Śmierć śląskiej matki

Name: Śmierć śląskiej matki
Rating: 6,6 (59 reviews)
Author: Robert Ostaszewski
ISBN: 000-00-0000-00-0

Robert Ostaszewski

6,6 / 10

59 ocen

4 opinii

HARDE Wydawnictwo

Wydawnictwo: HARDE Wydawnictwo Cykl: Nadkomisarz Polański (tom 3) Seria: Śląska seria kryminalna kryminał, sensacja, thriller

352 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Cykl:: Nadkomisarz Polański (tom 3)
Seria:: Śląska seria kryminalna
Data wydania:: 2023-06-14
Data 1. wyd. pol.:: 2023-06-14
Liczba stron:: 352
Czas czytania: 5 godz. 52 min.
Język:: polski

więcej

Trzecia część tzw. śląskiej serii powieści kryminalnych. Wcześniejsze książki to Zabij ich wszystkich i Ukochaj na śmierć. Akcja wszystkich powieści rozgrywa się współcześnie w Katowicach, ale również innych miastach Śląska. W kryminałach rozbudowane są wątki społeczne, ukazujące między innymi śląską obyczajowość czy historię.

Czy najbliżsi sobie ludzie mogą stać się największymi wrogami?

Na przejściu dla pieszych w katowickiej dzielnicy Załęże ginie pod kołami samochodu ponadsześćdziesięcioletnia Zdzisława Krol. Sprawca ucieka. Okoliczności wypadku są na tyle niejasne, że dochodzeniem zajmuje się ekipa nadkomisarza Edmunda Polańskiego, jednego z najlepszych śledczych kryminalnych w kraju. Im bardziej poznają historię rodziny Krol, tym mocniej wchodzą w gmatwaninę traumatycznych, pokomplikowanych relacji, które odciskają piętno także na policjantach. A to jeszcze nie koniec, bo w równie nieoczywistych okolicznościach ginie kolejna osoba z rodziny Krolów.

Pełna emocji i psychologicznej głębi kryminalna opowieść o rodzinnych traumach i ojcach walczących o prawo do opieki nad dziećmi. Z mafią węglową w tle. Z zakończeniem, którego na pewno nie przewidzicie.

Średnia ocen

6,6 / 10

4 opinii 59 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Śmierć śląskiej matki w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Śmierć śląskiej matki

Średnia ocen

6,6 / 10

59 ocen

Twoja ocena

0 / 10

3 ocen

1 ocen

4 ocen

21 ocen

22 ocen

5 ocen

3 ocen

0 ocen

Opinia

1725

1131

Joanna

03.06.2025

6 / 10

Na półkach: , , , ,

Powieść jest trzecią częścią śląskiej serii powieści kryminalnych, z akcją toczącą się w Katowicach, Gliwicach i innych śląskich miastach.
Tym razem nadkomisarz Polański wraz z zespołem śledczych rozwiązuje sprawę śmiertelnego potrącenia na jednej z ulic dzielnicy Załęża starszej kobiety, Zdzisławy Krol.
Okazuje się, że rodzina była typem matriarchatu, a członkowie, którzy nie podzielali zdania matki starali się jej unikać. Na dodatek sąsiedzi oraz dalsza rodzina również była wrogo nastawiona do zmarłej.
Moim zdaniem postać matki rodziny znacznie odbiega od wizerunku typowej Ślązaczki, której uczucia skupiają się wokół rodziny.
Nietypowe jest również wplątanie bohaterki w afery węglowe lat 90. XX wieku.
Bardzo cenię sobie cykl krótkich, inteligentnych i błyskotliwych opowiadań kryminalnych z detektywką Renatą Łukowską, ta powieść odbiega jednak od opowiadań nie tylko objętością tekstu.
Brak mi w niej typowego kolorytu śląskiego, wątków obyczajowych i opisów ciepłych, rodzinnych relacji. Za dużo bezcelowego jeżdżenia sportowym ulubionym audi TT Renaty z Katowic do Gliwic, topografii ulic, problemów z parkowaniem i czasem na kolejne papierosy.
Nużyły mnie również spotkania i śledztwo prowadzone przez nadkomisarza, często prowadzące na przysłowiowe manowce. Zbyt dużo opisów akcji i fałszywych tropów policyjnych, chociaż doceniam pracę tych służb, ich przeciągające się opisy nie wnosiły niczego istotnego do akcji powieści.
Na uwagę zasługuje końcówka powieści z jej nieoczekiwanym rozwiązaniem zagadki kryminalnej.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

