Scrum. Czyli jak robić dwa razy więcej dwa razy szybciej

„Zaczynaj od dlaczego” Simona Sineka to inspirująca książka o przywództwie, biznesie i rozwoju osobistym. Autor przedstawia koncepcję tzw. „złotego kręgu”, która pokazuje, że prawdziwy sukces zaczyna się od zrozumienia własnego „dlaczego” – czyli celu i wartości stojących za działaniem firmy lub człowieka. Książka uczy, że najskuteczniejsze organizacje i liderzy nie skupiają się tylko na tym, co robią i jak to robią, ale przede wszystkim dlaczego to robią. To właśnie ta idea pozwala budować silne marki, lojalność klientów oraz zaangażowanie pracowników. Sinek pokazuje wiele przykładów firm i liderów, którzy dzięki jasno określonemu celowi osiągnęli wyjątkowe rezultaty. „Zaczynaj od dlaczego” to świetna pozycja dla osób prowadzących firmę, liderów zespołów, ale także dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć swoje motywacje i budować trwałe fundamenty sukcesu. Książka skłania do refleksji i pokazuje, jak ważne jest działanie zgodne z własnymi wartościami. Zdecydowanie warto ją przeczytać.

Pozycja jest ciekawa choć nie od pierwszych stron tak myślałam. Początek to sporo analogii do struktury rodziny i postrzegania pracownika jak kolejnego dziecka itp. Taka nomenklatura słowna bardzo mi przeszkadza i nawet podanie przez autora, którego darzę sympatią, nie pomogło. Wiele anegdot ilustrujących wykładane koncepcje, sporo obserwacji zaczerpniętych z życia publicznego. Nie zawsze miałam te same wnioski. Najwięcej wyniosłam z fragmentów dotyczących kultury organizacji, ale pewnie dlatego, że mam to przećwiczone na własnej skórze. To nie jest książka, która wywróci światopogląd czytelnika do góry nogami. Można posiedzieć i przytakiwać. Taka sympatyczna lektura.

Bardzo ciekawa książka na temat tego, jak podchodzić do motywacji w wymiarze osobistym i w skali organizacji. Omawia 3 różne rodzaje motywacji oraz to, kiedy działają, a kiedy nie. Wskazuje głównie, że im bardziej świat oraz praca i wyzwania stają się skomplikowane, tym bardziej ważniejszy jest trzeci rodzaj motywacji. Na początek omówmy motywacje 1.0, 2.0 oraz 3.0: Motywacja 1.0 – podstawowe impulsy i instynkty, które sprowadzają się do „nieumarcia”. Głód, pragnienie, sen. Motywacja 2.0 – kij i marchewka. Klasyczny system kar i nagród. Motywacja 3.0 – samozaangażowanie, większe idee, zaangażowanie dla dobra sprawy i czegoś większego od nas samych. Kilka fajnych myśli z książki i moich uwag: ● Pink dzieli zadania na algorytmiczne i heurystyczne. Zadania algorytmiczne to takie, gdzie masz zestaw instrukcji i jedną ścieżkę do końca – jest algorytm rozwiązania. Zadania heurystyczne wymagają eksperymentowania i wymyślania nowatorskich rozwiązań, bo takiego algorytmu nie ma. Badaczka Teresa Amabile z Harvard Business School odkryła, że zewnętrzne nagrody i kary działają dobrze przy zadaniach algorytmicznych. No ale potrafią w niszczycielski sposób wpływać na zadania heurystyczne. Ambitne zadania – rozwiązywanie nowych problemów czy tworzenie czegoś, czego światu brakowało – są w wysokim stopniu uzależnione od motywacji wewnętrznej. ● Niestety paradoksalnie nagrody mogą utrudniać realizowanie pewnych celów i zmienić ciekawe zajęcie w harówkę. Marchewka i kij mają siedem fatalnych wad: mogą zgasić wewnętrzną motywację, obniżać wyniki, zmiażdżyć kreatywność, wyprzeć dobre zachowanie, zachęcać do oszukiwania i korzystania ze skrótów oraz do nieetycznego zachowania, uzależniać, a także sprzyjać myśleniu krótkowzrocznemu. ● Jeden z rozdziałów omawia też, jak ważny jest growth mindset. Dzięki niemu ciężka praca jest postrzegana jako wartość, a nie dowód na to, że jesteśmy niewystarczający. ● Jeden z głównych wniosków z książki to taki, że firmy muszą uczyć się, jak angażować pracowników na wyższym poziomie niż jedynie poprzez premie finansowe. I nie, jeśli jakiś Janusz biznesu już zaciera ręce, że nie trzeba pracownikom płacić, tylko dać im „super-misję”, to tak nie działa :). Badania przytoczone w książce jasno wskazują, że by motywacja 3.0 miała rację bytu, tacy pracownicy muszą wiedzieć, że zarabiają standardowe stawki lub powyżej średniej. Ulubiony cytat: Badacze tacy jak Teresa Amabile z Harvard Business School odkryli, że zewnętrzne nagrody i kary – i marchewki, i kije – mogą dobrze działać przy zadaniach algorytmicznych. Ale potrafią w niszczycielski sposób wpływać na zadania heurystyczne. Tego typu ambitne zadania – rozwiązywanie nowych problemów albo tworzenie czegoś, czego światu brakowało, a on nawet o tym nie wiedział – w wysokim stopniu uzależnione są od trzeciego popędu Harlowa. Fajna książka. Głównie pewnie skorzystają z niej menedżerowie oraz właściciele firm. Najlepiej ci starej daty, bo publikacja podważa wiele standardowej wiedzy.

