągnęła,zaciekawiła od początku do końca fajnie się czytało.

Temperamentna guwernantka z niezbyt chlubną przeszłością i sztywny były żołnierz, ojciec sześciu żywiołowych córek, plus owe córeczki z piekła rodem tworzą mieszankę wybuchową, która wielokrotnie wywołuje uśmiech na twarzy czytelnika. Duża dawka endorfin gwarantowana. Książka została napisana z humorem i lekkością, która zapewnia świetną zabawę podczas lektury. Bardzo polecam!

Już dawno nie czytałam tak dobrego romansu. Całkowicie zatopiłam się w historii Samanthy i Gabriela, ciężko było oderwać się od niej chociaż na chwilę. Genialnie napisani, wielowymiarowi bohaterowie, powoli rozkwitające uczucie, a to wszystko okraszone błyskotliwymi dialogami, momentami wręcz ociekającymi ironicznym humorem. Niezwykle ciepła, podnosząca na duchu, a momentami zaskakująca opowieść. Polecam z całego serca, jeden z najlepszych romansów jakie czytałam!

Miła książka, zwłaszcza gdy czuje się zapotrzebowania na romantyczne historie z happy endem. Wiadomo, nie ma co oczekiwać jakiegoś wybitnego dzieła, ale tak na zabicie czasu w sam raz. :) A książkę czytało się na tyle przyjemnie, że pewnie przeczytam resztę z tej serii.

Przyznam, że nie wiem, co napisać. Spodziewałam się, że będzie to lekki i przyjemny romans, a wcale taki nie był. Zawiła akcja mimo skromnej liczby bohaterów wprowadziła zamęt do mojej głowy. Proste życie Elisabeth komplikuje się, gdy umiera jej ojciec. Jako silna i niezależna kobieta (co dziwne, jak na tamte czasy) wyjeżdża do Bostonu, żeby znaleźć ukochanego, którego widziała tak krótko. Super, rzuć wszystko, co masz i pędź za miłością! Ale jasne, przecież to romans, więc tak, biegniesz i chwytasz się jedynej nadziei. A więc płynie statkiem, a tam się okazuje, że wszystkie marzenia, nadzieje legły w gruzach, w dodatku poważnie choruje... i poznaje brata swojego ukochanego, bo ukochany zniknął. Ciekawa lektura, pełna psychicznej brutalności i dla mnie nie do końca zrozumiała - bo skoro Liz jest taka silna i niezależna, to czemu nie mówi wszystkiego, co myśli? Ale owszem, warto poczytać, podziwić się i spróbować wczuć w klimat tamtych czasów.

Lekki, przyjemny romans ze sporą dawką humoru. Historia zaczyna się niestandardowo, bo oto ona porywa jego i zaciąga siłą przed ołtarz, a wszystko po to, by zakończyć dawną rodzinną waśń. Dalej jest już co prawda standardowo, lecz wciąż miło się czyta - okazuje się, że namiętność łącząca ich przed laty nie wygasła, a na domiar tego pojawia się coś więcej. Bohaterów polubiłam od pierwszych stron. Fiona to zdecydowana, silna kobieta z niemałą skłonnością do despotyzmu, a Jack to w gruncie rzeczy szuja jest, ale taka sympatyczna. Wątek paranormalny, czyli klątwa ciążąca nad rodem Fiony w wyniku której nastrój MacLeanów ma wpływ na pogodę, stanowi ciekawe urozmaicenie i powoduje zabawne sytuacje. Jest to dobra historia na poprawę nastroju i zrelaksowanie się, z gatunku tych, które czyta się z uśmiechem na ustach.

