Recepta na miłość. Mikronawyki, które kształtują udany związek

Po przeczytaniu niejednej książki z zakresu rozwoju osobistego czy motywacji, rzeczą, która od razu rzuciła mi się w oczy w trakcie lektury tej pozycji było to, że jest ona oparta na badaniach naukowych i historiach prawdziwych ludzi. Uważam to za najważniejszą zaletę tej książki, nie jest to standardowy poradnik jakich wielu, a w trakcie lektury można odczuć, że książkę napisała osoba, która przemyślała temat i zebrała wcześniej odpowiednie dane. Czyni to lekturę tej pozycji bardziej wymagającą wysiłku intelektualnego, ale jest to jak najbardziej na plus. Książka omawia temat odkrywania potencjału każdego człowieka, w tym pozwala sobie uświadomić, jak tak naprawdę wygląda rzeczywistość w tym aspekcie, nie koloryzując faktów. W moim osobistym odczuciu książka została utrzymana w dość neutralnym tonie, omawiając badania czy obserwacje samego autora, ale bez naginania rzeczywistości, co pozwala czytelnikowi wyrobić sobie opinię w tym temacie na własną rękę. Książka ta jest zdecydowanie warta przeczytania, w szczególności dla osób, które być może są już zmęczone powszechnie dostępnymi poradnikami z zakresu rozwoju osobistego i poszukują pozycji, która nieco odświeży ich wiedzę i punkt widzenia w temacie odkrywania i rozwijania własnego oraz cudzego potencjału.

To moje kolejne spotkanie z autorem Brianem Tracy i jego książką- udane bardzo📗📖 Tym razem skupimy się na umiejętności wywierania wpływu. Temat bardzo ważny, zarówno w rodzinie, pracy zawodowej, życiu w ogóle. Autor podzielił swój poradnik na 10 rozdziałów. W każdym omawia mocne punkty osób liczących się, a jest ich 10. Rozważania na ten temat były poruszane już w czasach starożytnych. Wciąż się rozwijają, w różnych dziedzinach, min w: psychologii, neurobiologii, czy teorii biznesu. Autor pragnie, aby czytelnicy po przeczytaniu tej ciekawej lektury, nauczyli się podstawowych zasad wywierania wpływu. Podpowie, jak je wykorzystać w życiu i z teorii przejść do praktyki. Tak pisze: "Jednym z najlepszych określeń wpływu, jakie ostatnio słyszałem, jest ruch, jako przeprowadzenie kogoś od jednego sposobu myślenia do innego". Dowiemy się, co to takiego jest teoria ABC. Tracy podaje przykłady, jak ogromne znaczenie ma wpływ rodziców na nawyki swoich dzieci. Mamy także wzmianki o władzy pozycyjnej, prawie wzajemności, wyzwalaczu nadziei i marzeń, a także zaangażowaniu i konsekwencji. Wiele cytatów z tej wartościowej lektury, powinno się powtarzać i zapamiętać: "Za każdym razem, kiedy robisz dla innych coś miłego, nastrajasz ich do zrobienia dobrych rzeczy dla ciebie". Słuchanie buduje zaufanie. Bądź szczerze zainteresowany, a nawet zafascynowany innymi ludźmi. To sposób do kochania innych. Upór i wytrwałość to najważniejsze cechy umożliwiające osiągnięcie sukcesu, ponieważ w życiu napotykasz problemy. Nie liczy się to, jak nisko upadniesz, ale jak wysoko się "odbijesz". Autor w sposób optymistyczny przekazuje czytelnikom swoje sprawdzone rady, wskazówki. Wartościowa, dobrze opracowana tematycznie lektura, polecam! Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Mt Biznes💝