134 użytkowników ma tytuł Śmierć śląskiej matki na półkach głównych

Przeczytane 80
Chcę przeczytać 52
Teraz czytam 2

32 użytkowników ma tytuł Śmierć śląskiej matki na półkach dodatkowych

Posiadam 12
2025 6
2024 5
2023 3
Kryminał, sensacja, thriller 2
Legimi 2
Audiobook 2

Inne książki autora

Więcej

6,8

Niezwyczajne ukrzyżowanie Robert Ostaszewski

7,0

Bijatyki Robert Ostaszewski

6,3

Sarenka z Ronda Robert Ostaszewski

7,2

Tylko wróć Robert Ostaszewski

8,3

Śledztwa Renaty Łukowskiej Robert Ostaszewski

7,0

Ukochaj na śmierć Robert Ostaszewski

6,4

Zabij ich wszystkich Robert Ostaszewski

więcej

Robert Ostaszewski

Polski prozaik, felietonista, krytyk literacki; doktorant w IFP UJ. Redaktor FA-artu i Dekady Literackiej, redaktor naczelny Portalu Kryminalnego, współredaguje także FA-art i Dekadę Literacką. Twórca określenia Proza Północy. Prowadzi bloga poświęconego literaturze „Mania literatury”. Prowadzi również warsztaty z kreatywnego pisania w Studium Literacko-Artystycznym na Uniwersytecie Jagiellońskim. Autor kilkuset tekstów publikowanych m.in. w Gazecie Wyborczej, Tygodniku Powszechnym, Res Publice Nowej, Nowych Książkach, Odrze, Polityce, Twórczości, Tekstach Drugich. Wydał zbiór felietonów "Odwieczna, acz nieoficjalna" (2002), prozę "Troję pomścimy" (2002), zbiór opowiadań "Dola idola i inne bajki z raju konsumenta" (2005) oraz zbiór szkiców "Etapy. Rozmowy z pisarzami i nie tylko" (2008). Współautor dwóch powieści kryminalnych „Kogo kocham, kogo lubię” (2010, z Martą Mizuro) i „Sierpniowe kumaki” (2012, z Violettą Sajkiewicz). Autor powieści kryminalnych „Zginę bez ciebie” (2016) i „Zabij ich wszystkich” (2019), "Ukochaj na śmierć" (2020). Mieszka w Krakowie.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Złoty krąg

