W linii prostej

Name: W linii prostej
Rating: 6,5 (72 reviews)
Author: Damien Boyd
ISBN: 9788328325807

Damien Boyd

6,5 / 10

72 ocen

46 opinii

Editio

Wydawnictwo: Editio Cykl: Komisarz Nick Dixon (tom 1) Seria: Editio Black kryminał, sensacja, thriller

192 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Cykl:: Komisarz Nick Dixon (tom 1)
Seria:: Editio Black
Tytuł oryginału:: As The Crow Flies
Data wydania:: 2017-08-17
Data 1. wyd. pol.:: 2017-08-17
Data 1. wydania:: 2015-01-15
Liczba stron:: 192
Czas czytania: 3 godz. 12 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788328325807
Tłumacz:: Krzysztof Krzyżanowski

więcej

Jake Fayter odpadł od skały i runął w dół z wysokości kilkudziesięciu metrów. Jego śmierć stanowiła zagadkę, której do tej pory nikt nie rozwikłał. Był świetnym wspinaczem, który skrupulatnie planował każdy krok i drobiazgowo rozpracowywał każdą trudniejszą trasę. Należał do tych, którzy przesuwają własne granice. Nie bał się ryzykować własnego życia, aby ratować partnera w krytycznym momencie. Wydawało się, że to po prostu nieszczęśliwy wypadek spowodowany przeoczeniem czy zwykłym błędem...

Komisarz Nick Dixon wiedział jednak, że Jake nigdy by sobie na niego nie pozwolił. Był kiedyś partnerem wspinaczkowym Jake’a, znał jego styl, zawdzięczał mu nawet życie... Kiedy Dixon został poproszony o nieformalny udział w dochodzeniu, nie podejrzewał, w jakie mroczne sprawy przyjdzie mu się zagłębić. W miarę poznawania szczegółów dotyczących życia Jake’a Dixon uświadamia sobie, że ma do czynienia z czymś tajemniczym i groźnym. Gdy zbliży się do odkrycia prawdy, śmiertelnych ofiar zacznie przybywać... Starannie przedstawione tło wydarzeń, realistycznie odmalowana atmosfera i wciągająca narracja powodują, że nie można oderwać się od kart książki!

Sięgnij po pierwszy tom cyklu o komisarzu Dixonie, który na Zachodzie budzi niegasnący entuzjazm u miłośników dobrego kryminału.

Średnia ocen

6,5 / 10

46 opinii 72 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup W linii prostej w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,4

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Opinia społeczności i

W linii prostej

Kiedy wytrawny wspinacz górski ginie, spadając z wysokości kilkudziesięciu metrów, a nic nie wskazuje na motyw zabójstwa, sprawę można zamknąć. Tylko czy właśnie tak jest? Czy runięcie w obecności wielu osób było czystym przypadkiem. Komisarz Nixon ma osobisty interes w rozwiązaniu tej zagadki. Znał denata i wiedział o jego wielkim doświadczeniu. Nadeszła okazja do oddania dawno zaciągnięty długu. Nick Dixon nie należy do ludzi, dających sobie dmuchać w kaszę. Jego spostrzegawczość i dociekliwość doprowadza do zaskakujących wniosków. Okazuje się, że policja również nie przyłożyła się należycie do przebiegu śledztwa. Przesłuchania wyłaniają zaskakujące fakty z życia Jake Faytera, który jak się okazuje był dilerem narkotyków i złodziejem ptasich jaj sokołów wędrownych. Ktoś jednak nadal zabija. Krąg podejrzanych się zatacza, a sceny finałowe są efektowne. "W linii prostej" otwiera serię książek traktujących o rozwiązywaniu zagadek komisarza Nicka Dixona. Tom pierwszy nie należy do najobszerniejszych objętościowo, ale mimo wszystko akcja jest ciekawa i fabuła jest interesująca. Podoba mi się główna postać komisarza, który jest człowiekiem spoza układów. Autor wykreował ciekawe postacie, a sama historia jest oryginalna. Nie słyszałem o złodziejach...jajek ptasich. Polecam.