Uważam, że ta książka powinna stanowić obowiązkowe kompendium wiedzy wprowadzające do tematyki z zajęć edukacji zdrowotnej tudzież seksualnej, chociażby już na etapie późniejszych klas szkoły podstawowej.  Treści napisane są prostym, klarownym i zrozumiałym dla każdego językiem, a nawet więcej, co akuratnie w moim przypadku podczas lektury nieco mi przeszkadzało, autorka nie tylko dokonywała podsumowań każdego rozdziału, ale również ponownie robiła dodatkowe skrócenia omawianych zagadnień.  W każdym razie, w owej książce Czytelnik zapozna się z takimi zagadnieniami jak przedstawienie poszczególnych faz cyklu miesięcznego kobiet oraz właściwości i funkcje poszczególnych hormonów zamieszkujących i oddziałujących w kobiecym ciele.  Najbardziej rozbudowanym rozdziałem i chyba najbardziej przyciągającym uwagę Czytelniczek na wzgląd omawianych tematów, jest poświęcony treściom z zakresu różnorodnych form zaburzeń hormonalnych, czyli autorka wskazuje, co chce wskazać kobiecie organizm, który szwankuje w pewnych aspektach a skutki spustoszeń i niedoborów pewnych składników są widoczne podczas analizy wyników laboratoryjnych czy w codziennym funkcjonowaniu i obserwacji swojego ciała. Ostatnie rozdziały są omówieniem i prześledzeniem cyklu według poszczególnych faz wraz z uwzględnieniem pod te fazy odpowiedniego i zdrowego odżywiania oraz doboru właściwej formy aktywności wzmacniających ciało, a także zdrowe i zbilansowane, ostrożne, ale rozważne regulowanie poziomów hormonów.

Ali Abdaal zaoferował ciekawe i odmienne od wielu tego typu książek podejście do tematu produktywności. Zamiast serwować nam kolejne "twarde" metody, wstawanie o 4 rano i optymalizowanie każdej minuty, mamy w końcu książkę dla prawdziwego człowieka z krwi i kości, który ma swoje życie, potrzeby i emocje. Znajdziemy tutaj garść porad skupionych na naszym samopoczuciu, zarządzaniu energią, unikaniu wypalenia czy radzeniu sobie z prokrastynacją. Książka nie sprzedaje jednak gotowego systemu do wdrożenia, bardziej zachęca do zmiany sposobu myślenia o pracy, spojrzenia w inny sposób na to co robimy. Zamiast cisnąć na siłę, zachęca do szukania przyjemności i sensu w tym co robimy, tworzenia sobie odpowiednich warunków do pracy, aby sprawiała nam ona więcej przyjemności i była bardziej dopasowana do naszego życia.

Książkę czyta się bardzo przyjemnie, choć momentami faktycznie wydaje się nużąca z uwagi na powtarzalność myśli autorki. Opinie na temat tej lektury są podzielone - dla jednych jest ona impulsem do zmian, dla innych zbiorem prawd, które wszystkim nam są już przecież dobrze znane. Ja jednak uważam, że w dobie nadmiaru nowych informacji, warto czasem się zatrzymać i przepracować jeszcze raz to, co już wiemy. Czasem to tylko pozory - wiemy, a jednak rzadko stosujemy. Mel Robbins pozwala przypomnieć o tym, co naprawdę jest istotne w życiu, w tworzeniu relacji i funkcjonowaniu z samym sobą.

Nasza teraźniejszość pochodzi z przeszłości. To co rodzice w nas zasiali i to jak nas kształtowali teraz pomaga i wieje nam w żagle albo ściąga nas w dół na dno. Książka Pani Agnieszki odkrywa naszą przeszłość i pomaga ją zrozumieć. Tylko od nas zależy czy popłyniemy z wiatrem czy będziemy tonąć. Warto przeczytać.

Pierwsze rozdziały przeczytałam przed snem i później całą noc śniłam jak to naprawiam moją rodzinę, jakieś rozmowy czy konflikty które zapadły mi w pamięci - odgrywały się od nowa ale tym razem byłam tą świadomą żeby coś zmienić. Nieźle mnie 'zryło'. Później książka trochę się mi dłużyła, taka rozwlekła, powtarzalna, ale ogólnie polecam, czasem otworzy oczy, przypomni sytuacje, może wpłynie na przyszłą komunikację.

