Fantastyczna! Autorka wykonała dobrą robotę pisząc ostatnią część. Cieszę się, że Tom miał okazję spotkać Davida, kogoś równie ekscentrycznego jak on sam.

Fantastyczna! Autorka wykonała dobrą robotę pisząc ostatnią część. Cieszę się, że Tom miał okazję spotkać Davida, kogoś równie ekscentrycznego jak on sam.

„Ripley pod wodą” to dla mnie doskonałe zakończenie cyklu przygód Toma Ripleya. Książka trzyma poziom i klimat, do którego przyzwyczaiła mnie już pierwsza, najbardziej znana część – „Utalentowany pan Ripley”. Patricia Highsmith po raz kolejny udowadnia, że potrafi tworzyć napięcie i intrygować czytelnika, balansując na granicy między thrillerem a psychologiczną opowieścią.

Podobało mi się, jak autorka rozwija postać Ripleya, który mimo upływu lat i względnego spokoju, jaki sobie zapewnił, wciąż pozostaje fascynującym, choć niepokojącym bohaterem. W tej części szczególnie wyraźnie czuć narastającą paranoję i zagrożenie, które czai się tuż pod powierzchnią jego uporządkowanego życia. To przypomina mi o atmosferze niepokoju i napięcia, które tak świetnie budowała już w pierwszej części.

Czułem, że książka wciąga podobnie jak „Utalentowany pan Ripley”, choć tym razem bohater jest starszy, bardziej doświadczony i zmęczony. Mimo to, jego wewnętrzne rozterki, inteligencja i sposób, w jaki radzi sobie z przeszłością, sprawiają, że nie mogłem oderwać się od lektury.

Jeśli ktoś lubi literaturę pełną psychologicznego napięcia, to z pewnością poleciłbym „Ripley pod wodą”. To świetna kontynuacja, która trzyma poziom, a jednocześnie przynosi satysfakcjonujące zakończenie serii.

„Ripley pod wodą” to dla mnie doskonałe zakończenie cyklu przygód Toma Ripleya. Książka trzyma poziom i klimat, do którego przyzwyczaiła mnie już pierwsza, najbardziej znana część – „Utalentowany pan Ripley”. Patricia Highsmith po raz kolejny udowadnia, że potrafi tworzyć napięcie i intrygować czytelnika, balansując na granicy między thrillerem a psychologiczną...

Niby powolna ale z treścią. Zakończona tak, że można napisać dalszą część. Polubiłam Toma mimo jego przeszłości...

Niby powolna ale z treścią. Zakończona tak, że można napisać dalszą część. Polubiłam Toma mimo jego przeszłości...

Chyba oczekiwałabym jakiegoś wyraźniejszego końca, takiego z tupnięciem, ale i tak cała seria była niezwykłą przygodą.
Powiedziałabym, że ten piąty tom stanowi kontynuację drugiego, bezpośrednio nawiązuje do wydarzeń z przeszłości i wyciąga na jaw dotychczasowe grzeszki Toma. Bo oto nagle pojawia się ktoś, kto "wie rzeczy", kto domyśla się, kim w rzeczywistości jest nasz główny bohater, jakie zbrodnie skrywa pod swoją maską ułożonego dżentelmena.
Jednocześnie, po tych już pięciu tomach, mam wrażenie, że w każdym z nich można było przewidzieć zakończenie – w tym uniwersum po prostu opłaca się być amoralnym, a Tomowi i tak wszystko uchodzi na sucho; zadaniem czytelnika jest jedynie obserwować, jak do tego doszło, gdzie tym razem powinie się noga Ripleya i że, mimo wszystko, wyjdzie z tego zachwiania zgrabnie i niezauważenie.
Więc chyba zostanę fanką pierwszego tomu, pozostałe są ciekawe, ale nie zrobiły na mnie aż takiego wrażenia, jak ten pierwszy, najlepszy pomysł, który w kontynuacjach może wydawać się nieco odgrzewany i owijany w coraz to nowy papierek. Nie zmienia to jednak faktu, że seria Highsmith jest oryginalna i nietypowa; nieczęsto spotykamy tak do szpiku złych bohaterów, w których głowach siedzimy i którym kibicujemy, bo ich myśli i motywacje zdają się nawet logiczne i racjonalne, a w "Ripley pod wodą" możemy złapać się na tym, że za villainów opowieści uważamy jedynych, którzy chcą ukazać mordercę :P

Współpraca reklamowa z Wydawnictwem Noir Sur Blanc

Chyba oczekiwałabym jakiegoś wyraźniejszego końca, takiego z tupnięciem, ale i tak cała seria była niezwykłą przygodą.
Powiedziałabym, że ten piąty tom stanowi kontynuację drugiego, bezpośrednio nawiązuje do wydarzeń z przeszłości i wyciąga na jaw dotychczasowe grzeszki Toma. Bo oto nagle pojawia się ktoś, kto "wie rzeczy", kto domyśla się, kim w rzeczywistości jest nasz...