Zgłoś

2203

1006

Oceny książki W linii prostej

Średnia ocen

6,5 / 10

72 ocen

Twoja ocena

0 / 10

1 ocen

2 ocen

7 ocen

27 ocen

22 ocen

12 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

1663

138

Magdah

20.07.2022

4 / 10

Na półkach:

Fabuła książki prowadzona jest w formie zwięzłej, suchej relacji. Dodam że strasznie mnie to denerwowało
Brakuje w niej przede wszystkim przemyśleń, opisu uczuć głównego bohatera.
Książka bardziej przypomina plan- zarys fabuły.
Często powtarzana w dialogach relacja ze śledztwa, powoduje że czytelnik traci zainteresowanie opisywaną historią.
No i te niektóre sformułowania zawarte w książce są dziwaczne. Dialogi są toporne.
Typowa angielska powściągliwość?
Książka niestety mnie nie porwała i z pewnością nie sięgnę po kolejne tomy.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

191 użytkowników ma tytuł W linii prostej na półkach głównych

Chcę przeczytać 110
Przeczytane 80
Teraz czytam 1

44 użytkowników ma tytuł W linii prostej na półkach dodatkowych

Posiadam 32
Egzemplarz recenzencki 3
Ebooki 2
2018 2
Kryminał 2
2017 2
Przeczytane 2017 1

Inne książki autora

Więcej

8,0

Dead Lock Damien Boyd

7,0

Heads or Tails Damien Boyd

8,0

Death Sentence Damien Boyd

7,0

Dead Level Damien Boyd

8,0

Swansong Damien Boyd

8,0

Head In The Sand Damien Boyd

więcej

Damien Boyd

Urodził się w Londynie. Jest prawnikiem, specjalistą prawa karnego, i bardzo popularnym autorem powieści kryminalnych. Pisząc swoje książki, niejednokrotnie czerpie pomysły z własnych doświadczeń zawodowych i z akt Koronnej Służby Prokuratorskiej.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Tak sobie wyobrażałam śmierć

Johanna Mo

Na wstępie powiem, że nie jest to wybitna książka, ale jest w w niej coś takiego, co sprawia, że czyta się ją naprawdę szybko, chcę się poznać dalsze losy, no i na końcu poznać sprawcę całego zamieszania! Dodatkowo apetyt na zakończenie wzmaga fakt, że jedno morderstwo goni drugie... Poznajemy główną bohaterkę Helene Moback, która po traumatycznym okresie wraca do pracy komisarza. Od początku zostaje rzucona na głęboką wodę i razem z nową grupą dochodzeniową bierze udział w rozwikłaniu sprawy - śmierci młodego chłopaka, który ginie wpadając pod pociąg. Przyznaje, że polubiłam się z postaciami występującymi w tej historii, chociaż ich kreacja mogłaby być pełniejsza. Autorka skupiła się na ogólnej charakterystyce, trochę spłycając ich rolę. Może to nie wyrzut, ale lekka dygresja. Pleciona nićmi akcja, która zaplata w siebie kolejne ofiary nabiera tempa, ale nie w sposób przesadny. Akcja się toczy, ale swoim indywidualnym rytmem, który na koniec zaskakuję. Intrygujące wątki psychologiczne, które zostały wplecione w fabułę bardzo mnie zaciekawiły. Obraz straty, sposób radzenia sobie z gniewem i niesprawiedliwością, a także codzienność przypominająca o tym dlaczego człowiek walczy. Jaka trauma wpływa na pracę Pani komisarz? Dlaczego ktoś zabija ludzi w metrze? Czy ofiary są wybierane przypadkowo czy są ze sobą powiązane?

Zaczytanazuzana

oceniła na 6 4 lata temu

Ubezwłasnogłowieni

Stuart MacBride

Półgłowi Jakiś ten tytuł przez całość lektury mi nie pasowal, za długi jest. Za to pomysł lobotomii na mordercach jest całkiem w porządku. Powieść jest zgrabnie napisana choć nie pałałem zbytnio sympatią do głównego bohatera. Taki jest niecharakterny. Opis na okładce nie trafiony, wydaje się jakby miał nie wiele wspólnego z rzeczywistą treścią. Całość to thriller w niedalekiej przyszłości, tylko że za łatwe to całe hakowanie (policyjnych baz itp.) i za mało inwigilacji ludzi, wszechobecnych kamer, do czego przyzwyczaiło mnie SF. Dlatego miejscami historia stawała się niepoważna, za łatwa i szybka. Są przebłyski świata przedstawionego, jakis kryzys, jakieś nowe Stany Zjednoczone, jakiś syndrom VR, ale nic nie jest wyjaśnienie, widocznie z braku możliwości (pomysłu) czy miejsca. Mimo tych narzekań końcówkę czytało mi się szybko i z przyjemnością, ogólnie nie czułem wcale znudzenia podczas czytania. To zdecydowany plus tej książki.