Książka, którą czyta się szybko i lekko, jest to historia przy której pośmiejemy się, odpoczniemy, zrelaksujemy, zapomnimy o trudach dnia, przy której poznamy ociupinkę historii wywłaszczania szkockich górali, którzy szykują się do powstania. Historia miłości i małżeństwa per procura młodziutkiej Anne, filigranowej osóbki, ale jakże twardej i wielkiej duchem. Dziewczyna, która pomimo swojego delikatnego wyglądu, potrafiła zaprowadzić porządek w wielkim zamku i z tymi postawnymi, silnymi mężczyznami. Małżeństwo per procura, obcy nieznany kraj, wielki i zimny zamek, nieprzychylny i ekscentryczny mąż lord Aidanem Tiebauldem, nieznane życie w klanie, to wszystko zupełnie jej nie zraziło – została i świetnie wręcz oskarowo sobie z tym wszystkimi nowościami poradziła. ,,Zamek’’ na spokojnie przeczytałam przez dwa wieczory, ale nie żałuje uwierzcie mi była to świetna odskocznia od mojej ciężkiej pracy w dużej firmie ,,korpo''. Dla zmęczonych i zmaltretowanych trudami dnia codziennego Polecam Gorąco.

Niezwykłe pióro pisarki z lekkością napisany romans historyczny,wzruszyłam się w czasie czytania tej wspaniałej,intrygującej książki. Uwielbiam takie poczytać,ta ma wachlarz różnorodnych emocji,wrażeń ciekawych,oczarowana jestem lekturą. Fajny romans warty przeczytania,sięgnę oczywiście po pozostałe romanse historyczne autorki.

Nie wiem za bardzo co napisać mogę powiedzieć że naprawdę spodobała mi się ta historia i nie ma co do niej żadnych zastrzeżeń, trzymała mnie w napięciu i już nie mogłam się doczekać końca - by dowiedzieć się co stanie się z głównymi bohaterami. Chwilę z tą książką zaliczam do przyjemnych szkoda że tak szybko ją przeczytałam dosłownie zjadłam ją w 5 minut😁 Nie było chwili nudy cieszę się że co chwila coś się działo i wszystko trzymało się kupy😊

Widzę, że książka ma tu opinie słabe ale mi się bardzo podobała. Nie jest to literatura wysokich lotów natomiast kilka perełek z wydawnictwa Da Capo pamiętam do tej pory i jest wśród nich właśnie omawiana pozycja. Książka bardzo wciąga, akcja wartka, zaskakująca, nie raz i nie dwa roześmiałam się podczas lektury. Z czystym sercem mogę polecić bo warto.

Muszę przyznać, że czegoś mi w tym wszystkim zabrakło.. Akcja porywa od pierwszych stron i nagle... Choć wiele się dzieje mam wrażenie, że wszystko zaczyna toczyć się w zwolnionym tempie, bez porywów. Mimo tego odczuwałam przyjemność czytając tę książkę i daję tej pozycji dużego plusa za wykreowane postaci głównych bohaterów