Ciekawe ujęcie tematu zdrowia oraz postrzegania choroby i zdrowia w aspekcie socjologicznym. Momentami przeszkadzał mi ten socjologiczny rys, jednak z czasem zauważyłem, że autor zręcznie porusza się w nauce rozumianej jako przedmiot interdyscyplinarny. Nie jest to typowy poradnik w stylu "jak w 14 dni zmienić swoje życie". Raczej proponuje szersze ujęcie tematu i motywuje do poszukiwania własnej drogi do zdrowia, szczęścia i dobrostanu.

Książka podzielona jest na 5 części, każda ma swoją kategorię i opisywane jest 99 rzeczy które warto odpuści, zmienić, aby żyło nam się lepiej. Wskazówki uczą nas jak przestać się przejmować rzeczami, na które nie mamy wpływu i jak akceptować zmiany oraz jak żyć spokojniej. Są to, krótkie rozważania, autor nie zagłębia się w nie bardziej, są opisywane ogólnikowo, dlatego dla, niektórych może być to na minus. Książka jest lekka, łatwo się czyta i jest dla osób, które nadmiernie się przejmują, wszystko kwestionują i szukają równowagi w życiu, lecz przyznam, że jakoś bardzo nie zmienia naszego sposobu myślenia.

To przyjemna książka przy której nie trzeba się szczególnie wysilać. Porusza oczywiste kwestie, które (jeśli nie zostaną jasno nazwane i uporządkowane) łatwo umykają w codziennym życiu. Momentami skłania do refleksji nad utartymi schematami myślenia, a także do autorefleksji i analizy własnych mechanizmów. Jest w miarę krótka i niezbyt obciążająca dzięki czemu idealnie nadaje się na codzienne podróże tramwajem czy oczekiwanie w poczekalni. Można do niej łatwo wracać i bez problemu robić przerwy w lekturze.

Książka pokazuje, że kluczem do osiągania celów jest działanie. Autor podkreśla, że aby działać skutecznie, trzeba najpierw jasno określić cele i nauczyć się świadomie motywować samego siebie. Tracy przypomina, że sukces nie rodzi się z mówienia, życzenia ani czekania na idealny moment — tylko działanie jest działaniem. To książka, która mobilizuje do brania odpowiedzialności za swoje decyzje i do konsekwentnych, odważnych kroków w stronę zmiany.

Sporo przykładów z badań psychologicznych które można sobie odnieść do własnego życia i to jest jej mocna strona. Fajne są fragmenty o skrótach myślowych i nawykach, bo łatwo zauważyć u siebie dokładnie to, o czym autor pisze. Z drugiej strony autor często wraca do tych samych tez, tylko ubranych w inne historie. Książka jest w porządku do poczytania, ale trochę za długa jak na to, co faktycznie wnosi i co można z niej wynieść.

Kolejna książka Andersa Hansena, którą przeczytałem równie chętnie i szybko, jak poprzednie. W maju 25 zdiagnozowano u mnie "oficjalnie" ADHD, diagnoza wywołała u mnie uśmiech na twarzy: No i co z tego? Autor fajnie napisał, że diagnoza może często stygmatyzować i pacjent może kryć się za nią. W moim przypadku niewiele to zmieniło, może trochę tylko wyjaśniło coś, o co podejrzewałem się od dawna (samodiagnoza?!?) ale nauczyłem się z tym żyć i jakby w naturalny sposób korzystałem z "dobrych" stron ADHD, o których autor napisał, lecz i nadal borykam się z tymi "gorszmi" czy nazwę je trudniejszymi w danym środowisku. Dziękuję serdecznie również p. Emilii Fabisiak za przekład tej książki. Nauka to do potęgi klucz!

Forma książki irytująca. Dialog między młodzieńcem i filozofem wydawał mi się wielokrotnie bardzo sztuczny. Podejrzewam, że sporo tracimy na tłumaczeniu i stąd takie wrażenie. Istota książki jednak to już całkiem inna sprawa. Niewygodnie się to czyta. Całą odpowiedzialność za własne życie leży w naszych własnych rękach. Traumy z przeszłości, to co można by nazwać pechem, nieprzychylnością losu, niepewna przyszłość - cokolwiek - to wszystko nie kształtuje faktycznie naszego życia i nas samych. Freud marszczy czoło. To jest arcyważna filozofia, która kładzie nacisk na to jaki sens nadamy swojemu życiu (bo samo w sobie sensu nie ma), jak ukształtujemy samych siebie (tworząc zdrowy podział zadań, stawiając granice), czy odnajdziemy wolność (godząc się na to by przestać skupiać się na zadowalaniu wszystkich dookoła). Odwaga bycia nielubianym to wolność.

