Ale mnie zaskoczyła Autorka... Kto by pomyślał? Ogólnie aura książki jest pozytywna. W końcu można cieszyć się szczęściem i jest w niej ogrom wszelkiego rodzaju miłości. Tytułowy płomień ma kilka znaczeń. Dopiero na końcu Autorka wyjawia co tak na prawdę miała na myśli tytułując ten tom w ten sposób. W końcu kwintesencja twórczości jaką kocham! Młodość, namiętność, wolność, przygody, aura niebezpieczeństwa i racjonalizm, mądrość narratora. Przeczytałam szybko, łapczywie, tak jak lubię. Wspaniałe chwile z Idą, Ailo, Reijo, Heino i Mają. A jednak w końcu przy ostatnich stronach ją polubiłam tą buntowniczą kobietę. Kto by pomyślał, że tak to wszystko się zakończy... ( Jak na tom 16.!) Rzucam się na kolejny tom!

Ale mnie zaskoczyła Autorka... Kto by pomyślał? Ogólnie aura książki jest pozytywna. W końcu można cieszyć się szczęściem i jest w niej ogrom wszelkiego rodzaju miłości. Tytułowy płomień ma kilka znaczeń. Dopiero na końcu Autorka wyjawia co tak na prawdę miała na myśli tytułując ten tom w ten sposób. W końcu kwintesencja twórczości jaką kocham! Młodość, namiętność, wolność,...