rid1625

ocenił na 6 4 lata temu

Tajemnica wyspy Flatey

Viktor Arnar Ingólfsson

Tajemnica wyspy Flatey to kryminał, który płynie własnym, niespiesznym rytmem – niemal tak, jak fale rozbijające się o brzegi tej odciętej od świata islandzkiej osady. Autor zabiera nas w podróż do lat 60. XX wieku, kreśląc obraz społeczności żyjącej według surowych zasad natury, wyznaczanych przez pozyskiwanie foczych skór, zbieranie edredonowego puchu i oczekiwanie na statek pocztowy. To mikroświat zamknięty w kilku najważniejszych punktach: kościele, szkole, bibliotece i pomoście. Wszystko zmienia się w momencie odnalezienia zwłok na jednej z okolicznych wysp. Książka to jednak nie tylko zagadka kryminalna, ale i fascynujący wgląd w islandzką historię oraz dawną literaturę. Wszystkie nici śledztwa łączą się z legendarnym kodeksem Flateyjarbók i zawartą w nim tajemnicą. To literacka podróż w czasie, w której mroźny wiatr Islandii czuć na każdej stronie. Jeśli kocha się skandynawski chłód i staromodne śledztwa, to Tajemnica wyspy Flatey Cię ne sprawi zawodu.

Sylwia Jaskula

oceniła na 8 8 dni temu

Po własnych śladach

Mariusz Koperski

Nie spodziewałam się po tej książce zbyt wiele: nieznany autor, cykl „Zakopiańska powieść kryminalna”. Właśnie ze względu na ten podtytuł wypożyczyłam „Po własnych śladach”. Chciałam przeczytać coś lekkiego, co dzieje się w malowniczym Zakopanem. I dostałam to, czego się spodziewałam, na dodatek całkiem zręczną zagadkę kryminalną, sympatycznych bohaterów, lekko zarysowane wątki psychologiczno- obyczajowe. No i dobrze oddane zimowe Zakopane, któremu nawet jego przeciwnicy nie mogą odmówić specyficznego uroku. Styl autora jest prosty, nie zachwyca specjalnie, ale i nie razi, czyta się gładko. I jeszcze jedna zaleta: niewielka objętość, więc nie ma sztucznego rozdymania wątków. Zamówiłam już w bibliotece tomy: 1,3 i 4. Zobaczymy, jak autor się rozwinie.

betsy

ocenił na 6 4 lata temu

Miasto świętych i złodziei

Natalie C. Anderson

Tina ma szesnaście lat i jest kimś kogo nie ma. Żyje na ulicy, pośród przestępców by stać się złodziejką i włamywaczką idealną. Potrafi przeniknąć tam gdzie nikomu się nie udało. Teraz jednak cele jej szefów są zbieżne z jej własnymi. Wreszcie ma szansę zemścić się na kimś kogo podejrzewa o zabicie jej matki. Tylko, że włamanie, które ma się stać początkiem końca zamożnego białego przedsiębiorcy nie przebiega tak jak powinno. Zostaje nakryta przez jego syna, Michaela, który kiedyś był przyjacielem Tiny. Po opisie spodziewałam się, że ,,Miasto świętych i złodziei" będzie mocną, wyrazistą opowieścią o mrocznych stronach Kenii. I trochę takie jest ale brakuje tam najważniejszej informacji, że jest to książka skierowana raczej do młodzieży i dlatego perspektywa jest mocno złagodzona. Pokazany jest bezwzględna rzeczywistość z jaką muszą mierzyć się dzieci i młodzież, odkrywane są mroczne oblicza pozostałości kolonializmu i ciemne strony przedsiębiorstw funkcjonujących w Afryce, jednak czuć, że nie jest to pełny obraz. Rzeczywistość filtrowana jest przez oczy sprytnych szesnastolatków, którzy pakują się w niebezpieczne sytuacje a potem bez większych obrażeń z nich wychodzą. To co złe i straszne dzieje się komuś innemu lub jest opowieścią opartą na niedopowiedzeniach. Ale nawet to mocne złagodzenie nie ukrywa prawdy o Afryce, jako o kontynencie gdzie akty bestialstwa są bezkarne, gdzie panuje bezprawie a na sprawiedliwość trzeba długo czekać, o ile w ogóle można. ,,Miasto świętych i złodziei" to z pewnością ciekawa książka. Pełna akcji i niebezpieczeństw. Pozornie lekka przygodówka, która chowa w tle znacznie mroczniejszą historię. I właśnie dla tego tła warto sięgnąć by zobaczyć coś więcej.