Przyznam otwarcie, że kupiłem tę książkę z myślą o kimś, chciałem kiedyś swojej byłej ją podsunąć. Była bardzo niedowartościowana, straumatyzowana i pewnie nadal jest. Sam wielokrotnie dwoiłem się, troiłem, aby jej to uświadomić, ale się poddałem. O fiasku decydują jeszcze inne czynniki, ale to już prywatna sprawa. Wstyd mi pisać, ale kupiłem jakiś czas temu i długo czekała, ale przyszła pora nadrobić zaległości. Lubię pióro pani Izy. Mówiąc kolokwialnie to taka fajna babka. Ilekroć o coś spytasz, to udzieli odpowiedzi na miarę możliwości i tak można też powiedzieć o jej książce. Moim zdaniem wyczerpująco wypowiada się na temat dowartościowania. Motywacji, wybierania właściwych wartości w życiu. Przedstawiła również różne typy ludzi, role, które przejmujemy w środowisku, w jakim żyjemy. Czytając zauważam, że mam taki mix opiekun, buntownik i bohater. Znaczenie tych ról, wyjaśnione jest w książce. Mi się podoba. Dla mnie książka jest niezwykle ważna, bo jest tam coś o pomaganiu innym. Lubię pomagać innym. Uważam, że jak się zna rozwiązanie czyjegoś problemu lub ma się możliwości, to warto podać komuś pomocną dłoń. Czyż człowiek nie staje się wielkim w wyrzeczeniu się siebie? Pięknie to Staszic napisał. Albo Wolter… Toć obowiązkiem ludzi, jest pomagać sobie wzajem. Cytując autorkę: ,,Jeśli chcesz pomagać innym, rób to, bo to ważne i piękne, bo to urozmaicenie i wzbogacenie twojego życia, ale niech pomaganie nie definiuje twojej wartości”. Nie jest tak, że im wyżej doskoczysz, tym twoja wartość wyższa. Chcemy pomagać? To się chwali, ale nie można patrzeć na to, jakoby był wyznacznikiem naszej wartości. Pomaganie jest piękne, szlachetne, ale nie uczyni nas drogocennymi, tak jakbyśmy byli sztabą złota. Każdy z nas ma coś do zaoferowania światu. Trzeba działać szczerze. Mieć dobre motywacje i nie robić czegoś przez pryzmat korzyści… ,, Pamiętaj, że twoja wartość nie zależy od tego, jak postrzegają cię inni, ani od różnic w poglądach - każdy z nas ma coś cennego do zaoferowania światu”. ,,Twoje ciało to świątynia, a ty jesteś jej kapłanką i opiekunką przez całe życie. Ciało odgrywa w naszym życiu równie ważną rolę jak umysł, jego kondycja zaś wpływa na nasze codzienne samopoczucie, energię i zdrowie psychiczne. Zdrowe poczucie własnej wartości wiąże się z szacunkiem do ciała, wyrażającym się zarówno poprzez akceptację jego niedoskonałości, jak i dbanie o nie w taki sposób, aby służyło nam jak najdłużej. Ciało i umysł są nierozerwalnie ze sobą połączone - wpływają na siebie nawzajem w sposób ciągły i dynamiczny”. Dokładnie. Nasze ciało to jest świątynia. Jeśli nie zadbamy o siebie, to nie będziemy w formie. Pani Iza wspomina też o perfekcjonizmie. Nie jest czymś złym, ale trzeba wszystko z umiarem. Nie chodzi o to, aby dążyć do ideału, bo nigdy nim nie będziemy. Każdy z nas popełnia błędy, a to od nas zależy, co z tym faktem zrobimy? Wyciągniemy wnioski i będziemy starać się lepiej albo zatrzymamy się w rozwoju. Tak to widzę! Jak dla mnie książka wartościowa. Miałem pewne oczekiwania i je zaspokoiłem. Szkoda tylko, że nie mogłem jej podsunąć komuś, na kim mi naprawdę zależało i na jej zdrowiu, ale cóż, życie różne scenariusze pisze. Dużo ciekawych cytatów… Inspirujące. Dodatkowo „prezent” od autorki, lecz nie zdradzę, jaki. Jednakże dla mnie to jest nie do pomyślenia, aby ciąć albo wyrywać kartki… To profanacja książek. Ino czytelnik załapie, o co chodzi. Polecam. Jeszcze mały szczegół. Trochę mi to przeszkadza, że książka pisana jak dla kobiet tylko, a my mężczyźni też możemy wyciągnąć cenne lekcje i jakieś wnioski.

