The Mammoth

Paul Tobin, autor znany z zamiłowania do makabry, w swoim najnowszym dziele pt. „The Mammoth” stawia nas przed faktem dokonanym: główna bohaterka, Olivia, ginie już na starcie. I to nie w subtelny sposób, jej głowa po prostu eksploduje od upadku po zawaleniu się domu. Cenię strukturę powieści graficznych i muszę przyznać, że to mocne otwarcie. Pytanie tylko, czy po tak wysokim C autor ma nam do zaoferowania coś więcej niż tylko estetykę szoku?

Fabuła krąży wokół czwórki naukowców badających aktywność sejsmiczną w Broke Tree Valley, miejscu, gdzie legenda o „Mamucie”, monstrualnym widmie pojawiającym się co kilka dekad, miesza się z twardą nauką. Tobin sprawnie żongluje gatunkami: mamy tu horror, thriller paranormalny w duchu „Z Archiwum X“, a nawet czarną komedię. Najciekawszym punktem programu nie jest jednak sam potwór, lecz powrót „martwej” Olivii, która, choć pozbawiona części czaszki – wydaje się mieć do wykonania misję.

W warstwie wizualnej Arjuna Susini wykonuje tytaniczną pracę. Jego tła są tak szczegółowe, że niemal można liczyć słoje na połamanych deskach ruin. Postacie, narysowane czystszą, nieco oszczędniejszą kreską, wyraźnie odcinają się od bogatego otoczenia, co potęguje wrażenie ich wyobcowania w tej „otchłani szaleństwa”. Kolory Pippy Bowland i liternictwo Charlesa Pritchetta (szczególnie w scenach z tłumem bełkoczącym „Czy pomożesz mi znaleźć drogę?”) budują gęsty, duszny klimat.

Jednakże, muszę postawić diagnozę: scenariusz cierpi na arytmię. O ile niektórzy zachwycą się brakiem zbędnych ekspozycji, o tyle inni poczują się zagubieni w narracyjnych skokach. Dialogi bywają soczyste i autentyczne, zwłaszcza w scenach radzenia sobie ze stratą przy alkoholu, ale niebezpiecznie często balansują na granicy pretensjonalności. Czy czytelnik faktycznie przejmie się losem bohaterów? To największa bolączka tej publikacji, potencjał emocjonalny jest ogromny, ale wykonanie momentami wydaje się zbyt pośpieszne, by w pełni wybrzmieć.

„The Mammoth” to pozycja dla tych, którzy lubią horrory „dużego kalibru” choć bez makabry, nie boją się wulgaryzmów i cenią sobie wizualną precyzję. To sprawnie skrojony komiks, któremu brakuje jednak odrobiny oddechu, by stać się arcydziełem.

Ocena: 3,3/5 (goodreads 3/5 | lubimyczytać 6/10 | nakanapie 6/10 | thestorygraph 3,25/5)

Paul Tobin, autor znany z zamiłowania do makabry, w swoim najnowszym dziele pt. „The Mammoth” stawia nas przed faktem dokonanym: główna bohaterka, Olivia, ginie już na starcie. I to nie w subtelny sposób, jej głowa po prostu eksploduje od upadku po zawaleniu się domu. Cenię strukturę powieści graficznych i muszę przyznać, że to mocne otwarcie. Pytanie tylko, czy po tak...