nie wiedziałam, że aż tak ważna dla nastolatek jest przynależność do grupy

nie wiedziałam, że aż tak ważna dla nastolatek jest przynależność do grupy

To jedna z lepszych książek o dojrzewaniu nastolatek, jaką czytałam. Odnosi się tylko do dziewcząt, co warto wiedzieć przed czytaniem. Autorka bardzo klarownie, na przykładach i z życia wziętych sytuacjach, prowadzi czytelnika przez najistotniejsze pojęcia i zachowania. Pokazuje jak działa nastoletni mózg, co dzieje się w emocjach i skąd biorą się zachowania, które nas rodziców doprowadzają do rozpaczy. Jednocześnie nie moralizuje, nie osadza swoich rad w żadnej ideologii, podaje fakty. Bardzo wartościowa lektura, której brakuje tylko osadzenia w naszej kulturze, bo autorka jest Amerykanką.

To jedna z lepszych książek o dojrzewaniu nastolatek, jaką czytałam. Odnosi się tylko do dziewcząt, co warto wiedzieć przed czytaniem. Autorka bardzo klarownie, na przykładach i z życia wziętych sytuacjach, prowadzi czytelnika przez najistotniejsze pojęcia i zachowania. Pokazuje jak działa nastoletni mózg, co dzieje się w emocjach i skąd biorą się zachowania, które nas...

Książka psycholożki Lisy Damour to bardzo cenna i ważna skarbnica wiedzy dla wszystkich rodziców i z powodzeniem mogę powiedzieć nie tylko nastolatków. Autorka ma wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu terapi z dziewczętami i lata obserwacji przełożyły się na stworzenie tego poradnika rodzicielskiego.

Autorka dość przystępnie opisuje jakie zachowania są typowe dla każdego etapu w rozwoju nastolatek począwszy od lat 11 i jak w najbezpieczniejszy i najlepszy sposób próbować sobie z nimi radzić. To co mnie ujęło to podejście bardzo bliskościowe - by nastolatki traktować jak równe sobie, myślące osoby, które na danym etapie życia z różnych, często społecznych przyczyn się trochę pogubiły i próbują odkryć swoje własne ja. Która z nas nie miała większych czy mniejszych okresów buntu, chęci podążenia za grupą czy wyjścia na impreze. Nam dorosłym ciężko już pamiętać jak bardzo chcieliśmy być częścią czegoś większego, a nie zostać wykluczonym podczas gdy już jako dorośli sami wiemy najlepiej i najczęściej w nosie mamy zdanie innych. Młodzież wystarczy próbować bezpiecznie prowadzić przez większe i mniejsze zawiłości społecznych zachowań, wysłuchać kiedy tego oczekują i/lub potrzebują i w przypadku wyrażenia odmowy umotywować to naszą realną troską i powiedzieć chociaż kilka zdań dlaczego postępujemy wobec nich tak a nie w inny sposób by nie marginalizować uczuć naszych dzieci. Jak możemy sami oczekiwać od naszych pociech szacunku skoro sami im go nie chcemy okazać? W końcu młodzi postrzegają świat według tego czego sami doświadczają.

Często zachowania z pozoru dla nas uznawane za niewłaściwe są też niemym wołaniem o pomoc i brak jej udzielenia a wręcz stosowanie kar może przynieść zupełnie odwrotny skutek. Ta część dla nas jako rodziców może być bardzo trudna bo sami byliśmy zupełnie inaczej wychowani, lecz to jak będziemy postępować z własnymi dziećmi wcale nie musi przypominać tego jak nas wychowywano. Kiedyś na porządku dziennym były kary cielesne, które w istocie są jedynie objawem niemocy rodziców wobec tego jakie zachowania prezentują ich dzieci. Nie niosą żadnej wymiernej korzyści i jako takie (oprócz wymiaru niezgodnego z prawem) nie mają po prostu sensu. Czy jeśli kłócimy się z partnerem rozwiązaniem będzie romowa czy „danie klapsa”? Myślę, że to pytanie pozostawie już bez odpowiedzi a Was gorąco zachęcam do sięgnięcia po tę pozycje bo to niezwykle wartościowa i potrzebna książka.

Książka psycholożki Lisy Damour to bardzo cenna i ważna skarbnica wiedzy dla wszystkich rodziców i z powodzeniem mogę powiedzieć nie tylko nastolatków. Autorka ma wieloletnie doświadczenie w prowadzeniu terapi z dziewczętami i lata obserwacji przełożyły się na stworzenie tego poradnika rodzicielskiego.

Autorka dość przystępnie opisuje jakie zachowania są typowe dla...

Sięgnęlam po tę książkę zapewne z tego samego powodu, co inne matki nastolatek. Moja słodka córunia zmieniła się w pewnym momencie w kłótliwego, sfochowanego potworka pełnego pretensji do świata (a mnie w szczególności). Choć teoretycznie wiedziałam, że to normalny i przejściowy (mam nadzieję!) etap, dobrze było zobaczyć to na piśmie;).

Oczywiście, porady Damour nie sprawdzą się w przypadku każdej dorastającej dziewczyny, tym niemniej dobrze mi zrobiła lektura tej książki. Na tle większości miałkich poradników, ten oceniam całkiem wysoko.

Sięgnęlam po tę książkę zapewne z tego samego powodu, co inne matki nastolatek. Moja słodka córunia zmieniła się w pewnym momencie w kłótliwego, sfochowanego potworka pełnego pretensji do świata (a mnie w szczególności). Choć teoretycznie wiedziałam, że to normalny i przejściowy (mam nadzieję!) etap, dobrze było zobaczyć to na piśmie;).

Oczywiście, porady Damour nie...

No, cóż. Takie xiążki trzeba przeczytać by zaczerpnąć z nich kilka patentów a nie po to by czerpać z nich prawdę objawioną. Zwłaszcza, że gdy przeczyta się kilka, kilkanaście takich poradników to widać wyraźnie, że zawierają rady, które są sprzeczne. A na dodatek nastolatki prawie zawsze zachowują się inaczej niż powinny według autorów takich prac. Nie inaczej jest i w tym wypadku.

No, cóż. Takie xiążki trzeba przeczytać by zaczerpnąć z nich kilka patentów a nie po to by czerpać z nich prawdę objawioną. Zwłaszcza, że gdy przeczyta się kilka, kilkanaście takich poradników to widać wyraźnie, że zawierają rady, które są sprzeczne. A na dodatek nastolatki prawie zawsze zachowują się inaczej niż powinny według autorów takich prac. Nie inaczej jest i w tym...