deana

oceniła na 6 18 dni temu

Obserwator

D. B. Thorne

Książka z perspektywy ojca szukającego córki, czyli jedna z moich ulubionych perspektyw. Bardzo lubię książki psychologiczne i kryminalne. Podobało mi się zachowanie i opisanie emocji głównego bohatera, nie wszystkie aspektyw wydawały mi się sensowne, a niektóre były dla mnie trochę naciągane, ale książka była przyjemna.

Nikodem Sz

ocenił na 8 8 miesięcy temu

Uwikłana. Królowa narkotyków, tajna agentka, zakładniczka

Bruce Porter

Dla fanów narkotykowe tematyki jest to dobra pozy ja. Autor podaje wiele faktów i zabiera w podróż po narkotykowym świecie. Ja akurat nie jestem fanką tego tematu i mnie ta książka zmęczyła. Szczególnie opis policyjnych działań. Te rozdziały, które opowiadały o życiu Pilar lepiej się czytało.

leskik1

ocenił na 6 4 lata temu

Belfer

Katerina Diamond

Belfer " - to bardzo mocny , brutalny thriller psychologiczny z często wykorzystywanym w literaturze motywem zemsty . Dostajemy tutaj zgrabnie skonstruowaną historię, która do końca jest tajemnicą. Była zbrodnia, więc musi być kara. Ofiara staje się katem. Fabuła mroczna, przesiąknięta brutalnością . Polecam

bettysolo

ocenił na 7 2 lata temu

Dzikie królestwo

Gin Phillips

O tym jak może się skończyć przyjemne popołudnie w ogrodzie zoologicznym. Główna bohaterka wraz z kilkuletnim synkiem spędza dzień w zoo i właśnie zbiera się do wyjścia, gdy orientuje się, że na teren ogrodu wtargnęli uzbrojeni napastnicy. Kobieta musi więc znaleźć takie miejsce, w którym będzie mogła się ukryć, ale będzie też w stanie kontrolować, co się dzieje. Ochrona dziecka jest jej największą motywacją, ale ono samo jest dla niej poważnym balastem - nie może długo trwać w milczeniu, nie potrafi wytrzymać głodu, spowalnia ją w ruchu itp. W międzyczasie bohaterka będzie też zmuszona do kilku trudnych moralnie decyzji. Mam wrażenie, że ta książka to bardzo zaprzepaszczony potencjał. W założeniu jest to thriller, brak tu jednak typowej dla tego gatunku wartkiej akcji czy dramatycznych zwrotów. Ponieważ główną strategią przetrwania jest siedzieć w kryjówce cicho i nieruchomo, bohaterka przez większość czasu nie ma zbyt wiele do roboty, ale za to dużo rozmyśla, głównie o swoim dzieciństwie i macierzyństwie. Nie da się ukryć, że jest to książka bardzo pozbawiona jakiegoś większego napięcia i właściwie ani na chwilę nie czuje się w niej realnego zagrożenia. Końcówka sprawia wrażenie jakby była trochę niedopisana, a zakończenie jest moim zdaniem zbyt otwarte, aby stanowić satysfakcjonujący finał. Nie jest to gniot i czyta się bez bólu, ale szału nie ma.

niedź

ocenił na 6 7 miesięcy temu

Zaślepienie

Aga Lesiewicz

No. 16 Dzieje się coś, czego my sami nie ogarniamy, gubimy się w domysłach, tracimy wątek. Wraz z Kristin zapadamy się coraz głębiej i coraz mocniej w mroczną otchłań Londynu nie zdając sobie sprawy, że rozwiązanie jest prawie na wyciągnięcie ręki, jednak wiele będzie musiało się wydarzyć, abyśmy wraz z nią mogli to odkryć i zrozumieć. W pełnym spojrzeniu do odkrycia w poniższym linku: https://bit.ly/1001ksiazek