Małgorzata Sobieszczańska

Małgorzatę Sobieszczańską znałam dotychczas jako autorkę bardzo dobrych powieści obyczajowych. Okazało się, że pisarka tworzy także ciekawe kryminały, czego przykładem jest „Złoty Krąg”. Akcja rozgrywa się współcześnie. W małej miejscowości nad Zalewem Zegrzyńskim zamordowany zostaje miejscowy kloszard. Sposób, w jaki dokonano zbrodni, poraża, a mieszkańcy nie mogą nadziwić się, że ktoś zabił człowieka, który nikomu nie wadził. Do prowadzonego przez miejscowy komisariat śledztwa włącza się policyjna para z komendy stołecznej. Szybko okazuje się, że Aneta i January nie znają specyfiki małego miasteczka, ale pomaga im miejscowa policjantka. Magda dopiero teraz ma okazję wykazać się inicjatywą i inteligencją, gdyż wcześniej była ledwie tolerowana przez seksistowskiego przełożonego. Sprawa od początku wydaje się tajemnicza. Tropy mnożą się, a na śledczych naciska „góra”, gdyż trwa właśnie kampania wyborcza. Pracy policjantom na pewno nie ułatwiają ich odmienne charaktery i poglądy. January to tradycjonalista i zwolennik spokojnego życia rodzinnego, Aneta jest wojującą feministką i lesbijką, a Magda walczy z kompleksami dziewczyny z prowincji. Dużo musi się wydarzyć, zanim wzajemne animozje ustąpią i bohaterowie zaczną się po ludzku dogadywać. „Złoty Krąg” to kryminał o złożonej intrydze; zagadce, do rozwiązania której klucz tkwi w odległej przeszłości. Nawet gdy policjanci to odkryją, wciąż będę musieli nieraz się nagimnastykować, by odkryć prawdę. A ta zaskakuje i to bardzo! Małgorzata Sobieszczańska stworzyła nie tylko powieść trzymającą w napięciu i podnoszącą czytelniczą adrenalinę. To także demaskatorska proza, bardzo dobrze ukazująca różne problemy społeczne i mentalność rodem z polskiego piekiełka. Jednocześnie pisarka jawi się jako mistrzyni w kreowaniu postaci – są one naturalne, przekonujące, barwne i nie zawsze jednoznaczne, co dodaje różnych smaczków. Całość napisana jest dynamicznie, ale jest tu też miejsce na refleksje, które towarzyszą czytelnikowi nawet po odłożeniu książki na półkę. Literacki styl i poprawna polszczyzna dopełniają całości, podobnie jak odrobina satyry w inteligentnym ujęciu.

allison

ocenił na 7 18 dni temu

Splątanie

Igor Brejdygant

Igor Brejdygant w „Splątaniu” udowadnia, że najmroczniejsze scenariusze nie rodzą się wcale z nagłego wybuchu szaleństwa, ale z precyzyjnego, niemal matematycznego planu, który dojrzewał w ciszy przez lata. Autor porzuca klasyczny schemat kryminału na rzecz dusznego, klaustrofobicznego thrillera psychologicznego, w którym granica między łowcą a ofiarą zostaje wyznaczona przez bezwzględną asymetrię wiedzy. Karolina Milewska nie walczy bowiem z duchem czy anonimowym cieniem, lecz z kimś, kto posiadł najpotężniejszą broń – intymną znajomość jej lęków i przeszłości. Lektura tej powieści przypomina obserwowanie powolnego zaciskania się pętli. Brejdygant z sadystyczną niemal starannością buduje atmosferę paranoi, gdzie każdy dzwonek telefonu i każdy szmer za drzwiami przestają być elementami codzienności, a stają się zwiastunami nieuchronnej katastrofy. To, co w „Splątaniu” uderza najmocniej, to nie sam akt przemocy, ale proces osaczania – moment, w którym ofiara uświadamia sobie, że jej życie przestało należeć do niej na długo przed tym, zanim napastnik wykonał pierwszy fizyczny krok. Autor mistrzowsko operuje napięciem, zmuszając nas do wejścia w skórę Karoliny i poczucia tego specyficznego, lodowatego dreszczu towarzyszącego świadomości, że jest się obserwowanym. To opowieść o obsesji, która przekracza granice pojmowania, i o tym, jak łatwo można zburzyć poczucie bezpieczeństwa drugiego człowieka, jeśli dysponuje się odpowiednią cierpliwością. Brejdygant nie potrzebuje spektakularnych pościgów, by wywołać u czytelnika niepokój; wystarczy mu mroczna psychologia postaci i duszny klimat osaczenia. „Splątanie” to literacka pułapka, z której nie chce się uciekać aż do ostatniej strony, nawet jeśli cena za tę ciekawość to kilka nieprzespanych nocy i nerwowe zerkanie w stronę zamkniętych drzwi.

