Oblicza Zdrady

Życie w klasztorze zmienia się z chwilą znalezienia, przez jedną z sióstr, walizki z noworodkiem. Mieszkanki klasztoru, znacznie oddalonego od najbliższego miasta i kurii, skrywają własne tajemnice. Relacje między nimi są tylko z pozoru poprawne. Wiele się zmienia wraz z niespodziewanym pojawieniem się chłopca. Dochodzi do nieporozumień i konfliktów między zakonnicami. Autor pokazuje zmieniające się, zarówno pod wpływem bieżących wydarzeń, jak i wspomnień z przeszłości, nowe oblicza dotąd rozmodlonych kobiet. Jaką decyzję podejmie matka przełożona odnośnie dalszych losów dziecka i czy pozostałe siostry ją zaakceptują ? Zakończenie może być dla niektórych czytelników trochę zaskakujące, a dla innych przewidywalne.

Ciekawa, wciągająca fabuła. Sporo intryg, tajemnic, niebezpieczeństw przy jednoczesnym ukazaniu różnic i podobieństw w różnych społeczeństwach średniowiecznych, w zależności od podstaw, na których wyrosły. Chrześcijaństwo konfrontowane z filozofią grecką i arabską. Plus wątek zakazanej miłości.

Z chwilą wybuchu drugiej wojny światowej obserwujemy dramatyczne losy trzech różnych rodzin: niemieckiej, polskiej i żydowskiej. Magda i Stefan Sobańscy – wzorowe małżeństwo zamieszkałe w kamienicy warszawskiej, któremu do pełni szczęścia brakuje jedynie dziecka. W lipcu 1939 roku Magda zmuszona jest za namową męża zmienić plany wakacyjne. Zamiast corocznego wypoczynku w modnym przedwojennym kurorcie Jurata wyjeżdża na Kielecczyznę do majątku wuja męża – Złotniki. Major Stefan Sobański pełni w tym czasie obowiązki oficera w Sztabie Generalnym. Miriam i Józef Rosenbaum – szczęśliwe przed wojną, liczące się w lokalnej społeczności małżeństwo - jako najlepszy lekarz – dentysta i absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, nauczycielka rysunków w gimnazjum - żydowskie małżeństwo spodziewające się dziecka. Z chwilą wybuchu wojny zostają wysiedleni, podobnie jak inne żydowskie rodziny do najnędzniejszych domostw na peryferiach miasteczka. Arnold Neugebauer, jego żona Erna, syn Johann oraz dwie córki – niemiecka rodzina z bawarskiej wsi Ratzeburg o zróżnicowanych poglądach politycznych. Arnold Neugebauer to inwalida wojenny odznaczony Krzyżem Żelaznym za zasługi w czasie pierwszej wojny światowej. Chce jedynie wieść spokojne życie, nie popiera ideologii hitlerowskiej, nie jest nazistą, zmuszony jednak zostaje do wstąpienia do hitlerowskiej partii NSDAP, a następnie wysłany do Generalnej Guberni . Przypadek sprawia, że losy bohaterów przeplatają się a nawet łączą o wiele bardziej niż mogłoby z pozoru wydawać się , sięgając głęboko w przeszłość i ocierając o więzy krwi. „ Skaza….Ani jednej złej kropli krwi, która dostanie się do żyły człowieka, nie da się wyplenić przez pokolenia.” Te przerażające słowa oddają klimat i dramat głęboko poruszających i wstrząsających losów bohaterów książki. Powieść o człowieczeństwie, „ dobrych Niemcach” ceniących swój honor i odwagę, świetnie oddająca nastroje i realia życia tamtych czasów, błyskotliwa, czyta się przysłowiowym jednym tchem, ciekawa nawet dla osób niezbyt lubiących tematykę wojenną.

Kilkunastomiesięczna Keefer na skutek wypadku samochodowego traci oboje rodziców. Obydwie rodziny, zarówno ze strony matki dziewczynki jak i ojca, chcą otoczyć Keefer opieką. Nie ulega wątpliwości, że każda ze stron pragnie jej szczęścia , kocha ją i chce dla niej jak najlepiej, lecz poglądy na dobro dziecka, każdej z rodzin, są zgoła odmienne. Rozpoczyna się batalia sądowa w wyniku, której wychodzą na światło dzienne zadawnione urazy, nie istotne do tej pory różnice urastają do rangi problemów nie do rozwiązania. Pojawia się również istotne pytanie: czy o byciu rodziną decyduje wzajemna miłość , poczucie stabilności i bezpieczeństwa czy wspólne DNA?