Summer_Magazine

ocenił na 8 1 rok temu

Mroczne zakamarki

Kara Thomas

Kryminał od którego nie można się oderwać, i taki z własnym klimatem. Tajemnice są fajnie i logicznie odsłaniające się. Tylko że zakończenie osobiście bym uprościła, ale wiem, że dziś kryminał jak nie będzie szokował, to przecież nie trafi do druku :P Z czystym sumieniem autorce fabuły wystawiam mocnych 8 gwiazdek, bo sumiennie na nie zasłużyła. Dobrymi postaciami, prawdziwymi zawirowaniami podczas sprawy, utrzymaniu głównej bohaterki jako patologicznej, bo w takiej właśnie rodzinie się wychowywała, i przede wszystkim za to, że na siłę nie tworzyła makabrycznych kryminalnych zachowań.

kaszanka

oceniła na 8 3 lata temu

Gwiazdy, które spłonęły

Melissa Falcon Field

Napisana całkiem dobrym językiem, literki były duże, więc książkę czytało się szybko. Irytowało mnie, że głównie bohaterowie nie są w stanie ze sobą porozmawiać jak dorośli. Claire trzymała w sobie wszystko, zamiast porozmawiać o tym z mężem, który z kolei w ogóle nie zauważał problemu i nie starał się tego naprawić. Pomysł wydawał mi się początkowo mocno znany, ale autorka poprowadziła go w sposób jakiego się nie spodziewałam, za co ma duży plus. Momentami książka mi się dłużyła, a z kolei te ciekawsze sceny jakoś strasznie szybko się kończyły. Książka była dobra, ale nie wiem czy warta uwagi, nie żałuje że przeczytałam, ale ten czas mogłam wykorzystać lepiej.

IZZY

ocenił na 6 4 lata temu

Polowanie

Ursula Poznanski

Trudno mi jednoznacznie ocenić tę książkę. Z jednej strony dostałam to, co dla mnie najważniejsze w powieściach kryminalnych: niesamowicie ciekawe śledztwo. Bardzo mi się podobała ta formuła gry mordercy ze śledczymi. Z drugiej strony jest w tej książce to, czego nie lubię, nie chcę i uważam za zbędne i odwracające uwagę od śledztwa: epatowanie brutalnością, zbyt wiele życia prywatnego głównej śledczej (i to bardzo trudnego) oraz przepychanek w zespole śledczym, a konkretnie - głupi przełożony. Nie wiem, jakim cudem ta nieszczęsna Bea jest w stanie funkcjonować, myśleć, kojarzyć fakty, będąc w stanie tak wielkiego napięcia. Musi ogarnąć i bardzo trudne śledztwo i swoją ciężką sytuację rodzinną i jeszcze tego dawać sobie radę z szefem, który jej nie lubi, nie docenia i ciągle się czepia. Cała ta warstwa powinna być "ucięta", fabuła kryminalna jest na tyle ciekawa, że w zupełności by wystarczyła, by książka była bardzo dobra. A tak - jest zaledwie dobra.

ako17

ocenił na 6 1 rok temu

Opiekunka do dzieci

Elisabeth Herrmann

Bardzo dobry kryminał z historią drugiej Wojny Światowej i rodzinną tajemnicą w tle. Czyta się lekko i akcja wciąga od pierwszych stron. Postacie są realne i nie męczą czytelnika. Ciekawe podejście można mieć w odbiorze historii z perspektywy polskiego czytelnika.

Cicha

oceniła na 7 5 lat temu

Krąg niewinnych

Valentin Musso

Pierwsze spotkanie z twórczością tego autora i od razu miłe zaskoczenie. Fabuła oparta na tematyce rzadko spotykanej przeze mnie tj. o dzieciach z wysokim ilorazem inteligencji i unikalnych zdolnościach. Jeśli dodamy do tego grupę ludzi o specyficznych poglądach, które się nimi interesują to otrzymamy dobry kryminał. Niebezpieczeństwo czai się za każdym rogiem, nie wiadomo kto jest przyjacielem a kto wrogiem. Napięcie rośnie, akcja rozwija się z każdą stroną aby osiągnąć dość zaskakujące zakończenie. Warto było poświęcić czas tej książce.

Eli1605

ocenił na 7 3 lata temu

Hodowca świń

Anna Zacharzewska

Bardzo udana powieść. Dużo nieprzyjemnych emocji i wykoślawionych charakterów, które męczą czytelnika by podsunąć gorzką prawdę o kondycji toksycznej korporacyjnej władzy i anty etosu życia poświęconego pracy. Nawiązania do folwarku zwierzęcego, czy Mrożka są ze wszech miar udane w tym ciężkim moralitecie przerzucającym jak na skwierczącej patelni oprawców i ofiary gdzie na końcu już nikt nie wie kto jest kim.

