Perfekcyjna kobieta to suka. Poradnik przetrwania dla normalnych kobiet

Co myślicie o takiej grze: w ciągu jednego miesiąca, zaczynając od zaraz, zrobić przez 10 minut dziennie coś, czego nigdy wcześniej nie robiliście? To właśnie na tym pomyśle bazuje fabuła książki i dlatego od razu mnie zaciekawiła 🙂 Chciałam zobaczyć jakie czynności bohaterka będzie realizować i czy któreś sama już miałam okazję poznać, czy też zainspirować się na przyszłość. Jest tutaj 31 wariantów, od bardzo drobnych, po bardziej nieszablonowe, np. inny kolor niż zwykle, lekcja tańca, odmienny gatunek czytelniczy, nowy przepis, stworzenie mikro ogródka, nauka jazdy samochodem, czy też chodzenie tyłem (polecam, szczególnie będąc na plaży ✌️). Muszę przyznać, że przyjemnie towarzyszyło się w tych pierwszych razach Chiarze, bohaterce, której tę grę zaproponował jej terapeuta, odkąd po perypetiach związanych z mężem odczuwała narastającą samotność. Czy takie mniejsze i większe wyzwania wpłynęły na życie bohaterki? Pozostawiam to już wam do odkrycia na kartach książki 🙂

Sporo faktów (w tym podstawowych) dotyczących zdrowego trybu życia, przedstawionych w przystępny sposób. Brak tutaj wszechwiedzącego tonu, irytującej infantylności czy niekończących się powtórzeń. Pod względem merytorycznym bez zarzutu, zwłaszcza że jako czytelnicy dysponujemy dostępem do przypisów oraz uzupełniającej listy lektur podanych na sam koniec książki. Również na plus zaliczam to, że poradnik nie zawiera masy zdjęć Cameron, jak to często bywa przy książkach wydawanych przez ludzi znanych i ogólnie pojętych celebrytów.

Nie spodziewałam się, że tak bardzo trafi w moje poczucie humoru i tak mi się spodoba. Nie raz się śmiałam, a przy jednej scenie nawet płakałam ze śmiechu :) Autor chyba wszystko, co miał śmiesznego, wykorzystał w tej książce, niestety tom 2 nie jest już tak zabawny.

Książkę wzięłam ze sobą w podróż i świetnie się sprawdziła. Lekka i przyjemna, rozdziały szybko przeleciały. Największa zaleta - momentami jest zabawna. Największa wada - jak dla mnie główna bohaterka zbyt wiele uwagi poświęca wyglądowi i ubiorowi, ale jakże bardzo to jest na czasie. Książka Danieli Farnese to świetny obraz współczesnego społeczeństwa ludzi dobrze sytuowanych: ich pogoń za idealnym wyglądem, za pieniędzmi, karierą i zabawą. Ale też ich samotność i poszukiwanie miłości. Współczesne młode kobiety są niezależne, zaradne, odważne, inteligentne i nie jest łatwo znaleźć im mężczyznę, który spełni ich oczekiwania. Rebecca to typowy przykład. Akurat w jej wypadku przeszkadzało mi to, że była po prostu pusta. Look ponad wszystko. Mimo wszystko polecam tę książkę. Fajna do przemyślenia, w którym miejscu sami jesteśmy i jakie wartości są dla nas najważniejsze.

Rzadko sięgam po podobne książki. Poradniki to totalnie nie moja bajka, ale w przypadku tego tytułu w końcu musiałam po niego sięgnąć. Lea Michele to aktorka, którą poznałam dzięki serialowi "Glee" (swoją drogą to jeden z moich ulubionych i równocześnie jeden z najdziwniejszych jaki oglądałam). W środku znajduje się trochę porad, kilka ciekawych przepisów, propozycje ćwiczeń i instrukcje jak wykonać kilka łatwych fryzur czy makijaży. To fajny sposób, by nieco zapoznać się z osobą Lea, towarzysząc jej podczas wspominania jej drogi od pierwszych zagranych ról do czasów "Glee". To zdecydowanie pozycja bardziej dla fanów czy osób, które gdzieś tam już słyszały to nazwisko, ale w innym przypadku myślę, że też da się coś wyciągnąć z tej lektury. To lekka pozycja na wieczór albo dwa. Przyznaję, że miałam nadzieję na nieco więcej o "Glee". Ten etap jej życia ma poświęcony sobie cały ostatni rozdział i zawarto w nim kilka ciekawych rzeczy dotyczących kręcenia serialu, relacji z innymi aktorami czy samego tego, jak Lea starała się o rolę Rachel, to zwyczajnie wiem, że z chęcią przeczytałabym całą książkę o tym doświadczeniu.

