Małżeństwo. Instrukcja obsługi. I żyli długo i szczęśliwie… Czy ślub musi oznaczać koniec bajki?

Potrzeba odwagi. Tak, potrzeba wręcz męstwa i uczciwości, żeby się przyznać (i to publicznie!), że "się nie ogarnia". Wyobrażam sobie, że musi to być podwójnie trudne w przypadku mężczyzny, który z samej definicji ogarniać powinien. Szczególnie kiedy jest mężem i ojcem. Tymczasem on szczerze wyznaje: "Poza tym, że nie ogarniam kosmosu, nieba pełnego gwiazd i pytań filozoficznych, nie ogarniam też zwykłego tempa życia, tej ulotności codziennych chwil... Tak błyskawicznie dzieje się każde teraz, że czasami nie nadążam. Dlatego póki jeszcze jest czas, pragnę częściej mówić żonie, jak bardzo jest mi bliska, oraz dzieciom, ile dla mnie znaczą". Ujęła mnie pokora i prawda tych wyznań Jerzego Jarzębskiego, który w swojej książce "Życie...nie ogarniam" nie pozuje na specjalistę i znawcę wszystkich wymiarów życia. Stara się raczej dzielić swoim doświadczeniami w byciu mężem, ojcem, nauczycielem religii i... pasjonatem piłki nożnej. Przy czym nie są to jakieś spektakularne i niezwykłe doświadczenia. Są często banalne i powszechne. I dlatego można się w nich przejrzeć jak w lustrze, pochylając nad głębią refleksji, którymi je autor opatruje. Dla mnie lektura tej małej książeczki była jak ożywcze spotkanie z dobrym przyjacielem, który dzieli się ze mną swoimi obawami, troskami, radościami i sukcesami. Dzieli się swoją wrażliwością i życiową mądrością. Naturalnie, prostym językiem i bez patosu mówi o sprawach najważniejszych: o Bogu, miłości, małżeństwie, pracy, rodzinie i pasjach... Dlatego polecam Wam tę (liczącą zaledwie 130 stron) lekturę. Wierzę, że tak jak ja zachwycicie się szczerością i naturalnością jej przekazu. Że tak jak mnie utwierdzi Was ona w przekonaniu, że można nie ogarniać wszystkiego. Bo jest Ktoś, kto robi to za nas!

"Wiara w to, że On każdą z nas powołał do życia, że nie jesteśmy tu przypadkowo i stanowimy część piękna świata, który On sobie wymarzył, jest osią tej książki. Drugą, równie ważną, jest przekonanie, że skoro jesteśmy Jego dziećmi, mamy w sobie dobro. Mamy wrażliwe serca i wpisane w nie pragnienie, by ofiarować światu coś ważnego. Pragniemy tego, co daje życie". Takimi słowami ze wstępu do "Przyjąć siebie" Maja Komasińska-Moller przekonała mnie do dalszej lektury jej książki, w której zaprasza do spotkania z Bogiem i samą sobą. Zachęca do zatrzymania się i spojrzenia na siebie z łagodnością, czułością i szacunkiem. Autorka jest nie tylko dentystką i psychologiem, ale przede wszystkim żoną i mamą dwójki dzieci. Myślę, że to głównie dzięki jej osobistym doświadczeniom i wrażliwości zawarte w książce refleksje przepełnione są empatią i zrozumieniem. Ta mała książeczka nie jest typowym poradnikiem rozwojowym, choć wiele w niej treści typowo psychologicznych. Spośród innych pozycji tego typu wyróżnia ją WIARA, która jest głównym punktem odniesienia wszystkich rozważań. A dotyczą one m.in. poczucia własnej wartości, życiowej misji, doświadczeń wyniesionych z domu rodzinnego, podejmowania decyzji i rozeznawania woli Bożej, ale też np. tego, jak traktujemy swoje ciało i jak przeżywamy kryzys. Każdy rozdział zakończony jest modlitwą na wzór medytacji ignacjańskiej nad wybranym, korespondującym z nim, fragmentem z Pisma Świętego. Przyznaję, że bardzo do mnie przemówiły te głębokie interpretacje Słowa i bardzo mnie ujął ich otwarty (na odpowiedzi i odczucia czytelniczki) charakter. Jeśli czujecie, że i Wam potrzebna jest taka lekcja czułości i łagodności, sięgnijcie po książkę Mai Komasińskiej-Moller! Z serca polecam!