Czytając tę nader smutną książkę należy przyzwyczaić się do tego, iż teraźniejszość jest nieustannie przeplatana retrospekcjami i scenkami z przeszłości bohaterów, które powolutku odkrywają różne tajemnice. Sposób narracji nie należy do moich ulubionych, ale historia dostarcza wielu wzruszeń.

Ta książka dobrze pokazuje Kościół, biskupów, księży i świeckich zwłaszcza od tej "ludzkiej" strony. I mimo iż z reguły nie jest to chwalebne oblicze Kościoła, to jednak warto pokazywać prawdę, bo "prawda was wyzwoli" (J 8,32). Świetna opowieść o księdzu, który właśnie o tę prawdę walczy. Polecam wszystkim! Zwłaszcza księżom i tym, którzy wątpią w istnienie jakiegokolwiek dobra w Kościele.

Czytając tą powieść wiele razy przeszło mi przez myśl, że w Rosji od czasów Dostojewskiego niewiele się zmieniło. Ta sama ciężka atmosfera. Bohaterowie jakby za wszelką cenę dążą do tego, by w swoim życiu upaść jak najniżej, nie pozwalają sobie pomóc. Co drugi mężczyzna to alkoholik, kobiety to albo pazerne "staruchy" albo ofiary losu .... Taka recenzja nie zachęca do lektury, aczkolwiek ukłony autorce należą się już choćby za nasuwające się mi co chwila porównania do mistrza Dostojewskiego:)

Nie lubię się powtarzać. Jednakowoż w tym przypadku, jak mus, to mus. Uwielbiam książki Jolanty Kwiatkowskiej. Są jak poznawanie nowych ludzi, wchodzenie w ich świat w trakcie prowadzonej przez nich rozmowy, wtapianie się w rzeczywistość opisywaną przez Autorkę. Ta książka, podobnie jak pozostałe, jest świetna. To opowieść o trzydziestoletniej starej pannie. Nie singielce, bo to tylko zapożyczone i bardziej trendy brzmiące określenie.O dziewczynie, która ma fantastycznych przyjaciół. Która szuka tego jedynego uparcie, ale nie na siłę. O dziewczynie, która wchodząc w związek zatraca się w nim, ale dzięki wspomnianym przyjaciołom zaczyna widzieć najpierw przez małą szparkę w oku, a później już z pełną jasnością. O przyjaźni, która pozwala na tworzenie fantastycznych projektów. O prawdziwości składanych obietnic. O tolerancji i jej braku. O życiowych wyborach i przypadkach, które czasami tymi wyborami rządzą. Książki Joli Kwiatkowskiej pełne są prawdziwego życia. Bez słodzenia, bez przesadzania. Sama mocno zastanawiam się, jak świetnie byłoby obchodzenie różnych świąt, tych najbardziej dziwacznych, a tym samym po prostu świętowanie każdego dnia na tym świecie. Każdej minuty, spędzonej z bliskimi, każdej chwili, w której poznaje się nowe, fascynujące osoby, które tak wiele mogą wnieść w nasze życie. Może gdybyśmy tak wszyscy świętowali, świat stałby się weselszy?… Książkę serdecznie polecam. Od razu uprzedzam, że trzeba sobie zarezerwować dzień wolny, bo kartki nie odpuszczają. Aż do samego końca.

,,Pod powiekami" opowiada o miłości,która dla jednej strony na zawsze już będzie niezmienna.Druga nie umie się w nią zaangażować,choć sama tego pragnie.Tylko nie potrafi zadecydować.I rani przez to tych,którzy stale mają nadzieję i czekają na jej ruch.Lecz,czy da się kochać dwie osoby jednocześnie i tak samo mocno?Choć zupełnie inne,a tak samo pragnąć spojrzenia,czy dotyku?Główna bohaterka ma właśnie taki problem-że nie wie,czego chce.Można ją utożsamić z bezwzględnym władcą,za którym poddani podążają,pragną się zbliżyć,ale nie maja na to zgody.Lecz może jednak nie była tak bezwzględna?W sumie ona też cierpiała.Ale niestety przez jej niezdecydowanie cierpieli wszyscy.Książka dla wszystkich,którzy szukają historii o niespełnionej miłości,takiej,która choć nieposmakowana nie pozwoli o sobie zapomnieć.