Zdarzają Ci się momenty, w których nic Ci nie wychodzi, nie masz ochoty na cokolwiek i masz wrażenie, że cały świat odwraca się przeciwko Tobie? Ania Witowska wyszła naprzeciw kobietom takim jak Ty i stworzyła książkę, która ma nas motywować do zmian na lepsze. "Jesteś jedyną osobą, która może zmienić swoje życie" - pisze autorka. Książka pani Ani Witowskiej jest inna niż wszystkie te, które miałam do tej pory okazję czytać. Było to dla mnie miłe oderwanie od książkowej rutyny. Lektura, oryginalna na wszelkie możliwe sposoby, składa się z krótkich tekstów, które mają motywować nas do zmian na lepsze, oraz ćwiczeń, dzięki którym będziemy mogli zastanowić się nad sobą i tym, co dla nas ważne. Najpiękniejsze w tej książce jest to, że autorka nawiązuje bardzo dobry kontakt z czytelnikiem. Może i dziwnie to brzmi, ale każdy, kto przeczytał "Babskie fanaberie" na pewno będzie wiedział, o co mi w tym momencie chodzi. Czytelnik zapoznając się z książką ma wrażenie, że rozmawia z przyjaciółką, która radzi mu, co ma zrobić, aby sobie pomóc. Uwielbiam tego typu lektury i za to ogromny plus dla autorki. Ania Witowska napisała coś niebanalnego. Coś, co ma ogromną szansę pomóc wielu kobietom, które straciły wiarę w siebie i motywację do działania. Wierzę, że dzięki niej wiele osób po skończeniu lektury zdoła powiedzieć "Dam radę!" i zawalczyć o to, co dla niego ważne. Książka jest krótka, napisana w przyjemny sposób, dzięki czemu bardzo szybko się ją czyta. Można powiedzieć, że jest to "książka na jeden wieczór", ponieważ dokładnie tyle zajęło mi zapoznanie się z nią, jednak byłby to błąd. Pomimo, że jesteśmy w stanie przeczytać ją w zastraszająco szybkim tempie, nie jest to najlepszy pomysł na tę lekturę. Najlepszą opcją wydaje się być czytanie kilku fragmentów dziennie. Wtedy mamy czas na przyswojenie sobie rad i dokładne przemyślenie, co tak naprawdę jest dla nas ważne. "Babskie fanaberie" to jedna z tych książek, które nie zostaną zapomniane od razu po odłożeniu na półkę. To lektura, która na pewno zostanie z Wami na dłużej i do której będziecie wracać w momentach, kiedy będziecie miały gorszy dzień. Podczas czytania miałam wrażenie, że wiele z zamieszczonych tam tekstów mówi o mnie, o moim życiu. Jestem pewna, że każda z Was znajdzie również teksty mówiące o Was i tak jak ja, pokocha tę książkę, która od teraz będzie dla mnie lekarstwem na gorsze dni. Polecam tę książkę każdej kobiecie, która czasami wątpi w siebie. Dzięki niej możesz odzyskać wiarę w siebie i w to, co robisz. Zobaczysz, że nie każda wymówka jest godna tego, aby zaprzepaścić swoją szansę na sukces oraz, że nawet wtedy, kiedy wszystko idzie nie po Twojej myśli, powinnaś dalej walczyć o szczęście. Walczyć o siebie :) http://kreska-kropka.blogspot.com/

Magda przeprowadza się do Barcelony, aby uciec od dręczonego ją poczucia winy i rozpocząć nowe życie. Juan nie ma odwagi ani rzucić znienawidzonych studiów, ani wyznać Magdzie, że ją kocha. A Magda lekkomyślnie traci głowę dla mało odpowiedzialnego Roia... Młodzi stażyści w dramatycznych okolicznościach poznają specyfikę zawodu lekarza. Są jednak rzeczy trudniejsze nawet od beznadziejnych medycznych przypadków. Powikłane relacje, rodzinne tajemnice, kryzys powołania, intrygi współpracowników i tragiczne konsekwencje zakazanego romansu...

Przyznaję, że po usłyszeniu tytułu początkowo byłam sceptycznie nastawiona do tej książki. Jednakże, mogę ją polecić wszystkim kobietom, które chcą się rozluźnić i znaleźć się w różnych, niektórych dziwnych, ale i przepełnionych erotycznym napięciem sytuacjach, bez wychodzenia z domu. Z pewnością sięgnę po kolejne książki tej autorki.