Trafiłam na tę książkę dzięki jednemu z cytatów z tej lektury, który został opublikowany na pewnej stronie. Nie będę wchodzić w osobiste szczegóły, ale tchnęło mnie, że muszę tę pozycję mieć, choć tak - jest to poradnik napisany przez psycholożkę. Autorka jest terapeutką szczególnego może dla niektórych typu, bo w swoją pracę wplata wątek chrześcijański. Znaleźć go można i tutaj i pewnie dla wielu będzie to zniechęcające. Uprzedzę jednak, że nie ma tu katechizmowania ani siłowego nawracania, można z tej lektury wiele dla siebie wyciągnąć. Ja wyciągnęłam. Kobiety zdają się być w życiu pokiereszowane. Na rozmaite, relacyjne sposoby. Oczywiście mężczyźni również, ale w tym wypadku mówimy o kobietach. Zbierają w sobie przykre doświadczenia, które ciążą i niweczą dobre rzeczy, innych nie pozwalają nawet zobaczyć. Kluczowe są relacje z rodzicami, rówieśnikami, kolejnymi partnerami, dziećmi. Przyglądamy się dojrzewaniu kobiety poprzez opowieść o Oliwce, z którą w wielu aspektach możemy się utożsamiać. Oliwka jest zraniona - zaniedbaniami, odrzuceniem, brakiem komunikacji, bliskości. Jest też raniona - co ważne - przez siebie. Potrafi ranić także innych, choć nie planuje tego robić. Autorka na podstawie poszczególnych faz dorastania bohaterki opisuje emocje i podsuwa refleksje, które mogą doprowadzić do zmiany. Praca ze strony kobiety jest tu bowiem niezbędna. Nierzadko wspierana przez specjalistę. To książka na wiele czytań. Zawiera wiele pięknych, poruszających przemyśleń. Między innymi o pojednaniu ze sobą i innymi. Polecam. https://www.instagram.com/justynaczytuje/?hl=pl https://www.facebook.com/JustynaCzytuje

To jeden z klasyków wśród poradników małżeńskich, polecany na warsztatach i terapiach par. Książka krótko i prosto przedstawia 7 nawyków, które mają stanowić podstawę szczęśliwego związku. Rady są zwięzłe, poparte przykładami (mniej lub bardziej udanymi). Na końcu każdego rozdziału znajdziemy również proste ćwiczenia, mające na celu pomóc w przepracowaniu danego zagadnienia (baza do wyrobienia nawyku). Lektura może okazać się przyjemnym sposobem na pogłębienie relacji.

nie była to zła książka można z niej wyciągnąć pewne lekcje ale mam wrażanie że sama musiałam sobie dopowiadać do tego żeby słowa autorki miały sens a wolałabym żeby przekaz był bardziej trafny i dający do zrozumienia, nie mam porównania do jej innych książek ale prawdopodobnie były lepsze. pominęłam jeden rozdział bo było za dużo opisów niepotrzebnych informacji