Jest to książka, która kilka razy „wpadała na mnie” z różnych poleceń. Sięgnęłam po nią już jakiś czas temu, ale audiobook po angielsku był nagrany w taki sposób, że nie dało się go słuchać. Finalnie trafiłam na nią w bibliotece i już po pierwszych 50 stronach zaznaczyłam sobie jeden fragment. Zazwyczaj robię zdjęcia takich cytatów, żeby zostały ze mną po oddaniu książki, więc liczyłam na to, że tym razem też zaznaczę tylko kilka. Jednak po przeczytaniu około jednej trzeciej zdecydowałam, że muszę ją kupić, bo zbyt wiele fragmentów było dla mnie ciekawych i wartościowych. Nie tylko pojedyncze zdania, lecz całe strony i opisy, które chciałam mieć przy sobie na dłużej. Ta książka sprawiła mi ogromną radość. Odkryłam w niej wiele podobieństw do mojego sposobu patrzenia na świat, pracy i tego, czego oczekuję od ludzi, których spotykam na swojej zawodowej drodze. Mam wersję rozszerzoną, tę najnowszą, z dodatkowymi aktualizacjami i kilkoma nowymi treściami. I muszę przyznać, że to właśnie te dodatki bardzo podniosły moją ocenę całości. Z perspektywy czasu, a czytałam ją w październiku i widzę, że jest w niej trochę drobnostek, które powtarzają się w podobnych książkach, więc momentami nie wydaje się szczególnie odkrywcza. Mimo to jestem nią zachwycona, bo pokazuje, jak na przestrzeni lat zmienił się sam autor, a jego aktualne doświadczenia i rozwój tylko uzupełniły wcześniejsze założenia. W efekcie powstała książka, która nie tylko podpowiada, jak być bliżej siebie, ale też jak tworzyć środowisko pracy, w którym ludzie mogą się rozwijać. Dopiero miesiąc po lekturze widzę w niej pewną pułapkę to opowieść o idealnej wizji firmy, która w pewien sposób „uzależnia” ludzi od koncepcji autora. Rozumiem jednak, że wynika to z jego spojrzenia na pracę: ona ma być prawdziwym działaniem, a nie siedzeniem za biurkiem i czekaniem na cud. Nie wiemy, co dzieje się z osobami, które tracą motywację, ciekawość czy chęć uczenia się i tutaj mogą pojawiać się pewne niejasności. Mimo to, dla mojej kreatywnej duszy, dla potrzeby rozwoju i szukania sensu w momentach zawodowego kryzysu, ta książka okazała się wsparciem i bardzo dobrą towarzyszką.