Pia z założenia miała być nonszalancka, zabawna i bardzo pogubiona. Tu jednak mocno nie wyszło. Cała fabuła to ciągły melanż i gadanie Pii, że rodzice nie traktują jej poważnie – a jak niby mieliby, skoro ona pozwala im się utrzymywać? Chociaż dużo też rozpaczy nad byłym chłopakiem, jakby co najmniej była to miłość jej życia. Tak naprawdę Pia jest pogubiona i co do tego się zgodę. Ale w żaden sposób nienonszalancka, samodzielna czy zabawna. I wbrew pozorom nic w tej książce nie sprawia, że Pia zaczyna liczyć na siebie – cały czas ktoś musi jej pomagać.

Ta książka to świetna metafora, w której autor pokazuje jak trendy potrafią z dnia na dzień zmienić opinię ludzi, jak bardzo jesteśmy zaślepieni chęcią bycia na tzw. topie. Celebryci i osoby medialne są dla wielu z nas wręcz bogami , do których staramy się upodobnić, a my zafascynowani ich "pięknem" i popularnością zatracamy samych siebie. "Jestem najprzystojniejszym mężczyzną świata" zawiera przesłanie, które mówi, że nie należy upodabniać się do innych, tylko być sobą i może nie spodoba się to wszystkim, ale przynajmniej ci którzy przy nas będą, nie odejdą gdy trendy przeminą. Szczerze polecam tą książkę.

Zakochać się do szaleństwa Różnie to u mnie bywa z sięganiem po książki, kiedy już widziałam film na jej motywach (a było tak w tym przypadku). "Miłości bez końca" nie planowałam przeczytać ani tym bardziej kupować, a jednak stało się i niczego nie żałuję. Zdecydowanie jest to poważniejsza literatura i w dodatku taka, która pozostawia po sobie pewien ślad. Urzekł mnie przede wszystkim styl pisarski autora - nie dość, że opisywał historię z punktu widzenia Davida, czyli męskiego bohatera (co jednak jest dosyć rzadkie), to jeszcze dokonywał tego w naprawdę niesamowity sposób posługując się inteligentniejszym i trudniejszym językiem. David jest szaleńczo zakochany w Jade i właściwie w dużej mierze to właśnie o tym jest książka. Co ciekawe powieść wcale nie zaczyna się od początku ich miłości, a w chwili jego rozpadu. Chłopak wyraźnie dostał obsesji na punkcie młodej Butterfield i posunął się nawet do podpalenia domu swojej ukochanej byleby móc z nią być. Kolejne lata to próba odnalezienia się w nowym świecie bez Jade, a także próba odnalezienia dziewczyny i jej rodziny, z którą poczuł o wiele silniejszą więź niż z własną. Stopniowo trafia na każdego z Butterfieldów, lecz Jade wciąż jest poza jego zasięgiem. Dopiero w Nowym Jorku, gdy postanawia na nowo nawiązać kontakty z Anną, matką Jade, łamiąc tym samym nakaz pozostania w Chicago i zakaz kontaktowania się z Butterfieldami, Davidowi udaje się odszukać miejsce pobytu ukochanej. W tym właśnie momencie los postanawia znów zaigrać na życiu chłopaka, bo z jego powodu umiera Hugh, ojciec Jade. Jest to jednak też kulminacyjna chwila, bo wreszcie David ma okazję spotkać się po latach z Jade, a ich uczucie na nowo rodzi się między nimi. Wszystko jest dobrze dopóki kochanka Hugh nie wyjawia prawdy o jego śmierci. Wtedy Davidowi znów wymyka się wszystko spod kontroli, a co najgorsze traci swoją ukochaną Jade na zawsze. Mam bardzo mieszane uczucia do książki, choć jednak przeważają te bardziej pozytywne. Bardzo podobało mi się w jaki sposób została przedstawiona ta historia, a nawet to, że wydawała się zacząć nie od początku, a gdzieś od środka. Nie nudziła mnie też, czytało mi się ją z zainteresowaniem i do samego końca zastanawiałam się co też się stanie z Davidem oraz resztą bohaterów oraz jak jego obsesyjne uczucie do Jade wreszcie się zakończy. Spodziewałam się, że szczęśliwego zakończenia miłości Jade i Davida nie będzie, nie tylko z powodu typu książki, ale fabuła wyraźnie do tego zmierzała. Trudno mi też określić stanowisko w związku z uczuciem głównych bohaterów. Nie do końca byłam pewna czy aby na pewno jest to miłość. David ciągle powtarzał, że kocha Jade i wyraźnie mu na niej zależało, ale czuć było tę jego żądzę, to przylgnięcie do dziewczyny, chorą obsesję na jej punkcie. Z kolei Jade niespecjalnie wykazywała wielkie uczucia do Davida i wydawała się być z chłopakiem bardziej jakby z nudów, z powodu wspólnej przeszłości oraz pożądania czysto cielesnego. Z pewnością należy zaznaczyć, że ich uczucie było skomplikowane i dosyć burzliwe. Czasami chciałam, aby odnaleźli wspólną przyszłości byli razem, gdyż nawet dla mnie samej wydawało się niedorzeczne by mogliby być z kimś innym. Z drugiej jednak strony wolałam też, aby oboje poszli w swoje strony, bo to co ich łączyło okazało się też niszczyć ich oboje. "Miłość bez końca" to opowieść o potężnym uczuciu do drugiej osoby. To historia młodego chłopaka, który dla swojej ukochanej zrobi dosłownie wszystko. Bardzo dobrze napisana historia, którą czyta się przyjemnie i z zainteresowaniem śledzi losy bohaterów. Trudna, ale przyjemna lektura.