Malwi

ocenił na 9 2 miesiące temu

Swąd

Robert Ostaszewski Bartosz Wojsa

Pewnego wieczoru dochodzi do pożaru na Śląsku. Ginie matka wraz z czwórką dzieci, przeżywają jedynie ojciec i najstarsza córka. Do wyjaśnienia sprawy zostaje wyznaczony młody prokurator, a w odkryciu prawdy ma mu pomóc doświadczona i nieokrzesana policjantka. Okazuje się, że to nie był zwykły pożar, a rodzina nie była tak krystaliczna jakby mogło się wydawać. Do powieści pisanych w oparciu o fakty mam trochę inne podejście niż do czystej fikcji. Czytając i poznając krok po kroku prawdę, kiedy zdajesz sobie sprawę, że to wydarzyło się w rzeczywistym świecie, musisz zmierzyć się z myślą, że te bestialskie zachowania nie zostały wymyślone przez autora, a zadziały się w umyśle człowieka z krwi i kości. Swąd to powieść, gdzie akcja toczy się dość dynamicznie. Skupia się typowo na rozwiązaniu sprawy, z małymi wątkami pobocznymi, które wzbogacają książkę. Śledzimy przebieg dochodzenia, jednocześnie sami zadając sobie pytania: jakie tajemnice skrywała ta rodzina? Co tak naprawdę się wydarzyło? Czy to był przypadek spowodowany problemami z instalacją czy celowe działanie? Poznajemy bliżej ocalałych członków rodziny oraz relacje, które ich łączyły. Zostają nam przybliżone również wydarzenia sprzed pożaru, by lepiej zrozumieć przebieg całej sytuacji. Jest to dość krótka powieść, jednak w pełni satysfakcjonująca i wciągającą. Szybko się czyta, płynnie się przechodzi z rozdziału na rozdział. Dużo wątków zostało dodanych przez autorów, trzeba mieć na uwadze że ta pozycja nie jest odwzorowaniem tragedii, a jest nią jedynie inspirowana. Jednym może przeszkadzać trochę chaos, wprowadzony przez wieloosobową narrację, jednak mi to nie przeszkadzało. Dla mnie książka jak najbardziej na plus, tym bardziej że był to debiut jednego z autorów.

barvicka_books

ocenił na 7 23 dni temu

Szczątki

Krzysztof Jóźwik

Moja pierwsza autora. Dobra, interesujaca historia z przeszlosci laczy sie z morderstwami z dzisiaj. Nie trzeba czytac poprzednich. Jest mrocznie: makabreska pilowa I romantycznie: dwa ,,gole,, golabeczki Klaudia I Krzysztof. Koncowka zamotana Kilku potencjalnych sprawcow hmmm. Oczywiscie strzal koncowy I wiadomo ze bedzie ciag dalszy..

betty1

ocenił na 8 23 dni temu

Tysiąc ciętych róż

Robert Ostaszewski

Jak i kiedy ta książka znalazła się u mnie? Nie mam pojęcia 🤣 gdzieś ja pewnie zobaczyłam i wzięłam 😂 wiecie jak bardzo się zdziwiłam po jej przeczytaniu, że jest trzecią częścią cyklu i detektywie Rowickim? Możecie się tylko domyślać 😅 Jednak nie czułam, żeby przeszkadzał mi brak znajomości poprzednich części. Konrad Rowicki to były policjant, który zaczął pracę jako prywatny detektyw. Podejmuje się sprawy zaginięcia młodej Ukrainki – Tatiany. Zlecenie daje mu jej przyjaciółka Oksana, przekonana, że policja nie traktuje sprawy poważnie. W toku dochodzenia bohater zagłębia się w brutalny świat przestępczości, obejmujący handel ludźmi, przemoc i bezwzględne układy. Każdy kolejny trop prowadzi go coraz głębiej w mrok, a jednocześnie zaczyna ujawniać wątki związane z jego własną przeszłością i traumami, które wpływają na jego decyzje oraz sposób działania. Rowicki jest postacią dość wiarygodną, to typ samotnika z bagażem doświadczeń, który zmaga się z własnymi demonami. Styl autora jest poprawny i spójny, jednak nie wyróżnia się niczym szczególnie oryginalnym. Tempo akcji bywało nierówne, podobnie jak i fabuła, miejscami ciężko było mi się na niej skupić. Z drugiej strony ciekawym dla mnie zabiegiem było prowadzenie fabuły w dwóch planach czasowych, co stopniowo odsłaniło kontekst wydarzeń i budowało napięcie. Duży plus dla autora za podejmowanie trudnych tematów, takich jak przemoc czy handel ludźmi, które nadają historii poważniejszy wydźwięk.