To moje drugie spotkanie z tą autorka,pierwsze było trochę rozczarowujące.W tej historii porwało mnie wszystko:sposób narracji,bohaterowie,bieg wydarzeń... Willl-główny bohater męski-artysta,wolny duch nie znoszący ograniczeń z jednej strony.Z drugiej-człowiek obciążony rodzinnymi zobowiązaniami,następca swego wysoko urodzonego ojca.Ciążą na nim obowiązki,ojciec chciałby nim kierować,ale Will nie jest tak potulny jak chciałby tego jego ojciec-tyran.Will jest głęboko wrażliwy,lecz ukrywa swoje uczucia przed innymi.Zraniony przez ojca,który chce go obwinić o śmierć młodszego syna.Will rzeczywiście ma poczucie winy,trochę nielogiczne ale jednak ma.Za wszystko co złe chce się odegrać na ojcu.To z zemsty kupuje a następnie poślubia indiańską niewolnicę Szybkonogą.Wie,że dziewczynę jest biała,ale przez długi czas traktuj ją jak niemądrą dzikuskę,bez własnego rozumu. Margery-nie pamięta swojej przeszłości,nie wie kim była,wspomnienia wracają do niej tylko w snach,zresztą są to wspomnienia mocno fragmentaryczne.Jest nieufna,zachowuje się tak jak nauczyła się w indiańskiej niewoli.Chce bezwzględnie zadowolić swojego nowego właściciela.Gdy ten ją poślubia dziewczyna jest mu oddana,we wszystkim posłuszna.Otacza go miłością i czcią,chce zaspokajać wszystkie potrzeby męża.A ten zawozi ją do swego rodzinnego domu i porzuca.Zostawia Margery w obcym dla niej kraju,w domu kompletnie obcych jej ludzi.Nie interesuj go w jaki sposób Margery poradzi sobie z wrogością jego ojca.Interesuje go wyłącznie zemsta.Na szczęście kobiecie przychodzi z pomocą teściowa-Olivia.To ona kieruje edukacją Margery,pomaga jej we wszystkim.Jest dla niej nie tylko mentorką ,ale i zastępczą matką. A potem wraca Will.Po dwóch latach nieobecności,myśląc ,że żona przyjmie go z otwartymi ramionami,że nadal będzie go czcić, kochać i spełniać wszystkie jego zachcianki.Przecież wrócił jej pan i władca.Tymczasem jego żona jest zupełnie inną osobą.Zmieniła się nie tylko zewnętrznie ale i wewnętrznie.Jest inteligentna,ma swoje zdanie,którego potrafi z przekonaniem bronić,jest niezależna i świadoma własnych zalet.Ku zaskoczeniu Willa jest też matką (i tutaj ukłony w stronę autorki za sposób w jaki przedstawiła Willowi jego synów :) ).Musi upłynąć sporo czasu i wiele zdarzeń,by Margery wybaczyła mężowi ,by mógł on odzyskać jej miłość i zaufanie.Nie przyczynia się do tego bynajmniej upór Willa z związku z jego chorobą -mężczyzna jest uparty,nie chce poddać się operacji,próbuje nawet szantażu,byle tylko żona go nie opuściła.Na szczęście nad wszystkim czuwa jego matka(wówczas już wdowa).To Olivia uspokaja,łagodzi napięcia,podsuwa rozwiązania.To dzięki niej Margery poznaje wrażliwość męża,jego skrywane uczucia przenikające przez jego rysunki i obrazy. No i jeszcze jedno-tajemnica pochodzenia Margery.Wyjaśnia się właściwie przez przypadek.Oto kobieta słyszy pewne nazwisko i nagle przypomina sobie,że to nazwisko nie jest jej obce.Więcej-należało do niej.Później przypomina sobie jeszcze parę imion i voila-tajemnica jej pochodzenia jest wyjaśniona.Pozostaje tylko odnaleźć jej krewnych.Nie jest to bynajmniej trudne-oto jej brat okazuje się być szkockim księciem,który rozpoznaje ja po bliźnie na stopie.Margery zostaje więc przyjęta na łono cudem odzyskanej rodziny.I właśnie takie rozwiązanie zagadki nie jest dla mnie satysfakcjonujące.Zbyt przypadkowe,jakby autorka nie miała pomysłu na połączenie bohaterki z jej rodziną.Nie jest też wyjaśniony sen Margery,kiedy to śnili się jej bliscy i ktoś mówił,że nie może ona paść ręce Czarnego Douglasa.Miałam nadzieję,że autorka pójdzie raczej tym tropem,że Magrery lub jej mąż będą próbowali wyjaśnić,kim jest ów człowiek,dzięki czemu dowiedzą się kim byli rodzice dziewczyny. W każdym razie,mimo drobnych niedociągnięć,książka bardzo mi się podobała.Czytało się ją płynnie,bez żadnych dłużyzn i błędów.Akcja była bardzo prawdopodobna.Podobało mi się również to,że metamorfoza bohaterki nie była kwestią kilku dni czy tygodni.Była bardziej rozciągnięta w czasie,ale to właśnie dzięki tej rozciągłości czasowej wydaje się ona prawdziwsza.