Czytałam tę książkę długo, ale mam poczucie, że mogłabym zacząć znowu, od początku… tak jest bogata w treści, które warto odkryć i przepracować! Agnieszka Kozak wykorzystuje w niej terapeutyczną moc bajek. Opowiada je w sposób barwny i angażujący emocjonalnie, ale najważniejsze jest to, że obrazuje za ich pomocą wiele różnych problemów, zaburzeń czy rozterek. A ponieważ posługuje się bogatą symboliką, bajki są wielowymiarowe i każdy może w nich odnaleźć siebie. Bo „każdy ma swoją opowieść do odkrycia”! Mamy więc opowieść o ostrydze, gnomie, piłeczce, szafie czy pszczółce i mrówce… Brzmi niewinnie, a może nawet infantylnie, ale w głębi kryją się takie poważne i ważne treści jak: -przemoc i współuzależnienie -narcyzm i perfekcjonizm -nadopiekuńczość i więzienie -wartość i poczucie sensu… Każdą z bajek omawia Autorka, odwołując się do swojej praktyki i przywołując problemy, z którymi zmagali się Jej pacjenci. Czyni to z wyczuwalną empatią. Wyraźnie zależy Jej na tym, by każdy z czytelników „przejrzał na oczy”, czyli zrozumiał siebie, swoję lęki, przekonania czy mechanizmy działania. Chce, by docenił dar życia i umiał wziąć za nie odpowiedzialność. Do każdej z bajek dołączona jest też jej artystyczna i emocjonalna ilustracja w postaci obrazu autorstwa Aleksandry Wagi-Mizery. Ma ona dodatkowy (według mnie bardzo duży) wpływ na interpretację i przeżycie opowieści. Zapraszam! Odkryjcie je dla siebie!💚

Książka jest napisana na profesjonalnym poziomie, dlatego od początku już zaznaczam, że można po nią sięgnąć ze spokojem i wiarą w to, że dostaniecie tutaj konkretne informacje. Napisała je osoba z ADHA, jednak po wielu rozmowach ze specjalistami wydana została pod sprawdzonym okiem osób, które się znają na neuroróżnorodności. Mamy tutaj spis wszystkiego, czego to zaburzenie dotyczy. Został tutaj zamieszczony, by służyć każdemu, kogo to dotyczy w pośredni lub bezpośredni sposób. Autorka nie nakłania do przeczytania całej książki, tylko zaznacza, że mając różne poziomy świadomości, można przejść bezpośrednio do informacji, które najbardziej nas interesują. Następnie mamy słowniczek pojęć, by opatrznie czegoś nie zrozumieć. W skład treści z książki wchodzi opowieść diagnozy autorki, wszelkie objawy ADHD, jak działa mózg takich osób, z czego mogą wyciągnąć plusy, a co przekłada się na minusy. Emocje jaki odczuwają takie osoby, jak w ogóle sprawdzić, czy ma się to zaburzenie, życie po diagnozie i co dalej? Później wchodzimy na poważniejsze tory jakimi są relacje, co może wspomóc życie, lęk, depresja, złożoność doznań, jedzenie, seksualność, praca, teoria łyżek i inne. Książka została ułożona w sposób luźny, by osoba w każdym wieku odnalazła coś dla siebie. Wiadomo, że sami możemy się zdiagnozować, ale nawet po przeczytaniu takiej książki, i tak będzie potrzebna opieka lekarska, gdyż każdy reaguje na wiadomość o takiej diagnozie inaczej, ma inne symptomy, odruchy i tak naprawdę jest wiele czynników, które mają wpływ na to, że osób z ADHA nie da się sklasyfikować do konkretnych przypadków, gdyż nawet pomimo niewielkich spójności, pojawią inne sfery, które będą wykonywali inaczej. Ta książka to też opowieści innych ludzi, którzy opisywali swoje przypadki, ale i wartościowe porady, by nie przejmować się ,,wyrokiem", jak niektórzy mogą to widzieć, ale myślą, że w pewnych sferach życia taka osoba może być nad wyraz inteligentna. I właśnie na tym należy się wtedy skupić. Czytanie jej jest pomocne, bo nie jest sztywna, nie jest prosta, tylko gdziekolwiek was nie zaprowadzi, to pokazuje wam plusy i jakoby wyciąga rękę do pomocy. Taką wartościową pozycję czuję, że powinnam polecić:-)