zakochanawksiazkach

ocenił na 6 7 dni temu

Turysta

Adam Widerski

Wstyd się przyznać, że do tej pory nie miałam przyjemności zapoznać się z popełnionymi przez pana Widerskiego kryminałami☺️ Kiedy już przypadek pozwolił mi go poznać, czym prędzej sięgnąłem po jedną z jego książek. I tak oto zachwyciłam się dynamiczną fabułą, mylnymi tropami, wyraziście nakreślonymi bohaterami, ciekawymi miejsca oraz skomplikowaną intrygą. Zaciekawia też wątek animizmu, bo szczerze mówiąc niegdy o tym nie słyszałam. Pan Adam również ciekawie ukazuje emocje i pragnienia sprawcy, a za pośrednictwem retrospekcji wiemy jakie wydarzenia z przeszłości pozostawiły w jego psychice trwałe ślady. Czytając Turystę spędziłam super czas😃

Izabela W

ocenił na 9 4 dni temu

Negocjatorka

Małgorzata Łatka

„Negocjatorka” to historia, w której poznajemy komisarz Martę, kobietę z charakterem, która musi zmierzyć się z trudnymi sprawami kryminalnymi i jednocześnie własnymi demonami. Akcja toczy się w Krakowie, w upalne lato, a klimat tego miasta w tle fajnie kontrastuje z ciężarem tematów, jakie przewijają się w fabule. Główna bohaterka staje przed kolejnymi wyzwaniami, gdzie nic nie jest proste ani oczywiste, niby krok do przodu, a zaraz dwa do tyłu. bardzo podobało mi się tempo całej historii. Nie ma tu dłużyzn, które mogłyby znużyć, a dialogi i śledztwo trzymają w napięciu. Widać, że autorka dobrze przygotowała się merytorycznie, a sama postać Marty została napisana w sposób, który sprawia, że nie jest papierową bohaterką, tylko kimś, kogo można sobie wyobrazić w realnym świecie. Może czasem miałam wrażenie, że pewne wątki można było bardziej pogłębić, ale ogólnie całość była spójna i sensowna. Słuchałam tego w audiobooku i muszę przyznać, że wciągnęło mnie bardzo. Historia wciąga, bohaterowie są wyraziści, a klimat kryminału z elementem psychologicznym naprawdę dobrze oddany. Nie jest to może absolutny top moich ulubionych książek, ale na pewno nie żałuję czasu, jaki jej poświęciłam i cieszę się, że po nią sięgnęłam.