Nie jestem zawiedziona, nie nudziłam się. Jako iż nie lubię biografii spodziewałam się raczej lekkiego rozczarowania, a tu niespodzianka. Książka zawiera bardzo dużo elementów biograficznych, ale wszystkie związane są z kobiecością: modą, urodą, stylem, charakterem, wszystkim tym co wpłynęło na obraz budowany w oczach społeczeństwa. Jackie i Marilyn to faktycznie dwie skrajnie różne postacie - a jednak mają też wiele wspólnego, autorka bardzo zgrabnie to uwypukla. Czytałam z zaciekawieniem, więc polecam także tym czytelniczkom, które nie lubią biografii. Wydana jest fantastycznie, odcienie bieli, czerni,szarego i różu - dla mnie cudo. Śliski papier, twarda okładka, ekskluzywna książka, nie ma co. Może nie wszystko przeczytałam dokładnie, ale większość jednak tak. Sporo jest tutaj porad życiowych, dotyczących dbania o związek, relacji międzyludzkich. Kilka pikantnych szczegółów z życia naszych bohaterek. Całość utrzymana jest w porządnym stylu, hollywoodzkim i humorystycznym.

Po poprzedniej naprawdę dobrej pozycji autorstwa Tish Jett - “Zawsze szykowna…”, sięgnęłam po rekomendowany poradnik modowy - “Księga stylu Coco Chanel”. Jest to opowieść o stylu i życiu Coco Chanel, które autorka analizowała poprzez lekturę wielu biografii słynnej Chanel oraz pryzmat własnych upodobań i poszukiwań modowych. Sporo jest rzeczy, tj. opinii autorki, z którymi się nie zgadzam, skomentowałabym pewne wydarzenia z życia Chanel lub ubrania w zgoła inny sposób, ale po to właśnie jest ta książka - aby każdy miał swoje zdanie, nie zawsze trzeba kierować się tym, co myśli autor. Chanel nie lubiła Żydów, spółkowała z Nazistą, miała zaledwie kilka zestawów ubrań, które nosiła nieustannie niczym Steve Jobs i miała swoje przekonania a na dodatek kłamała, jak najęta kiedy jej to pasowało, niczym placebo wierzyła w to, w co chciała… i co? Do dziś i na wieki będzie to największe nazwisko w świecie mody i nie tylko. I co z tego, że miała gdzieś wojnę i krzywdę ludzi, traktowała ludzi w różny sposób? A, zanim została kimś, jak oni ją traktowali? Dziś trzeba być “miłym, fajnym”, nie wolno mówić “murzyn”, itp., bo nie daj Bój obrazimy kogoś. Ona miała to gdzieś i została legendą! To jest przede wszystkim to - esencja tej lektury. Fakt, miała niebotyczne szczęście w postaci kochanków, którzy mieli fortuny i znajomości a na dodatek ją lubili. Miała jednocześnie wiele nieszczęścia - jej dzieciństwo i życie miłosne. Zawsze za coś płaci się cenę. Bądź, co bądź ekstrawagancja (czytaj: Schiaparelli) jest zawsze dobrą odskocznią na chwilę, ale elegancja jest wieczna i faktycznie “elegancja to Coco Chanel”. Im mniej, tym więcej, tym lepiej, tym wartościowej. Ode mnie 10/10. Czuję się bardzo zachęcona do zgłębienia świata mody i biografii wielu znanych w nim postaci. Polecam gorąco!