Książka opowiada szczegółowo głownie o suplementacji w róznych problemach i stanach zdrowotnych: pcos, niedo/nadczynności tarczycy, migren, menopauzy, nieregularnych miesiączek, endometriozy, PMS, covidu i odporności. Sięga też tematu ciąży, otyłości brzusznej, słodzenia pokarmów, troski o wątrobę i jelita (SIBO itp.), snu... Także właśnie wymieniłam wszystkie rozdziały w tej książce :) Uważam, że książka jest przydatna. Napisana jest w nurcie współczesnych dietetyków, którzy przypisują suplementację większą niż dawki podane na opakowaniach preparatów, a zgodne z badaniami naukowymi. U dietetyka za informację ile stosować magnezu zapłaciłabym więcej niż za tę pozycję. Nie podoba mi się tylko to, że autorka kilka razy odradza mikrofalówki kuchenne, a tu nie ma badań na temat ich szkodliwości... Szkodliwe może być też to, że autorka nie informuje w publikacji kiedy nie przyjmować, jakich suplementów i jakie mogą być skutki uboczne po ziołach! Np. niepokalanka nie poleca się w pewnych sytuacjach. Romantycznych zdjęć autorki jest rzeczywiście dużo, ale mi to nie przeszkadza, a inspiruje do własnej sesji zdjęciowej i relaksuje, uspokaja w trakcie przyswajania wiedzy. Książka pod tym względem przypomina pozycje Agnieszki Maciąg.

Czy znasz uczucie ciągłego natłoku myśli? Myśli, które powodują, że Twoje ciało jest spięte, a Ty mimowolnie zestresowana i poddenerwowana? Być może nawet tego napięcia już nie zauważasz, tak się do niego przyzwyczaiłaś, a tylko Twoje ciało daje Ci nieprzyjemne sygnały bólem głowy lub bezsennością. Jeśli czujesz, że chciałabyś oczyścić swoją głowę i w końcu efektywnie wypocząć, bez autostrady myśli i zmartwień w głowie, ta książka jest dla Ciebie! Czy wiesz, że... ...kobiety mają większą tendencję do zamartwiania i lękania się niż mężczyźni? Wynika to między innymi z czynników społeczno-kulturowych - chłopców zachęca się do bycia odważnymi i podejmowania wyzwań, a dziewczynki mają być wrażliwe, grzeczne i empatyczne. O przyczynach większej podatności kobiet na lęki i fobie różnego rodzaju jest cały pierwszy, wprowadzający rozdział książki "Kobiety, które martwią się za bardzo". We mnie wywołał on nie małe emocje i miałam ochotę zostawić tą książkę, jako powielająca stereotypy i uwłaczającą kobietom, jednak w dalszej części pojawiają się odniesienia do badań naukowych z czym trudno już polemizować. Z różnych przyczyn, w tym biologicznych, jesteśmy po prostu ewolucyjnie bardziej podatne na zamartwianie się niż mężczyźni. Czym charakteryzuje się zamartwianie się i kiedy jest szkodliwe? Każdy z nas ma jakieś problemy w swoim życiu. Jednak jest różnica między rozwiązywaniem problemów, a zamartwianiem się. Skąd wiedzieć, kiedy zaczynamy wpadać w niezdrową spiralę lęku? Jeśli Twoja obawa jest nie do końca sprecyzowana, a ciągle rozmyślanie o niej nie poradzi do rozwiązania problemu, to możesz być pewna, że się zamartwiasz. Lękać możemy się różnych rzeczy i sytuacji. Możemy obawiać się jazdy autem i odmawiać wyjść, które wymagałyby od nas dojazdu. Możemy wstydzić się zagajać rozmowy, w związku z czym nie prosimy szefa o podwyżkę i jesteśmy sfrustrowani pracą. Możemy chronicznie bać się o swoje dzieci, ograniczając ich swobodę i odpychając je od sobie. Nasze lęki i obawy wpływają na jakość naszego życia, nasze relacje z rodziną i znajomymi, a także na nasze zdrowie. Powodowany przez nie stres i ciągle napięcie w dłuższej perspektywie mogą być bardzo niezdrowe, dlatego warto uświadomić sobie, kiedy wpadamy w spiralę obaw, jak ją przerywać i przekuwać w rozwiązanie problemu. Metody walki z zamartwianiem się Autorka najpierw uczy nas rozpoznawania momentu, w którym wpadamy w błędne koło własnych lęków. Dzięki uświadomieniu sobie tego faktu, możemy zacząć pracę nad swoim dalszym postępowaniem i przede wszystkim zmianą naszych przyzwyczajeń i zachowań. Ostrzegam, że metody proponowane przez autorkę wymagają naszego bieżącego zaangażowania i systematyczności. Nie jest to książka, która zmieni Wasze zachowania od samego jej przeczytania. Jest to raczej rodzaj książki - terapii, w której dostajecie konkretne zadania do realizowania przed przejściem do kolejnego etapu/rozdziału. Autorka sugeruje nawet założenie sobie oddzielnego notatnika na zapiski i analizy, jednak uważam, że wystarczy Wam wasz zwykły kalendarz papierowy lub telefoniczny z opcją notatek. Jeśli będziecie się przykładali do zadań, możecie dojść do zaskakujących wniosków nawet dla Was samych. Może się na przykład okazać, że podczas zadania w którym określacie rano swój stopień lęku wyjdzie, że już po wstaniu jesteście bardziej zestresowani i zlęknieni czekającymi Was zadaniami niż Wam się wydaje, w związku z czym już od rana jesteście spięci. Metody zawarte w książce pozwolą Wam ten lęk zminimalizować lub nawet wyeliminować. A to wszystko zacznie się od tego, że nauczycie się zauważać swoje codzienne spirale lęku. Mindfulness - żyj całym sobą tu i teraz Zapewne obiło Ci się o uszy słowo "mindfulness". Mi też, ale jakoś nie za bardzo wiedziałam z czym to się dokładnie je. Dlatego cieszę się, że zostało to poruszone w książce "Kobiety, które martwią się za bardzo". W naszym zagonionym świecie warto czasami przystanąć i po prostu żyć chwila obecną, skupić się na teraźniejszości. Mam nadzieję, że jeśli czujesz natłok myśli i ciągle napięcie to zachęciłam Cię do poszukiwania rozwiązania tego problemu. Ta książka to świetny początek tej niełatwej drogi. Zacznij już dziś. Klub Twórczych Mam