VViolla

oceniła na 7 6 miesięcy temu

Córka zakonnika

Tomasz Wandzel

Zaginięcie Klementyny Wiertnickiej to nie tylko zagadka kryminalna – to podróż w głąb mrocznych zakamarków ludzkiej psychiki i tajemnic, które często sami przed sobą ukrywamy. Tomasz Wandzel w „Córce zakonnika” snuje opowieść pełną napięcia, gdzie każda wskazówka jest jak cień – niby coś mówi, a jednak pozostawia więcej pytań niż odpowiedzi. Od pierwszych stron wciągnęła mnie atmosfera Gdańska, nie tego pocztówkowego, ale realnego, dusznego, pełnego zakamarków, w których mogłaby przepaść nie tylko Klementyna, ale i zdrowy rozsądek śledczych. Komisarz Janusz Woronko i aspirantka Katarzyna Solińska to duet, który działa jak dwa ostrza tej samej broni – każde ma swoją funkcję, ale razem tną rzeczywistość na kawałki, szukając prawdy. Ich interakcje, pełne napięcia i wzajemnych przytyków, były dla mnie jedną z najjaśniejszych (choć niepokojąco cynicznych) stron tej historii. A potem na scenę wkracza Leokadia Pawlak, kobieta, która zdaje się żyć w rzeczywistości zbudowanej z niedopowiedzeń i ukrytych znaczeń. Jej historia, początkowo wyglądająca na osobliwy żart, okazuje się sercem tej opowieści. Córka zakonnika – brzmi jak absurd, prawda? Ale Wandzel wie, jak z absurdu wykuć dramat, który wciąga i nie pozwala odetchnąć. Woronko, z jego cynizmem i zmęczeniem światem, przypomina mi wilka, który zbyt długo krążył po pustkowiach i teraz wrócił do miasta, by zrozumieć, że nigdy nie przestał być dziki. Z kolei Solińska to inna bestia – młoda, bystra, zdeterminowana, ale nosząca w sobie cień nieujawnionych słabości. Ich rozmowy to pojedynek na słowa jak szachy rozgrywane na planszy pełnej min. A Leokadia Pawlak? Ona jest jak zjawa, która pojawia się i znika, pozostawiając za sobą chaos. Wydaje się, że nie pasuje do tej opowieści, a jednak to właśnie ona sprawia, że wszystkie elementy układanki zaczynają się łączyć. Czy rzeczywiście jest córką zakonnika? Czy to tylko metafora, której nie potrafimy zrozumieć? Wandzel nie daje nam łatwych rozwiązań, zmuszając nas do snucia własnych teorii – i to jest w tym wszystkim najpiękniejsze. Podobało mi się, że autor nie daje łatwych odpowiedzi. Każdy nowy trop bardziej gmatwa sprawę, a każda odpowiedź rodzi kolejne pytania. W pewnym momencie przestałam zgadywać, kto jest winny, bo i tak byłam pewna, że Wandzel wywróci moje oczekiwania do góry nogami. I nie myliłam się – zakończenie wbiło mnie w fotel, pozostawiając z mieszanką niedowierzania i podziwu. „Córka zakonnika” to książka, która udowadnia, że kryminał nie musi być prostą historią o zbrodni i karze. To coś więcej – zagadka, która wciąga nas do środka i każe zastanowić się, jak wiele sekretów kryje się w nas samych. Jeśli szukasz czegoś, co wykracza poza schematy, ta książka jest jak najbardziej dla Ciebie.

Malwi

ocenił na 9 1 rok temu

Mroczno

Tomasz Wandzel

Co do zasady bardzo ciekawa i dobrze napisana fabuła. Dodatkowym atutem jest spojrzenie na fabułę oczyma kilku narratorów. Jedyne co możnaby zarzucić tej pozycji to zakończenie. Ostatnie dwadzieścia stron książki to bardzo pospieszne wyjaśnienie fabuły, którą autor dał radę dość dobrze zagmatwać. Trochę to odstaje od ogólnego tempa narracji pozostałej części książki.

atimere

ocenił na 7 4 miesiące temu

Szczątki. Kod 148: morderstwo

Janusz Onufrowicz

Fiodor Gralecki "Gral". Komisarz który bada sprawę odnalezionego ciała, które zostało pocwiartkowane, a następnie na nowo zszyte. Książka powoli się rozwija, jednak po przeczytaniu kilku stron, akcja potrafi wciągnąć. Książka jedna z bardziej brutalniejszych które przeczytałam do tego czasu.

