To podróż, której początek i koniec tkwi w morzu, a trasa wędrówki, wynurzywszy się z głębin, unosi się w górę – nad wyłaniającym się archipelagiem.
Paolo Rumiz przemierzył tysiące kilometrów wzdłuż górskiego garbu Włoch – wieloryba. Droga wiodła przez Alpy i Apeniny, od zatoki Kvarner aż do Capo Sud, najbardziej wysuniętego na południe punktu półwyspu.
Wędrował przez doliny, w których żyły muflony. Mijał domy dróżników, przemierzał słynne górskie serpentyny. Biwakował w jaskiniach, chroniąc się przed ulewnym deszczem, odwiedzał sanktuaria, gdzie pogańskie bóstwa wciąż pojawiają się za plecami świętych. Spotykał kłusowników, strażników legendarnych schronisk, muzyków, którzy w tej niezwykłej krainie poszukują swoich korzeni. Rumiz przedstawia Włochy, których zazwyczaj się nie dostrzega i do których nie docierają turyści. Przy okazji poszukuje odpowiedzi na pytanie, jakie tajemnice kryją w sobie włoskie góry.
Szukamy ofert...
Opinia
Autor przeprowadza nas przez trzy wymiary czasu. Wymiaru Boskiego wyznaczonego przez orbity, morskiego składającego się z fal i podziemnego wypełnionego rozdrożami losu.
Czas, który spędzamy na czytaniu wydaje się być złożony z skrzyżowań: posuwa się naprzód we wnętrznościach jak marynarz łodzi podwodnej.
Drugie przez co ta książka nas prowadzi to cisza, która jest strażnikiem tajemnicy, a jednocześnie umożliwia niesłychane wizje, z upływu czasu czyni uroczyste świętowanie.
W tej podróży zatem cisza to rownież otwartość, gościnność, zadziwienie, a wszystkie te wartości, są wartościami kobiecymi. Zatem cisza może być pusta i zupełna, która cię przygniata, ale jest też cisza pełna, cisza świętej przestrzeni, która cię wypełnia. Tej jest tutaj nadmiar.
Aż chce się tam być, na krajowej zapomnianej drodze nr 18, od Vallo della Lucania do zatoki Policastro.
Frapuje mnie jedno pytanie być może postrzeganie świata zależy nie od miejsc, ale od tempa? Jeśli poruszasz się powoli, gdziekolwiek byś się znalazł w obrębie strefy klimatu umiarkowanego noce będą pełne świerszczy, dymu, gwiazd. Zimą będziesz zasypiał otoczony chłodnym światłem księżyca, zapachem wełny, aromatem gorącej herbaty. Jednym słowem będziesz otoczony życiem.
Z jednej strony potęga gór, a z drugiej fala podróży, która przenika nas i rozjaśnia nam w głowie. Pomysły dotąd pielęgnowane bez powodu opuszczają nas, inne zaś kształtują się i dopasowują jak kamienie do koryta strumienia. Z każdą stronę dalej droga pracuje za nas.
Autor przeprowadza nas przez trzy wymiary czasu. Wymiaru Boskiego wyznaczonego przez orbity, morskiego składającego się z fal i podziemnego wypełnionego rozdrożami losu.
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzas, który spędzamy na czytaniu wydaje się być złożony z skrzyżowań: posuwa się naprzód we wnętrznościach jak marynarz łodzi podwodnej.
Drugie przez co ta książka nas prowadzi to cisza, która jest...