To publikacja zawierająca wiele podstawowych informacji na temat ADHD. Została napisana w formie dialogu, co dla części czytelników może być przystępną i ułatwiającą odbiór formą. Poleciłbym ją przede wszystkim osobom, które dopiero zaczynają swoją drogę z tematem ADHD i nie mają jeszcze uporządkowanej wiedzy w tym zakresie. Jednocześnie momentami miałem wrażenie, że Jarosław Jóźwiak prezentuje dość „wielkościowe” podejście do poruszanych zagadnień. Niektóre kwestie – na przykład psychoterapia – zostały moim zdaniem przedstawione w sposób uproszczony i dość wąski. Brakuje mi tu szerszej perspektywy oraz większego pogłębienia tematu. Całość sprawia wrażenie opracowania raczej powierzchownego. Choć pojawiają się w nim ciekawe wątki, osoby regularnie słuchające podcastów autora lub śledzące wypowiedzi innych specjalistów mogą poczuć niedosyt, a miejscami nawet znużenie.

Nie lubię poradników, szczególnie tych, w których ktoś się wymądrza i udziela tzw. "złotych rad". Ta książka jest inna. Pokazuje jak odpuścić i sprawić, by nam i innym z nami żyło się po prostu lepiej. Odpuścić to nie znaczy przestać się starać i zabiegać o bliskie nam osoby (np. partnerka, dzieci), ale nie zatracić przy tym siebie i swoich potrzeb. Autorka nie namawia by być "Matką Teresą" dla wszystkich wokół. To rozmowy o tym, że może warto przestać skupiać się na drobiazgach, które nas niszczą, a przy okazji powodują, że tracimy z oczu rzeczy najważniejsze. Ja na przykład jestem jednym z tych, którzy często nie potrafią cieszyć się z drobiazgów i doceniać tego co mam. Uczę się tego i idzie mi to bardzo opornie. Skupiam się bardziej na porażkach niż na tym co mam i co mi w życiu wyszło. Teraz wiem, że zamartwianie się to autoagresja i wyrządza nam długofalowe szkody. Nie będę zdradzał więcej, ale z czystym sumieniem polecam książkę Agnieszki Radomskiej i Ewy Woydyłło każdemu. Na koniec muszę wspomnieć o Magdalenie Kumorek, która swym aksamitnym i pełnym ciepła głosem czytała audiobooka, którego miałem przyjemność wysłuchać. Dla mnie chwile z p. Magdą były jak spotkania z przyjacielem, z którym rozmawiam o życiu. Może powinna zostać terapeutką ? Ja bym się do niej zapisał :)

Bardzo ważna książka i lektura obowiązkowa dla każdego rodzica. Jak ktoś ma dziecko i w tym roku chce przeczytać jedną książkę, to niech to będzie ta właśnie pozycja. Autor powołuje się na wiele badań i jednocześnie objaśnia je w prosty i zrozumiały sposób, daje też garść porad co zrobić, aby chronić nasze dzieci przed szkodliwym działaniem ekranów i mediów "społecznościowych". Człowiek się tego wszystkiego niby domyślał, ale tutaj jest to wyłożone "jak kawa na ławę".