Z początku miałam problem z jej odbiorem. Bardzo musiałam skupiać się na tym co czytam, by mi nic nie umknęło. Myślałam, że skoro książka jest tak cienka historia będzie błaha albo skończy się zakończeniem otwartym. Nic z tego się nie stało.

Francois przedstawił początki XX wieku, rodzinę arystokratyczną z wątłym chłopcem branego za upośledzonego i jego toksyczną matkę. W tle w pałacu był jeszcze mąż, teściowa, służka i inni. (Trochę przypominało to rodzinę Piotrusia z Kogel Mogel).

Fabuły zdradzać nie będę. Ale warto ją przeczytać, bo przemoc w rodzinach (nawet słowna) jest nadal aktualna, i lepiej przeczytać i się zastanowić niż potem płakać nawet jeśli to tylko sąsiedzi z góry, dalsza rodzina czy obcy ludzie na ulicy.
Bo Francois w tak krótkiej formie zmieścił tyle, że obecni pisarze potrzebowaliby na to minimum 350 stron. To książka na jeden wieczór.

Z początku miałam problem z jej odbiorem. Bardzo musiałam skupiać się na tym co czytam, by mi nic nie umknęło. Myślałam, że skoro książka jest tak cienka historia będzie błaha albo skończy się zakończeniem otwartym. Nic z tego się nie stało.

Francois przedstawił początki XX wieku, rodzinę arystokratyczną z wątłym chłopcem branego za upośledzonego i jego toksyczną matkę. W...

To jest książka, którą powinien przeczytać każdy. Pierwszy raz spotkałam się z tym, aby w tak krótkiej formie przekazać tyle treści.

To jest książka, którą powinien przeczytać każdy. Pierwszy raz spotkałam się z tym, aby w tak krótkiej formie przekazać tyle treści.

Książka ukazuje świat pozbawiony miłości, zdominowany przez ambicje, nienawiść i wysoki poziom frustracji dorosłych. Są oni obsesyjnie skupieni na sobie, przesiąknięci egoizmem i zazdrością. W takim świecie nie ma miejsca dla dzieci upośledzonych czy opóźnionych w rozwoju. Ci, którzy powinni zapewnić potomstwu poczucie bezpieczeństwa, bardziej lub mniej świadomie stają się katami.
Obraz okrutnej rodziny bezdusznych arystokratów oraz – przede wszystkim – dramat ludzkiego życia przedstawiony jest w sposób, który nie pozwala oderwać się od lektury.

Książka ukazuje świat pozbawiony miłości, zdominowany przez ambicje, nienawiść i wysoki poziom frustracji dorosłych. Są oni obsesyjnie skupieni na sobie, przesiąknięci egoizmem i zazdrością. W takim świecie nie ma miejsca dla dzieci upośledzonych czy opóźnionych w rozwoju. Ci, którzy powinni zapewnić potomstwu poczucie bezpieczeństwa, bardziej lub mniej świadomie stają się...