Bardzo dobra książka dla osób, które prowadzą firmę, myślą o jej założeniu lub są odpowiedzialne za zarządzanie jej strukturą. Pełna ciekawych, praktycznych przykładów. Co prawda zdecydowanie bazuje na produktach cyfrowych i najłatwiej zastosować ją w tym kontekście, ale w moim przypadku – pracując nad aplikacją mobilną – wpasowała się idealnie. Autor zaznacza na wstępie, że książka jest zarówno dla dużych firm, jak i dla osób tworzących projekty w garażu niczym założyciel Apple’a. Mimo to widać, że sporo treści dotyczy pracy zespołowej i zatrudniania, więc dla osób działających samodzielnie część może być mniej aktualna. Jednak wszystko można w pewnym stopniu przełożyć na własne realia. Dla mnie to lektura, z której wykorzystam bardzo wiele. Metoda Lean Startup faktycznie może pozwolić zaoszczędzić mnóstwo czasu i zasobów.

Zbieramy to co zasiejemy, lęk rodzi lęk, ufność rodzi ufność. Zgadzamy się z tym w pełni, ale w codziennym życiu tak mocno o tym zapominamy, zwłaszcza w pracy, zwłaszcza na stanowiskach kierowniczych czy managerskich. Książka w kapitalny sposób pokazuje jak od pracy oczekiwać czegoś więcej niż miejsca, które będzie dostarczało nam tylko środków do życia. Aby żyć potrzebujemy sensu, szukamy większej idei, chcemy aby praca miała cel. Na te oczekiwania odpowiadają struktury organizacyjne typu turkusowego, które książka przybliża, opisując nie tylko struktury ale i procesy i praktyki takich firm. Polecam nawet jeśli w praktyce bardzo trudno o takie właśnie miejsca. 

Pierwsza połowa książki dużo lepiej ze mną współgrała niż druga. Książkę czyta się dość przyjemnie, pozwala spojrzeć szerzej na kwestie zarządzania, produktywności, naszego życia. Ot taki, motywator dodatkowy. Kilka rozdziałów faktycznie do mnie mocniej trafiło i na pewno wyniosłam z niej przydatną wiedzę. Polecam, ale nie jest to książka "na jeden raz", raczej do spokojnego czytania i refleksji na bieżąco.

Bardzo przyjemna i przystępnie napisana książka. Dobrze prowadzi krok po kroku jak ogarnąć własne finanse. Dużo rzeczy zawartych w książce może być znanych osobom dorosłym, które jakkolwiek ogarniają już swoje finanse, ale dobrze jest mieć takie rzeczy w spisane w jednym miejscu i uświadomić sobie czytając to jak ważne one są. Książka ma kilka minusów, jak dziwne podejście do kupowania mieszkań, ale do tego można podejść z dystansem. W niektórych miejscach widać, że książka została napisana 10 lat temu, bo realia się zmieniły. Największą wadą jest brak źródeł do podanych informacji, można ich się naliczyć raptem kilka gdzie w rzeczywistości każdy tekst typu "X powiedział Y i Z na dany temat" powinno mieć swój przypis, by można było zweryfikować te informacje lub aktywnie zagłębić się w temat, wiedząc do jakiego źródła sięgnąć. Niemniej, książka całościowo jest naprawdę dobra.

Rework to inspirująca i przystępna lektura, która dobrze sprawdza się jako „odświeżacz myślenia biznesowego” — szczególnie w branżach cyfrowych i startupach. Nie zastąpi dogłębnych podręczników zarządzania ani strategii korporacyjnych, ale potrafi skłonić do przewartościowania podejścia do pracy, produktów i zasobów.

Najlepsza książka autora, z tych które czytałem (słuchałem). Po pierwsze skupiona wokół jednego tematu, bez wielu dygresji. Po drugie w mojej ocenie bardzo merytoryczna - spora garść porad i przykładów. A po trzecie najlepiej nagrany audiobook - w poprzednich przypadkach musiałem podkręcać prędkość.