Książka-wywiad. Zawiera prawie całą paletę matek i ich zachowań względem córek. W związku z tym, że szczęśliwych matek jest niewiele, sporo córek znajdzie w książce coś dla siebie. Podoba mi się Kasi postawa, jaka wybrzmiewa w jej wywiadach: przede wszystkim nie bać się.! Świadoma córka, która postanowi wyprowadzić się od toksycznej matki, nie będzie tego żałować. O tym jest ta książka.

Czy Ty też masz dość ciągłych porad, jak masz żyć, które wylewają się ze wszystkich środków przekazu w wykonaniu „trenerów życia” wszelkiego rodzaju? Jeśli jednak nadal chcesz lepiej poznać wewnętrzne Ja oraz odkryć swoje prawdziwe marzenia i pasje, to poznaj wyjątkową książkę, która jest tym tematom poświęcona. Oto „Ścieżka Prostej Obfitości. 365 dni do życia w harmonii i radości” Sarah Ban Breathnach! „Masz już wszystko, czego potrzeba, byś była autentycznie szczęśliwa” – to motto autorki. Czasem tylko potrzebujemy pomocy, żeby to dostrzec i ta książka jest właśnie taką subtelną przewodniczką na drodze do naszego życiowego spełnienia. Kobiety polecają „Ścieżkę Prostej Obfitości” sobie nawzajem – polecam ją i ja, gdyż czerpię z niej mnóstwo dobra, wartości i wsparcia. Tutaj opowiadam szerzej o bestsellerze Sarah Ban Breathnach: https://babkazzasadami.pl/w-moim-ogrodzie-na-sciezce-prostej-obfitosci/

Jeśli kogoś interesuje mózg i jedzenie oraz zależności między nimi to bardzo polecam książkę. Jest obszerna ale bardzo ciekawa. Jest ułożona przejrzyście, pisana zrozumiałym językiem dla każdego laika. Polecam oczywiście nie sugerować sie okładką bo jeśli jesteś zdrowym i nie masz problemów "psychicznych" również może być wartościowa wiedza.