Historia Kopciuszka, który wcale nie był taki brzydki jak mu się wydawało i księcia, który ciężko łączył fakty. Lizzie podkochuje się od dziecka w sąsiedzie czyli Tyrellu, człowieku majętnym i utytułowanym. Ona także wpada mu w oko, a nawet budzi fascynację, ale ma zaniżone poczucie własnej wartości, więc tego nie dostrzega, poświęca się dla ludzi których kocha i tym samym rujnuje sobie reputację. Z największego błędu, który rozpoczyna się na balu maskowym, powstaje jednak najpiękniejszy początek. Książkę przeczytałam na raz, ale im bliżej byłam końca, tym bardziej mój zachwyt malał.  Autorka ma niewątpliwy talent do psucia tego, co stworzy. Już po raz drugi to samo. Nieświadomie, jak mi się wydaje, wyolbrzymia negatywne cechy postaci oraz stwarza pozory, które z biegiem akcji nie mają pokrycia w działaniu bohaterów. Pomimo całej sinusoidy emocji, jakie towarzyszyły mi podczas czytania, daję siedem gwiazdek. Koniec końców podobało mi się. Poza tym Georgie i Rory mnie kupili :) Lubię gdy na drugim planie także kwitnie miłość.

Zaczęło się całkiem obiecująco, ale z czasem moje zainteresowanie losami bohaterów i samą historią zaczęło słabnąć. Połowa książki to docinki głównych bohaterów i wzajemne podchody, druga połowa to drama z więzieniem i oskarżeniem o zabójstwo. O ile na początku cięte dialogi Elizabeth i Luciena mnie bawiły, szybko zaczęłam odczuwać przesyt spowodowany wszechobecnym humorem. Później z kolei zrobiło się zbyt łzawo i dramatycznie. Bohaterowie nie wzbudzili u mnie jakiejś większej sympatii. W ogóle mam wrażenie, że jest to dość uwspółcześniony romans historyczny, jak dla mnie brak tu regencyjnego klimatu.

Tak, jak przewidywałam - druga książka z cyklu Garrick równie dobra, jak Cygański lord, chociaż poprzednia jest jednak nieco wyżej w mojej ocenie. Tu mamy mnóstwo nieporozumień, zbiegów okoliczności, automatyczne i błędne zrozumienie sytuacji, a przede wszystkim brak zaufania. Podobała mi się Jo ze swoim twardym charakterem i poczuciem honoru. Hrabia praktycznie od wyjazdu Jo w rozmyślaniach - było tak, czy nie? winna, czy niewinna? a może ja jestem winny? co przedtem, co teraz, co w przyszłości..., gdyby to nie był romans, można pomyśleć, że to zgoła filozoficzne dywagacje. Sama końcówka jednak nieprzewidywalna. Sprawdza się, jak zawsze zresztą - podstawą wszystkiego jest zaufanie, zwłaszcza jeżeli mówimy o uczuciach.

Moja kolejna pozycja Karyn Monk i cóż mogę powiedzieć... świetna! Podobała mi się tak, jak poprzednie, a może nawet bardziej. Charlotte - nieśmiała i choć ułomna - absolutnie niezłomna. Jako dziecko żyjąca z brutalnym ojcem i znająca ciężkie życie na ulicy, prowadzi przytułek dla prostytutek i złodziei. Mamy też Harrisona - hrabiego, byłego przestępcę, szukającego człowieka, który w ramach zemsty chce ujawnić i wykorzystać przeszłość lorda. W wątku kryminalnym, w który wciąż uwikłani są bohaterowie pojawia się złodziej klejnotów - Czarny Cień i ojciec Charlotte. Walcząc ze swoimi demonami z przeszłości i obecną trudną sytuacją Harrison i Charlotte obdarzają się zaufaniem i poznają uczucie, o którym nie myśleli, że istnieje. Akcja toczy się bardzo szybko, a cała historia wyjątkowo wzruszająca. Gorąco polecam!