Dużą zaletą książki jest to, że po prostu bardzo dobrze się ją czyta. Autor umiejętnie odnosi daną osobistą historię swojego bohatera, katastrofę lotniczą, czy też opowieść o uratowaniu życia dziecka przez pielęgniarkę do danej teorii psychologicznej ... I tak wskazuje na rolę myślenia reaktywnego, siłę motywacji opartej na wyborze, wagę momentu przełomowego w podjęciu trudnej decyzji i dokonaniu dużej zmiany w życiu, czy wreszcie znaczenie MAPY MENTALNEJ. W swoich opowieściach wkracza w świat polityki, hazardu, teatru ... czy szkoły i wskazuje, co w danej sytuacji było tym czynnikiem, który umożliwiał mądrzejsze, szybsze i bardziej efektywne działanie. Bardzo ciekawe!

Tytuł tej książki, Zaufanie czyli waluta przyszłości, teoretycznie jest intuicyjnie zrozumiały: zaufania nie da się kupić za pieniądze, samo staje się środkiem płatniczym, benefitem. Dzięki niemu sklepy i usługodawcy zdobywają stałych klientów. Jednak dopiero po przeczytaniu można zrozumieć, co autor tak naprawdę miał na myśli. Nie tylko to, że zaufaniem można za coś zapłacić, czy zyskać. A to, że zaufanie jest kapitałem, którego zdobycie dopiero daje podstawy do zbudowania sukcesu. I to nie zaufanie klienta do “sprzedawcy”, a sprzedawcy do samego siebie. Michał Szafrański to autor bardzo popularnego bloga Jak Oszczędzać Pieniądze. W swojej kolejnej książce, czyli Zaufanie czyli waluta przyszłości, opisuje kompleksowo cały proces decyzyjny poprzedzający utworzenie tego bloga, wszystkie działania, a później także sposoby, w jakie autor go rozwijał. 🤌Blogowanie na etat Szczegółowo opisuje swoje doświadczenia, na których oparł pomysł na blogowanie, także w kontekście dokładnych rozliczeń finansowych, dających mu poczucie względnego bezpieczeństwa w okresie, gdy blog na siebie jeszcze nie zarabiał. Było to ważne, bo Szafrański podjął decyzję o rezygnacji z pracy, żeby zostać blogerem na cały etat i z tego się utrzymywać. Wydawać by się mogło, że to gruba decyzja. Niewiele w tym przesady, chociaż jeszcze parę lat temu internet wyglądał nieco inaczej. Wartościowych treści nie było aż tak dużo. Z dobrym pomysłem można było się wybić. Myślę, że dzisiaj jest trudniej, ale nadal się da. Tylko trzeba do tego dużo samozaparcia i wytrwałości. Oraz naprawdę dobrego pomysłu, który zainteresuje ludzi masowo, bo walutą bloga jest przecież duży ruch. 🤌 Kumulowanie doświadczeń Zaufanie czyli waluta przyszłości to dobry przykład tego, że sukces, to jest praca przez całe życie, a nie osiągnięcie overnight. To także świetny dowód, że zdobywane doświadczenia sumują się, a porażki uczą o wiele więcej niż to, co się udało. Szanuje Szafrańskiego za transparentność i dojrzałość. Np. pisze o dzieciństwie, jak dorabiał na sprzedaży kwiatów i emocjach jakie wtedy czuł: wstydzie, strachu, przerażeniu ale i euforii, gdy ktoś kupił wiązankę. W ogóle w całej książce jest sporo emocji, bo one są bardzo ważne. Nie da się być dojrzałym i ich ignorować. 🤌 Zaufanie do siebie Autor pisze faktycznie dużo o zaufaniu, ale przede wszystkim zaufaniu do siebie, które ma być podstawą do tego, żeby zaufali nam także inni. Jest ono też barierą ochronną przed krytyką czy kosztem emocjonalnym porażek. W końcu, bez wiary w swoje możliwości trudno jest zaryzykować i zaangażować się w coś, co budujemy sami, od początku. To wszystko jest to bardzo zbieżne z moimi doświadczeniami. Dopiero gdy nabrałam zaufania, że poradzę sobie choćby nie wiem co, oraz, co jest bardzo ważne, zbudowałam poduszkę pieniężną, żeby czuć się bezpiecznie także materialnie, dopiero wtedy udało mi się realnie ocenić własną pozycję na rynku pracy i odnieść własne sukcesy. 🤌 Konkretne rady Zaufanie czyli waluta przyszłości jest upakowane jest też merytoryką. Jest mnóstwo konkretnych rad, gdzie, co, jak i z czym zaczynać tworzenie treści. Powiedziałabym nawet, że to kompletny podręcznik, jak zabrać się do zarabiania na tworzonych treściach, mimo, że nie da się jego doświadczeń wziąć 1:1. Szafrański daje mnóstwo ciekawych spostrzeżeń, np, że popularność w mediach nie szła w parze z większymi zarobkami. Mega fajnie podkreśla rolę małych incydentów, „przypadkowych sekwencji zdarzeń”, jak napisanie do kogoś krótkiego maila, pochwalenie się sukcesem we właściwym czasie. Albo poznanie kogoś, kto w przyszłości może nas poznać z kimś, kto za jakiś czas okaże się kamyczkiem przeważającym szalę na naszą korzyść. Podsumowując, Zaufanie czyli waluta przyszłości to świetna historia. Nie tylko merytorycznie, ale także jako autobiografia człowieka, który zdobywał latami doświadczenia. Nazbierał ich mnóstwo i przekuł je w konkrety liczące kilka milionów złotych.