Rozalia G

ocenił na 9 4 dni temu

Wody czerwone

Agata Kunderman

To zdecydowanie książka dla tych, którzy lubią mocniejsze historie. Wciąga tak bardzo, że łatwo się w niej zatracić i na chwilę zapomnieć o wszystkim dookoła. Klimat jest mroczny, napięcie dobrze wyczuwalne, a fabuła potrafi zaskoczyć w odpowiednich momentach. To jedna z tych opowieści, które czyta się jednym tchem. Aż trudno uwierzyć, że to dopiero początek serii. Zapowiada się naprawdę dobrze. Idealna na wieczór z książką.

Treska

oceniła na 9 14 dni temu

Demon z bramy

Robert Ostaszewski

Kolejna historia kryminalna z detektywką Renatą Łukowską, świetnie wykreowaną postacią literacką, którą bardzo polubiłam mimo jej nadużywania procentowych trunków i papierosów. Tym razem Renata późną nocą zostaje napadnięta w bramie gdańskiej kamienicy, w której mieszka. Z opresji ratuje ją sąsiad, jednak w najbliższych tygodniach dochodzi w Gdańsku do podobnych napaści na kobiety. Łukowska rozwiązuje sprawę, której tropy prowadzą do jej przeszłości. Podobnie jak w innych przeczytanych częściach cyklu akcja biegnie błyskawicznie i zaskakująco, świetne tło obyczajowe i samowolnie wymierzona kara przez detektywkę. Idealna 2 godzinna literacka rozrywka serwowana przez znakomitego lektora Filipa Kosiora.

Joanna

oceniła na 7 10 miesięcy temu

Grzęzawisko

Przemysław Żarski

Odnalezione na grzęzawisku kości będą dla podkomisarz Aleksandry Lazar oraz dla okolicznych mieszkańców powrotem do czasów, o których wielu z nich nie chce pamiętać. Nadszedł czas aby zmierzyć się ze swoimi lękami, zweryfikować swoje wspomnienia i odkryć prawdę. Czy podkomisarz Lazar dowie się co tak naprawdę stało się ponad dwadzieścia lat temu na grzęzawisku? To historia pełna tajemnic, półprawd i niewiadomych, które z każdą stroną zaczynają się przed nami odkrywać. Wciągająca historia, z którą świetnie spędzicie czas. Polecam!

Veronica

oceniła na 10 1 miesiąc temu

Kat

Anna Potyra

Anna Potyra "Kat" "Ofiara" Bardzo dobre książki. Podoba mi się zarówno pomysł na zagadkę kryminalną, pomysł na rozwiązanie i wszystko po drodze: śledztwo, wątki poboczne, rzeczywistość policyjna. Całkiem dobrze napisane, chętnie sięgnę po inne powieści ;) Polecam!

Katarzyna

oceniła na 8 3 miesiące temu

Łowca

Jakub Król

Czy wyobrażacie sobie, że chcecie zabić własne dziecko, bo nie widzicie innego rozwiązania problemów, których ono jest źródłem? Domyślam się, że większość z Was Moi Drodzy Czytelnicy, jeśli nie wszyscy, głośno i stanowczo zaprzeczycie, a jednak... Życie bywa przewrotne i często bywa tak, że wyznawane zasady i bezwarunkowa miłość do dziecka może przysporzyć nam więcej bólu i cierpienia, niż można by się było spodziewać. Mając do czynienia z dzieckiem, które wykazuje cechy zaburzeń z pogranicza psychopatii bądź socjopatii jedynym właściwym rozwiązaniem jest sięgnięcie po profesjonalną pomoc z dziedziny psychiatrii, co może pomóc nam, niekoniecznie uleczyć nasze dziecko, ale przynajmniej je zrozumieć i nauczyć nas, jak z nim postępować aby uniknąć morderczych zapędów. Fabuła "Łowcy" jest zaskakująca, mroczna i wciągająca. Autor nie uniknął pewnego schematu, aczkolwiek wybrnął z niego obronną ręką tworząc niepowtarzalną postać Wadima i jego budzącą grozę przeszłość. Sporym atutem powieści jest nieustające napięcie niepewności, które nie pozwala na odłożenie lektury nawet na sekundę. Polecam