Jest to pozycja klasyczna dla bardziej i mniej profecjonalnego ogrodnika, a autorzy to postacie, które zmieniły postrzeganie tradycyjncyh rabat w wielu zakątkach świata. Dla mnie jest to wspaniałe kompendium wiedzy o bylinach. Książka pełna jest przepięknych zdjęć i krótkich informacji o tak wielu gatunkach roślin, że człowiekowi może zakręcić się od tego w głowie. Tym niemniej na pewno zostanie ze mną na długo. Uwielbiam dzikie ogrody i myślę, że warto podążyć w tą stronę w swojej przygodze z ogrodem.

Fajna mała książeczka, którą bardzo szybko się czyta. Niby wszystko to samo, już znane, ale lubię czytać takie poradniki, bo motywują mnie do zaprowadzania ładu. Parę nowych porad jednak w niej znalazłam. Po tej książce chciało mi się od razu iść coś uporządkować, więc to chyba najlepsza rekomendacja 😉

Książkę czyta się szybko i przyjemnie dzięki zawartej w niej dużej ilości obrazków, w formie komiksowej i żartobliwej. Lektura była bardzo ciekawa, gdyż można z niej wyciągnąć dużo praktycznych porad np. odnośnie przechowywania ubrań czy ogl rzeczy. Pozycja ta nada się idealnie dla początkującego w tematach urządzania wnętrz/ magazynowaniu / efektywnego wykorzystywania przestrzeni, tak, by nasze mieszkanie stało się naszym zaciszem - miejscem które da nam jednocześnie radość i spokój.

Bardzo lekko napisana książka. Przyjazna pod względem stylu, ładnie wydana i dobrze zredagowana. Niesie wsparcie (wszyscy jesteśmy zabiegani i bywamy przeciążeni), odpręża, a przy tym motywuje do zmiany - wyboru, tego co dla nas ważne i czerpania radości z rzeczy najprostszych ... a za te najczęściej nie musimy płacić!

Książkę napisała baptystka prowadząca krąg biblijny. Dla protestantów najważniejsza jest Biblia - dużo jest więc odnośników do niej wraz z wyjaśnieniem konkretnych cytatów. To tak na wstępie. A wracając do samej lektury... Książka omawia bardzo pokrótce: - zasady zdrowego myślenia (Maultsby - naprawdę mała wzmianka;)), - zasady stosowane w terapii cbt (myśli -emocje - zachowanie -komsekwencje) Idąc dalej i nie zatrzymując się tylko na psychologii, która w porównaniu do Biblii powstała całkiem niedawno... W imię miłości Jezusa do nas autorka wyjaśnia, że nie warto zatruwać się analizując zamartwianie. Że warto zaufać Jemu i przytacza szereg cytatów biblijnych, które to mówią. W książce mamy też: -tematykę wdzięczności i radości płynącej z relacji (Jezus był bardzo relacyjny!), -opis czym jest pokora (Bóg nam daje swoją wspaniałość: sprawiedliwość, przebaczenie, odpoczynek, łaskę... Pokora przypomina nam o tym, że to on jest wspaniały! A nie ja, grzeszka i egocentryczna na tej kuli Ziemskiej.) -opis czym jest wolność (nie jest to chodzenie po Ziemi własnymi drogami i ''robta co chceta") - jeśli ktoś patrzy z perspektywy wieczności, zrozumie to! -informacje o tym skąd mogą pochodzić negatywne myśli (szatan, zranienia, grzechy). -wyjasnienie odnośnie zmiany postępowania wg ciała, na to wg ducha -poznajemy jaki odważny był Święty Paweł, a jaki Jezus (te nasze dzisiejsze problemy to nic w porównaniu do ich czasów) Co mi się spodobało, to to, że autorka nie ogranicza się do "leczenia" lęków słowem pisanym, że poleca też psychoterapię i leki w razie potrzeby. Jeśli miałabym zapamiętać jedno przesłanie - ćwiczenie z tej książki, to chciałabym, aby było to: Zamiast mówić (negatywna emocja BO powód), na (negatywna emocja + powód WIEC POSTANAWIAM podziękować/zmienić/pomodlić się/odbyć rozmowę z...). Obym zapamiętała to na długo. 👏 Książkę polecam zwłaszcza dla osób lubiących "domowe rekolekcje", lectio divina, poszukujących Boga. Książka jest lekko napisana - przeczytałam ją w trzy dni :)