Dziwna książka.Bo z jednej strony,to chyba taka literatura o której pisze się rzadko.Z drugiej,bywa i tak.Że te książki,których się właściwie nie zna.Mogą być naprawdę bardzo fajne. Tak jest i z Mniejszym Złem. Książka na początek,jest zwykłym romansem.Ot poznanie dwojga ludzi. Jest Bristol rok 1962.Przez pierwsze parędziesiąt stron,nic ciekawego się nie dzieje. Aż,tu nagle prawdziwa bomba.Zaczyna się akcja,jak z dobrego kryminału. Kiedy w grę wchodzi sprawa molestowanie dzieci.Książka nabiera tempa. Ale według mnie,nie utrzymuje do końca. Niestety,akcja jakby nie co siada przy końcu. Tak więc,przeczytałem koniec.I szybko zapomniałem,o czym on był. Jeżeli miałbym oceniać,tylko środek książki.To ocena była by wysoka.A tak,za całość tylko dobra.

Ciekawie napisana powieść kryminalno-psychologiczna , której akcja rozgrywa się pod koniec XIX w. niewlekiej mieścinie we Francji. Dochodzi tu do dwóch zbrodni , których rozwiązaniem zajmuje się młody niedoświadczony sędzia śledczy . A rozwiązanie zagadki zabójstwa tych dwóch osób okazuje się bardzo zaskakujące. Do tego pisarka zgrabnie wplotła niewielkie wątki z życia wybitnego malarza Paula Cezanna. Warto przeczytać !!!

„Trudna miłość” Anity Shreve to poruszająca historia zakazanego uczucia, osadzona w konserwatywnym środowisku przełomu XIX i XX wieku. Romans szesnastoletniej Olimpii z żonatym doktorem Haskellą staje się iskrą zapalną dla niewyobrażalnego skandalu, który zmusza bohaterów do ponoszenia dramatycznych konsekwencji. Shreve dobrze oddaje ciężar społecznych konwenansów i siłę namiętności przekraczającej granice obyczajowości. Wciągająca lektura o miłości, poświęceniu i walce o własne szczęście wbrew światu.

Kathy LETTE - "Mad Cows" (Australijka w Londynie" Kathy Lette (ur. 1956) australijsko – brytyjska pisarka napisała ironiczną "Mad Cows" (Single Mothers) w 1996. Obiektem jej kpin są "sacred cows" („święte krowy”) uświęcone samym faktem macierzyństwa oraz, oderwany od rzeczywistości, ale wszechwładny, biurokratyczny brytyjski system prawny, jak i "welfare state". Bohaterka, Aussie Madeleine Wolfe, samotna matka, karmiąca mlekiem, zostaje oskarżona o kradzież, i wraz z jej jednomiesięcznym synem, osadzona w areszcie. Nie zdaje sobie sprawy, że biurokratyczna maszyna ruszyła i zmiażdży wszystko co na jej drodze. Autorka w pewnym momencie odwołuje się do pokrewieństwa sytuacji z Józefem K., ale chyba to nadużycie. (str. 30): „Maddy była wściekła i nie mogła uwierzyć, że jej dzień przybrał taki kafkowski obrót....” Książka pełna absurdów zapewnia dobrą zabawę, lecz odczuwam pewien dyskomfort, gdyż niektóre frazy nie są śmieszne, mimo wyczuwalnego zamiaru autorki. Coś jest nie tak z tłumaczeniem Grzegorza Kołodziejczyka, począwszy od dziwnego polskiego tytułu. Jeśli jakieś frazy bazują na nieprzetłumaczalnych idiomach bądź grze słów, należało je podać w wersji oryginalnej i opatrzyć przypisami. Ufając ocenie czytelników anglojęzycznych, którzy ocenili książkę wysoko, podnoszę, zamierzoną po lekturze ocenę 6 do 7

