Zaskakująco dobra książka,szczerze powiem nie spodziewałem się że będzie taka dobra.Autor bardzo rzetelnie podchodzi do tematu,nie pomija niczego i przedstawia sztukę wojenną Ludolfingów od A do Z.Zwracając uwagę na szkolenie indywidualne dowódców,czy też zwykłych wojowników.Kwestie dotyczące sposobów zdobywania miast,zaopatrzenia w żywność,transportu,na podnoszeniu morale wojska i spraw duchowych.

Zaskakująco dobra książka,szczerze powiem nie spodziewałem się że będzie taka dobra.Autor bardzo rzetelnie podchodzi do tematu,nie pomija niczego i przedstawia sztukę wojenną Ludolfingów od A do Z.Zwracając uwagę na szkolenie indywidualne dowódców,czy też zwykłych wojowników.Kwestie dotyczące sposobów zdobywania miast,zaopatrzenia w żywność,transportu,na podnoszeniu morale...

Dobre opracowanie zagadnienia wojskowości pod rządami Henryka I i Ottona I, zarówno z punktu widzenia przygotowania administracyjnego (budowa i utrzymanie armii na podstawie struktur świeckich i Kościelnych), szkoleniowego (zarówno dot. "oficerów" jak i "szeregowców"), kampanijnego (omówienie logistyki i taktyki) oraz indywidualnego (w tym omówienie wyposażenia). Do tego analiza najważniejszych starć, także tych ze Słowianami. Autor nie kryje się z pozytywną oceną ww. władców, ale nie wydaje się, żeby opinia ta znacząco wpływała na obiektywny dobór przykładów i źródeł.

Dobre opracowanie zagadnienia wojskowości pod rządami Henryka I i Ottona I, zarówno z punktu widzenia przygotowania administracyjnego (budowa i utrzymanie armii na podstawie struktur świeckich i Kościelnych), szkoleniowego (zarówno dot. "oficerów" jak i "szeregowców"), kampanijnego (omówienie logistyki i taktyki) oraz indywidualnego (w tym omówienie wyposażenia). Do tego...

Książka mi się podobała. Tak się złożyło, iż o Wiekach Średnich zbyt wiele wcześniej nie czytałem, więc moja zdolność do wyłapania błędów była zerowa.

Książka dzieli się na trzy sekcje. Pierwsza to historia Henryka I i Ottona w ujęciu wojskowym. Opisy kolejnych wojen toczonych przez ojca i syna. (zarówno na własnym, jak i obcym "podwórku" )
Druga skupia się na sztuce wojennej i jej antycznych źródłach, szkoleniu wojsk, wykorzystywanym przez nie uzbrojeniu i stosowanej w boju taktyce. Jest też trochę o metodach pozyskiwania funduszy i znaczeniu twierdz.
Trzecia to już trochę dokładniejsze opisy wybranych kampanii. Czytamy o uwarunkowaniach politycznych i wpływających na nie czynnikach wynikających z więzów krwii. Otrzymujemy dokładniejsze opisy bitew i oblężeń.

Autor korzysta z zapisków ówczesnych kronikarzy, więc całościowy poziom szczegółowości jest dosyć ograniczony. Zazwyczaj dowiadujemy się, że armia ruszyła z punktu A do punktu B i przygotowała się do bitwy.
Przedstawienie starć ograniczają się zazwyczaj do opisu sytuacji i decydującego, wpływającego na rozstrzygnięcie manewru. Mało, ale mi wystarczyło.

Książka dobra do uzupełnienia wiedzy w temacie początków wojskowości niemieckiej. Temat jest na zachodzie dosyć mocno eksploatowany, a omawiana tu pozycja bardzo dobrze nada się jako wprowadzenie do dalszego zapoznania się z tematem.

Książka mi się podobała. Tak się złożyło, iż o Wiekach Średnich zbyt wiele wcześniej nie czytałem, więc moja zdolność do wyłapania błędów była zerowa.

Książka dzieli się na trzy sekcje. Pierwsza to historia Henryka I i Ottona w ujęciu wojskowym. Opisy kolejnych wojen toczonych przez ojca i syna. (zarówno na własnym, jak i obcym "podwórku" )
Druga skupia się na sztuce...