Tomasz Andrzejewski

ocenił na 9 1 rok temu

Cisza. Kronika życia pewnego mordercy

Thomas Raab

Karl Heidemann ma niewyobrażalnie czujny i wrażliwy słuch. Bohater powieści jest wyjątkowy, ponieważ usłyszy to, co dla zwykłego ucha człowieka nie dotrze. Staje się wyrzutkiem społeczeństwa z powodu dziwnych zachowań, które stara się "naprawić". "[...] położył się na kartonach rozłożonych przy wygasłym ognisku i otoczony życiem, zaczął wpatrywać się w niebo, słuchać wymienianych czułości, życzliwych słów, obietnic wiecznej wierności... Poruszyły go, napełniały rozpaczą, bo za nimi widział tylko nieszczęście, cierpienie i ból." Jedynym rozwiązaniem jego problemu jest śmierć. Bohater pragnie jej i dąży do spotkania z nią. "Cisza. Kronika życia pewnego mordercy" to wymagająca i trudna książka. Nie zauważyłam w niej zbędnych słów oraz dialogów. Każde zdanie w tej powieści jest nasycone emocjami i wnioskami mocnego kalibru. Thomas Raab zupełnie inaczej spostrzega morderstwa, motywy, jak i odpowiedzialność tak porażających poczynań. Po przeczytaniu tego kryminału stwierdzam, że śmierć jest w znacznym stopniu "ludzka". Moim zdaniem jest to publikacja psychologiczna. Zachęcam osoby, które fascynują się trudnymi do zrozumienia poczynaniami w środowisku, gdy morderstwo goni morderstwo. Z pewnością jest godna waszej uwagi. "Czegoś, co się wypowiedziało albo usłyszało, nie można już cofnąć. Nigdy. Nawet jeśli się tego bardzo pragnie. Nie pomogą żadne zaklęcia, żadne modlitwy."

dziewczynawdresach

ocenił na 8 5 lat temu

Dalila

Jason Donald

Książka o afrykańskiej imigrantce, która przedostaje się do Wielkiej Brytanii i stara się o azyl. Wraz z bohaterką poznajemy angielskie procedury tego procesu, czasem nieludzką twarz urzędników, absurdalne przepisy innym razem ludzi o wielkim sercu. Czasem porusza do głębi, skłania do przemyśleń innym razem trochę rozwleczona, zanim ona wyjrzy przez to okno, zanim zrobi tę herbatę.... Zakończenie? No cóż , to fikcja więc autor ma prawo wymyślić co zechce. Temat bardzo wartościowy, na czasie. Daję 6

Angi

ocenił na 6 2 lata temu

Dyskretne szaleństwo

Mindy McGinnis

Bardzo przyjemnie czytało mi się tą pozycję, strony i rozdziały pochłaniałam w szybkim tempie. Ciekawy opis praktyk oraz tego jak miejsca dla obłąkanych wyglądały w XIX wieku oraz jacy ludzie tam trafiali. Polecam osobom zainteresowanym psychologią by mogły udać się w podróż do gotyckich przytułków

Gabi

ocenił na 8 1 rok temu

Dwie sekundy przed cudem

Agnès Ledig

Bardzo dobra książka, która zachwyci od samego początku. Opowiada wyjątkową historię przyjaźni między dwojgiem ludzi, którzy różnią się od siebie niemal pod każdym względem. Historia idealnie łączy melancholie z chwilami radości, a my jako czytelnicy doświadczamy przeróżnych emocji. Przy niektórych scenach serce mi pękało, a smutek mnie nie omijał.

IZZY

ocenił na 8 2 lata temu

Cytaty z książki W linii prostej

Po głowie chodziły mu różne komunały, między innymi to, że cel uświęca środki, a także niefortunna mądrość głosząca, iż nie da się zrobić omleta, nie rozbijając jaj. Nie dało się jednak uciec przed prostym faktem: przekroczył granicę. W najgorszym razie czekało go postępowanie dyscyplinarne i nagana. W najlepszym przypadku mogło mu się upiec. Gra była warta świeczki.

Damien Boyd W linii prostej Zobacz więcej

Więcej