Jestem ogromną fanką Seleny. Więc oczywiste, że musiałam sięgnąć po tą pozycję. Niestety, książka mnie zawiodła ... Przez pierwsze rozdziały miałam wrażenie, że czytam biografię mamy Seleny. Gdy w końcu przeszliśmy do historii gwiazdy ... to nie było nic zaskakującego. Miałam wrażenie, że od razu przeskoczyliśmy do sytuacji, gdy Selena zaczęła współpracować z Disney'em. Jako jej fanka miałam ochotę dowiedzieć się czegoś nowego o mojej idolce np. o czasach jej dzieciństwa. Jednak w tej książce niczego się NOWEGO nie dowiedziałam. Niestety ...

Powróciłam do książki z przed paru lat czytałam ją mając nieciekawe przekonania iż tylko szczupłe może być piękne i nie może być inaczej historia pokazała i uświadomiła mi bardzo dużo aczkolwiek nie byłam na takim etapie i nie mogę się porównywać wiele dziewczyn dąży do bycia szczupłą gdzie to niejednokrotnie idzie w zła stronę sprowadzają na siebie choroby wyniszczając organizm i nie raz umierajac .Bardzo wartosciowa lektura pouczająca jak żyć ze sobą w zgodzie akceptować swoje ciało ,wady i niedoskonałości Kochać siebie a kompleksy mamy wszyscy

Angie niedługo skończy 23 lata. Do tego czasu chciałaby znaleźć fajną pracę i ustabilizować swoje życie. Niestety nie wszystko idzie po jej myśli. Problemy w poszukiwaniu pracy, lekkie konflikty ze współlokatorki, niespodziewana informacja o rozwodzie rodziców, to wszystko sprawia, że wpada w jeszcze większego doła. Smutki postanawia zatopić w szalonych imprezach, alkoholu i narkotykach, to pomaga jej uciec od problemów. Gdy jednak po jednej z imprez budzi się w hotelowym pokoju z kopertą w której jest 3 tysiące dolarów i karteczka z podziękowaniami, a ona nie pamięta nic z tego co się działo, jej życie znów wywraca się do góry nogami. A Angie postanawia, że już nigdy nie będzie w takiej sytuacji.

Świetny motywator. Każdy dzień jest ponumerowany a w nim mamy cytat pasujący do porady, króciutki opis oraz cel, który nas podnosi na duchu, inspiruje a czasami daje mocnego kopa do działania. Momentami da się zauważyć powtarzalność myśli, aczkolwiek można zaplanować czytanie książki tak aby każdego dnia otwierać jeden cytat.

Książka napisana 11 lat temu, a tak bardzo aktualna! Michała Piróga spotkałam kiedyś w Warszawie i wydał mi się miły, ciepły, przystępny! Wcześniej znałam go tylko z TV. Okazuje się być człowiekiem (tyle i aż) z zasadami, z ogromną wrażliwością, z misją, z uwielbieniem dla zwierząt, przyjaciół i rodziny. A także, dla każdego człowieka! Autobiografia jest napisana bardzo ciekawie, przystępnie, refleksyjnie, zabawnie. Michał nie zamęcza swoją historią, pokazuje jej różne strony. Super dodatkiem są opinie innych osób z otoczenia na temat Michała. Polecam, bardzo! Nawet dla tych osób, które nie czytają książek biograficznych (np. Ja). Edit: kilka miesięcy po przeczytaniu książki spotkałam Michała w Gdańsku. Musiałam powiedzieć mu o tej książce! To było naprawdę 5 minut cudnej rozmowy!

To historia Alex, której marzeniem była praca na Wall Street. W ogromnej finansowej piaskownicy w Cromwell czuła się doskonale. Nazwana przez współpracowników Dziewczynką gotowa była pracować ciężko po to aby odnieść sukces. Należy pamiętać, że kobiety w branży finansowej nie mają łatwo i muszą wiele udowadniać. Ja polubiłam Alex i kibicowałam jej więc tym bardziej polecam tą książkę.

Książka z przymrużeniem oka, opisująca zachowania Paryżanek. Co jedzą, z kim się spotykają, jak się ubierają i czemu teoretycznie nie dbają o swój wygląd? Teoretycznie, bo może właśnie to ma tak wyglądać. To skarbnica wiedzy, jeśli chodzi o przepisy, modne miejsca w Paryżu. Pełna dobrego humoru i cytatów.