Słyszałem o tej książce już wcześniej od wielu osób. Miałem już więc przed rozpoczęciem lektury na temat tej pozycji wyrobione zdanie. Schematy działania, listy, próba pozamykania otwartych pętli. Zaskoczyła mnie jednak głębia przemyśleń autora, jego szczerość, otwartość. Wiele z myśli zawartych w tej książce znacznie wykracza poza ramy po prostu „doświadczonego szkoleniowca”, czy „coucha”. Są bardzo ludzkie, wynikają z lat porażek ponoszonych przez autora, po prostu z bycia człowiekiem. Przebrnięcie przez pozycję, która liczy ponad 400 stron, to spory wydatek uwagi, skupienia emocjonalnego. Uważam, że było go warto ponieść, choćby po to, by się dowiedzieć, że innym się udało. Na pewno nie jest to lektura „na jeden raz”. Do tej pozycji trzeba wracać, by dokonać trwałej zmiany. Zmiany bardzo osobistej, swojego życia.

Ciekawie napisana książka o podstawach budowy silnego zespołu. Po raz pierwszy spotykam się z pomysłem, aby tego typu treści (treningowe, rozwojowe) przedstawiać w formie beletrystyki Czasem dialogi były "kwadratowe", a akcja - delikatnie mówiąc - nieporywająca, ale nie o to w tej książce chodzi. Kontekst wagi zespołu i jego budowy został w pełni uchwycony, tym bardziej, że na końcu znajdziemy już narzędzie do implementacji nowych założeń. Zdecydowanie polecam!

Nie spodziewałam się że wciągnie mnie aż tak bardzo. Styl, lekko , nawyki jak powstają ,co oznaczają, ich skutki, są tu podane na zasadzie historii z życia wziętych. Każda z tych opowiastek była na tyle interesująca że niecierpliwie czytalam i czytalam aby dotrzeć do finału i zobaczyć skutek. W szczególności utknęła mi w głowie historia target , pewnie z uwagi że jestem handlowcem. Mechanizm ogólnie dobrze mi znany ,profil klienta i związana z tym sprzedaż celowana, mimo że większość z treści ksiazki większość z nas zapewne już tam kiedyś poznała to czyta się naprawdę ciekawie. Gdyby nie Atomowe nawyki nie trafiłabym na tą pozycję, autor Atomowych nawiązuje w swojej pozycji właśnie do tej książki, także polecam osobom które przeczytały atomowe nawyki i chciały by więcej treści o tematyce powstawania nawykow.