kasiaman55

ocenił na 6 1 miesiąc temu

Wróżda

Agata Kunderman

Słabsza od innych książek pani Agaty. Być może zbyt subiektywna ocena, ale kryminały były lepsze. Tutaj matka na własną rękę wraz z przyjacielem próbuje znaleźć odpowiedź na pytanie: co się stało z jej córką? SMS ze zdjęciem dziecka rozpoczyna próbę dotarcia do prawdy. Zagmatwana historia, społeczeństwo rzucające kłody pod nogi. Ale matka Brnie dalej mimo przeszkód i próbuje znaleźć odpowiedzi na dręczące ją pytania.

Ania

oceniła na 6 6 dni temu

Pomroka

Agnieszka Jeż

Przeczytałam drugą część spraw Soni Kranz i na tyle mi się spodobała ta postać, że chciałam sięgnąć po tom pierwszy. Nie rozczarowałam się. Dobry kryminał, trzymający w napięciu ale nie epatujący krwią czy wulgaryzmami (jak to niestety ostatnio bywa bardzo czesto). Sonia Kranz jest napisana normalnie, nie jak zimna suka będąca cyborgiem ale jak zwykła kobieta (no musi mieć problemy rodzinne, bez tego elementu współczesne kryminały chyba nie istnieją). Da się ją lubić. Pozostałe postacie też napisane normalnie, bez fajerwerków dzięki czemu są jakieś. Nie cudowne i szeleszczące papierem. Ciekawe jest tło kryminału-Dolny Sląsk, widać ze Autorka zna i lubi te tereny.Dobrze napisane, z zacięciem historycznym. Fabuła ciekawa, zakończenie przewidywalne aczkolwiek z niespodzianką. Podsumowując-jest ok, można sięgnąć po kolejny tom :)

AgnieszkaM

ocenił na 7 3 dni temu

Pomsta

Maciej Kaźmierczak

„Pomsta” to historia, od której naprawdę trudno się oderwać. Od pierwszych stron wciąga w mroczny świat pełen brutalnych zdarzeń i niewygodnych tematów, które momentami potrafią wywołać silne emocje. Fabuła krąży wokół poważnych spraw, zabójstw nastolatek, narkotyków, prostytucji i mafijnych układów. Do tego dochodzi komisarz, który działa na granicy prawa, co tylko podkręca napięcie i sprawia, że historia staje się jeszcze bardziej nieprzewidywalna. Akcja jest dynamiczna, a pojawiające się wątki nie pozwalają się nudzić. To mocny, konkretny kryminał dla tych, którzy lubią ciemniejsze klimaty i historie bez upiększeń. Zdecydowanie warto po niego sięgnąć.

DeszczowaNuta

oceniła na 9 22 dni temu

Bilet dla zabójcy

Wojciech Wójcik

Bilet dla Zabójcy, to już kolejna moja książka z kanonem Wójcika i naprawdę ciężko ją ocenić. Ma w sobie ciekawy kryminał i akcję ale zarazem czuję, że całość jest trochę szyta grubymi nićmi. Niby bohaterowie są ciekawi ale też jacyś tacy nijacy, ostateczna ekspozycja bez wyrazu który nie daje satysfakcji. Zapraszam też na swojego bloga https://okonapopkulture.blogspot.com/

Kacper Kościński

ocenił na 6 3 miesiące temu

Nieodwracalnie

Bartosz Szczygielski

Bardzo udana laktura, zwłaszcza że wybrałam ją na chybił trafił, żeby zrobić przerwę od czytanych w kółko tych samych autorów. Fabuła jest dość oryginalna, wciąga, nie ma przestojów, wręcz przeciwnie. Ciekawi bohaterowie. Styl pisania bardzo mi odpowiadał. 300 stron czyta się za jednym zamachem. Godna polecenia.

książkipozmroku

ocenił na 9 4 miesiące temu

Cytaty z książki Śmierć śląskiej matki

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Śmierć śląskiej matki