Piąta część cyklu (czwarta chyba nie jest dostępna) bezpośrednio nawiązuje do wydarzeń z części drugiej. Dość napastliwy nowy sąsiad zdaje się mieć wiedzę na temat niecnych czynów Ripleya co zagraża spokojnej egzystencji Toma i jego żony. Szkoda, że to już koniec tej serii.

Piąta część cyklu (czwarta chyba nie jest dostępna) bezpośrednio nawiązuje do wydarzeń z części drugiej. Dość napastliwy nowy sąsiad zdaje się mieć wiedzę na temat niecnych czynów Ripleya co zagraża spokojnej egzystencji Toma i jego żony. Szkoda, że to już koniec tej serii.

Jaka to szkoda, że nie przeczytam kolejnej historii z Tomem Ripley w roli głównej. Pozostaje tylko czekać na serial.

Jaka to szkoda, że nie przeczytam kolejnej historii z Tomem Ripley w roli głównej. Pozostaje tylko czekać na serial.

Jak to jest być zabójcą, oszustem, paserem, bezlitosnym graczem? Do tego sprytnie unikającym odpowiedzialności, mistrzem kamuflażu, ekspertem od przybierania masek, idealnym "drugim ja". I gdy jeszcze wszystko sprzyja, okoliczności są więcej niż sprzyjające i nawet autor, twórca, stworzyciel jest mi przychylny? Wówczas... wszystko jest prostsze i nie ma rzeczy niemożliwych. Taką właśnie postacią, szczęśliwcem z pogmatwaną duszą jest główny bohater serii książek o Tomie Ripleyu, autorstwa Patricii Highsmith. To angielska autorka kryminałów, które w większości zostały zekranizowane, między innymi przez Alfreda Hitchcocka. Highsmith zasłynęła właśnie serią o Ripleyu, a chyba jedną z najbardziej znanych adaptacji filmowych jest "Utalentowany pan Ripley", w której główną rolę zagrał znany amerykański aktor, Matt Damon.

W najnowszej książce Patricii Highsmith poznajemy następne losy Toma Ripleya, który prowadzi spokojne życie w Fontainebleau wraz z ukochaną Heloizą. Jednakże już wkrótce w jego życiu pojawi się ktoś, kto wyraźnie zagrozi jego spokojnej egzystencji. Niedaleko ich ukochanej rezydencji zamieszka niejaki Pritchard, wraz z nieco rozchwianą emocjonalnie żoną Janice. Oboje w pełni zasłużą na miano dziwaków, a sam Pritchard zacznie w niezrozumiały sposób pojawiać się w tych samych miejscach co Ripley. Gdy Tom i Heloiza wyjadą do Maroka i tam także spotkają zagadkowego sąsiada, w Tomie obudzi się drapieżca i wówczas skończy się gra pozorów, a rozpocznie rozgrywka na śmierć i życie.
?Ripley pod wodą? to kawał dobrej, wciągającej kryminalnej prozy, z wartką akcją, bohaterami nakreślonymi mocną kreską, ale nie przerysowanymi. Charakterystyczną cechą książek z tej serii jest niebywała sympatia, dopingowanie i sprzyjanie głównemu bohaterowi przez autorkę. A przecież nie można powiedzieć, że ten bohater jest bohaterem bez skazy. Pokusiłabym się nawet o stwierdzenie, że jest to czarny charakter opowieści Patricii Highsmith i to wcale nie jest niedomówienie, ani z drugiej strony przesada. Jednakże wyraźna i nieukrywana sympatia autorki do Ripleya udziela się także czytelnikowi, który czasami wbrew ukazanym wydarzeniom także kibicuje Tomowi i życzy źle jego wrogom. W tym przypadku antypatycznemu Pritchardowi.
Książka jest przykładem dobrze skonstruowanego kryminału z wątkami sensacyjnymi, nawet szpiegowskimi, ze świetnym suspensem i ujmującym bohaterem. Myślę, że zwolennicy tego właśnie gatunku nie będą zawiedzeni. I jest to kolejna seria, po którą warto sięgnąć i zapoznać się z całością perypetii Toma Ripleya. Polecam.

http://agnesscorpio.blogspot.com/2011/12/patricia-highsmith-ripley-pod-woda.html

Jak to jest być zabójcą, oszustem, paserem, bezlitosnym graczem? Do tego sprytnie unikającym odpowiedzialności, mistrzem kamuflażu, ekspertem od przybierania masek, idealnym "drugim ja". I gdy jeszcze wszystko sprzyja, okoliczności są więcej niż sprzyjające i nawet autor, twórca, stworzyciel jest mi przychylny? Wówczas... wszystko jest prostsze i nie ma rzeczy niemożliwych....