"Głowa do liczb" autorstwa Barbary Oakley to fascynująca podróż do świata nauki i techniki, ukazująca, jak efektywniej uczyć się matematyki i innych trudnych dziedzin. Oakley, korzystając z własnych doświadczeń z przekształcenia się z artystki w inżynierkę, przekonująco przedstawia strategie nauki, które mogą pomóc każdemu pokonać bariery w zdobywaniu wiedzy matematycznej. Jej podejście do nauki oparte na neurobiologii i psychologii kognitywnej otwiera nowe perspektywy, zdejmując z matematyki aurę trudności. Autorka nie tylko dzieli się technikami skutecznego uczenia się, ale także ukazuje, jak zmienić swoje podejście psychiczne wobec nauki trudnych przedmiotów. Dla mnie osobiście, "Głowa do liczb" stała się inspiracją do przezwyciężenia strachu przed matematyką i skonfrontowania się z trudnościami poznawczymi. Ta książka to nie tylko poradnik, ale także motywująca opowieść o tym, jak zmienić swoje myślenie i odnaleźć radość w zdobywaniu nowej wiedzy.

Książka opisująca problemy, które w sumie sami sobie stworzyliśmy i wpadliśmy w ich pułapki. Opisuje, różne triki, które mogą dać nam kilka wolnego w ciągu dnia. Jednakże, może przez moja obecna prace( prace zdalnie jako tester aplikacji) nie potrafiłem się odnieść do niektórych rzeczy bo mnie one kompletnie nie dotyczą. Czytając tę książkę miałem wrażenie ze jest ona trochę przestarzała. Świat tak poszedł do przodu, że już nikt tak nie pracuje jak jest opisywane w książce. Tam jest przedstawiony typowo corpo-styl jak w amerykańskich boxo-firmach. Czy bym ją polecił w dzisiejszych czasach- raczej niekoniecznie.

Moim zdaniem bardzo sensowna i ocena tu jest ciut zaniżona, daje kilka sensownych przykladow tego co mozna zrobic zeby byc bardziej produktywnym. Warto przeczytac, moze nie jest to jakis wyznacznik sukcesu ale kazdy wyciagnie cos dla siebie tym bardziej ze jest dosc krótka. Polecam :)

🧭 O czym jest ta książka? To książka o wewnętrznej różnorodności, o tym, że nie jesteśmy „jedną osobą” o jednej, spójnej tożsamości, lecz zbiorem różnych „ja” – czasem sprzecznych, czasem współpracujących. Zamiast narzucać sobie zewnętrzne modele produktywności, autorka proponuje, by zbudować efektywność od wewnątrz, w zgodzie z emocjami, rytmem życia i indywidualnym sposobem działania. 💡 Kluczowe idee: Człowiek jako wielogłosowa istota – mamy w sobie różne „głosy” (np. Krytyk, Marzyciel, Realistka, Dzika), które warto rozpoznać i zintegrować. Efektywność to nie walka, ale porozumienie – siła działania wynika z harmonii między naszymi wewnętrznymi postaciami. Zmiana nie wymaga rewolucji, lecz dialogu – zamiast narzucać sobie „muszę”, warto zapytać: „czego naprawdę chcę?”. Odrzucenie kultu „ciągłej produktywności” – efektywność może mieć różne oblicza, w tym odpoczynek, refleksję, intuicję. Wewnętrzna demokracja – każde nasze „ja” ma coś wartościowego do powiedzenia i zasługuje na wysłuchanie.

Spoko książka, daje trochę do myślenia. Dużo ciekawych anegdot, porównań i opowieści wtrąconych pomiędzy opisem badań i specyfikacji metody, co trochę ułatwia i urozmaica czytanie. Trochę za dużo powtórzeń imo, i próby wpajania, zamiast podawania konkretów, ale może taki styl miał autor. Ogólnie to fajne i polecam cieplutko