To niesamowite już jak sama książka potrafi wywołać radość. Uważam, że otworzyła mi umysł i wzbudziła zaciekawienie, bo o wielu poruszonych kwestiach nie zdawałam sobie sprawy - choć niektóre były tak logiczne. Autorzy tłumaczą o co chodzi z tym popularnym stwierdzeniem sensu, dlaczego drugi człowiek jest nam tak niezbędny, a ponadto daje nadzieje i instrukcję, na to jak starać się czynić aby było lepiej.

„Radykalne przebudzenie” to psychologiczna cegła, choć nie naukowa i daleka od akademickiego tonu, ale jednak cegła. Zaparłam się i przeczytałam ją w ciągu kilku miesięcy, ani razu nie rzucając tomiszczem o ścianę, choć chęci miałam. Tsabary, jak na amerykańską psycholożkę z wielokulturowego kraju przystało, ma tendencję do rozwodzenia się nad kobiecością i jej rolą w społeczeństwie w sposób inkluzywny, co sprawia że część rozdziałów sformułowana jest dość ogólnikowo. Zamiast bardziej rozwijać swoje obserwacje, odpływa w morze dywagacji tak, aby żadna z nas nie poczuła się pominięta. Wychodzi z tego publikacja uniwersalna, ale niestety diabeł tkwi w szczegółach, a tu ich często brak. Z jednej strony dzięki temu to rzeczywiście książka dla każdej z nas, a z drugiej pozostawia pewien niedosyt, który zachęca do własnej refleksji. https://mojaherstoria.blogspot.com/2025/05/radykalne-przebudzenie-do-autentycznego.html

Bardzo fajna, wyważona, ciekawa książka, ale to bardziej autobiografia, przeplatana poradami dla czytelników niż poradnik, który jak deklaruje autorka, ma nam pozwolić na uzdrowienie relacji z samymi sobą. Za dużo w tej książce wycieczek "osobistych", za wiele naiwnych dialogów, za mało konkretnych porad i wskazówek. Mimo wszystko podoba mi się droga jaką przeszła autorka - podziwiam i cenię jej odwagę, determinację, książkę więc pozostawię na półce, by co jakiś czas do niej zajrzeć.

Wspaniałe połączenie wiedzy psychologicznej z praktyką ogrodniczą. Ogrom wiedzy podpartej historią, faktami naukowymi, doświadczeniem, własnymi przemyśleniami i gotowymi receptami na rozwiązywanie współczesnych problemów. Czy wiedzieliście, że Freud był wielbicielem storczyków i narcyzów? Że zielone enklawy w miastach przyczyniają się do obniżenia przestępczości? Że w czasie I wojny światowej żołnierze w okopach uprawiali małe ogródki? Te i setki innych ciekawostek związanych z niezaprzeczalnym, uzdrawiającym i aktualnie częściowo zaburzonym związkiem człowieka z naturą i ziemią znajdziecie w "Kwitnącym umyśle ".

Książka prowadzi do pełnej akceptacji siebie, otoczenia, sytuacji, które nas spotykają... Są w niej konkretne ćwiczenia, które pozwalają pokochać siebie, wybaczyć sobie wszystko i z ufnością cieszyć się życiem. Ta książka jest odpowiedzią na moją potrzebę rozwoju i bycia dobrą dla siebie, a przez to osiągnięcia spokoju serca. Mówi o teorii, ale daje też praktyczne wskazówki, co zmienić, jakie ćwiczenia warto wykonywać. Od Soni bije ciepło i empatia, które są wręcz terapeutyczne. Jeśli zawsze w życiu czułeś się niezrozumiany, przeczytaj tę książkę. Ja poczułam, że ktoś rozumie mnie lepiej niż ja siebie dotąd rozumiałam...