UWAGA! ODKRYCIE!! OD AUTORA: „W czerwcu 2001 roku w Jewish Museum w Nowym Jorku odbył się wieczorek dla samotnych serc, podczas którego zaginął mały obraz Marca Chagalla zatytułowany 'Szkic do <Nad Witebskiem>' pochodzący z roku 1914 i na potrzeby nowojorskiej wystawy wypożyczony z Galerii Tretiakowskiej w Moskwie. Został odnaleziony parę miesięcy później w małym urzędzie pocztowym w Topece w stanie Kansas, co poprzedził łańcuch nieprawdopodobnych wydarzeń, jakie – gdyby je przedstawić w książce – wzbudziłyby niewiarę czytelnika. Niniejsza powieść jest wytworem wyobraźni. Choć osnuta na kanwie wspomnianego wydarzenia, w najmniejszym stopniu nie odnosi się do faktycznej kradzieży.....” Dara Horn (ur.1977) - amerykańska pisarka i publicystka, doktorat z literatury hebrajskiej i jidysz, debiutowała w 2003 powieścią "In the Image"; ta, w oryginale - "The World to Come", z 2006, zdobyła wiele nagród i przedstawia m.in. (okładka): ".....tajemnicę niezwykłej przyjaźni dwóch wielkich artystów Marca Chagalla i Der Nistera..." W anglojęzycznej Wikipedii znajduję o Chagallu (1887-1985): „.....In 1921, he worked as an art teacher along with his friend sculptor Isaac Itkind in a Jewish boys' shelter in suburban Malakhovka, which housed orphaned refugees from Ukrainian pogroms.." Na analogicznej stronie o Der Nisterze (1884-1950): ".....In 1920, he lived for a few months in a Jewish orphanage at Malakhovka, Moscow Oblast, where he worked as a teacher for Jewish orphans, whose parents had been killed during the Tsarist pogroms from 1904 to 1906. Here he met other Jewish artists and intellectuals, among them David Hofstein Leb Kvitko and Marc Chagall....." Niestety, nie udało mnie się znaleźć informacji w języku polskim o tym wielkim artyście, więc podaję na podstawie angielskojęzycznej Wikipedii: https://en.wikipedia.org/wiki/Der_Nister#Works Der Nister to pseudonim Pinchusa Kahanovicha (1884 w Berdyczowie -1950 w sowieckim gułagu) - pisarza, tłumacza, filozofa i krytyka, piszącego w jidysz. W 1917 wydał (http://www.yivoencyclopedia.org/article.aspx/Der_Nister) „....„A Story with a Rooster; the Goat", published in 1917 with illustrations by Marc Chagall.." Szukając o nim informacji w języku polskim wszedłem na stronę miejsca jego urodzenia - Berdyczowa, gdzie anglojęzyczna Wikipedia podaje nie tylko jego, lecz i twórcę genialnego Tewji Mleczarza ("Skrzypek na dachu") Szolem Alejchema, jak i Mendele Sforima ("Podróże Beniamina Trzeciego" - gorąco polecam, recenzja na LC)), a polska redakcja ich wykreśliła. Piszę o tym dlatego, że omawiana wspaniała książka Horn ma niezasłużenie na LC, po 11 latach, 6,03 (33 ocen i 3 opinie). A jak ma mieć więcej, skoro sam natrudzić się musiałem, by cokolwiek dowiedzieć się o bohaterach? Na podanej stronie Der Nistera w Wikipedii znajduję notkę o tej książce: "...Der Nister appears as one of the main characters in the novel 'The World to Come' (2006) by Dara Horn. The book describes Kahanovich's uneasy friendship with artist Marc Chagall, inside whose frames he hid some of his writings. Adaptations, descriptions, and excerpts from his stories, and those of other Yiddish writers, are included. (Horn makes one fictional change: Der Nister dies almost as soon as arrested, whereas in reality he died the following year, or maybe as late as 1952 according to some sources)....” Skoro już tyle zamieściłem po angielsku, to jeszcze dodaję miarodajną notkę https://books.google.ca/books/about/The_World_to_Come.html?id=I5JdAAAACAAJ&source=kp_book_description&redir_esc=y „Former child prodigy Ben Ziskind—5'6", 123 pounds and legally blind—steals a Marc Chagall painting at the end of an alienating singles cocktail hour at a local museum, determined to prove that its provenance is tainted and that it belongs to his family. With surety and accomplishment, Horn telescopes out into Ziskind's familial history through an exploration of Chagall's life; that of Chagall's friend the Yiddish novelist Der Nister; 1920s Soviet Russia and its horrific toll on Russian Jews; the nullifying brutality of Vietnam (where Ben's father, Daniel, served a short, terrifying stint); and the paradoxes of American suburbia, a place where native Ben feels less at home than the teenage Soviet refugee Leonid Shcharansky. Ben's relationship with his pregnant twin sister, Sara, a painter who eventually tries to render a forgery of the painting to return to the museum, is a damply compelling exposition of what it means to have someone biologically close but emotionally distant". Jeszcze opinia z: https://www.bookbrowse.com/reviews/index.cfm/book_number/1714/the-world-to-come „.....With astonishing grace and simplicity, Dara Horn interweaves a real art heist, history, biography, theology, and Yiddish literature. Richly satisfying, utterly unique, her novel opens the door to "the world to come"—not life after death, but the world we create through our actions right now." To teraz krótko ja: Dara Horn kupiła mnie szybko już pierwszą wymianą słów (s.12): " - I często rozmawiacie ze sobą w jidysz?... - Niezbyt często, zwłaszcza że ojciec nie żyje od prawie dwudziestu lat...." Odnotowuję perełkę tj wizytę Der Nistera u wielkiego pisarza Icchoka Lejba Pereca (1852-1915), w Warszawie, przy ul. Ceglanej 1 (s.93 -97). Gorąco polecam Pereca "Opowiadania chasydzkie i ludowe". Dostępne na: https://ebookpoint.pl/ksiazki/opowiadania-chasydzkie-i-ludowe-icchok-lejb-perec,e_a15l.htm Przypominam przy okazji, że w Mauzoleum Trzech Pisarzy na Cmentarzu Żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie leżą Perec, Dinezon i An-ski (autor "Dybuka"). Wracając do książki to jest ona pełna przypowieści żydowskich (np o Mieście Umarłych (s.126-8) i szmoncesów, co stanowi nie lada gratkę dla miłośników literatury żydowskiej. A jeszcze listy Der Nistera "do osób,które nie mogły mu odpowiedzieć" np skarga do Anioła Snów (s.244) czy pytanie do Najwyższego o sens istnienia zmarłej córki ( "Co Hodele z n a c z y ł a? -s.245) Temat skradzionego obrazu Chagalla jest pretekstem do bogatego przedstawienia egzystencji Żydów w XX wieku w Rosji/ZSRR (aż po Uzbekistan), w Europie i w USA. Bogactwo tematów naraziło autorkę na zarzut zbytniej obfitości, co absolutnie odpieram wymaganiami pewnej wiedzy wobec czytelnika (np rabina Nachmana z Bracławia (1772-1810), prawnuka twórcy chasydyzmu Izraela Baal Szem Towa (1690-1760)) Tytuł powieści nawiązuje do książki pod tym tytułem Szolem Alejchema, ponoć wydanej pod nazwiskiem Rosalie Zyskind. (s.254). Oczywiście jest to fikcja literacka, co wcale nie przeszkadza mnie w zachwycie nad autorką, która tak ciekawie umiała przekazać swoją profesjonalną wiedzę. Niestety, widocznie nie dorosłem do „lepszego świata”, bo jego wizja rozwinięta w ostatnim rozdziale, z obcinaniem aniołkom skrzydełek i zrzucaniem ich na Ziemię, pozostała dla mnie niezrozumiała. No cóż, nie za bardzo znam Torę. Reasumując: nie mogłem oderwać się od książki, a polecam ją przede wszystkim wielbicielom Isaaca Bashevisa Singera i innych. 8/10 PS W kontekście ostatniego rozdziału oryginalny tytuł „The World to Come” wydaje się sensowniejszy

Bardzo ciekawa lektura! Doskonale opisane uczucia głównej bohaterki, która wychowywana przez ludzi "z wyższych sfer" dostaje list od biologicznej matki, która w czasie ciąży i po niej była leczona psyciatrycznie. List jest zapowiedzią innego życia oraz prośbą matki o pożegnanie. Od tej pory poukładane życie twardo stąpającej po ziemi kobiety zmienia się diametralnie, kiedy zaczyna mieszkać ze swoją rodzicielką dojrzewa do bycia "człowiekiem wśród ludzi"- zaczyna pomagać innym bezinteresownie, uczy się okazywać uczucia oraz zaczyna wierzyć w "magię" dnia codziennego- zwykła pomoc, obocność- potrafi pomóc człowiekowi znieść ciężkie chwile na życiowym zakręcie. Sama główna bohaterka staje przed wyborem- który sposób życia jest dla niej lepszy, w którym się odnajduje- ten znany od zawsze czy pokazany przez "wioskową znachorkę", która nauczyłs ją, że nie ma silniejszej mocy od mocy przytulania i obecności drugiego człowieka.

To nie jest wybór Marty, jak sugeruje tytuł, a raczej wybory Marty. Bo tych wyborów jest wiele i każdy z nich pociąga za sobą różne konsekwencje. Bardzo ciekawa powieść. Lubię czytać o nietuzinkowych dylematach moralnych przed którymi stają bohaterowie. Lubię czytać o emocjach im towarzyszących. I ta książka pod tym względem spełniła moje oczekiwania. Nie zgodzę się jednak ze stwierdzeniem na okładce książki, że jest to powieść napisane przez życie. Historia Marty jest mało prawdopodobna w moim odczuciu. Pomimo tego, książka jest warta przeczytania. Polecam!

Lubię takie książki, gdzie przeszłość splata się z teraźniejszością. Podobał mi się romans bohaterki z XVIII wieku i ten współczesny też. Dużo przygód, tajemnicza książeczka, która doprowadziła do rozwiązania sekretów rodzinnych. Dobrze się czyta, chociaż nieraz trochę mnie nużyły niepotrzebne opisy nic nie wnoszące do toczącej się akcji.